Μία ακόμη υπόθεση που αφορά καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία και τη δικαστική διαμάχη για την επικοινωνία πατέρα με τα ανήλικα παιδιά του, έρχεται στο φως, με τις δύο πλευρές να παρουσιάζουν αντικρουόμενες θέσεις. Η υπόθεση αναμένεται να απασχολήσει εκ νέου τη Δικαιοσύνη το προσεχές διάστημα, ενώ στο in μιλούν τόσο η 31χρονη μητέρα όσο και οι δικηγόροι των δύο πλευρών.
Η μαρτυρία της 31χρονης μητέρας
Η 31χρονη περιγράφει μια σειρά περιστατικών, τα οποία –όπως υποστηρίζει– συνθέτουν ένα ιστορικό κακοποιητικής συμπεριφοράς σε βάρος της ίδιας και, όπως αναφέρει, και των παιδιών.
«Όσο ήταν τριών μηνών η μικρή, τότε υπήρχε μια απόπειρα δολοφονίας με πρόθεση να το πω, εκεί το κατάλαβα ότι τα πράγματα πλέον είναι πολύ σοβαρά και για αυτό θα δικαστούμε τώρα το Μάιο. Με έσπρωξε την ώρα που εγώ δεν το έβλεπα, δηλαδή προέκυψε ένας τσακωμός αρκετά έντονος, χωρίς λόγο και αιτία και την ώρα που έφυγε μες στο μπάνιο, ξανά βγαίνει, εγώ γυρνάω να φύγω και με σπρώχνει στην κολώνα, με αποτέλεσμα να πέσω στα γόνατα της κόρης μου. Δηλαδή απείχε το κεφάλι μου χιλιοστά από την κολώνα. Μάτωσα, σηκώθηκα, το παιδί έκλαιγε πανικόβλητο δεν καταλάβαινε τι έγινε».
Σε άλλο σημείο, αναφέρει:
«Με είχε τραβήξει έγκυο απ’ τα μαλλιά και με είχε στείλει μπροστά στη λεκάνη, μπροστά στο μικρό του γιο. Με έχει χτυπήσει στην κοιλιά όταν ήμουν έγκυος. Με είχε κλωτσήσει στο αμάξι και με είχε σπρώξει να βγω έξω απ’ το αυτοκίνητο. Δεν μ’ άφηνε να βγω και απ’ το σπίτι».
Παράλληλα, περιγράφει περιστατικό έντασης μπροστά στα παιδιά:
«Άρχισε να φωνάζει, να ουρλιάζει, γιατί του είχα ζητήσει να κρατήσει λίγο το μωρό να μπω να κάνω μπάνιο. Και μου λέει “όχι, έχω ήδη δύο παιδιά μεγαλώσει”, μου κατεβάζει το παντελόνι – μπροστά στα παιδιά τώρα – βγάζει τα γεννητικά του όργανα, τα ξύνει, και μου λέει εδώ σας γράφω όλους, δε θέλω άλλο τα παιδιά, βαρέθηκα, κάτσε ασχολήσου μόνη σου».
Αναφερόμενη στη δικαστική διαμάχη, σημειώνει:
«Θέλω να ρυθμιστεί η επιμέλεια, να ρυθμιστούν οι μέρες γιατί δεν τα έπαιρνε τα παιδιά, τον Οκτώβρη πήγε να με μαχαιρώσει τάχα μου επειδή δεν καταλάβαινε το λόγο που εγώ δεν του τα δίνω. Ενώ προηγήθηκε βία στο παιδί».
Η ίδια Η 31χρονη υποστηρίζει επίσης πως:
«Παράλληλα τα παιδιά μου εκμυστηρεύονται ότι χτύπησε τη μικρή με μπουνιά στο κεφάλι και πήγε να τη βάλει στο ψυγείο. Εμείς ξεκινήσαμε θεραπεία με τα παιδιά με την ψυχολόγο αρκετό καιρό τώρα, τα παιδιά πάντα εξέφραζαν την άρνησή τους να πάνε. Τα παιδιά πάλι αρνήθηκαν, “δε θέλω να πάω” είπαν και οι δύο ταυτόχρονα, ήρθαν οι αστυνομικοί και λέει τώρα δώστε τα παιδιά με το ζόρι!».
