Στις 8 Απριλίου και ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε μόλις απειλήσει με γενοκτονία του Ιρανούς, ο γ.γ. του NATO Μαρκ Ρούτε εξήρε τον Αμερικανό πρόεδρο για τη «ηγεσία του» τον οποίο μάλιστα συνάντησε την ίδια μέρα περιγράφοντας τη συζήτησή τους ως «πολύ ειλικρινή, πολύ ανοιχτή». Οι κολακείες του Ρούτε όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει ανάγκη και η Ουάσιγκτον τη Συμμαχία.
Μετά τη συνάντησή τους, ο Ντόναλντ Τραμπ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως «ΤΟ ΝΑΤΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΑΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΞΑΝΑ».
Είχε προηγηθεί η δήλωση του Αμερικανού Προέδρου προ ημερών ότι εξέταζε «απολύτως» το ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, αφού οι σύμμαχοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία κατά του Ιράν.
Μπορεί στη Συμμαχία να έχουν αρχίσει κάποια κράτη μέλη να ανησυχούν, αλλά η υλοποίηση μιας τέτοιας απειλής δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση.
Σε ανάλυσή του στο The Conversation ο καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ, Πολ Γουάιτλι εξηγεί γιατί δεν μπορεί ο Τραμπ να βγάλει τη χώρα από τη Συμμαχία έτσι απλά.
Η σκληρή βαθμολογία
Πρώτος και βασικότερος λόγος είναι εκείνος της ισχύος. «Η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ θα αποδυνάμωνε σημαντικά στρατιωτικά τις ΗΠΑ» σημειώνει ο Γουάιτλι υπογραμμίζοντας πως «περισσότερο από μισός αιώνας έρευνας από ιστορικούς και ειδικούς στις διεθνείς σχέσεις έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ θα αποδυνάμωνε επίσης σημαντικά τις ΗΠΑ».
Έρευνα του 1989, του ιστορικού Πολ Κένεντι για τους πολέμους σε μια περίοδο 500 ετών, διαπίστωσε ότι καθοριστικό χαρακτηριστικό της επιτυχίας στον πόλεμο είναι οι πόροι που μπορούν να κινητοποιήσουνε τα μέρη της σύγκρουσης.
Αν δει κανείς τον παγκόσμιο δείκτη ισχύος Composite Index of National Capability, που ποσοτικοποιεί την στρατιωτική και ευρύτερη εθνική ισχύ ενός κράτους, η Κίνα αφήνει πολύ πίσω της τις ΗΠΑ.
H σχετική ισχύ ενός κράτους μέσα στο διεθνές σύστημα (Composite Index of National Capability)
Αφού ο δείκτης λαμβάνει υπόψη δημογραφικά, βιομηχανίες, οικονομία και στρατιωτικές δυνατότητες των κρατών, διαμορφώνει μια βαθμολογία που όσο ψηλότερη είναι τόσο περισσότερους πόρους διαθέτει μια χώρα για να διεξάγει πολέμους.
Βλέποντας λοιπόν ο Πολ Γουάιτλι στο διάγραμμα την Κίνα να έρχεται πρώτη με βαθμολογία 23 και τις ΗΠΑ μόλις 13, εκτιμά ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα περιθώριο να το παίξουν μοναχικός καουμπόι.
Μόνο εάν αθροιστούν οι βαθμολογίες των ΗΠΑ με εκείνες των Γερμανίας, Τουρκίας, Ην. Βασίλειου, Γαλλίας και Ιταλίας μπορούν να προσεγγίσουν την Κίνα, αλλά και πάλι είναι πίσω. Ωστόσο, αν αθροιστούν οι βαθμολογίες και των 32 μελών του NATO τότε μόνο ξεπερνούν την Κίνα. «Επομένως, η υπόθεση ότι οι ΗΠΑ μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνες τους σε έναν πόλεμο με την Κίνα είναι αμφίβολη» εκτιμά ο Βρετανός επιστήμονας.
Η Κίνα μπορεί να νικήσει τις ΗΠΑ
Δεδομένου ότι οι ΗΠΑ έχουν στρατιωτικούς συμβούλους στην Ταϊβάν και στρατιωτικά μέσα στην περιοχή, μια κινεζική επίθεση θα ενεργοποιούσε το άρθρο 5 καθώς αυτά θα πλήττονταν. «Σε εκείνη την περίπτωση, η Κίνα θα βρισκόταν σε πόλεμο με 32 χώρες του ΝΑΤΟ — για να μην αναφερθούν χώρες της Άπω Ανατολής, όπως η Ιαπωνία, η Ινδονησία και το Βιετνάμ, που έχουν σοβαρές ανησυχίες για την κινεζική επιθετικότητα, αλλά δεν είναι μέλη της συμμαχίας» λέει ο Γουάιτλι.
Γι΄αυτό και πιστεύει πως όποια κι αν είναι η αμφιθυμία του Αμερικανού προέδρου απέναντι στο ΝΑΤΟ, «το γεγονός είναι ότι χωρίς τη στήριξή του οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μια ταπεινωτική ήττα από την Κίνα σε μια μελλοντική αναμέτρηση για την Ταϊβάν. Η Αμερική είναι πολύ ισχυρότερη ως μέρος του ΝΑΤΟ, και οι σύμβουλοι του Τραμπ θα έπρεπε να του το υπενθυμίζουν αυτό με τον πιο έντονο τρόπο».
Το θεσμικό εμπόδιο να φύγει από το NATO
Ο δεύτερος λόγος που επικαλείται ο Βρετανός επιστήμονας είναι θεσμικός, καθώς από το 2023, το Κογκρέσο θέσπισε νόμο που απαγορεύει στον πρόεδρο να «αναστείλει, τερματίσει, αποκηρύξει ή αποσύρει τις ΗΠΑ από τη Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού» χωρίς τη συμβουλή και συγκατάθεση της Γερουσίας ή πράξη του Κογκρέσου. «Είναι εξαιρετικά απίθανο αυτό να αλλάξει πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και αδύνατο στη συνέχεια αν οι Δημοκρατικοί καταλήξουν να ελέγχουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων» εκτιμά.
Τρίτος λόγος είναι ότι η συμμετοχή των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ απολαμβάνει της στήριξης της πλειονότητας των Αμερικανών.
Ο Γουάιτλι, συμπεριλαμβάνοντας στα ερευνητικά ενδιαφέροντα την κοινή γνώμη, επικαλείται την της Pew του 2025 που έδειξε ότι το 66% του δείγματος πίστευε ότι οι ΗΠΑ ωφελούνται από τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, ενώ το 32% πίστευε το αντίθετο.
Αν και το τελευταίο επιχείρημα του Βρετανού είναι αληθές, στις μέρες μας η ο ρόλος της κοινής γνώμης δεν έχει και τόσο βαρύνοντα λόγο, δυστυχώς.
Πηγή: in.gr
