-
Τι οδηγησε σε ανοιχτή σύγκρουση πρωταγωνιστές του σκληρού μπλόκου της Νίκαιας
-
Ποιοι και γιατί αποχώρησαν από την ΕΟΑΣΝΛ αφήνοντας σαφείς αιχμές για «καπέλωμα» των αγώνων
-
Με κατηγορίες περί «προθύμων» ανταπαντά η ηγετική ομάδα της Ομοσπονδίας
-
Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα των αποσχισθέντων
Πέντε μήνες μετά τις σκληρές κινητοποιήσεις διάρκειας 55 ημερών στο μπλόκο της Νίκαιας, εκεί όπου οι αγρότες της Λάρισας εμφανίζονταν άρρηκτα ενωμένοι απέναντι στην κυβέρνηση και στα αδιέξοδα του πρωτογενούς τομέα, το αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα του νομού βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο με τη σοβαρότερη εσωτερική κρίση των τελευταίων ετών. Η εικόνα της ενότητας έχει αντικατασταθεί από ένα κλίμα βαθιάς καχυποψίας, προσωπικών αντιπαραθέσεων, πολιτικών υπαινιγμών και ανοιχτής σύγκρουσης για τον έλεγχο της επόμενης ημέρας στο αγροτικό μέτωπο.
Γράφει ο Τάσος Κουρκούμπας από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 24 Μαϊου 2026
Οι εξελίξεις που ακολούθησαν μετά την αποχώρηση των μπλόκων αποτυπώνουν μια κατάσταση που αρκετοί μέσα στον αγροτικό χώρο περιγράφουν πλέον ως έναν προδιαγεγραμμένο «εμφύλιο». Στο επίκεντρο βρίσκεται η ρήξη στο εσωτερικό της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας (ΕΟΑΣΝΛ), με πρωταγωνιστές στελέχη του κινήματος, τα οποία μέχρι πρότινος συνυπήρχαν στην πρώτη γραμμή των κινητοποιήσεων.
«Καπέλωμα» και «μάντρωμα»
Η αποχώρηση των μελών του συντονιστικού της Νίκαιας, Ιορδάνη Ιωαννίδη και Παναγιώτη Καλογιάννη τόσο από την ΕΟΑΣΝΛ όσο και από τον Αγροτικό Σύλλογο Πλατυκάμπου αποτέλεσε το σημείο μηδέν της διάσπασης. Με κοινή -μάλιστα- ανακοίνωση οι δύο αγροτοσυνδικαλιστές, άφησαν σαφείς αιχμές κατά της της ηγετικής ομάδας της Ομοσπονδίας, κάνοντας λόγο για συγκεντρωτισμό, αποκλεισμούς και λειτουργία με αυστηρά κομματικά χαρακτηριστικά. «Από κοινού καταθέσαμε τις παραιτήσεις μας προς τα διοικητικά συμβούλια της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας και του Αγροτικού Συλλόγου Πλατυκάμπου, από τις θέσεις μελών τους όπως και από τα μητρώα των δύο συνδικαλιστικών οργάνων, αντίστοιχα. Η ενότητα δεν μπορεί να είναι προσχηματική, αλά κάρτ και κατά το δοκούν. Η ενότητα δεν μπορεί να αποτελεί “καπέλωμα”, “μάντρωμα” και “λογοδοσία”. Ότι και αν πιστεύουμε πολιτικά, το αγροτικό κίνημα οφείλει να διέπεται από πραγματική δημοκρατία, ευελιξία και να είναι ανοιχτόμυαλο. Δεν ζούμε στη δεκαετία του ’80»ανέφεραν μεταξύ άλλων οι κ.κ. Ιωαννίδης και Καλογιάννης, οι οποίοι αν και προερχόμενοι από διαφορετικές πολιτικές καταβολές, βρήκαν κοινό βηματισμό στις συνεδριάσεις του συντονιστικού του μπλόκου της Νίκαιας.
Η αποχώρηση τους πάντως, δεν αιφνιδίασε της ΕΟΑΣΝΛ, σημειώνοντας με νόημα ότι οι συγκεκριμένοι συνάδελφοί τους είχαν υποβάλλει παραιτήσεις «και δυο και τρεις φορές» στο διάστημα των κινητοποιήσεων του Γενάρη. Στελέχη της Ομοσπονδίας έκαναν λόγο για την εδώ και καιρό εξύφανση ενός οργανωμένου σχεδίου αποδόμησης της Ομοσπονδίας με στόχευση τη δημιουργία ενός παράλληλου οργάνου εκπροσώπησης των αγροτών με πολιτικές πλάτες.
Το χρονικό της ρήξης
Παρότι η κρίση κορυφώθηκε το τελευταίο διάστημα, οι ρίζες της φαίνεται πως βρίσκονται βαθύτερα. Σύμφωνα με πρόσωπα που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις των μπλόκων, οι πρώτες σοβαρές συγκρούσεις καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων και ειδικότερα γύρω από τη στάση που έπρεπε να τηρηθεί απέναντι στην πρόσκληση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για διάλογο με τους αγρότες.
