"Το ποδόσφαιρο με γεμίζει και μου δίνει μεγάλη χαρά"
Η 16χρονη Θωμαή Κανταρίνου, βασική παίκτρια της Γυναικείας Ομάδας ΑΕΛ, ξεχωρίζει για την ικανότητά της να βγαίνει στην «πλάτη» της αντίπαλης άμυνας, να ολοκληρώνει φάσεις με εύστοχα πλασέ, αλλά και να δημιουργεί κινδύνους με ατομικές ενέργειες και σουτ.
Συνέντευξη στη Λόλα Γάτσιου από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 5 Ιουλίου 2026
Η Θωμαή μας μίλησε στην “Πολιτεία Θεσσαλών” για τη βαθιά της αγάπη για το ποδόσφαιρο, η οποία ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία και πήρε ουσιαστική μορφή όταν, περίπου στα 12 της χρόνια, εντάχθηκε στις ακαδημίες της ΑΕΛ. Από τις πρώτες της εμπειρίες θυμάται κυρίως τη χαρά και την απόλαυση που ένιωθε σε κάθε προπόνηση και αγώνα, στοιχεία που την κράτησαν κοντά στο άθλημα μέχρι σήμερα.
Αναφερόμενη στην οικογένειά της, εξηγεί ότι οι γονείς της αρχικά δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην ενασχόλησή της με το ποδόσφαιρο, χωρίς όμως να αντιδράσουν αρνητικά. Με τον καιρό, καθώς είδαν πόσο σημαντικό ήταν για εκείνη και πόση χαρά της προσέφερε, στάθηκαν δίπλα της και τη στήριξαν ενεργά σε κάθε της βήμα.
Η παρουσία της στην ΑΕΛ αποτελεί για την ίδια πηγή υπερηφάνειας αλλά και κίνητρο για συνεχή εξέλιξη. Θεωρεί ιδιαίτερη τιμή το ότι αγωνίζεται για έναν ιστορικό σύλλογο και δηλώνει πως κάθε φορά που φορά τη φανέλα της ομάδας αισθάνεται χαρά και ευθύνη. Παράλληλα, τονίζει ότι το κλίμα στα αποδυτήρια είναι εξαιρετικό, καθώς υπάρχει καλή συνεργασία και δυνατοί δεσμοί μεταξύ των αθλητριών. Εξίσου θετικά μιλά για τη συνεργασία της με τον προπονητή της, ο οποίος, όπως μας λέει, βοηθά την ομάδα να εξελίσσεται και να κυνηγά τους στόχους της.
Ιδιαίτερη στιγμή στην πορεία της αποτέλεσε η βράβευσή της από την Περιφέρεια Θεσσαλίας για τη συμμετοχή της στην Εθνική Κορασίδων (U17). Περιγράφει τη διάκριση αυτή ως εμπειρία ζωής και αναφέρει ότι την αφιερώνει στην οικογένειά της, στον παππού της που της μετέδωσε την αγάπη για το ποδόσφαιρο, αλλά και στην ομάδα της. Η κλήση στην Εθνική ήταν για εκείνη μια μεγάλη έκπληξη και ταυτόχρονα ένα ισχυρό κίνητρο να συνεχίσει να δουλεύει σκληρά. Παρότι δεν αγωνίστηκε στους διεθνείς αγώνες, οι εμπειρίες απέναντι σε δυνατές ευρωπαϊκές ομάδες της έδειξαν το επίπεδο που απαιτείται και την ώθησαν να εξελιχθεί περισσότερο.
Μιλώντας για τις δυσκολίες, αναγνωρίζει ότι η ισορροπία ανάμεσα στο σχολείο και το ποδόσφαιρο απαιτεί θυσίες, όμως θεωρεί ότι οι εμπειρίες που κερδίζει αξίζουν την προσπάθεια. Για το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα επισημαίνει προβλήματα όπως οι υποδομές, η περιορισμένη προβολή και τα στερεότυπα, αλλά παραμένει αισιόδοξη για το μέλλον. Το μεγάλο της όνειρο είναι να αγωνιστεί σε μια μεγάλη ομάδα και να κάνει περήφανους τους ανθρώπους της, ενώ συμβουλεύει τα μικρά κορίτσια να πιστεύουν στον εαυτό τους, να μην επηρεάζονται από αρνητικά σχόλια και να ακολουθούν το ποδόσφαιρο αν το αγαπούν.
