Στην ολοκλήρωση της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση αναφέρθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι μετέτρεψε μια κορυφαία θεσμική διαδικασία σε ακόμη ένα επικοινωνιακό παιχνίδι.
Στη δηλώσή του προσθέτει:
Σήμερα ολοκληρώνεται στη Βουλή η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Δυστυχώς, η κυβέρνηση
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η στάση της απέναντι στο άρθρο 110 του Συντάγματος.
Το άρθρο 110 καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αναθεωρείται το ίδιο το Σύνταγμα. Η πρότασή μας είναι σαφής: οι συνταγματικές αλλαγές να απαιτούν ουσιαστικές συναινέσεις όχι μόνο ως προς τα αναθεωρητέα άρθρα, αλλά και ως προς το τελικό περιεχόμενό τους.
Με την πρότασή μας, κάθε αναθεωρούμενη διάταξη θα απαιτεί πλειοψηφία 180 βουλευτών και στη δεύτερη Βουλή. Έτσι, καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διαμορφώνει μόνη της το περιεχόμενο του Συντάγματος.
Αυτό, άλλωστε, είναι και το πραγματικό πνεύμα του ίδιου του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ότι η αναθεώρηση ολοκληρώνεται σε δύο διαφορετικές βουλευτικές περιόδους, μεταξύ των οποίων μεσολαβούν εθνικές εκλογές. Η συνταγματική αναθεώρηση δεν σχεδιάστηκε για να επιβάλλεται από μία πρόσκαιρη πλειοψηφία, αλλά για να αποτελεί προϊόν ευρύτερης πολιτικής συμφωνίας.
Γι’ αυτό προτείναμε την αναθεώρηση του άρθρου 110 και δεσμευτήκαμε ότι, αν η κυβέρνηση το συμπεριλάβει στην αναθεωρητική διαδικασία, το ΠΑΣΟΚ θα το υπερψηφίσει.
Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται η πολιτική υποκρισία του κ. Μητσοτάκη.
Το 2018, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κατέθεσε με την υπογραφή του επίσημη πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης, στην οποία περιλαμβανόταν και η αναθεώρηση του άρθρου 110, πρόταση που εισηγήθηκε στη Βουλή ο τότε εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας και σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας.
Σήμερα, ως Πρωθυπουργός, αρνείται ακόμη και να θέσει προς αναθεώρηση το ίδιο ακριβώς άρθρο.
Τι άλλαξε από τότε;
Δεν αναιρέθηκε η ανάγκη για ισχυρότερες θεσμικές εγγυήσεις. Μεταβλήθηκε μόνο η πολιτική θέση του κ. Μητσοτάκη. Και μαζί με την καρέκλα, άλλαξε και η αντίληψή του για τους θεσμούς.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Μητσοτάκης επιδεικνύει μηδενική συνέπεια στα θεσμικά ζητήματα. Το ίδιο συνέβη και με την πρότασή του για την καθιέρωση τριετούς ασυμβίβαστου για τους δικαστικούς λειτουργούς μετά την αφυπηρέτησή τους, την οποία εγκατέλειψε μόλις έγινε Πρωθυπουργός.
Η στάση του αποδεικνύει ότι δεν θέλει να δεσμεύεται από την ανάγκη ευρύτερων πολιτικών συναινέσεων. Επιδιώκει ένα Σύνταγμα, που να αφήνει όσο το δυνατόν πιο ανεξέλεγκτη την εκτελεστική εξουσία. Αυτό δεν είναι μεταρρυθμιστική τόλμη. Είναι θεσμικός οπορτουνισμός.
Όταν οι θεσμοί εργαλειοποιούνται τόσο προκλητικά από την εκάστοτε εξουσία, η πολιτική αλλαγή γίνεται δημοκρατική αναγκαιότητα.
Πηγή: capital.gr
