Ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας και πρόεδρος του κοινοβουλίου Μοχάμεντ Γκαλιμπάφ, έκανε δηλώσεις κατά την πτήση επιστροφής από τις τετραμερείς συνομιλίες στην Ελβετία στην ιρανική τηλεόραση, οι οποίες μεταφράστηκαν σήμερα. Ο Μοχάμαντ Γαλιμπάφ, είπε ότι ορισμένοι φίλοι πιστεύουν ότι το διπλωματικό πεδίο βρίσκεται σε σύγκρουση με το στρατιωτικό· ουσιαστικά, αυτή η αντίληψη είναι λανθασμένη.
Επεξήγησε την δήλωση λέγοντας ότι στο στρατιωτικό πεδίο, «οποιαδήποτε επιτυχία επιτυγχάνεται μπορεί να υλοποιηθεί μόνο όταν η νίκη αυτή καταγραφεί και διασφαλιστεί πολιτικά και νομικά. Χωρίς διπλωματία, οι προσπάθειες στο πεδίο της μάχης δεν θα αποδώσουν καρπούς».
Όρισε την διπλωματία ως συνέχεια της στρατιωτικής δράσης, λέγοντας ότι μερικές φορές, «στο στρατιωτικό πεδίο, προκύπτουν συνθήκες υπό τις οποίες το διπλωματικό πεδίο αναλαμβάνει την ίδια αποστολή που το πεδίο της μάχης ήθελε να προωθήσει, αλλά πλέον δεν μπορεί. Η διαπραγμάτευση αποτελεί μέθοδο αγώνα και συνέχεια του αγώνα· επομένως, η δημιουργία μιας διχοτόμησης μεταξύ αυτών των δύο τομέων αποτελεί παραπλανητική συζήτηση».
«Ολοκληρώσαμε το τέλος του πολέμου και την άρση της πολιορκίας μέσω διαλόγου και στηριζόμενοι στη δύναμη του πεδίου», είπε χαρακτηριστικά.
Δεν θα εγκαταλείψουμε τον αγώνα μέχρι να διασφαλιστεί η εδαφική ακεραιότητα του Λιβάνου
Ο επικεφαλής της ιρανικής διαπραγματευτικής ομάδας πρόσθεσε ότι το ταξίδι στην Ελβετία για τις τετραμερείς συνομιλίες ήταν απόλυτα σύμφωνο με το στρατιωτικό πεδίο, λέγοντας ότι οι «ένοπλες δυνάμεις μας πέτυχαν αυτή τη μεγάλη νίκη με υπερηφάνεια, δύναμη και θάρρος».
Ο Γκαλιμπάφ ανέφερε ότι στο στάδιο της κατάπαυσης του πυρός και του τέλους του πολέμου, το Ιράν προώθησε αυτό το κομμάτι μέσω των διαπραγματεύσεων. Προειδοποίησε πως εάν υπάρχουν τυχόν ελλείψεις στην εφαρμογή του, «μπορούμε να ανταποκριθούμε τόσο με πυραύλους όσο και επιλύοντάς το μέσω διαπραγματεύσεων».
Πρόσθεσε ότι τόσο οι ένοπλες δυνάμεις όσο και ο διπλωματικός μηχανισμός, «βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή μεταξύ μας. Ούτε εγώ είμαι διπλωμάτης· είμαι μαχητής».
Όσον αφορά τον Λίβανο, ο επικεφαλής διαπραγματευτής είπε ότι από τη στιγμή που «ξεκινήσαμε τις διαπραγματεύσεις στην Ελβετία, έχουμε διαπιστώσει ότι τα πυρά του εχθρού εναντίον του Λιβάνου έχουν σταματήσει και η πλειοψηφία του λαού έχει επιστρέψει στα σπίτια της».
Speaker of the Islamic Parliament of Iran, Mohammed Bagher Ghalibaf, centre, at the Buergenstock resort in Obbuergen, near Lucerne, Switzerland, Sunday, June 20, 2026. URS FLUEELER/Pool via REUTERS
Η τροποποίηση του tweet Τραμπ ως «αποτέλεσμα της ιρανικής πίεσης»
Το γεγονός ότι ο Τραμπ αναγκάστηκε να τροποποιήσει το tweet του σχετικά με την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ ήταν αποτέλεσμα του συνδυασμού της «ήπιας» και της «σκληρής» δύναμης της Ισλαμικής Δημοκρατίας είπε ο Γκαλιμπάφ.
Ο επικεφαλής διαπραγματευτής δήλωσε πως οι Ιρανοί ήταν και εξακολουθούν να είναι δύσπιστοι απέναντι στους Αμερικανούς, και είναι σοφό να παραμείνουν έτσι και στο μέλλον.
