Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 50ή θέση μεταξύ 69 οικονομιών στην Παγκόσμια Επετηρίδα για την Ανταγωνιστικότητα 2025 του International Institute for
Το policy paper αναλύει τη θέση της Ελλάδας στους διεθνείς δείκτες ανταγωνιστικότητας, σε συνδυασμό με την ευρωπαϊκή συζήτηση που έχει ανοίξει μετά την Έκθεση Draghi, την Πυξίδα Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον σχεδιασμό του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου (ΠΔΠ) 2028–2034.
Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης:
– Η Ελλάδα κατέλαβε το 2025 την 50ή θέση ανάμεσα σε 69 χώρες στην Παγκόσμια Επετηρίδα για την Ανταγωνιστικότητα (World Competitiveness
– Η υστέρηση της Ελλάδας έχει επιμέρους
– Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Επιχειρηματικής Πολυπλοκότητας (GBCI 2026) της TMF Group, η Ελλάδα κατατάσσεται για τρίτο συνεχόμενο έτος ως η χώρα με τη μεγαλύτερη πολυπλοκότητα παγκοσμίως σε ό,τι αφορά την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, κυρίως λόγω των συχνών νομοθετικών αλλαγών και των συνεχιζόμενων ρυθμιστικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες αδυνατούν να δημιουργήσουν ένα σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον.
– Σε επίπεδο παγίων επενδύσεων, η Ελλάδα κατά την περίοδο 2021–2025 κατέγραψε ρυθμούς αύξησης του Ακαθάριστου Σχηματισμού Παγίου Κεφαλαίου (ΑΣΠΚ) σαφώς υψηλότερους από τον αντίστοιχο μέσο όρο της ΕΕ-27, φτάνοντας το +21,8% το 2021 και το +21,9% το 2022, έναντι +4,1% και +2,1% για το σύνολο της Ένωσης. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά εν μέρει την αναπλήρωση του επενδυτικού κεφαλαίου που χάθηκε κατά τη δεκαετία της κρίσης, αλλά όχι ακόμη μια διατηρήσιμη συσσώρευση νέου παραγωγικού κεφαλαίου σε επίπεδα συγκρίσιμα με εκείνα των ευρωπαίων εταίρων.
– Στον δείκτη Εφαρμογής της Έκθεσης Επιτροπής Πισσαρίδη οι τομείς με τη μεγαλύτερη υστέρηση, δηλαδή αυτοί της Δικαιοσύνης, της Εργασίας, και της Χρηματοδότησης, είναι ακριβώς αυτοί που καθορίζουν τη μετατροπή των επενδύσεων σε βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.
– Το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028–2034 επικαλείται την Έκθεση Draghi για να δικαιολογήσει ψηφιακές επιδοτήσεις ύψους €51,5 δισ. Παρόλα αυτά, όπως καταδεικνύει η ίδια η Έκθεση, ο κατακερματισμός των κεφαλαιαγορών και τα ρυθμιστικά εμπόδια παραμένουν τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος.
Ο Πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, δήλωσε: “Η ανταγωνιστικότητα δεν αφορά μόνο οικονομολόγους ή επιχειρήσεις. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια χώρα αξιοποιεί ανθρώπινο δυναμικό, επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις για καλύτερες δουλειές, υψηλότερα εισοδήματα και περισσότερες ευκαιρίες για τους πολίτες.
Η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα σταθεροποίησης τα τελευταία χρόνια. Όμως η σταθεροποίηση από μόνη της δεν αρκεί. Το επόμενο μεγάλο ζητούμενο είναι η παραγωγική αναβάθμιση της οικονομίας: λιγότερη πολυπλοκότητα, καλύτερη πρόσβαση σε κεφάλαιο, ταχύτερη εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και ένα ευνοϊκότερο επιχειρηματικό περιβάλλον.
Το ίδιο ισχύει και για την Ευρώπη. Αν η ευρωπαϊκή απάντηση περιοριστεί σε περισσότερες επιδοτήσεις χωρίς βαθύτερες θεσμικές αλλαγές, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα καταφέρει να τοποθετεί ευνοϊκά στον ολοένα και εντεινόμενο παγκόσμιο ανταγωνισμό. Η Ελλάδα και η Ευρώπη χρειάζονται λιγότερα εμπόδια, βαθύτερες κεφαλαιαγορές, περισσότερες ιδιωτικές επενδύσεις και ένα πιο φιλικό περιβάλλον για την καινοτομία και την εργασία”.
Η μελέτη αποτελεί μέρος της έκδοσης “An Alternative EU
Το Policy Paper “Η Ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Οικονομίας: Προκλήσεις και Προοπτικές” συνέγραψαν ο Βοηθός Ερευνητής
Πηγή: capital.gr