Η θέση της πλευράς του πατέρα
Η συνήγορος του 38χρονου πατέρα, Βούλα Δημητριάδου, μιλώντας στο in, παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει τελεσίδικη καταδίκη που να δικαιολογεί την αποκοπή του πατέρα από τα παιδιά.
«Δεν υπάρχει καμία απόφαση, έστω σε πρώτο βαθμό, που να έχει καταδικάσει τον εντολέα μου. Το τι ισχυρίζεται ο καθένας και γενικά αναφορικά με την εντολέα του αντιδίκου μου, όλοι εν γένει οι ισχυρισμοί της έχουν κριθεί και έχουν ληφθεί υπόψη. Και έκρινε η κυρία πρόεδρος, με την έκδοση μίας προσωρινής διαταγής, ότι ο πατέρας διατηρεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Και θα πω ότι παρά το γεγονός ότι αιτήθηκε και η αφαίρεση της γονικής μέριμνας, αυτό δεν έγινε δεκτό και ορθώς κατά την δική μου άποψη, η πρόεδρος διέταξε να επικοινωνεί ο πατέρας στο χρόνο και τον τόπο που έχει ορίσει η προσωρινή διαταγή. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από μία δικαστική απόφαση πρωτόδικη που έκρινε το αδίκημα της απειλής. Τουτέστιν είναι ο λόγος μου εναντίον του δικού σου, κατά της οποίας απόφασης έχει ασκηθεί έφεση και ακόμη δεν έχει εκδικαστεί το εφετείο. Όλα αυτά που λέει είναι έωλοι ισχυρισμοί προκειμένου να δημιουργήσει ένα υπόβαθρο τέτοιο και να αποτρέψει την επικοινωνία του πατέρα με τα δύο παιδιά, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι σε αντιδικίες προσωπικές το ζευγάρι, δεν πρέπει να χρησιμοποιεί τα παιδιά ως μέσο επίθεσης έναντι του άλλου καθώς, ούτε κτήμα μας θα πρέπει να είναι τα παιδιά ούτε επέκταση του εαυτού μας γι’ αυτό και ο δικαστής κρίνει πάντα με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών. Γιατί τα παιδιά έχουν ανάγκη την παρουσία και των δύο γονέων.
Ο εντολέας μου, είχε έναν προηγούμενο γάμο, σε πιο νεαρή ηλικία και έχει δύο αγοράκια τα οποία σήμερα εξακολουθούν και είναι ανήλικα. Πώς λοιπόν ένας γονιός και ένας πατέρας στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι καλός πατέρας απέναντι στα δύο ανήλικα αγόρια και δεν είναι καλός πατέρας – κατά τους ισχυρισμούς της αντιδίκου μας – απέναντι στα δύο ανήλικα κορίτσια; Εγώ θα επισημάνω μετά λύπης μου και έχω όλα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι η μητέρα των παιδιών του δεν ήθελε ποτέ τα παιδιά του από τον πρώτο γάμο και απέτρεπε την συνεύρεση των αδελφών και φυσικά εάν είχε το οποιοδήποτε πρόβλημα, νομίζω ότι θα ήταν η πρώτη που θα έπρεπε να προβεί στην λύση ενός συμφώνου συμβίωσης το οποίο – τελικά – έλυσε ο εντολέας μου επαφή αφορμή την δική της αποκλειστικά υπαιτιότητα.»
