Του Δημήτρη Γκάτσιου
Τα τηλεοπτικά συνεργεία που είχαν σταθεί απέναντι από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Ρούμεν Ράντεφ… τραβούσαν το μεσημέρι της Πέμπτης τα πρώτα πλάνα της επίσημης υποδοχής του Έλληνα πρωθυπουργού στη Σόφια. Με τους δύο ηγέτες να ανταλλάσσουν τις πρώτες εθιμοτυπικές χειραψίες, πριν το κυρίως μενού των διευρυμένων συνομιλιών ανάμεσα στις δύο αντιπροσωπείες, ο κ. Μητσοτάκης δεν έχασε την ευκαιρία να εκπέμψει το δικό του μήνυμα. Με πυροδότη τον σχηματισμό σταθερής κυβέρνησης στη γείτονα χώρα. “Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που διαθέτετε άνετη αυτοδυναμία. Θα δείτε ότι αυτό θα κάνει μεγάλη διαφορά. Είναι σημαντικό να λαμβάνεις αποφάσεις γρήγορα. Ιδιαίτερα, όταν μιλάμε για δύσκολες αποφάσεις”.
Το βαθύ “πιστεύω” του πρωθυπουργού στην αναγκαιότητα των ισχυρών κυβερνήσεων δεν είναι κάτι καινούριο. Ο κ. Μητσοτάκης στις δημόσιες τοποθετήσεις του αναδεικνύει την προστιθέμενη αξία που παράγει για μια χώρα, ιδιαίτερα σε χρονικές γέφυρες γεωπολιτικών και γεωοικονομικών αναταράξεων, η ύπαρξη ενός αυτοδύναμου πόλου, που τροφοδοτεί με… καύσιμα τη σταθερότητα. Μια σταθερότητα με την οποία ο ίδιος ταυτίζει τη Νέα Δημοκρατία, προτάσσοντας με τον τρόπο αυτό ένα από τα κεντρικά “γαλάζια” αφηγήματα στον δρόμο προς την εθνική κάλπη.
Το δίπολο
Με τις πρώτες δημοσκοπήσεις που έρχονται στο προσκήνιο να καταγράφουν τα πρώτα σημάδια που αφήνει στο πολιτικό σκηνικό, και κυρίως στον χώρο της αντιπολίτευσης, η ίδρυση των νέων κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού, στην Ηρώδου Αττικού 19 εμπεδώνεται η αίσθηση ότι οι εκλογές που ο κ. Μητσοτάκης συνεχίζει να τοποθετεί την άνοιξη του 2027 θα αποτελέσουν την επανάληψη του διπόλου του 2023. Βασικός αντίπαλος της κυβερνητικής παράταξης θα είναι ο τέως πρωθυπουργός και η “ΕΛΑΣ” του, καθώς το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής… κουνάει τελικά την περιλάλητη βελόνα σε αντίθετη, όμως, κατεύθυνση από τις επιδιώξεις της ηγετικής ομάδας της Χαριλάου Τρικούπη.
Όσο κι αν κυβερνητικά και κομματικά στελέχη επιμένουν ότι η Νέα Δημοκρατία θα κριθεί στο τέλος της διαδρομής από την επιτυχία ή μη των απαντήσεων που θα δοθούν στα μείζονα της καθημερινότητας, η πραγματικότητα ή έστω οι σχεδιασμοί εμπεριέχουν και έτερα συστατικά. Ο τρόπος με τον οποίο το κυβερνών κόμμα θα αντιμετωπίσει την “ΕΛΑΣ” και τον κ. Τσίπρα έχει ξεκινήσει να απασχολεί τις εσωτερικές “γαλάζιες” συζητήσεις, ωστόσο πεισματικά στο προσκήνιο παραμένει προς απάντηση το κρίσιμο ερώτημα. Κατά πόσο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να επιτύχει τον εκπεφρασμένο σε όλους τους τόνους στόχο. Την κατάκτηση ενός τρίτου αυτοδύναμου τετραετούς κύκλου.
Μέσα, πάντως, σε αυτό το σκηνικό, η σεναριολογία για έναν ενδεχόμενο εκλογικό αιφνιδιασμό εντός του Φθινοπώρου επανέρχεται στο προσκήνιο. Αυτή τη φορά η αφορμή δίδεται από το πλαίσιο της συζήτησης για τις αλλαγές στον Καταστατικό Χάρτη της χώρας. Η πλειοψηφία προτείνει μια διαδικασία πέριξ των ψηφοφοριών που θα έχει ολοκληρωθεί (με βάση τα χρονοδιαγράμματα) μέχρι το τέλος του Αυγούστου. Με τον τρόπο αυτό, ο διάδρομος του Φθινοπώρου παραμένει ανοιχτός, σύμφωνα με εκτιμήσεις παρατηρητών, για τη λήψη ακόμα και κρίσιμων πολιτικών αποφάσεων. Όπως, για παράδειγμα, μία εθνική κάλπη τις εβδομάδες που θα ακολουθήσουν την άνοδο του κ. Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση και τις νέες οικονομικές εξαγγελίες της κυβέρνησης.
