Του Δημήτρη Γκάτσιου
Σε πορεία αναδιάταξης βρίσκεται το πολιτικό σκηνικό της χώρας, που κινείται τα τελευταία εικοσιτετράωρα έχοντας στον ορίζοντά του δύο σταθερές. Η πρώτη σχετίζεται με τα αποκαλυπτήρια της “Ελπίδας για τη Δημοκρατία”. Το νέο κόμμα που ανακοίνωσε από τη Θεσσαλονίκη η Μαρία Καρυστιανού, το οποίο εισέρχεται πλέον στη φάση της συγκρότησης και της στελέχωσής του. Η δεύτερη σχετίζεται με το άνοιγμα των χαρτιών από την πλευρά του τέως πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα. Χρονικό ορόσημο είναι η 26η Μαΐου. Στο τοπόσημο του Θησείου ο κ. Τσίπρας σηκώνει την αυλαία της επανεμφάνισής του στην κεντρική σκηνή, με το επιτελείο του να εργάζεται πυρετωδώς για την ιδρυτική διακήρυξη, η οποία θα παρουσιαστεί μαζί με το όνομα του νέου φορέα, υπό τους ήχους της μουσικής την οποία συνέθεσε ειδικά για την περίσταση ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Η σκακιέρα
Οι δύο νέοι πολιτικοί σχηματισμοί που έρχονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας προκαλούν έντονη κινητικότητα όχι μόνο στον χώρο της ευρύτερης Κεντροαριστεράς, αλλά και στον χώρο που τοποθετείται εντός της αποκαλούμενης και “δεξιάς πολυκατοικίας”. ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση και Νίκη παρακολουθούν τις εξελίξεις σε μια χρονική συγκυρία η οποία, όπως όλα δείχνουν, θα σημαδευτεί από νέες ισορροπίες και έντονη ρευστότητα μέχρι να κατασταλάξει (τουλάχιστον δημοσκοπικά) το εύρος της απήχησης των κινήσεων τις οποίες πυροδοτούν Αλέξης Τσίπρας και Μαρία Καρυστιανού.
Το εγχείρημα του τέως πρωθυπουργού, που επιχειρεί μια κίνηση συνολικής επανατοποθέτησης μετά τις απανωτές ήττες στις εθνικές κάλπες του 2019 και του 2023, παρουσιάζεται ως μια γενικευμένη επιχείρηση ανασυγκρότησης του αποκαλούμενου και προοδευτικού χώρου, στην απαρχή του μαραθωνίου εν όψει των εκλογών, που ο κ. Μητσοτάκης τοποθετεί την άνοιξη του 2027. Πολιτικοί παρατηρητές που διαβάζουν θέσεις, προθέσεις, στρατηγικές και αφηγήματα του κ. Τσίπρα επισημαίνουν ότι τα αποκαλυπτήρια του νέου κόμματος θα συμπορευθούν με τον στόχο της υπέρβασης των ορίων που διέθετε εντός της κοινωνίας και του εκλογικού κοινού ο ΣΥΡΙΖΑ.
Προς αυτή την κατεύθυνση, ο τέως πρωθυπουργός και όσα πολιτικά στελέχη επιλέξουν να γίνουν συνεπιβάτες τού υπό ίδρυση κόμματος αναμένεται να απευθυνθούν όχι μόνο σε πρώην ή νυν ψηφοφόρους της Αριστεράς, αλλά και σε πολίτες που δείχνουν να έχουν απομακρυνθεί από το πολιτικό σύστημα, είτε τοποθετούνται στη ζώνη των αναποφάσιστων. Κοινωνική ανισότητα, στεγαστική κρίση, ανασυγκρότηση των θεσμών, ακρίβεια αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο των πρώτων τροχιοδεικτικών, ενώ ιδιαίτερη έμφαση αναμένεται να δοθεί και στη νέα γενιά ψηφοφόρων, η οποία εμφανίζεται αποστασιοποιημένη από τα παραδοσιακά κόμματα.
