Το ξεκίνημα της πολιτικής καριέρας του ήταν άκρως… μπλερικό, στη συνέχεια απέκτησε έναν αέρα «επανάστασης» απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο του Λονδίνου και τώρα, ως νέος πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Άντι Μπέρναμ υπόσχεται να οδηγήσει τη χώρα και το κόμμα του, τους Εργατικούς, σε μία νέα εποχή.
Ως δήμαρχος του Μείζονος Μάντσεστερ μέχρι πρότινος και επί μία εννεαετία, έχει κερδίσει τη φήμη ενός προσγειωμένου, πραγματιστή ηγέτη.
Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Σερ Κιρ Στάρμερ, θεωρείται τολμηρός οραματιστής.
Στον πυρήνα του πολιτικού και οικονομικού σχεδιασμού του Άντι Μπέρναμ είναι ο «Μαντσεστερισμός» ή, όπως λέει ο ίδιος, ένας «φιλικός προς τις επιχειρήσεις σοσιαλισμός».
Υποσχόμενος ανάπτυξη, συνδυάζει τον κρατικό έλεγχο σε κρίσιμες υπηρεσίες και υποδομές με την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων και την αποκέντρωση της εξουσίας, δίνοντας στις τοπικές κοινότητες έλεγχο σε τομείς που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών: από τη στέγαση και τις μεταφορές έως την εκπαίδευση.
Στο επίκεντρο είναι η αντιμετώπιση του κόστους ζωής και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων στην πολιτική και της «ελπίδας» στη χώρα, όπως λέει ο Μπέρναμ.
Σε αυτό το πλαίσιο, ζητά ένα νέο στιλ πολιτικής, όπου οι εσωκομματικοί αγώνες εξουσίας και οι πισώπλατες μαχαιριές δεν θα πρέπει να έχουν θέση.
Προς το παρόν τουλάχιστον, οι κυβερνώντες Εργατικοί είναι ενωμένοι γύρω του, έπειτα από μια διετία εσωστρέφειας και διχόνοιας.
Μια περίοδος που αμαύρωσε την πανηγυρική επάνοδό τους στην εξουσία έπειτα από μια 14ετία κυριαρχίας των Συντηρητικών και συρρίκνωσε δραματικά την προοπτική μιας νέας νίκης τους στις επόμενες εκλογές (αναμένονται το 2029), απέναντι σε μια δημοσκοπικά καλπάζουσα Ακροδεξιά.
Ωστόσο, η νέα κυβέρνηση αρχίζει το δύσκολο έργο της με «σκιές».
Υπάρχουν δημοσιονομικές ασάφειες και φόβοι ότι οι επιλογές του Μπέρναμ θα τρομάξουν τις αγορές ομολόγων, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού του Ηνωμένου Βασιλείου.
Επιπλέον, η αποκέντρωση εξουσιών παραμένει δύσκολη υπόθεση.
«Καν’ το όπως ο Μπέρναμ»;
Το Μάντσεστερ ήταν πάλαι ποτέ σημείο αναφοράς της Βιομηχανικής Επανάστασης και του καπιταλιστικού μοντέλου, χάρη στα εργοστάσια βαμβακιού.
Αλλά όταν η κλωστοϋφαντουργία παρήκμασε, το Μάντσεστερ έγινε συνώνυμο της παρακμής της βόρειας Αγγλίας.
Η βίαιη αποβιομηχανοποίηση έφερε ανεργία, φτώχεια και ερήμωση.
Όμως μέσα από μια σειρά τραγωδιών, η πόλη επανεφηύρε τον εαυτό της.
Πλέον αποτελεί παγκόσμιο κόμβο που συνδυάζει την ψηφιακή καινοτομία, ισχυρή παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και προηγμένες υπηρεσίες.
Αν και οι προσπάθειες για αυτή την αναγέννηση είχαν προηγηθεί της εκλογής του Άντι Μπέρναμ το 2017 ως δημάρχου της μητροπολιτικής περιοχής του Μάντσεστερ, η οικονομική ανάκαμψη της περιοχής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το όνομά του.
Έθεσε το σύστημα των δημοτικών συγκοινωνιών υπό δημόσιο έλεγχο (ακυρώνοντας την ιδιωτικοποίηση επί Μάργκαρετ Θάτσερ), μειώνοντας το κόστος των εισιτηρίων.
Ενίσχυσε τις ευκαιρίες επαγγελματικής κατάρτισης για τους νέους και δημιούργησε περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης, με εγγυημένα αμειβόμενες μαθητείες για αποφοίτους τεχνικών σχολών, σπάζοντας έτσι τον κύκλο των ανισοτήτων και αντιστρέφοντας το brain drain.