“Αισθάνομαι μεγάλη χαρά κάθε φορά που φοράω τη φανέλα της ΑΕΛ και που έχω την τιμή να αγωνίζομαι γι’ αυτή την ομάδα”
Θωμαή, πότε ξεκίνησε η αγάπη σου για το ποδόσφαιρο και πώς ένιωσες όταν φόρεσες για πρώτη φορά τη φανέλα της ΑΕΛ;
Η αγάπη μου για το ποδόσφαιρο ξεκίνησε όταν ήμουν πολύ μικρή και περίπου 12 χρονών έπαιξα για πρώτη φορά ποδόσφαιρο στις ακαδημίας της ΑΕΛ. Από τα λίγα πράγματα που θυμάμαι είναι ότι σε κάθε προπόνηση και σε κάθε αγώνα της ομάδας μας αισθανόμουν πολύ όμορφα και πάντα το διασκέδαζα.
Πώς αντέδρασαν οι γονείς σου όταν τους είπες ότι θέλεις να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;
Οι γονείς μου στην αρχή δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός ότι μου άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο και δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα όταν ξεκίνησα να παίζω, κυρίως δεν αντέδρασαν αρνητικά. Στην πορεία όμως, βλέποντας την αγάπη μου για το άθλημα και την ομάδα μου και το πόσο μεγάλη χαρά ένιωθα όταν έπαιζα ποδόσφαιρο, τότε άρχισαν να με στηρίζουν περισσότερο και να είναι πάντα δίπλα μου και να με στηρίζουν.
Η ΑΕΛ είναι μια ομάδα με τεράστια ιστορία. Πόσο βάρος, αλλά και πόση περηφάνια προσθέτει αυτό στις πλάτες μιας νεαρής παίκτριας σαν εσένα;
Η ιστορία της ΑΕΛ μού δίνει κίνητρο να προσπαθώ συνέχεια και να γίνομαι καλύτερη. Προσωπικά, νιώθω πολύ περήφανη που ανήκω στον ιστορικό σύλλογο της ΑΕΛ. Από τη αρχή που έπαιζα στις ακαδημίες μέχρι και σήμερα που αγωνίζομαι με τη γυναικεία ομάδα στο πρωτάθλημα, αισθάνομαι μεγάλη χαρά κάθε φορά που φοράω τη φανέλα της ΑΕΛ και που έχω την τιμή να αγωνίζομαι γι’ αυτή την ομάδα.
Πώς θα περιέγραφες το κλίμα στα αποδυτήρια της ΑΕΛ και τη συνεργασία σου με τον προπονητή σας, τον Βασίλη Πάνο;
Το κλίμα που επικρατεί μεταξύ μας, στην ομάδα μας, είναι πολύ καλό. Όλες οι παίκτριες έχουμε πολύ καλές σχέσεις μεταξύ μας, και για ακόμη μία χρονιά οι άριστες σχέσεις μας μάς βοήθησαν να περάσει η αγωνιστική σεζόν πολύ ευχάριστα. Η συνεργασία με τον προπονητή μου είναι πολύ καλή, και όπως κάθε προπονητής έτσι και αυτός θέλει το καλύτερο για τις αθλήτριές του. Μας βοηθάει και με τον δικό του τρόπο μας πιέζει για να γινόμαστε καλύτερες, να μην τα παρατάμε και να φτάνουμε τους στόχους μας.
