Της Νίκης Ζορμπά
Ανεξαρτήτως του εάν υπάρχει απάντηση στέρεη (δεν υπάρχει) γιατί ο Αλέξης Τσίπρας επιτάχυνε τους σχεδιασμούς του και το κόμμα του θα λάβει σάρκα και οστά τελικώς μάλλον τον Ιούνιο, αντί του Σεπτεμβρίου, η ουσία είναι πως o πρώην πρωθυπουργός προετοιμάζεται ταχύτατα για την ολική επιστροφή του στην πολιτική σκηνή.
Εάν δεν γνωρίζει κάτι που αγνοούμε οι υπόλοιποι, ήτοι να έχει “σήματα” περί πολύ πρόωρων εκλογών –ακόμα και εντός του θέρους–, όπερ δύσκολο, η απόφαση να μην αναμένει το φθινόπωρο για τις ανακοινώσεις του νέου φορέα του αναμφίβολα συνδέεται και με τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.
Moratorium
Εκεί όπου συνταρακτικές αναταράξεις δεν σημειώθηκαν στο συνέδριό του, κανείς μέγας χαμός στο εσωκομματικό τοπίο δεν συντελέστηκε, ενώ αντιθέτως συνήφθη μεταξύ των κορυφαίων και της ηγεσίας ένα άτυπο moratorium, με ορίζοντα τις εθνικές εκλογές.
Είναι βέβαιον πως, εάν ο κ. Ανδρουλάκης αστοχήσει –και όχι απλώς δεν νικήσει τη Ν.Δ., που είναι και ο διακηρυγμένος στόχος του– αλλά επιβεβαιώσει τις νυν δημοσκοπήσεις, άρα ηττηθεί με μεγάλη διαφορά από την κυβερνητική παράταξη, θα αρχίσουν να ηχούν πολύ ζωηρά τα όργανα στο ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα την αμφισβήτησή του.
Αν μάλιστα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν νικήσει με διαφορά τον επήλυδα ανταγωνιστή του στον χώρο πρώην πρωθυπουργό, εκεί η πίεση θα είναι έως και υπαρξιακής φύσεως για το κόμμα και τον πρόεδρό του.
Τούτο είναι το κακό σενάριο για τη Χαριλάου Τρικούπη, και απολύτως ευκταίο για την Αμαλίας, το στρατηγείο του κ. Τσίπρα.
Υπάρχει όμως και καλό σενάριο έως τις κάλπες –όποτε και αν στηθούν τελικώς–, που θα αποτελέσει εμπόδιο στα του Τσίπρα σχέδια: Το ΠΑΣΟΚ να ξεκολλήσει από το 12%, που του δίνουν κατά μέσο όρο οι δημοσκοπήσεις στην πρόθεση ψήφου, και η άνοδός του να μην είναι στάγδην το επόμενο διάστημα. Προϋπόθεση είναι, βέβαια, να πείσει τους αντι-μητσοτακικούς ψηφοφόρους, ή και τους δυσαρεστημένους από την κυβέρνηση της Ν.Δ., αφενός πως δεν κινδυνεύει η “σταθερότητα” στην καθημερινότητα του πολίτη, αφετέρου πως, χωρίς δραματικές ανατροπές και ρίσκα, διαθέτει ένα κυβερνητικό σχέδιο τέτοιο ώστε να διορθώσει κυβερνητικά πεπραγμένα της Ν.Δ.
Από τη στιγμή που, έστω και με διπλάσια χαμηλή διαφορά από το κυβερνών κόμμα, το ΠΑΣΟΚ είναι αυτή τη στιγμή ο μοναδικός εναλλακτικός πόλος, ο χρόνος δυνητικά κυλά προς όφελός του.
Σφήνα
Τα έως σήμερα δεδομένα οδηγούν το νέο κόμμα Τσίπρα να μπει “σφήνα” στο θηριώδες δημοσκοπικό χάσμα ανάμεσα στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ.