Το υπό ίδρυση κόμμα του τέως πρωθυπουργού έχει δημιουργήσει ήδη τις πρώτες σεισμικές δονήσεις σε δύο έδρες που δεν απέχουν παρά ελάχιστα μέτρα. Η Χαριλάου Τρικούπη και η Κουμουνδούρου κρατούν το βλέμμα τους στραμμένο σε ενδεχόμενες ανατροπές, ενώ η κίνηση Τσίπρα στην πολιτική σκακιέρα πιέζει ήδη, και για πολλούς θα πιέσει ακόμα περισσότερο, όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, που έτσι κι αλλιώς βρίσκεται σε δημοσκοπικό ναδίρ, αλλά κυρίως το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής του Νίκου Ανδρουλάκη, που απαντά με τη σειρά του στα τεκταινόμενα στον χώρο του Κέντρου και της Αριστεράς μέσα από νέες διευρύνσεις σε στελέχη εκτός του παραδοσιακού χώρου του. Η επιτροπή Συμπαράταξης και Διεύρυνσης της Χαριλάου Τρικούπη αποκτά νέα μέλη, ενώ ο κ. Ανδρουλάκης προσκαλεί σε “αγώνα μέσα στην κοινωνία, για την κοινωνία”, επιχειρώντας να τονώσει το ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και, παράλληλα, να περιορίσει διαρροές προς τον σχηματισμό του κ. Τσίπρα.
Όλα αυτά, δε, υπό το πρίσμα σεναρίων και εκτιμήσεων που έρχονται και παρέρχονται σχετικά με το εύρος της μετακίνησης των ψηφοφόρων στον χώρο της Κεντροαριστεράς ως αποτέλεσμα της επιστροφής του τέως πρωθυπουργού, αλλά και των συζητήσεων που τυχόν θα προκύψουν για συνεργασίες, ανακατατάξεις ή ακόμα και διασπάσεις πριν από τον προεκλογικό μαραθώνιο.
Τρικυμία
Ειδικά για την Κουμουνδούρου, πάντως, που ταλανίζεται εσχάτως αναμένοντας την αποκάλυψη της κίνησης Τσίπρα, ο οδικός χάρτης όχι μόνο είναι “κλειδωμένος”, αλλά εμπεριέχει αναμενόμενα και ψηφίδες εσωκομματικής κρίσης. Λίγες ημέρες μετά τις ανακοινώσεις του τέως πρωθυπουργού αναμένεται να συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία και το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, και με πολλά στελέχη να είναι με το ένα πόδι εκτός, εμφανίζονται σκέψεις για ένα ενδεχόμενο Συνέδριο του κόμματος, το οποίο θα απαντήσει στα υπαρξιακά ζητήματα της Κουμουνδούρου.
Μία από τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί θέλει το πρώην κυβερνών κόμμα να συνεχίζει την αυτόνομη πορεία του στον δρόμο προς τις εκλογές, με αστερίσκο στη συζήτηση το κατά πόσο θα προκύψει πριν από την κάλπη μια κίνηση έκφρασης σε ενιαίο ψηφοδέλτιο. Υπάρχει και ένα έτερο μονοπάτι. Αυτό που πρότεινε, για παράδειγμα, ο κ. Χατζησωκράτης. Να αποφασιστεί στο Συνέδριο η αναστολή του κόμματος. Αλλά αυτό είναι κάτι που ο κ. Φάμελλος απορρίπτει κατηγορηματικά.
Όσον αφορά την κυρία Καρυστιανού, πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι το κόμμα της έχει αρχίζει να πιέζει σχηματισμούς στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας (κυρίως τη Νίκη, αλλά και την Ελληνική Λύση του κ. Βελόπουλου), καθώς και σχηματισμούς στα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Όπως την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Παράλληλα, ο νέος πολιτικός φορέας της κυρίας Καρυστιανού φαίνεται, με βάση τις μετρήσεις που λαμβάνουν χώρα, να… σηκώνει από τον καναπέ και να οδηγεί στα παραβάν της εκλογικής αναμέτρησης πολίτες που είχαν επιλέξει την αποχή στις διπλές κάλπες του 2023.
* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Κεφάλαιο”
Πηγή: capital.gr
