Εχει εμπεδωθεί πια ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ είναι σαν ένα μεγάλο «καζάνι που βράζει». Και μια κρίσιμη συνεδρίασή της, η οποία προγραμματιζόταν ήδη από τα τέλη Μαρτίου με αρχική ατζέντα τη συνταγματική αναθεώρηση, πάει από αναβολή σε αναβολή. Αρχικά το άλλοθι ήταν η πολεμική κρίση στο Ιράν, στη συνέχεια όμως χτύπησε ο «τυφώνας» της δεύτερης δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί εμφανώς να κερδίσει χρόνο, αποφεύγοντας προσώρας να ανάψει το πράσινο φως για τη σύγκληση της ΚΟ, υπό τον φόβο μιας ανεξέλεγκτης και εκρηκτικής σύγκρουσης. Για να καταλάβετε την τρικυμία που καταγράφεται στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια, όταν ρωτούσα τις κυβερνητικές πηγές μου αν θα συγκληθεί, τελικά, η Κοινοβουλευτική Ομάδα μετά το Πάσχα, οι μισοί μού έλεγαν ότι θα γίνει, και οι άλλοι μισοί ότι δεν υπάρχει περίπτωση. Και – μεταξύ μας – υποψιάζομαι ότι πιο ειλικρινείς ήταν οι δεύτεροι. Ωστόσο, οι διαφωνούντες βουλευτές δεν δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν πίσω. Μαθαίνω πως ετοιμάζονται ακόμη και για συλλογή υπογραφών για να φέρουν το Μαξίμου προ τετελεσμένων, με πρωτεργάτη τον Γιώργο Βλάχο, ο οποίος ζήτησε ανοικτά τη σύγκληση της ομάδας με την παρουσία του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Το βαθύ ρήγμα
Οσον αφορά την ημερομηνία της συνεδρίασης που επιθυμούν οι γαλάζιοι βουλευτές, αυτή παραμένει στον αέρα, καθώς ο Μητσοτάκης το ζυγίζει και θα αποφασίσει μετά το Πάσχα. Οπως μου έλεγε κοινοβουλευτική πηγή μου, πάντως, καλό είναι στο ημερολόγιό μας να κυκλώσουμε ως κρίσιμες τις 20 και 27 Απριλίου. Στις 20 Απριλίου θα συνεδριάσει η Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής που θα αποφασίσει για την τρίτη δικογραφία για ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτή που αφορά τους Μπάμπη Αθανασίου και Τάσο Χατζηβασιλείου. Ενώ στις 27 Απριλίου αναμένεται να πραγματοποιηθούν οι ψηφοφορίες για την άρση ασυλίας των 13 βουλευτών της ΝΔ που περιλαμβάνονται στις πρώτες δύο δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκεί το γαλάζιο ρήγμα ενδέχεται να βαθύνει επικίνδυνα. Διότι η γραμμή για καθολική υπερψήφιση των αιτημάτων της άρσης συναντά πλέον ηχηρές αντιστάσεις…
Σήματα για «αντάρτικο»
Ο πρώτος που έδωσε το σύνθημα για αντάρτικο στις άρσεις ασυλίας ήταν ο Μάκης Βορίδης, με τη δήλωση πως «δεν υπάρχουν γραμμές σε θέματα συνείδησης». Στον ρόλο του παθιασμένου συνηγόρου των υπόπτων πρωταγωνιστεί δε ο Αδωνις Γεωργιάδης, υπερασπιζόμενος σθεναρά τον Κώστα Αχ. Καραμανλή, τον Νότη Μηταράκη και έτερους γαλάζιους, ενώ ταυτόχρονα εξαπολύει σφοδρά πυρά κατά της ευρωπαίας εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου, κατηγορώντας την ευθέως για πολιτικά παιχνίδια και στοχοποίηση (δηλώσεις που προκάλεσαν την αντίδραση της Ενωσης Εισαγγελέων). Στο ίδιο μήκος κύματος συντάσσονται οι Θάνος Πλεύρης και Τάκης Θεοδωρικάκος. Ο δεύτερος, μάλιστα, σχολίασε τα ερωτηματικά για την τμηματική αποστολή της δικογραφίας για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή, λέγοντας πως «η δικογραφία έκανε μερικούς μήνες ταξίδι». Το σημειώνω επειδή αυτός ήταν ο πολιτικός προϊστάμενος της ΕΛ.ΑΣ. όταν έγιναν οι επίμαχες επισυνδέσεις.