Προσέλκυσε επενδυτές στο Μάντσεστερ, καθιστώντας τη μητρόπολη της βόρειας Αγγλίας την ταχύτερα αναπτυσσόμενη περιφερειακή οικονομία ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου.
Τα τελευταία χρόνια, είχε μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 3% -διπλάσιο από τον εθνικό μέσο όρο.
Σήμερα, φιλοξενεί περισσότερες από 10.000 ψηφιακές και τεχνολογικές εταιρείες, εστιάζοντας στην τεχνητή νοημοσύνη, την κυβερνοασφάλεια και το ηλεκτρονικό εμπόριο, καθώς και πάνω από 3.000 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην πράσινη ενέργεια και την κυκλική οικονομία.
Το MediaCity είναι το μεγαλύτερο κέντρο ΜΜΕ στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκτός Λονδίνου.
Τράπεζες και εταιρείες επιλέγουν το Μάντσεστερ για την επέκτασή τους, με τη ζήτηση για σύγχρονους χώρους εργασίας σε διαρκή άνοδο.
Ωστόσο, η κατασκευαστική έκρηξη συνοδεύτηκε από έντονη αστικοποίηση, αύξηση των ενοικίων και έλλειψη οικονομικά προσιτών κατοικιών, επισκιάζοντας το φιλόδοξο πρόγραμμα κοινωνικής στέγασης και εξάλειψης της αστεγίας.
Ορισμένοι αναλυτές μιλούν για «προαστιοποίηση» της φτώχειας.
«Τελευταία ευκαιρία για αλλαγή»
Ο Μπέρναμ έχει δεσμευτεί να αναδιαμορφώσει την οικονομική αρχιτεκτονική της Βρετανίας, δίνοντας νέα πνοή στο «κοινωνικό συμβόλαιο» και στις σχέσεις πολιτών και πολιτικής.
Θα χρειαστούν χρόνια για να αποδώσει καρπούς.
Θέλει να βάλει τέλος σε σχεδόν μισό αιώνα πολιτικών συγκεντρωτισμού, ιδιωτικοποιήσεων και αποβιομηχάνισης.
Στόχος του είναι η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και η καταπολέμηση των ανισοτήτων.
Κοινωνικές κατοικίες πρόκειται να κατασκευαστούν μαζικά για να αντιμετωπιστεί η χρόνια στεγαστική κρίση.
Ύδρευση, ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο και σιδηρόδρομοι -τομείς που ιδιωτικοποιήθηκαν από τη Μάργκαρετ Θάτσερ- θα τεθούν υπό μεγαλύτερο κρατικό έλεγχο.
Το δραματικά αυξημένο κόστος ζωής πρέπει να μειωθεί αισθητά για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών.
Θέλει επίσης να στηρίξει τις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
«Ανάπτυξη σε κάθε ταχυδρομικό κώδικα», είναι το κεντρικό σύνθημα του Άντι Μπέρναμ.
Αν και μιλά για ένα 10ετές εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων, γνωρίζει ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του δεν έχουν την πολυτέλεια του χρόνου.
«Αυτή είναι η τελευταία μας ευκαιρία για αλλαγή», τόνισε σε δραματικούς τόνους, δεσμευόμενος να τηρήσει τους ισχύοντες δημοσιονομικούς κανόνες και τις δεσμεύσεις για αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Ακόμη όμως και στις τάξεις των Εργατικών εκφράζονται αμφιβολίες για το πώς θα χρηματοδοτηθούν τα φιλόδοξα αυτά μέτρα.
Ο νέος πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί να μην αυξήσει τους φόρους για τους εργαζόμενους και να μην επιβαρύνει περαιτέρω το ήδη υψηλό δημόσιο χρέος μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι, όπως συνέβη ήδη με έξι πρωθυπουργούς στα δέκα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από το δημοψήφισμα για το Brexit, o Μπέρναμ μπορεί να δει την ευρεία υποστήριξη που απολαμβάνει σήμερα σύντομα να καταρρέει.
Τόσο εσωκομματικά, όσο και σε ένα εκλογικό σώμα, η υπομονή του οποίου εξαντλείται και δελεάζεται όλο και περισσότερο από υποσχέσεις για άμεσες και εύκολες λύσεις σε χρόνια, περίπλοκα προβλήματα.
Εάν ο «Βασιλιάς του Βορρά» δεν τα καταφέρει, θα είναι «βούτυρο στο ψωμί» της Ακροδεξιάς.
Πηγή: in.gr