Κοντά ή μακριά;
Με βάση την εικόνα των ερευνών, η οδός Πειραιώς παραμένει πρώτη δύναμη, με τα ποσοστά της να κινούνται σε ένα εύρος από το 28% έως το 30%. Κάτι που σημαίνει ότι ο πήχης της αυτοδυναμίας παραμένει ακόμα μακριά, αν και στον χώρο της αντιπολίτευσης δεν δημιουργείται δυναμική για έναν εναλλακτικό πόλο. Τα… γαλάζια ραντάρ είναι επικεντρωμένα στην κρίσιμη “δεξαμενή” των αναποφάσιστων και το Μέγαρο Μαξίμου βγάζει από τη… φαρέτρα τη λογική της σύγκρισης, που σχετίζεται τόσο με την κυβερνησιμότητα όσο και με το επίπεδο των προσώπων. “Αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία, στον μέσο όρο των τελευταίων δημοσκοπήσεων, απέχει περίπου επτά με οκτώ μονάδες, αναλόγως και τους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν, δηλαδή, το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων εντός Βουλής, μακριά από τον στόχο της αυτοδυναμίας”, αναφέρουν κυβερνητικοί παράγοντες. Οι επτά ή οι οκτώ μονάδες από μόνες τους μέχρι τον πήχη των “151” βουλευτών δεν είναι αμελητέο ποσοστό. Ιδιαίτερα σε μια χρονική συγκυρία έντονης ρευστότητας, με τις ανακατατάξεις να αφορούν προς το παρόν το αντιπολιτευτικό πεδίο, αλλά χωρίς ουδείς να μπορεί να προβλέψει τι μέλει γενέσθαι εφόσον στη γενικότερη εξίσωση μπει το κυοφορούμενο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά.
Η “μάχη”
Όπως ανέφερε σε συζήτηση που είχε με το “Κ” πολύπειρος κομματικός παράγοντας της Νέας Δημοκρατίας, η εκλογή του νέου γραμματέα την ερχόμενη εβδομάδα θα σημάνει, ουσιαστικά, την εκκίνηση της “γαλάζιας” προεκλογικής εκστρατείας, μέσα από ένα νέο κύμα πρωθυπουργικών περιοδειών στην περιφέρεια. “Στο Συνέδριο εφοδιάσαμε τα στελέχη μας με επιχειρήματα, προκειμένου να ανταποκριθούν στη δύσκολη μάχη που ξεκινάει. Και μιας και πολύς λόγος γίνεται για την αυτοδυναμία, θεωρούμε πως όταν στο… τραπέζι πέσουν τα μεγάλα διλήμματα της κάλπης, τότε θα δούμε και τη μεγαλύτερη συσπείρωση των εκλογικών κοινών που στήριξαν την παράταξή μας το 2023. Προς αυτή την κατεύθυνση θα λειτουργήσει και η εικόνα της… βαβελοποίησης στον χώρο της αντιπολίτευσης”, επισημαίνει.
Σε παράλληλο χρόνο, το Μέγαρο Μαξίμου υιοθετεί τη στρατηγική της μίας κάλπης. Με τα μηνύματα για τη σημασία της να εκπέμπονται συνεχώς τα τελευταία εικοσιτετράωρα από στελέχη, σε μια κίνηση που, όσο κι αν έρχεται νωρίς στο προσκήνιο (με βάση τις κεντρικές δηλώσεις για ολοκλήρωση της τετραετίας) διαθέτει τη δική της… ηχώ, η επανάληψη της οποίας:
-Στοχεύει να τονώσει από νωρίς τη συστράτευση είτε των παραδοσιακών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, είτε του κεντρώου κοινού που δεν επιθυμεί περιπέτειες σε μια κρίσιμη διεθνή συγκυρία.
-Ξορκίζει την αποκαλούμενη “χαλαρή” ψήφο ή την ψήφο διαμαρτυρίας, καθώς το κρίσιμο, σύμφωνα με τους “γαλάζιους”, είναι η χώρα να διαθέτει κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή.
“Το βράδυ των εκλογών, γιατί οι βουλευτικές εκλογές δεν έχουν δεύτερο και τρίτο γύρο, η χώρα πρέπει να έχει κυβέρνηση. Αυτή που θα υποδείξει ο ελληνικός λαός. Εμείς θα πάμε με καθαρό αίτημα την αυτοδυναμία”, είναι η χαρακτηριστική αποστροφή “γαλάζιων” αξιωματούχων.
Αναγνώριση, πάντως, της δυσκολίας που θα έχει το εγχείρημα μιας τρίτης αυτοδυναμίας αποτελεί το γεγονός ότι η Ηρώδου Αττικού 19 τοποθετεί στη συνολικότερη εξίσωση την παράμετρο των συνεργασιών. Με ποιον θα μπορούσε η Νέα Δημοκρατία να οδηγηθεί σε κοινό τόπο, είναι ένα ακόμα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί. Αυτό που μπορεί να απαντηθεί, βέβαια, είναι με ποιον δεν μπορεί να συνεργαστεί το κυβερνών κόμμα. “Δεν θα μπορούσαμε σε καμία περίπτωση να συγκυβερνήσουμε με την ακροδεξιά. Υπάρχουν θέσεις οι οποίες έχουν διατυπωθεί, οι οποίες ξεφεύγουν του πολιτικού μας χώρου σε πολύ δομικά θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, αντιμετώπισης κρίσεων, όπως ήταν στην πανδημία. Οι διαφορές μας είναι χαώδεις”, τονίζουν οι “γαλάζιοι”, βγάζοντας από την… εξίσωση την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου και τη Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου.
Πηγή: capital.gr
