Πρόσφατα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δημοσίευσε μια έκθεση 100 σελίδων στην οποία χαρακτήριζε την Κούβα «μοναδική απειλή» για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Αβάνα επιδιώκει να «στρέψει την Αμερική εναντίον του εαυτού της» και ακόμη και να «κατακτήσει» τις ΗΠΑ. Στήνει η Ουάσιγκτον ένα πολιτικό υπόβαθρο για πιθανή στρατιωτική εισβολή;
Λίγες μέρες πριν, δημοσίευμα του CBS News επικαλούνταν αξιωματούχους του Πενταγώνου οι οποίοι εξετάζουν το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης κατά της Κούβας.
«Τις τελευταίες εβδομάδες, στρατιωτικοί σχεδιαστές εξέτασαν μια σειρά επιλογών για πιθανή δράση κατά του νησιού, μεταξύ των οποίων μια αεραποβατική επίθεση υπό την ηγεσία του Στρατού, με τη συμμετοχή χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών, η οποία θα πραγματοποιούνταν από την 101η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, τη μοναδική μονάδα εκπαιδευμένη για μια τέτοια αποστολή», ανέφερε το CBS News.
Σύμφωνα με ειδικούς που επικαλείται το Responsible Statecraft, εάν τελικά η Ουάσιγκτον αποφασίσει να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία, οποιαδήποτε επιχείρηση με στόχο την ανατροπή της κουβανικής κυβέρνησης θα αντιμετώπιζε πολύ μεγαλύτερους στρατιωτικούς, πολιτικούς και ανθρωπιστικούς κινδύνους απ’ όσους υποδηλώνει η ρητορική της κυβέρνησης.
Οι κίνδυνοι αυτοί εκτείνονται πολύ πέρα από την άμεση στρατιωτική επιχείρηση. Ένας πόλεμος στην Κούβα θα μπορούσε να προκαλέσει μεταναστευτική κρίση μόλις 90 μίλια από τη Φλόριντα, να δημιουργήσει ευκαιρίες για άλλες ένοπλες ομάδες να εκμεταλλευθούν την αστάθεια και να οδηγήσει σε παρατεταμένη στρατιωτική κατοχή από τις ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα, οι ειδικοί δήλωσαν ότι η αρχική φάση μιας τέτοιας επιχείρησης θα εξελισσόταν γρήγορα. «Η Κούβα διαθέτει έναν πολύ μικρό στρατό και δεν είναι ιδιαίτερα ικανός», δήλωσε ο Νταν Γκρέιζιερ διευθυντής του Προγράμματος Μεταρρύθμισης Εθνικής Ασφάλειας στο Stimson Center, εκτιμώντας ότι η σύγκρουση αμερικανών και κουβανών στρατιωτών θα ήταν πολύ σύντομη.
Το δύσκολο κομμάτι
Όμως η ήττα των συμβατικών στρατιωτικών δυνάμεων της Κούβας θα ήταν πιθανότατα το ευκολότερο μέρος της εκστρατείας. Η μεγαλύτερη πρόκληση, υποστήριξε, θα άρχιζε μετά την κατάρρευση της οργανωμένης αντίστασης.
Το στρατιωτικό δόγμα της Κούβας βασίζεται εδώ και καιρό στην παραδοχή ότι δεν μπορεί να νικήσει τις ΗΠΑ σε έναν συμβατικό πόλεμο. Αντίθετα, δίνει έμφαση στην εδαφική άμυνα και στον ανταρτοπόλεμο, με στόχο να καταστήσει οποιαδήποτε κατοχή δαπανηρή και παρατεταμένη.
«Αυτό θα ήταν σαν τα χειρότερα κομμάτια του Ιράκ και του Αφγανιστάν», δήλωσε ο Γκρέιζιερ, όπου οι Αμερικανοί στρατιώτες θα πολεμούσαν απέναντι σε ένα «εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστεί αντάρτικο».
Μια μεγάλης κλίμακας εισβολή θα ήταν επίσης δύσκολο να αποκρυφθεί.
Ο Μαρκ Κάνσιαν, ανώτερος σύμβουλος στο Τμήμα Άμυνας και Ασφάλειας του Center for Strategic and International Studies δήλωσε ότι οι παρατηρητές θα πρέπει να παρακολουθούν για ανάπτυξη αεροσκαφών στη Νότια Φλόριντα, συγκέντρωση ναυτικών δυνάμεων στην Καραϊβική και ενίσχυση της αμερικανικής ναυτικής βάσης στον Κόλπο του Γκουαντάναμο με επιπλέον πεζοναύτες. Οι κινήσεις αυτές, είπε, πιθανότατα θα προηγούνταν οποιασδήποτε μεγάλης στρατιωτικής επιχείρησης.
Τι θα είχε προηγηθεί
Ωστόσο οι ειδικοί εκτιμούν πως οι αναφορές περί στρατιωτικού σχεδιασμού δεν θα πρέπει, κατ’ ανάγκην, να ερμηνεύονται ως ένδειξη ότι επίκειται επέμβαση. Αρκετοί πιστεύουν ότι η πρόσφατη ρητορική και ο σχεδιασμός σεναρίων έκτακτης ανάγκης θα μπορούσαν εξίσου να αντανακλούν μια προσπάθεια αύξησης της πίεσης προς την Αβάνα, η οποία τελεί υπό ένα de facto εμπάργκο πετρελαίου από τον Φεβρουάριο, γεγονός που έχει αφήσει τη χώρα αντιμέτωπη με τακτικές ελλείψεις καυσίμων και διακοπές ηλεκτροδότησης.
