Η σειρά Spider-Noir φέρνει τον θρυλικό ήρωα της Marvel σε μια σκοτεινή, νουάρ εκδοχή της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1930, με το Nicolas Cage στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ανάμεσα στους βασικούς χαρακτήρες βρίσκεται και ο δημοσιογράφος Ρόμπι Ρόμπερτσον, τον οποίο υποδύεται ο Lamorne Morris.
Στην αποκλειστική συνέντευξή του στο ΕΡΤnews, ο δημοφιλής ηθοποιός μιλά για την αγάπη του για την Ελλάδα, τη σχέση του με τη δημοσιογραφία, αλλά και για το πώς ήταν να υποδυθεί έναν Αφροαμερικανό δημοσιογράφο σε μια εποχή φυλετικών διακρίσεων (την Αμερική του ‘30), θυμίζοντας γιατί η ιστορία δεν πρέπει ποτέ να επαναλαμβάνεται.
Η κουβέντα ξεκίνησε ανορθόδοξα με δική του τοποθέτηση, παρά δική μου ερώτηση, επιβεβαιώνοντας ότι επιλέχθηκε σωστά για να υποδυθεί το δημοσιογράφο σε αυτή τη σειρά.
Lamorne Morris:
Πέρασα τα 40ά γενέθλιά μου στην Ελλάδα.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;
Lamorne Morris:
Πέρασα τα 40ά γενέθλιά μου στην Ελλάδα και ήταν πραγματικά υπέροχα. Είχα φέρει μαζί μου σαράντα φίλους και περάσαμε καταπληκτικά. Ακόμα λέμε ότι θα ξανάρθουμε, γιατί είχαμε πάει στη Μύκονο και τώρα σχεδιάζουμε ένα μεγαλύτερο ταξίδι για να γνωρίσουμε και άλλα μέρη της χώρας.
Θα χρειαστώ σίγουρα τις προτάσεις σου, γιατί λατρέψαμε την Ελλάδα από την πρώτη στιγμή (σ.σ. τις έδωσα στο τέλος της συνέντευξης). Μάλιστα, σε ένα μικρό μαγαζί βρήκα ένα άρωμα που μου χάρισε ο ιδιοκτήτης όταν είδε ότι ο κόσμος ζητούσε να βγάλει φωτογραφίες μαζί μου. Από τότε το φοράω συνεχώς. Συνεχίζω να το παραγγέλνω μέχρι σήμερα και δεν αποκαλύπτω σε κανέναν ποιο είναι, γιατί όλοι με ρωτούν τι άρωμα φοράω και μου κάνουν κομπλιμέντα. Έχω καταναλώσει αμέτρητα μπουκάλια όλα αυτά τα χρόνια. Είναι σίγουρα ένα μέρος στο οποίο θα επιστρέψω.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Ο χαρακτήρας σου είναι δημοσιογράφος, ενώ εσύ συνήθως βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά των συνεντεύξεων. Πώς βίωσες αυτή τη μετατόπιση;
Lamorne Morris:
Πριν γίνω ηθοποιός, ήθελα να γίνω δημοσιογράφος. Συγκεκριμένα αθλητικός συντάκτης. Στη συνέχεια βρέθηκα σε κάτι που θα μπορούσε κανείς να αποκαλέσει «δημοσιογραφία ψυχαγωγίας». Δούλεψα στο δίκτυο BET, όπου είχα δική μου εκπομπή για βιντεοπαιχνίδια και τεχνολογία και έπαιρνα συνεντεύξεις από ανθρώπους.
Άρα η δημοσιογραφία αποτελεί μέρος του παρελθόντος μου και κάτι που εξακολουθώ να κάνω περιστασιακά. Έχω παρουσιάσει αρκετές φορές το «Jimmy Kimmel Live!» και μου αρέσει πολύ αυτή η διαδικασία. Οπότε το να υποδύομαι έναν δημοσιογράφο ήταν κάτι πολύ οικείο και ευχάριστο.
Η διαφορά εδώ είναι ότι πρόκειται για έναν δημοσιογράφο σε μια ιδιαίτερα σκοτεινή περίοδο της αμερικανικής ιστορίας. Βρισκόμαστε στα χρόνια της Μεγάλης Ύφεσης, σε μια κοινωνία με φυλετικό διαχωρισμό. Είναι ένας μαύρος άνδρας που προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του σε μια πόλη όπου οι ευκαιρίες δεν είναι ίδιες για όλους. Αυτό πρόσθεσε ένα επιπλέον επίπεδο δυσκολίας αλλά και ενδιαφέροντος στον ρόλο.
Μου έδωσε την ευκαιρία να επιστρέψω στις δημοσιογραφικές μου ρίζες και να τις εξερευνήσω μέσα από μια εντελώς διαφορετική οπτική.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:
Η σειρά δεν προσπαθεί να κρύψει τις φυλετικές διακρίσεις της εποχής, αντιθέτως, τις αναδεικνύει για να μας θυμίσει τη σημασία του να μην επαναλαμβάνει η ιστορία τα ίδια λάθη. Αν θυμάμαι σωστά, στο δεύτερο ή τρίτο επεισόδιο ο χαρακτήρας σου περνά μπροστά από μια πόρτα που γράφει «Μόνο για λευκούς». Ποιες είναι οι σκέψεις σου για τη σημερινή κοινωνία, -γιατί έχω την αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε μια σπείρα και όχι σε έναν κύκλο της ιστορίας.-
Lamorne Morris:
Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Σήμερα πολλοί άνθρωποι νιώθουν ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και ότι ίσως κινούμαστε προς τα πίσω. Ειλικρινά ελπίζω να μην ισχύει κάτι τέτοιο.