Η άρνηση των μπλόκων να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του πρωθυπουργό για συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου είχε προκαλέσει έντονες εσωτερικές αντιδράσεις, καθώς ένα κομμάτι των αγροτοσυνδικαλιστών θεωρούσε ότι, ανεξάρτητα από τις προθέσεις της κυβέρνησης, ο διάλογος έπρεπε να εξαντληθεί ώστε να υπάρξει θεσμική πίεση και διαπραγμάτευση για τα αιτήματα των παραγωγών. Από την άλλη η επικρατούσα τελικά άποψη με εκφραστές την ηγεσία της ΕΟΑΣΝΛ, υποστήριζε ότι μια τέτοια συνάντηση θα χρησιμοποιούνταν επικοινωνιακά από την κυβέρνηση για την εκτόνωση των κινητοποιήσεων χωρίς ουσιαστικές δεσμεύσεις.
Από εκείνο το σημείο και μετά, σύμφωνα με συμμετέχοντες στο αγροτικό κίνημα, άρχισαν να διαμορφώνονται δύο διακριτά στρατόπεδα: εκείνοι που υποστήριζαν μία «σκληρή γραμμή» απέναντι στην κυβέρνηση και όσοι θεωρούσαν ότι το κίνημα δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους μόνιμης σύγκρουσης και κομματικής περιχαράκωσης που δεν οδηγεί σε διεκδικήσεις. «Μετά από τόσο καιρό στα μπλόκα, το μόνο που μας λένε ότι φύγαμε με το κεφάλι ψηλά. Πως να πουν ότι φύγαμε ηττημένοι όταν δεν φύγαμε με άδεια χέρια;» σχολίασε δηκτικά αγροτοσυνδικαλιστής στην «ΠΘ».
Τρακτέρ με χρώματα
Οι κομματικές αναφορές, άλλωστε, δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν υπόγειο αλλά κρίσιμο παράγοντα στις ισορροπίες του αγροτοσυνδικαλιστικού χώρου της Λάρισας. Στο εσωτερικό της ΕΟΑΣΝΛ, η κυριαρχία στελεχών που πολιτικά τοποθετούνται κοντά στο ΚΚΕ θεωρείται δεδομένη από όλες τις πλευρές. Κεντρικό πρόσωπο παραμένει ο -επί σειρά εκλογών σταθερός υποψήφιος στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ- Ρίζος Μαρούδας, ο οποίος εδώ και χρόνια αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο των αγροτικών κινητοποιήσεων στη Θεσσαλία.
Στο ίδιο μπλοκ εντάσσεται και ο αντιπρόεδρος Σωκράτης Αλειφτήρας, που συνδέεται με τον χώρο της Πλεύσης Ελευθερίας όντας τομεάρχης αγροτικών θεμάτων του κόμματος και υποψήφιος ευρωβουλευτής στην κάλπη του ‘24.
Στην απέναντι πλευρά, ο μέχρι πρότινος εκπρόσωπος Τύπου της ΕΟΑΣΝΛ στα τελευταία μπλόκα, Ιορδάνης Ιωαννίδης, διετέλεσε μέλος της ΟΝΝΕΔ και υποστηρικτής της Νέας Δημοκρατίας, ερχόμενος ωστόσο σε σύγκρουση και αποχώρηση από την παράταξη δηλώνοντας «Καραμανλικός». Για τους πρώην συνοδοιπόρους του στην Ομοσπονδία όσο κι αν επιδιώκει να εμφανίζεται ως εκφραστής μιας περισσότερο αυτόνομης αγροτικής γραμμής παραμένει «άνθρωπος του Χρήστου Κέλλα».
Από την άλλη ο Παναγιώτης Καλογιάννης έχει αναπτύξει σημαντική πολιτική δράση με τον ΣΥΡΙΖΑ, φτάνοντας να είναι ο συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής του κόμματος στη Λάρισα.
Θρυαλλίδα η Ελασσόνα
Τη θρυαλλίδα για τη -με δομικά πλέον χαρακτηριστικά- σύγκρουση, έδωσε η δημιουργία Πανεπαρχιακού Αγροτικού Συλλόγου στην Ελασσόνα. Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εξελίχθηκε σε πεδίο μετωπικής αντιπαράθεσης, καθώς η διοίκηση της ΕΟΑΣΝΛ θεώρησε ότι πίσω από τη νέα κίνηση κρύβεται σχέδιο ελέγχου ολόκληρης της περιοχής. Αποδίδουν μάλιστα επιτελικό ρόλο σε δύο ακόμη πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στις χειμερινές κινητοποιήσεις: στον προσκείμενο στον ΣΥΡΙΖΑ, Αντώνη Λιάνο, και στον νεοδημοκράτη Γιώργο Κατσαρό, τον οποίο τοποθετούν στο περιβάλλουν ενός άλλου κυβερνητικού βουλευτή, του Χρήστου Καπετάνου. Η κίνηση της Ελασσόνας μάλιστα έφερε στο «στόχαστρο» άλλους δύο αγροτοσυνδικαλιστές: τον Κώστα Μητροδήμο από την Όσσα και τον Χρήστο Παππά από τον Αμπελώνα.