“Η συμμετοχή μου στην Εθνική Κορασίδων μού έδωσε μεγάλη χαρά και ένα κίνητρο παραπάνω για να μη σταματήσω να κυνηγάω τους στόχους μου”
Πρόσφατα βραβεύτηκες από την Περιφέρεια Θεσσαλίας για την προσφορά σου και και τη συμμετοχή σου στην Εθνική Κορασίδων (U17). Τι σημαίνει αυτή η αναγνώριση για σένα και σε ποιους θα ήθελες να την αφιερώσεις;
Αυτή η βράβευση σημαίνει πολλά για μένα, είναι πολύ σημαντική. Είναι εμπειρία ζωής για οποιαδήποτε κοπέλα καταφέρει να φτάσει μέχρι εκεί, να ζήσει στιγμή βράβευσης. Ήταν τιμή μου να συμμετέχω σε όλο αυτο, και σίγουρα θα μου μείνει αξέχαστη αυτή η μέρα. Θα ήθελα να αφιερώσω αυτή τη μεγάλη για μένα αναγνώριση, στην οικογένειά μου που με στηρίζει και μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και κυρίως στον παππού μου, που έχει τρέλα με το ποδόσφαιρο και χάρη σε εκείνον κόλλησα το μικρόβιο και το αγάπησα κι εγώ. Φυσικά δεν ξεχνώ και την ομάδα μου, και της ανήκει κι αυτής η αφιέρωση, γιατί όλα αυτά τα χρόνια δουλεύουμε μαζί και βάζουμε στόχους.
Η κλήση σου στην Εθνική Κορασίδων (U17) για τα παιχνίδια στη Νορβηγία ήταν ένα μεγάλο highlight. Πώς ένιωσες όταν έμαθες ότι θα εκπροσωπήσεις τη χώρα σου;
Για να είμαι ειλικρινής δεν το περίμενα ότι θα είμαι μέλος της αποστολής στην Εθνική Κορασίδων και όταν το έμαθα δεν μπορούσα να το πιστέψω. Εννοείται πως αυτή η συμμετοχή μού έδωσε μεγάλη χαρά και μου έδωσε ένα κίνητρο παραπάνω, να μη σταματήσω να κυνηγάω τους στόχους μου. Γιατί τελικά με τη σκληρή δουλειά και με τη θέληση όλα γίνονται.
Τι κρατάς ως τη μεγαλύτερη εμπειρία ή μάθημα από τους αγώνες απέναντι σε κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Ελβετία και η Νορβηγία;
Οι αγώνες απέναντι σε αυτές τις πολύ μεγάλες ομάδες μού έδωσαν πολύτιμη εμπειρία, παρόλο που δεν είχα καθόλου λεπτά συμμετοχής. Παρόλα αυτά με βοήθησαν να καταλάβω καλύτερα την προσπάθεια που πρέπει να κάνω για να γίνομαι συνεχώς καλύτερη, ώστε να φτάσω στο επίπεδο που απαιτείται και να καταφέρω να πραγματοποιήσω τους στόχους μου.
Πώς καταφέρνεις να ισορροπήσεις τις σχολικές σου υποχρεώσεις με τις καθημερινές, απαιτητικές προπονήσεις και τα ταξίδια;
Σίγουρα κάποιες φορές χάνω πράγματα, αλλά ταυτόχρονα κερδίζω σπουδαίες εμπειρίες και κάνω αυτό που πραγματικά αγαπώ. Προτιμώ να κάνω αυτή τη «θυσία», να μην χορταίνω πράγματα που κάνουν οι συνομήλικοί μου, γιατί το ποδόσφαιρο πραγματικά με γεμίζει και μου δίνει μεγάλη χαρά.