Έχω μεγάλη πίστη στην ανθρωπότητα και στους ανθρώπους. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τους φίλους του, τους γείτονές του, τις διαφορετικές κοινότητες που συνθέτουν αυτό που είμαστε ως ανθρώπινο είδος. Αυτές οι διαφορές είναι που μας κάνουν ολοκληρωμένους.
Για εμένα ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία, γιατί είμαι πολύ απομακρυσμένος από εκείνη την εποχή. Δεν τη βίωσα. Η μητέρα μου όμως τη θυμάται. Θυμάται τις πινακίδες των φυλετικών διαχωρισμών, θυμάται τις ξεχωριστές βρύσες για λευκούς και μαύρους όταν ήταν παιδί.
Όταν γυρίζαμε τη συγκεκριμένη σκηνή και είδα την πινακίδα «Whites Only», η πρώτη μου αντίδραση ως άνθρωπος ήταν οργή. Ήθελα να αντιδράσω. Όμως αμέσως μου υπενθύμισαν ότι ο χαρακτήρας ζει σε εκείνη την εποχή και ότι για εκείνον αυτή η εικόνα είναι κάτι συνηθισμένο.
Έπρεπε να απομακρύνω τον Lamorne από τον χαρακτήρα. Γιατί ο Lamorne θύμωσε πραγματικά βλέποντάς το. Δεν είχα συναντήσει ποτέ κάτι τέτοιο στη ζωή μου. Όμως το να το υποδυθώ με επηρέασε βαθιά εκείνη τη στιγμή.
Στη συνέχεια συνειδητοποίησα ότι αυτός ο δημοσιογράφος έχει πολύ σκληρό δέρμα. Συνεχίζει να παλεύει. Και καθώς προχωρά η σειρά, θα δείτε ότι προσπαθεί διαρκώς να σπάσει αυτά τα εμπόδια. Με τον ίδιο τρόπο προχωρούν και οι κοινωνίες. Κάποιος πρέπει να πιέσει τα όρια για να αλλάξουν τα πράγματα.
Προσεύχομαι να μην κατευθυνόμαστε ξανά προς μια τέτοια εποχή. Εξακολουθώ να έχω πίστη στους ανθρώπους και πιστεύω ότι δεν θα επιστρέψουμε σε εκείνες τις χαοτικές περιόδους της ιστορίας.
Όσο για το κομμάτι της ερμηνείας, στην αρχή υπήρχαν αρκετές τεχνικές δυσκολίες. Το τμήμα κοστουμιών και οι σκηνογράφοι έκαναν εκπληκτική δουλειά, αλλά έπρεπε συνεχώς να προσαρμόζουν ρούχα και αξεσουάρ, γιατί κάτι που φαινόταν εξαιρετικό στο ασπρόμαυρο κάδρο μπορούσε να δείχνει παράξενο στο έγχρωμο και το αντίστροφο.
Αυτό απαιτούσε μεγάλη προσοχή πριν καν φτάσουμε στην ερμηνεία. Όταν όμως λύθηκαν όλα αυτά τα ζητήματα, η δουλειά κύλησε φυσιολογικά. Οι κάμερες κατέγραφαν ταυτόχρονα και τις δύο εκδοχές, οπότε δεν χρειαζόταν να επαναλαμβάνουμε σκηνές.
Μάλιστα, για μεγάλο διάστημα πιστεύαμε ότι γυρίζαμε αποκλειστικά για ασπρόμαυρη προβολή. Κάποια στιγμή, περίπου στα μισά των γυρισμάτων, μας ενημέρωσαν ότι η σειρά θα υπάρχει και σε έγχρωμη εκδοχή. Η αντίδρασή μας ήταν απλώς: «Εντάξει, καλό ακούγεται!»
Για μένα πάντως δεν υπήρξε καμία διαφορά στην ερμηνεία. Αντιμετώπισα και τις δύο εκδοχές με ακριβώς τον ίδιο τρόπο.
Ο Lamorne Morris αντιμετωπίζει το «Spider-Noir» όχι μόνο ως μια ακόμη υπερηρωική παραγωγή, αλλά και ως μια ευκαιρία να φωτίσει μια δύσκολη περίοδο της αμερικανικής ιστορίας μέσα από τα μάτια ενός δημοσιογράφου που αναζητά την αλήθεια. Με χιούμορ όταν μιλά για την Ελλάδα και με ειλικρίνεια όταν αναφέρεται στις κοινωνικές πληγές του παρελθόντος, ο ηθοποιός υπενθυμίζει ότι η πρόοδος δεν είναι ποτέ δεδομένη. Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της σειράς: πίσω από το νουάρ μυστήριο και τους υπερήρωες, κρύβεται μια συζήτηση για τη μνήμη, την κοινωνική ευθύνη και τη διαρκή ανάγκη να υπερασπιζόμαστε όσα θεωρούμε αυτονόητα.
Η σειρά είναι διαθέσιμη από το Amazon Prime και διατίθεται σε ασπρόμαυρη και έγχρωμη έκδοση. Όποια και αν επιλέξετε να δείτε, σας προτρέπω να ανατρέξετε με την ολοκλήρωση του κύκλου και να δείτε ξανά τα πρώτα επεισόδια σε ασπρόμαυρο· θα αναβαθμίσει την εμπειρία σας.
www.ertnews.gr
Πηγή: ertnews.gr