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η μητέρα από την πλευρά της είναι εκείνη που αποτρέπει την επικοινωνία του πατέρα με τα παιδιά του:
«Αποτρέπει τον πατέρα και τον διαβάλλει στα παιδιά του και αναγκάζεται αυτός να πηγαίνει κρυφά και μακριά από το σχολείο μέσα από ένα αυτοκίνητο για να δει τα παιδιά του, τα οποία έχω να δω από τον Αύγουστο του 2025. Πώς ήταν καλός πατέρας μέχρι τον Αύγουστο του 2025; Διότι υπάρχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό όπου όλη η οικογένεια έκαναν διακοπές μαζί. Είναι δυνατόν στην πορεία να έχει καταστεί ο χειρότερος πατέρας; Τον διαβάλλει. Ο εντολέας μου δεν είναι ένας αδιάφορος πατέρας, αντιθέτως ενδιαφέρεται για τα παιδιά του, καταβάλει την διατροφή. Στα πλαίσια της οικονομικής του δύναμης και δυνατότητας, διότι διατρέφει και δύο άλλα παιδιά. Οι παππούδες και γονείς του παρακαλάνε για τα αυτονόητα για να δουν τα εγγόνια τους και δεν μπορεί κανείς αυτή τη στιγμή να αντιληφθεί ότι η ισότιμη παρουσία, των δύο γονέων είναι απαραίτητη για την ομαλή ψυχοπνευματική και σωματική ανάπτυξη αυτών των παιδιών. Δεν μπορούν λοιπόν να διαβάλλουν τον πατέρα σε αυτά τα παιδάκια, και απευθύνω θερμή παράκληση και προς τον συνάδελφο, να μας γνωστοποιήσει τα στοιχεία της παιδοψυχολόγου που παρακολουθεί τα παιδιά. Έχω αποστείλει μηνύματα προς το συνάδελφο, έχω κάνει μεγάλη προσπάθεια εγώ και οι συνεργάτες μου να βρούμε ποια είναι τα στοιχεία της ψυχολόγου για την οποία μας παρέπεμψαν σε ένα σημείωμα το οποίο κατέθεσαν κατά την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων. Δεν υπάρχει, ωστόσο, καμία αναφορά στα στοιχεία της κυρίας παιδοψυχολόγου που θεωρώ ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ο ρόλος ενός ειδικού επιστήμονα είναι να εξομαλύνει, να φέρει τα παιδιά κοντά στον πατέρα. Ο πατέρας δεν κακοποιούσε τα παιδιά ποτέ, ο πατέρας αγαπάει τα παιδιά, φαίνεται σε πλήθος μηνυμάτων, αυτή τη στιγμή έχει καταρρακωθεί ψυχολογία του. Θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει κατανοητό ότι αυτή η αντιδικία μεταξύ συντρόφων δεν θα πρέπει να μετακυλίεται σε αθώες ψυχούλες. Θα πρέπει λοιπόν να αντιληφθούμε ότι για το καλό των παιδιών, τα οποία αγαπούν και οι παππούδες και ο πατέρας θα πρέπει να βοηθήσουμε κι εμείς ως συν – λειτουργοί της δικαιοσύνης να έρθουνε κοντά στον πατέρα στο χρόνο και τόπο που όρισε μία απόφαση. Επίσης θέλω να επισημάνω ότι απαγορεύεται ο συνάδελφος να είναι παρών κατά τις ώρες επικοινωνίας. Η απόφαση ορίζει να πηγαίνουν οι παππούδες να τα παίρνουν, και κάθε φορά είναι ο συνάδελφος εκεί. Η διάταξη της προέδρου είναι σαφής, ως προς τον τρόπο και το χρόνο και τον τρόπο επικοινωνίας γενικότερα είναι σαφέστατη. Ο παππούς και η γιαγιά να τα παραλαμβάνουν να τα βλέπει ο πατέρας τους μέσα στην κατοικία τους ή να τα πάει κάπου να περάσουν καλά να ψυχαγωγηθούν, και να επιστρέψουν πάλι συνοδεία των δύο παππούδων. Ή παρουσία των δικηγόρων συνιστά αντιποίηση αρχής – για μένα – διότι για οποιοδήποτε συμβάν επιλαμβάνεται το Αστυνομικό Τμήμα. Εδώ δεν έχουμε τέτοιες εκρήξεις από την δική μας μεριά. Δεν έχουμε τέτοιες προθέσεις, δεν θέλουμε τους δικηγόρους να πυροδοτούν περιστατικά και να οδηγούμαστε εξαιτίας αυτών στα αστυνομικά τμήματα. Να σταματήσουμε λοιπόν εδώ. » αναφέρει μιλώντας στο ΙΝ, η κα Βούλα Δημητριάδου, συνήγορος του 38χρονου πατέρα των παιδιών.
Στο in, μιλά και ο δικηγόρος της 31χρονης μητέρας
Ο δικηγόρος της 31χρονης, Τάσος Γιαννόπουλος, υποστηρίζει ότι πρόκειται για υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας με ήδη υπάρχουσα ποινική καταδίκη, τονίζοντας ωστόσο ότι το πολιτικό δικαστήριο έδωσε δικαίωμα επικοινωνίας στον πατέρα.
