Ο Yomif Kejelcha πέτυχε κάτι που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητο: στον πρώτο του μαραθώνιο έτρεξε κάτω από τις δύο ώρες, καταγράφοντας μια επίδοση που θα μπορούσε να τον τοποθετήσει αυτομάτως στο πάνθεον του παγκόσμιου στίβου. Κι όμως, δεν είναι αυτός που πέρασε στην ιστορία. Στον ίδιο αγώνα, στον Μαραθώνιο του Λονδίνου, ο Sabastian Sawe έγινε ο πρώτος άνθρωπος που κατέρριψε το εμβληματικό αυτό όριο σε επίσημες συνθήκες, κατακτώντας τη νίκη και μαζί της την αθανασία.
Η ιστορία του Κετζέλτσα θυμίζει εκείνη των «δεύτερων» που έφτασαν εξίσου ψηλά, αλλά έμειναν στη σκιά. Όπως ο Μπαζ Όλντριν που πάτησε στη Σελήνη λίγα δευτερόλεπτα μετά τον Νιλ Άρμστρονγκ, έτσι και ο Αιθίοπας δρομέας πέτυχε έναν άθλο που θα μπορούσε να αλλάξει την καριέρα του, αλλά συνέβη την «λάθος στιγμή». Το χρονόμετρο έγραψε 1:59:41 – ένας χρόνος που για δεκαετίες αποτελούσε όριο φαντασίας. Ωστόσο, η διαφορά των λίγων δευτερολέπτων από τον νικητή ήταν αρκετή για να καθορίσει ποιος θα γραφτεί με χρυσά γράμματα και ποιος θα παραμείνει υποσημείωση.
Η πορεία του Κετζέλτσα εξηγεί εν μέρει αυτή την «καταδίκη» στη δεύτερη θέση. Πρόκειται για έναν αθλητή με εξαιρετική συνέπεια και εντυπωσιακό εύρος επιδόσεων, από το μίλι μέχρι τον μαραθώνιο. Έχει καταγράψει κορυφαίους χρόνους σε όλες σχεδόν τις αποστάσεις μεγάλων αποστάσεων, επιβεβαιώνοντας το σπάνιο ταλέντο του. Ωστόσο, η καριέρα του χαρακτηρίζεται από λίγες μεγάλες νίκες και πολλές σημαντικές παρουσίες χωρίς την κορυφή. Σε έναν χώρο όπου η διάκριση συχνά ταυτίζεται με το χρυσό μετάλλιο, αυτή η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.
Σε αντίθεση με θρύλους του αιθιοπικού στίβου, όπως ο Haile Gebrselassie και ο Kenenisa Bekele, που συνδύασαν επιδόσεις με τίτλους, ο Κετζέλτσα παραμένει ένας αθλητής που εντυπωσιάζει χωρίς να κυριαρχεί. Η τεχνική του αρτιότητα, η οικονομία στην κίνηση και η ικανότητά του να προσαρμόζεται σε διαφορετικές αποστάσεις τον καθιστούν έναν από τους πιο ολοκληρωμένους δρομείς της εποχής του. Παρ’ όλα αυτά, η απουσία μεγάλων νικών τον κρατά μακριά από την απόλυτη αναγνώριση.
Η περίπτωση του Κετζέλτσα φωτίζει μια βαθύτερη αλήθεια για τον αθλητισμό: η ιστορία δεν καταγράφει πάντα τους καλύτερους, αλλά εκείνους που βρέθηκαν στην κορυφή τη σωστή στιγμή. Στον μαραθώνιο του Λονδίνου, δύο αθλητές πέτυχαν κάτι ιστορικό, όμως μόνο ένας θα συνδεθεί για πάντα με αυτό. Ο άλλος θα παραμείνει η «σκιά» μιας μεγάλης στιγμής, ένας πρωταγωνιστής χωρίς τον τίτλο.
Κι όμως, ίσως η πραγματική αξία του Κετζέλτσα να βρίσκεται ακριβώς εκεί. Στην ικανότητά του να αγγίζει τα όρια του ανθρώπινου σώματος χωρίς να χρειάζεται τη δόξα για να αποδείξει την αξία του. Σε έναν κόσμο που μετρά επιτυχίες με νίκες, ο Αιθίοπας δρομέας υπενθυμίζει ότι η υπέρβαση μπορεί να έχει πολλές μορφές – ακόμη κι αν δεν συνοδεύεται από το πρώτο σκαλί του βάθρου.
Πηγή: in.gr