Στις συνομιλίες με την αμερικανική πλευρά, προχωρούν με έναν σαφή οδικό χάρτη και μοντέλο, και συμπεριλήφθηκε η ρήτρα 13 της συμφωνίας, σύμφωνα με την οποία, λόγω της δυσπιστίας προς την αμερικανική πλευρά, οι ενέργειες των ΗΠΑ που αναφέρονται στις ρήτρες 1, 4, 5, 10 και 11 έπρεπε να εκτελεστούν αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας ή, τουλάχιστον, έπρεπε να ξεκινήσει η εφαρμογή τους για να διασφαλιστεί ότι οι εργασίες είχαν αρχίσει· στη συνέχεια, θα προχωρούσαμε σε άλλα ζητήματα.
Οι ρήτρες αυτές αφορούσαν το Ορμούζ, την εδαφική ακεραιότητα των εμπλεκομένων χωρών με ονομαστική αναφορά στον Λίβανο, τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν και τα παγωμένα κεφάλαια, αποτελώντας ουσιαστικά δείγματα καλής θέλησης και κινήσεις οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Ο Γκαλιμπάφ επικρότησε την διαπραγματευτική ομάδα λέγοντας ότι ταυτόχρονα με την υπογραφή της συμφωνίας: ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών άρθηκε. Τόνισε ότι αν ήθελαν να το επιτύχουν με στρατιωτικά μέσα, αυτό φυσικά θα είχε οδηγήσει σε πόλεμο και καταστροφές· αλλά -σημείωσε- ότι ο αποκλεισμός επιλύθηκε μέσα σε μια νύχτα.
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι τα Στενά του Ορμούζ ήταν άμεσα ελεύθερα, ενώ σύμφωνα με τη ρήτρα 4 της συμφωνίας, έπρεπε να απελευθερωθεί εντός 30 ημερών σύμφωνα με τους όρους του Ιράν.
Αυτή είναι η δύναμη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, κατά τον Γκαλιμπάφ που τους «επέτρεψε να αναγκάσουν τον Τραμπ να τροποποιήσει το tweet που είχε δημοσιεύσει, και αυτό είναι το αποτέλεσμα του συνδυασμού της «ήπιας» και της «σκληρής» δύναμής μας».
Παρά τις εκατέρωθεν δραματικές δηλώσεις, οι διαπραγματεύσεις είναι και δραματικότητα, όπου έγινε σαφές ότι σε πολλές περιπτώσεις ΗΠΑ και Ιράν υπερέβαλλαν, περισσότερο για λόγους εσωτερικής πολιτικής και «φαίνεσθαι», έτσι παρά τις αναρτήσεις Τραμπ και την απόσυρση της ιρανικής διπλωματίας για τον Λίβανο, όλες οι εμπλεκόμενες πηγές και οι διαμεσολαβητές, έκαναν λόγο για σημαντική και ουσιαστική πρόοδο στις διαπραγματεύσεις, που πολλές φορές αφορούσαν «ακανθώδη» ζητήματα.
Η αποδέσμευση των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων
Η αποδέσμευση των «παγωμένων» κεφαλαίων και η άρση των κυρώσεων επί του πετρελαίου οριστικοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Ελβετία.
Όσον αφορά την αποδέσμευση των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων, σύμφωνα με τη ρήτρα 11, έπρεπε να αποδεσμευθούν δύο ποσά των 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων το καθένα, διαδικασία η οποία είχε ήδη ξεκινήσει κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στο Κατάρ, αλλά η τελική υπογραφή έπρεπε να πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Ελβετία, πράγμα που έγινε.
Όσον αφορά τη ρήτρα 10, εμπλέκονται ζητήματα πωλήσεων αργού πετρελαίου, πετροχημικών και των παραγώγων τους, καθώς και θέματα τραπεζών, ασφαλειών και μεταφορών. Δεδομένου ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη η τελική συμφωνία, οι κυρώσεις παραμένουν σε ισχύ· ως εκ τούτου, βάσει της υπογεγραμμένης συμφωνίας, έως ότου επιτευχθεί η τελική συμφωνία, οι κυρώσεις επί του πετρελαίου έχουν αρθεί.
Ένα άλλο σημαντικό θέμα, κατά τον Γκαλιμπάφ, ήταν το πλαίσιο για τον τρόπο παρακολούθησης της εφαρμογής των διατάξεων του μνημονίου εντός 60 ημερών, το οποίο επίσης επιλύθηκε. Συντονίστηκε η διεξαγωγή συναντήσεων μεταξύ των ιρανικών και αμερικανικών αντιπροσωπειών για την παρακολούθηση αυτών των θεμάτων και της εφαρμογής τους.
Αυτό είναι περισσότερο ευσεβής πόθος του Ιράν και των ΗΠΑ παρά ρεαλιστικό δεδομένο, καθώς όλες οι μεγάλες συμφωνίες των τελευταίων ετών (ΗΠΑ – Ταλιμπάν, ΗΠΑ – Βόρεια Κορέα ακόμα και ΗΠΑ – Βόρειο Βιετνάμ) διήρκησαν χρόνια και όχι ημέρες. Δεν είναι κάτι κακό, όμως όλοι το γνωρίζουν πως αυτά τα ζητήματα απαιτούν χρόνο, συναντήσεις και διαπραγματεύσεις επί διαπραγματεύσεων.
Πηγή: in.gr