«Πρόκειται για μία περίπτωση όπου η μητέρα έχει υπάρξει θύμα ενδοοικογενειακής βίας και απειλής και μάλιστα, κατά του πρώην συντρόφου της έχει εκδοθεί και καταδικαστική απόφαση από ποινικό δικαστήριο. Παρόλα αυτά το πολιτικό δικαστήριο το οποίο δίκασε το αίτημα του πρώην συντρόφου και καταδικασθέντος με απόφαση ποινικού δικαστηρίου σχετικά με το δικαίωμα επικοινωνίας με τα δύο ανήλικα τέκνα αναγνώρισε αυτό το δικαίωμα. Τα δύο ανήλικα τέκνα τα οποία έχουν υπάρξει αποδεκτές βίας από τον πατέρα τους και μάρτυρες βίαιων πράξεων εις βάρος της μητέρας τους, αρνούνται να δοθούν στον πατέρα τους για να ασκηθεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Ως αποτέλεσμα έχει δημιουργηθεί ένα ντόμινο μεταξύ των δικαστηρίων και των αστυνομικών αρχών οι οποίες καλούνται να εφαρμόσουν αυτή την πρακτικά ανεφάρμοστη απόφαση, με μόνη αιτιολογία το γεγονός ότι τα ανήλικα τέκνα δεν έχουν βούληση η δεν μπορούμε να λάβουμε υπ’ όψιν την όποια βούληση των ανήλικων τέκνων δεδομένης της ανηλικότητας τους. Μιλάμε για μία δικαστική απόφαση η οποία εάν δεν εφαρμοστεί – δεδομένης και της συνδρομής αντικειμενικών δυσκολιών – η μητέρα η οποία έχει υποχρέωση να την εφαρμόσει, αυτομάτως συλλαμβάνεται διότι η παραβίαση μιας δικαστικής απόφασης είναι ένα αυτεπαγγέλτως διωκόμενο έγκλημα με αποτέλεσμα μία μητέρα η οποία προσπαθεί να προστατεύσει τα παιδιά της και μάλιστα την ψυχή των παιδιών που έχει ήδη τραυματιστεί λόγω του βεβαρημένου παρελθόντος ενδοοικογενειακής βίας, να αντιμετωπίζει κατηγορίες για παραβίαση δικαστικής απόφασης. Η οποία μητέρα με μισή καρδιά προσπαθεί να ακολουθήσει την απόφαση διότι μιλάμε για έναν άνθρωπο που άσκησε βία πάνω της. Με αποτέλεσμα τα παιδιά κάθε φορά που η εντολέας μου καλείται να εφαρμόσει αυτή την δικαστική απόφαση να εκτίθενται σε ένταση, σε συγκρούσεις και με τους αστυνομικούς οι οποίοι έρχονται κατά περίπτωση για να ρυθμίσουν το ζήτημα που προκύπτει σχετικά με την παράδοση των τέκνων. Γιατί τα τέκνα παραδίδονται στους παππούδες ακριβώς διότι ο πατέρας έχει καταδικαστεί για ενδοοικογενειακή απειλή, και δεν του επιτρέπεται να προσεγγίσει την εντολέα μου – μητέρα των ανήλικων τέκνων. Όλο αυτό μας οδηγεί στο κενό του νόμου: Ο νομοθέτης ο οποίος κατά δήλωσή τουλάχιστον τυπικά ενδιαφέρεται για την καταπολέμηση του φαινομένου της έμφυλης βίας και της ενδοοικογενειακής βίας και απειλής, δεν έχει φτιάξει ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που θα προστατεύει οποιαδήποτε μητέρα θύμα ενδοοικογενειακής βίας, ως προς εκείνη τη στιγμή όπου ο πρώην σύντροφος η σύζυγος επανέλθει και διεκδικήσει δικαιώματα επί των τέκνων που έχουν κατά τον προγενέστερο κοινό έγγαμο βίο. Άρα εδώ βλέπουμε αυτή την αντίθεση που υπάρχει.» αναφέρει μιλώντας στο ΙΝ, ο συνήγορος της μητέρας των παιδιών.