Αυτό είναι και το κρίσιμο στοίχημα, μαζί και επιχείρημα, του Αλέξη Τσίπρα και των υποστηρικτών του άλλωστε: Το ΠΑΣΟΚ είχε όλες τις ευκαιρίες, μετά την παραίτηση Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και την απολύτως ταπεινωτική πορεία του (φαινόμενο Κασσελάκη και νέες διασπάσεις), να αξιοποιήσει την εξαέρωση της Κουμουνδούρου και να εκτοξευθεί ως αντίπαλο δέος Μητσοτάκη. Δεν το κατάφερε, παρά μόνο από καραμπόλα κατόρθωσε να σκαρφαλώσει στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο πρώην πρωθυπουργός, αφού πήρε ξεκάθαρο διαζύγιο μέσω της “Ιθάκης” από το παρελθόν του, επανέρχεται διεκδικώντας την ηγεμονία της Κεντροαριστεράς με το επιχείρημα: Δεν καταφέρατε τίποτε, ούτε το ΠΑΣΟΚ πια μπορεί να πείσει ως αντίπαλο δέος, είναι τόσο στενή η ώσμωση με τη Ν.Δ., που δεν πείθετε ως “άλλοι κόσμοι”. Απερίφραστα το είπε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας περί ώσμωσης, σε μία από τις εκδηλώσεις για την παρουσίαση του βιβλίου του. Εκεί όπου το συμπέρασμά του, όπως ο ίδιος το αποτύπωσε, ήταν: Είστε όλοι φθαρμένα προϊόντα (δεν εξαίρεσε ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις).
Ως πρωθυπουργός δε μιας εξόχως ταραχώδους περιόδου για τη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει μόνο το ατού της κυβερνησιμότητας (ο Ν. Ανδρουλάκης μετά βίας ξεπερνά το 5 σε καταλληλότητα για πρωθυπουργός στις δημοσκοπήσεις), διαθέτει και ένα ακόμα, που στο πολιτικό τερέν –και ας ξορκίζεται υποκριτικά από τους πρωταγωνιστές– είναι μαγνήτης συσπείρωσης: η πόλωση. Ο κ. Τσίπρας έχει φανατικούς αντιπάλους και φανατικούς υποστηρικτές. Αδιάφορος, πάντως, επ’ ουδενί δεν είναι.
Σενάρια
Η νέα “εκδοχή” του δεν απεμπολεί το “ριζοσπαστικό” παρελθόν, ούτε τις αριστερές καταβολές του μεν, αλλά αντιθέτως τις ενσωματώνει στο rebranding του: Αριστερός μάλιστα. Αλλά ποια είναι η Αριστερά της νέας εποχής; Μια γενική –πολύ γενική και αόριστη– απάντηση έδωσε στο μανιφέστο-προπομπό του κόμματος, την 1η Μαΐου. Ο νέος φορέας όμως, όταν συσταθεί και παρουσιαστεί στο εκλογικό κοινό, θα είναι πολύ σαφές πως προσκαλεί πολίτες από το Κέντρο έως και την Αριστερά, σε μια προσπάθεια “ρεαλιστικής” εφαρμογής και των αριστερών πεποιθήσεων. Στην πράξη, ο κ. Τσίπρας δεν έχει αποφύγει να ανάψει και “δεξί” φλας οσάκις έκρινε πως χρειάστηκε προκειμένου να πείσει ότι δεν έρχεται να προκαλέσει νέες αναταραχές.
Στο πολιτικό διά ταύτα, τα σενάρια ελλείψει προοπτικής αυτοδυναμίας της Ν.Δ. προεξοφλούν διπλές κάλπες. Το ΠΑΣΟΚ αποκλείει συνεργασία με την κυβερνητική παράταξη. Εάν τερματίσει δεύτερο, πολύ κοντά στο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, τότε οι δεύτερες κάλπες θα είναι και επισήμως μονομαχία του Ν. Ανδρουλάκη με τον Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός δύσκολα θα στοχεύσει, φυσικά, να θέσει ως κύριο αντίπαλό του τον Κ. Μητσοτάκη – οι ρητορικοί τόνοι είναι άλλης τάξεως συζήτηση. Ο στόχος του είναι να περάσει και στις πρώτες κάλπες το ΠΑΣΟΚ μεν, αλλά με τελική αναμέτρηση τις δεύτερες. Εκεί όπου οι πιέσεις –και εσωκομματικές– στον Νίκο Ανδρουλάκη για συνεργασία με Ν.Δ. ώστε να εξασφαλιστεί η κυβερνησιμότητα της χώρας θα είναι ασφυκτικές – αν όχι… διασπαστικές.
Πηγή: capital.gr