Δύο πιο πιθανές επιλογές, προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις η Ουάσιγκτον, θα ήταν είτε ο αποκλεισμός, είτε μια αεροπορική εκστρατεία με περιορισμένες χερσαίες δυνάμεις.
Η συνέχιση του αποκλεισμού παραμένει το πιο πιθανό σενάριο σύμφωνα με τον Κάνσιαν, ο οποίος είναι απόστρατος συνταγματάρχης των Πεζοναυτών. «Δεν μπορεί να εξαναγκάσει το καθεστώς να αλλάξει» αλλά το «θέτει το υπό μόνιμη πίεση».
Ο Λι Σλένκερ, ερευνητής στο πρόγραμμα Global South στο Quincy Institute, δήλωσε ότι οι πιθανές αρνητικές συνέπειες είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους παραμένει επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο η κυβέρνηση να προετοιμάζει εισβολή.
Οι ΗΠΑ ενδέχεται να μη «χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν στρατιωτικά μέσα, επειδή ο οικονομικός πόλεμος έχει αποδειχθεί τόσο καταστροφικά αποτελεσματικός», δήλωσε ο Σλένκερ. Ταυτόχρονα, πρόσθεσε, η σημερινή προσέγγιση ίσως να μην αρκεί για να εκδιώξει την κυβέρνηση.
«Νομίζω ότι η ιστορία έχει δείξει, και η κουβανική κυβέρνηση έχει καταστήσει πολύ σαφές, ότι όσο περισσότερο τους πιέζεις, όσο περισσότερο τους στριμώχνεις στη γωνία, τόσο περισσότερο ενισχύεις τη νοοτροπία της πολιορκίας», δήλωσε ο Σλένκερ. «Απλώς θα συνεχίσουν να συσπειρώνονται.»
Περιορισμένη αεροπορική εκστρατεία
Εάν η κυβέρνηση καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η οικονομική και ναυτική πίεση απέτυχαν, οι αναλυτές λένε ότι μια περιορισμένη αεροπορική εκστρατεία θα αποτελούσε το επόμενο στάδιο της κλιμάκωσης.
Αντί να εξαπολύσουν αμέσως μια ευρείας κλίμακας εκστρατεία βομβαρδισμών, οι σχεδιαστές πιθανότατα θα επικεντρώνονταν σε αυστηρά καθορισμένους στρατιωτικούς στόχους, όπως η εξουδετέρωση της κουβανικής αντιαεροπορικής άμυνας, η προσβολή στρατιωτικών υποδομών ή η στοχοποίηση εγκαταστάσεων πληροφοριών, δήλωσε ο Κάνσιαν.
Οι πρόσφατες αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν καταδείξει τα όρια των λεγόμενων πληγμάτων αποκεφαλισμού. «Η πρώτη ημέρα του πολέμου με το Ιράν ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός πλήγματος αποκεφαλισμού», δήλωσε στο RS ο Νταν Γκρέιζιερ, διευθυντής του Προγράμματος Μεταρρύθμισης Εθνικής Ασφάλειας στο Stimson Center, αναφερόμενος στη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ. «Αυτή είναι η πεμπτουσία του δόγματος της αεροπορικής ισχύος. Ρίχνεις βόμβες με πολύ στρατηγικό τρόπο, προσπαθώντας να ανατρέψεις ολόκληρο το σύστημα του αντιπάλου.» Παρά την τακτική αυτή επιτυχία, βέβαια, ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίζεται ακόμη σχεδόν πέντε μήνες αργότερα.
Ο Γκρέιζιερ πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα πρέπει να αποφύγει να εξαγάγει γενικά συμπεράσματα από την επιχείρησή της τον Ιανουάριο στη Βενεζουέλα, λέγοντας ότι η επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων για την απομάκρυνση του προέδρου Νικολάς Μαδούρο «θα μπορούσε πολύ εύκολα να είχε εξελιχθεί άσχημα».
Και, έχοντας δει την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, το καθεστώς στην Κούβα ίσως να είναι πλέον καλύτερα προετοιμασμένο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. «Πάντα υπάρχει ένα στοιχείο τύχης», δήλωσε ο Κάνσιαν. «Επειδή έχεις εκατοντάδες στρατιώτες στο έδαφος, η πιθανότητα απωλειών και αιχμαλωσίας προσωπικού είναι πολύ μεγάλη.»
Δεδομένων των περιορισμών της αεροπορικής ισχύος από μόνης της, οι ειδικοί δήλωσαν ότι μια αεραποβατική επίθεση – παρόμοια με εκείνη που περιγράφεται στο ρεπορτάζ του CBS – θα ήταν ένας αναγκαίος, αν και επικίνδυνος, τρόπος αντιμετώπισης της στρατιωτικής αντίδρασης της Κούβας. «Τι θα κάνουμε; Θα ρίχνουμε βόμβες των 100.000 δολαρίων για να πλήξουμε αντάρτες στα βουνά; Έτσι δεν λειτουργεί», δήλωσε ο Γκρέιζιερ. «Χρειάζεσαι στρατεύματα στο έδαφος και χρειάζεσαι πολλά στρατεύματα στο έδαφος για να μπορέσεις να ελέγξεις την επικράτεια».
Στην κεντρική φωτογραφία: Κουβανές ένστολες παρελαύνουν (Πηγή: military watch magazine)
Πηγή: in.gr
