Υπάρχουν εθνικές ομάδες που φτάνουν σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο γεμάτες προσδοκίες. Άλλες βασίζονται στο ταλέντο των αστέρων τους ή στην παράδοση που κουβαλούν. Η Ισπανία του 2026 φτάνει στις Ηνωμένες Πολιτείες έχοντας κάτι ίσως πιο σημαντικό από όλα αυτά: τη συνήθεια να μην χάνει.
Όταν οι πρωταθλητές Ευρώπης αντιμετωπίσουν το Πράσινο Ακρωτήρι στην πρεμιέρα τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο, θα έχουν συμπληρώσει 815 ημέρες χωρίς ήττα. Περισσότερα από δύο χρόνια αήττητοι. Τριάντα συνεχόμενοι αγώνες χωρίς να γνωρίσουν την αποτυχία. Κανένα άλλο από τα 48 έθνη που συμμετέχουν στο Μουντιάλ του 2026 δεν παρουσιάζει αντίστοιχη επίδοση.
Το επίτευγμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν συγκριθεί με τις σπουδαιότερες γενιές στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Ούτε η ομάδα του Λουίς Αραγονές που άνοιξε τον δρόμο για τη χρυσή εποχή της «Ρόχα», ούτε η θρυλική γενιά που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στη Νότια Αφρική, ούτε η ομάδα του Ζουλέν Λοπετέγκι που έφτασε αήττητη στο Μουντιάλ της Ρωσίας το 2018, δεν είχαν καταφέρει να παρουσιάσουν ανάλογο σερί πριν από την έναρξη μιας παγκόσμιας διοργάνωσης.
Η σημερινή Ισπανία έχει ξεπεράσει όλες τις προηγούμενες εκδοχές της. Τα 30 παιχνίδια χωρίς ήττα αφήνουν πίσω τα 22 του 2006, τα 20 του 2018 και τα 12 του 2010. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αήττητη πορεία που έχει καταγράψει ποτέ η εθνική ομάδα πριν από συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Η τελευταία φορά που η Ισπανία ηττήθηκε ήταν στις 22 Μαρτίου 2024. Εκείνο το φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Κολομβία στο Λονδίνο, που ολοκληρώθηκε με ήττα 1-0, μοιάζει σήμερα μακρινή ανάμνηση. Από τότε ακολούθησαν 22 νίκες και οκτώ ισοπαλίες σε επίσημους και φιλικούς αγώνες, μια διαδρομή που εδραίωσε την ομάδα στις κορυφαίες δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Πίσω από αυτή τη μεταμόρφωση βρίσκεται ο Λουίς ντε λα Φουέντε. Όταν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας, η επιλογή του αντιμετωπίστηκε με αρκετό σκεπτικισμό. Η ήττα με 2-0 από τη Σκωτία στη Γλασκώβη, μόλις στο δεύτερο επίσημο παιχνίδι του στον πάγκο, προκάλεσε έντονες αμφισβητήσεις και πολλοί αναρωτήθηκαν αν ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να οδηγήσει την Ισπανία στη νέα εποχή.
Τρία χρόνια αργότερα, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Ο Ισπανός τεχνικός μετρά 30 νίκες, εννέα ισοπαλίες και μόλις δύο ήττες σε 41 αναμετρήσεις. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι μόνο μία από αυτές τις ήττες σημειώθηκε σε επίσημη διοργάνωση, απέναντι στη Σκωτία. Η δεύτερη ήταν το φιλικό με την Κολομβία.
Η απάντηση του Ντε λα Φουέντε ήρθε μέσα στο γήπεδο. Λίγους μήνες αργότερα οδήγησε την Ισπανία στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, επιβεβαιώνοντας ότι η νέα γενιά της «Ρόχα» διαθέτει τόσο ποιότητα όσο και χαρακτήρα.
Βέβαια, το ποδόσφαιρο έχει αποδείξει πολλές φορές ότι οι αριθμοί και τα στατιστικά δεν αρκούν για να κερδίσουν τρόπαια. Η ίδια η ιστορία της Ισπανίας προσφέρει αρκετές υπενθυμίσεις. Το 2010 η ομάδα ταξίδεψε στη Νότια Αφρική με σημαντικό αήττητο σερί, αλλά ξεκίνησε τη διοργάνωση χάνοντας από την Ελβετία. Το 2018 έφτασε στη Ρωσία αήττητη, μόνο για να βρεθεί αντιμέτωπη με την αναταραχή της απομάκρυνσης του Λοπετέγκι δύο ημέρες πριν από την πρεμιέρα.
Γι’ αυτό και κανείς στην Ισπανία δεν θεωρεί ότι το αήττητο εγγυάται επιτυχία. Αυτό που δημιουργεί αισιοδοξία είναι κάτι βαθύτερο από τους αριθμούς. Είναι η εικόνα μιας ομάδας που δείχνει ολοκληρωμένη.
Ο βασικός κορμός είναι ξεκάθαρος. Η αγωνιστική φιλοσοφία έχει παγιωθεί. Οι αυτοματισμοί λειτουργούν. Οι εναλλακτικές λύσεις είναι δοκιμασμένες και η ταυτότητα της ομάδας αναγνωρίσιμη σε κάθε παιχνίδι. Η Ισπανία δεν κερδίζει απλώς. Ξέρει ακριβώς με ποιον τρόπο θέλει να κερδίζει.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο κληροδότημα του Ντε λα Φουέντε. Έχει δημιουργήσει μια ομάδα που συνδυάζει την παραδοσιακή ισπανική τεχνική ποιότητα με μεγαλύτερη ένταση, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Μια ομάδα που μπορεί να ελέγξει τον ρυθμό αλλά και να προσαρμοστεί όταν οι συνθήκες το απαιτούν.
Οι αριθμοί καταγράφουν την εξέλιξη αυτής της ομάδας. Η αίσθηση όμως που αφήνει στο γήπεδο είναι εκείνη που την κατατάσσει ανάμεσα στα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.
Όταν η Ισπανία μπει στον αγωνιστικό χώρο της Ατλάντα για το πρώτο παιχνίδι του Μουντιάλ, θα κουβαλά μαζί της όχι μόνο το στέμμα της πρωταθλήτριας Ευρώπης αλλά και το μεγαλύτερο αήττητο σερί στην ιστορία της. Μια επίδοση που δεν εξασφαλίζει τίποτα, αλλά ταυτόχρονα στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους τους αντιπάλους της.
Η «Ρόχα» δεν ταξιδεύει στην Αμερική απλώς για να συμμετάσχει. Ταξιδεύει για να επιβεβαιώσει ότι η νέα χρυσή γενιά του ισπανικού ποδοσφαίρου μπορεί να ακολουθήσει τα βήματα εκείνης που κατέκτησε τον κόσμο πριν από δεκαέξι χρόνια.
Και αν κρίνει κανείς από όσα έχει παρουσιάσει τα τελευταία δύο χρόνια, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τα καταφέρει.
Πηγή: in.gr