Στελέχη της Ομοσπονδίας κατηγορούν ανοιχτά τους πρωτεργάτες της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας ότι επιδιώκουν να ακυρώσουν στην πράξη τους πέντε υφιστάμενους αγροτικούς συλλόγους της επαρχίας Ελασσόνας, δημιουργώντας ένα υπερσυγκεντρωτικό σχήμα που θα ελέγχει πλήρως τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση των αγροτών της περιοχής. Παράλληλα, αφήνονται σαφείς αιχμές περί πολιτικής υποκίνησης από κυβερνητικούς παράγοντες και κυρίως από τον πρώην υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Χρήστο Κέλλα, με στελέχη της ΕΟΑΣΝΛ να κάνουν λόγο για «πρόθυμους» που λειτουργούν με στόχο την αποδυνάμωση της Ομοσπονδίας.
Στην αντίπερα όχθη, οι αποχωρήσαντες και όσοι στηρίζουν τον Πανεπαρχιακό Σύλλογο Ελασσόνας απαντούν με εξίσου βαριές κατηγορίες. Υποστηρίζουν ότι η ΕΟΑΣΝΛ λειτουργεί υπό ασφυκτική κομματική επιρροή του ΚΚΕ και καταγγέλλουν ότι οποιαδήποτε διαφορετική άποψη αντιμετωπίζεται ως εχθρική ενέργεια. «Ή είσαι μαζί μας ή απέναντί μας», είναι η φράση που χρησιμοποιούν συχνά για να περιγράψουν τη νοοτροπία που διέπει την ηγετική ομάδα της Ομοσπονδίας.
Κατηγορούν παράλληλα την ηγεσία της ΕΟΑΣΝΛ ότι αρνείται την ένταξη του Πανεπαρχιακού Συλλόγου Ελασσόνας στις τάξεις της, όχι για καταστατικούς λόγους, αλλά επειδή φοβάται πως ένας ισχυρός ενιαίος σύλλογος θα μπορούσε να αλλάξει τις εσωτερικές ισορροπίες και να αμφισβητήσει την κυριαρχία της σημερινής διοίκησης. Στο πλαίσιο αυτό, κάνουν λόγο για επιλογή στήριξης μικρών και κατακερματισμένων συλλόγων, οι οποίοι –όπως υποστηρίζουν– «είναι ευκολότερο να ελέγχονται συνδικαλιστικά και πολιτικά».
Αντίπαλο δέος
Με το ραγισμένο γυαλί του Ιανουαρίου να έχει πλέον… σπάσει, πληροφορίες που διακινούνται στον αγροτικό χώρο φέρουν τους αποσχισθέντες να βρίσκονται σε διαδικασία συγκρότησης ενός νέου αγροτικού οργάνου με αναφορά σε ολόκληρο το νομό Λάρισας, το οποίο φιλοδοξεί να αποτελέσει αντίπαλο δέος απέναντι στην ΕΟΑΣΝΛ. Εφόσον το εγχείρημα προχωρήσει, θα πρόκειται ουσιαστικά για τη μεγαλύτερη οργανωτική διάσπαση στον αγροτοσυνδικαλιστικό χώρο της περιοχής εδώ και δεκαετίες.
Το πλέον οξύμωρο, σύμφωνα με αρκετούς αγρότες που παρακολουθούν τις εξελίξεις, είναι ότι η εσωτερική σύγκρουση κορυφώνεται σε μια περίοδο όπου τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα παραμένουν τεράστια και άλυτα. Το υψηλό κόστος παραγωγής, η ενεργειακή επιβάρυνση, οι χαμηλές τιμές, οι καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις, η ανασφάλεια για το μέλλον των καλλιεργειών και οι συνέπειες των φυσικών καταστροφών εξακολουθούν να πιέζουν ασφυκτικά τον αγροτικό κόσμο της Θεσσαλίας.
Ωστόσο, αντί το επόμενο διάστημα να βρει το αγροτικό κίνημα της Λάρισας με ενιαία στρατηγική απέναντι στα ανοιχτά μέτωπα, όλα δείχνουν πως η μάχη μεταφέρεται πλέον στο εσωτερικό του ίδιου του συνδικαλιστικού χώρου, με τις προσωπικές, πολιτικές και οργανωτικές αντιθέσεις να απειλούν να επισκιάσουν τα ίδια τα προβλήματα των παραγωγών.