Το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα κάνει σταθερά βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια. Ποιες πιστεύεις ότι είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ακόμα μια κοπέλα που παίζει ποδόσφαιρο στη χώρα μας;
Πιστεύω ότι το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα έχει αρχίσει να εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια, αλλά υπάρχουν ακόμα αρκετές δυσκολίες. Ένα βασικό θέμα είναι οι εγκαταστάσεις, γιατί δεν είναι πάντα οι κατάλληλες για να προπονηθούν σωστά οι αθλήτριες. Επίσης, το επίπεδο δεν είναι ακόμα το ίδιο με άλλες χώρες, οπότε είμαστε λίγο πίσω. Σηματικό είναι ότι δεν υπάρχει τόση προβολή και στήριξη όση θα έπρεπε, κάτι που δυσκολεύει τα κορίτσια να έχουν περισσότερες ευκαιρίες, ενώ υπάρχει ακόμα από κάποιους και η λανθασμένη αντίληψη ότι το ποδόσφαιρο είναι μόνο για αγόρια. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι με προσπάθεια και αγάπη για το άθλημα, το γυναικείο ποδόσφαιρο θα συνεχίσει να εξελίσσεται και να κάνει βήματα μπροστά.
“Το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα έχει αρχίσει να εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια, αλλά υπάρχουν ακόμα αρκετές δυσκολίες”
Ποιο είναι το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σου όνειρο; Υπάρχει κάποια παίκτρια ή παίκτης που αποτελεί το πρότυπό σου;
Το μεγαλύτερό μου όνειρο στο ποδόσφαιρο είναι να καταφέρω να παίξω σε μια πολύ μεγάλη ομάδα και να κάνω περήφανους τους δικούς μου ανθρώπους. Θέλω να μπορώ να ανταποκρίνομαι στις απαιτήσεις, να εξελίσσομαι συνεχώς και να δίνω πάντα τον καλύτερό μου εαυτό όταν αγωνίζομαι, μέσα στο γήπεδο.
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή ως πρότυπο. Εμπνέομαι από παίκτες που έχουν καλό χαρακτήρα, σέβονται τους άλλους, δείχνουν σωστή συμπεριφορά τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο και φυσικά ξέρουν να παίζουν ποδόσφαιρο. Προσπαθώ να παίρνω θετικά στοιχεία από αυτούς και να τα εφαρμόζω κι εγώ ώστε να γίνομαι καλύτερη.
Τι συμβουλή θα έδινες σε ένα μικρό κορίτσι που σε βλέπει να αγωνίζεσαι και θέλει να ξεκινήσει τώρα να ασχολείται με το ποδόσφαιρο;
Θα της έλεγα να μην φοβηθεί τίποτα και αν της αρέσει το ποδόσφαιρο, να το δοκιμάσει επειδή δεν έχει να χάσει τίποτα. Φυσικά, να πιστεύει στον εαυτό της, να δουλεύει σκληρά και να μην τα παρατάει ποτέ. Να μην ακούει ανθρώπους που μιλάνε αρνητικά και με κακή πρόθεση γι’ αυτό που κάνει, γιατί αυτό δεν θα τη βοηθήσει να προχωρήσει. Να κάνει αυτό που αγαπάει και να προσπαθεί για τον στόχο της, γιατί μόνο έτσι θα προχωρήσει. Και αν το θέλει πραγματικά, μπορεί να τα καταφέρει.
(ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ)
Η 16χρονη σήμερα Θωμαή Κανταρίνου αγωνίζεται στη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου της ΑΕΛ και αποτελεί ένα από τα πιο υποσχόμενα ταλέντα της ομάδας. Τον Μάρτιο του 2026 έλαβε την εξαιρετικά τιμητική κλήση για την Εθνική Κορασίδων (U17). Ενσωματώθηκε στην αποστολή για τους επίσημους αγώνες του UEFA WU17 Round 2 στη Νορβηγία, όπου η Ελλάδα αντιμετώπισε τις Ελβετία, Νορβηγία και Σκωτία.
Έχει περάσει με επιτυχία από τα εθνικά κλιμάκια των Προκορασίδων, ενώ αποτελούσε βασικό μέλος και της Μικτής ομάδας της ΕΠΣ Ν. Λάρισας. Τον Ιούνιο του 2026, κατά την τελετή λήξης της αγωνιστικής περιόδου της ΑΕΛ, βραβεύτηκε επίσημα από την Περιφέρεια Θεσσαλίας για την προσφορά και τη συμμετοχή της στα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα της χώρας