Ο κος Γιαννόπουλος , περιγράφει, μιλώντας στο in, τις δυσκολίες εφαρμογής της απόφασης, ενώ όπως λέει η εντολέας του βρίσκεται σε νομικό αδιέξοδο:
«Η μητέρα είναι υποχρεωμένη από την απόφαση του πολιτικού δικαστηρίου να παραδώσει τα παιδιά. Βγαίνει από το σπίτι της έτοιμη να τα παραδώσει όπως οφείλει στους παππούδες εκ της πατρικής γραμμής διότι ο πατέρας έχει περιοριστικά και δεν μπορεί να προσεγγίσει τη μητέρα. Τα παιδιά αντιδρούν φοβούνται μόνο με την παρουσία των παππούδων διότι η παρουσία των παππούδων υποδηλώνει το ότι τα παιδιά θα οδηγηθούν στον πατέρα, έναν πατέρα που τους έχει χαρίσει ένα σκοτεινό παρελθόν βίας μέσα στο σπίτι. Αντιδρούν, η μητέρα για να προστατευθεί καλεί την αστυνομία η ίδια και ζητά βοήθεια, σε κλίση της αστυνομίας προβαίνει και η άλλη πλευρά.
Η αστυνομία έρχεται στο χώρο αλλά ακριβώς λόγω της ανηλικότητας των παιδιών δεν παίρνει θέση παρά μόνο δίνει εντολή στην μητέρα με το ζόρι τα παιδιά να οδηγηθούν στους παππούδες. Αποτέλεσμα; Έχουμε δύο ανήλικα παιδιά των οποίων η ψυχή τους τραυματίζεται, διότι κλαίνε αντιδρούν φωνάζουν, λόγω του φόβου και του τρόμου που έχουν βιώσει με τον άνθρωπο στον οποίο τα οδηγεί η δικαστική απόφαση, και αυτό το πράγμα γίνεται με μία επανάληψη. Και δεν προστατεύεται καθόλου η ανηλικότητα και η ψυχή αυτών των παιδιών και δεν ενδιαφέρεται κανένας για την βούληση και για τα συναισθήματά αυτών των παιδιών μόνο και μόνο επειδή είναι ανήλικα κάτι το οποίο το θεωρούμε απαράδεκτο. Διότι αν κάποιος τραυματίζεται μέσα από μία τέτοια διαδικασία είναι τα ίδια τα παιδιά. Για εμάς είναι εντελώς παράλογο όταν υπάρχει παρελθόν ενδοοικογενειακής βίας και απειλής και μάλιστα αποδεδειγμένα και μάλιστα με καταδικαστική απόφαση ποινικού δικαστηρίου να έρχεται ένα άλλο δικαστήριο μετά, πολιτικό, και να εκδίδει μία αντίθετη απόφαση σαν να μην έχει προηγηθεί το οτιδήποτε σαν να μην έχει προηγηθεί όχι μόνο η καταδικαστική απόφαση αλλά και ένα πλήθος εγκλίσεων, μηνύσεων της μητέρας – θύματος ενδοοικογενειακής βίας όχι μόνο για περιστατικά που αφορούν γενικά ενδοοικογενειακή βία και απειλή σε βάρος της και σε βάρος των παιδιών της αλλά και για περιστατικά παραβίασης της ήδη εκδοθείσης ποινικής δικαστικής απόφασης.»
Μία υπόθεση με δύο αντικρουόμενες εκδοχές
Η υπόθεση αναδεικνύει τις διαφορετικές προσεγγίσεις των δύο πλευρών:
Από τη μία, η μητέρα καταγγέλλει σοβαρά περιστατικά βίας και εκφράζει ανησυχία για την ασφάλεια των παιδιών.
Από την άλλη, η πλευρά του πατέρα κάνει λόγο για αβάσιμους ισχυρισμούς και επιμένει στο δικαίωμα επικοινωνίας, όπως αυτό έχει αναγνωριστεί δικαστικά.
Η τελική κρίση αναμένεται από τα αρμόδια δικαστήρια, τα οποία καλούνται να συνεκτιμήσουν όλα τα στοιχεία με γνώμονα –όπως επισημαίνεται και από τις δύο πλευρές– το συμφέρον των ανήλικων παιδιών. Οι δύο πλευρές έχουν ήδη στραφεί στη δικαιοσύνη όπου και θα λύσουν τις διαφορές τους το επόμενο χρονικό διάστημα.
Πηγή: in.gr
