Στις 30 Μαρτίου ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης κατήγγειλε την ύπαρξη ενός πολυπλόκαμου κυκλώματος, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, άγγιζε πρόσωπα της Δικαιοσύνης, της πολιτικής και του επιχειρηματικού κόσμου σε Κύπρο και Ελλάδα, με αναφορές ακόμη και σε παιδεραστία, παραδικαστικές κλίκες, «στημένες» υποθέσεις και ένα ευρύτερο δίκτυο, που ο ίδιος συνέδεσε με την Αδελφότητα των Ροδόσταυρων.
Η χρονική στιγμή ήγειρε από μόνη της σοβαρές υποψίες, αλλά και ζητήματα δημοσιογραφικής τάξης, αφού ο Δρουσιώτης δήλωσε ότι κατείχε τα στοιχεία από το 2023. Πολλοί διερωτήθηκαν δημοσίως πώς ένας άνθρωπος μπορεί να κατέχει στοιχεία για βιασμό ανήλικης και εγκληματικά κυκλώματα με εμπλοκή δικαστών και πολιτικών, χωρίς να αποταθεί στις Αρχές, κάτι που, με βάση την κυπριακή νομοθεσία, συνιστά άλλωστε σοβαρό ποινικό αδίκημα. Και πώς επέλεξε να τα δημοσιοποιήσει λίγο πριν από τις βουλευτικές στην Κύπρο, που θα γίνουν στις 24 Μαΐου και στις οποίες είναι και ο ίδιος υποψήφιος.
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονταν SMS και μαρτυρίες που αποδίδονταν σε γυναίκα γνωστή ως Σάντη, ενώ βασικός καταγγελλόμενος εμφανιζόταν ο πρώην δικαστής Μιχάλης Χριστοδούλου. Ο Δρουσιώτης δήλωσε ότι θα παραδώσει στοιχεία στις Αρχές, αλλά επέμενε ότι δεν εμπιστεύεται την Αστυνομία ούτε τη Νομική Υπηρεσία.
Τα SMS ήταν πλαστά
Το πρώτο σοβαρό ρήγμα στο αφήγημα ήρθε όταν η Σάντη, στην πρώτη παρέμβασή της, είπε πως δεν είχε δώσει άδεια να δημοσιοποιηθεί το υλικό, ούτε στον δημοσιογράφο ούτε και στον Νίκο Κληρίδη, ο οποίος παρουσιαζόταν ως δικηγόρος της. Το πιο εντυπωσιακό, όμως, ήταν πως η Σάντη ομολόγησε στην Αστυνομία ότι τα SMS ήταν πλαστά και πως η ίδια τα είχε φτιάξει με τη χρήση συγκεκριμένης εφαρμογής, την οποία υπέδειξε, ενώ απέρριψε τα περί παιδεραστίας και τα υπόλοιπα. Είπε ακόμα πως τα μηνύματα γράφτηκαν με άλλο κινητό. Η Αστυνομία πήρε δικαστικό ένταλμα και μπήκε στο σπίτι του δικηγόρου, κατάσχοντας και κινητό, το οποίο όμως ο ίδιος λέει ότι δεν ήταν το επίμαχο. Ούτε οι Αγγλοι στην ΕΟΚΑ δεν συμπεριφέρθηκαν έτσι, δήλωσε στα ΜΜΕ καταγγέλλοντας την Αστυνομία.
Κάπου εδώ ανοίγει και η εμπλοκή του ονόματος του Γιώργου Μυλωνάκη. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς και, κυρίως, γιατί ενεπλάκη το όνομα του υφυπουργού, οι υποψίες όμως στρέφονται και σε υπόθεση spoofing, όπως είναι γνωστή η πρακτική, δηλαδή σε «παραποίηση ταυτότητας αποστολέα». Πλέον, οι ανεξάντλητες δυνατότητες της τεχνολογίας προσφέρουν παραποίηση όχι μόνο γραπτών αλλά και ηχητικών μηνυμάτων.
Πάντως, η Σάντη δήλωσε πως εκείνη έφτιαξε όλα τα μηνύματα. Ο Γιώργος Μυλωνάκης έκανε λόγο για «νοσηρή κατασκευή», κατήγγειλε ότι ο άνθρωπος που επιχείρησε να τον υποδυθεί έχει κυπριακή προφορά και, πριν από την περιπέτεια της υγείας του, ανακοίνωσε νομικά μέτρα κατά του Δρουσιώτη και όσων αναπαρήγαγαν τους ισχυρισμούς.
Οι μαρτυρίες που συνελέγησαν επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τη θέση του ίδιου του δημοσιογράφου. Με τη Σάντη να ομολογεί ότι εκείνη τα έφτιαξε και με τις έρευνες να οδηγούν στην κατάρριψη των ισχυρισμών της υπόθεσης, ενός προς ενός, η βασική απορία είναι η ακόλουθη: πώς μπορεί κάποιος να δημοσιοποιεί στοιχεία τα οποία – στην καλύτερη περίπτωση – δεν έλεγξε, και μάλιστα όταν αυτά είναι αυτονόητο ότι θα καταστρέψουν ζωές;
Ακόμη πιο επιβαρυντικό είναι το γεγονός ότι ο Δρουσιώτης, αντί εξηγήσεων, όχι μόνο επέμεινε στο αφήγημά του, αλλά παρουσίασε και προσθήκες, με μία εξ αυτών να εμπλέκει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη ως προστάτη των Ροδόσταυρων και εργοδότη της Σάντης στο Προεδρικό. Η Σάντη, όπως κατέδειξε ο έλεγχος, ποτέ δεν πήγε στο Προεδρικό, δούλευε σε κατάστημα την περίοδο εκείνη, όπως και όταν, κατά τον Δρουσιώτη, υποτίθεται ότι είχε φυγαδευτεί στη Γερμανία.
Η κυπριακή κυβέρνηση, μετά τον δικανικό έλεγχο της Αστυνομίας, απέστειλε τα μηνύματα στη Europol, με τον Δρουσιώτη να δηλώνει ότι ούτε εκείνη εμπιστεύεται, διότι είχε διαφορές με έναν Κύπριο ο οποίος εργάζεται εκεί. Mαζί με άλλα περίπου 1.400 άτομα από 26 άλλες χώρες.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης ζήτησε, βάσει διακρατικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ, και τη συνδρομή του FBI, προκαλώντας και πάλι την αντίδραση του Δρουσιώτη, ο οποίος διερωτήθηκε εάν η Κύπρος είναι αποικία, κατηγορώντας τον πρόεδρο ότι «εξευτελίζει το κράτος» και απαξιώνοντας εκ των προτέρων και την επικείμενη έρευνα του FBI. Δεν μπορούσε να βρει δυο τρία άτομα υπεράνω υποψίας; ρώτησε.
Σημαντική λεπτομέρεια: ο Δρουσιώτης είναι που, πέρα από την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης σε όλους τους πιο πάνω, γράφει στο βιβλίο του «Κράτος Μαφία», εξηγώντας τον βαρύ χαρακτηρισμό του τίτλου, πως «οι θεσμοί τελούν υπό τον πλήρη έλεγχο του προέδρου» και πως «το σύστημα εξουσίας είναι στην ολότητά του διεφθαρμένο». Τουλάχιστον όταν αυτό βοηθά το επιχείρημα.
Πηγή: tanea.gr