Νατοϊκά ελλείμματα και ελληνικές ευκαιρίες
Σε μια περίοδο ραγδαίων ανακατατάξεων, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε στρατηγικό πυλώνα των αμερικανικών συμφερόντων στην Ευρώπη, δηλώνει σε ρεπορτάζ της η «Wall Street Journal», με το οποίο αποκαλύπτει ότι ο Λευκός Οίκος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μιας σαρωτικής αναδιάταξης των αμερικανικών δυνάμεων στη Γηραιά Ηπειρο, μια κίνηση που ενδέχεται να ενισχύσει δραστικά τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ σε ελληνικό έδαφος. Το σχέδιο, που βρίσκεται σε αρχικό αλλά κομβικό στάδιο, πηγάζει από το βαθύ ρήγμα που έχει προκαλέσει στους κόλπους του ΝΑΤΟ ο πόλεμος με το Ιράν. Οπως εξηγεί το δημοσίευμα, η κυβέρνηση Τραμπ, δυσαρεστημένη από τη στάση παραδοσιακών ευρωπαίων συμμάχων που εμφανίζονται διστακτικοί στην υποστήριξη των αμερικανικών επιλογών, σχεδιάζει τη μεταφορά δυνάμεων σε κράτη που ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τη στρατηγική της Ουάσιγκτον. Στο δημοσίευμα, η Ελλάδα, μαζί με την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Λιθουανία, κατονομάζεται ρητά ως μία από τις χώρες που κρίνονται ως εξόχως «συνεργάσιμες» και μπορεί να ενισχυθεί με μεταφορά προσωπικού και δομών που θα αναβαθμίσουν τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σιωπηρή αναδίπλωση στη σκιά της Πύλου
Με μια διευρυμένη σύσκεψη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, υπό τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και εκπροσώπους όλων των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας, πραγματοποιήθηκε η «πρεμιέρα» της νεοσύστατης Γενικής Γραμματείας Κρίσιμων Οντοτήτων. Ωστόσο, πίσω από τις επίσημες τοποθετήσεις και τις παρουσίες δεκάδων εκπροσώπων κρατικών Αρχών κρύφτηκε μια ηχηρή απουσία. Οπως προκύπτει κι από την επίσημη ενημέρωση του υπουργείου, τον ρόλο και τον σκοπό της νέας δομής παρουσίασε ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Τάξης Παναγιώτης Στάθης, ο οποίος διευκρινίστηκε με έμφαση ότι θα τη συντονίζει «προσωρινά». Η λέξη αυτή μαρτύρησε μια παρασκηνιακή υπαναχώρηση. Μόλις πριν από λίγο καιρό, στις 23 Μαρτίου, είχε ανακοινωθεί ρητά πως τα ηνία της νέας Γραμματείας θα αναλάμβανε ο απερχόμενος αρχηγός του Λιμενικού Σώματος Τρύφων Κοντιζάς. Η ανακοίνωση σχολιάστηκε εξαρχής ως ένα πολιτικό και ηθικό παράδοξο εξαιτίας της νομικής εμπλοκής του στην υπόθεση του πολύνεκρου ναυαγίου της Πύλου, για την οποία του έχει ασκηθεί ποινική δίωξη από το Αναθεωρητικό Δικαστήριο Πειραιά για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, όπως η ανθρωποκτονία εξ αμελείας και η έκθεση σε κίνδυνο. Τελικά το ξανασκέφτηκαν, ακούω, στο υπουργείο του Χρυσοχοΐδη και κατέληξαν ότι προς το παρόν πρέπει να κρατήσουν μια πιο διακριτική στάση σε σχέση με την αναβάθμισή του. Εξού και δεν παρέστη καν στη σύσκεψη.
Συνεδριακές αγωνίες και λόγω Καραμανλή
Μέσα στο βαρύ κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της ΝΔ εξαιτίας των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, ακούω ότι υπήρξε και μια εισήγηση στον Κυριάκο Μητσοτάκη να βρεθεί μια δικαιολογία για να αναβληθεί για λίγο το συνέδριο. Η εισήγηση απορρίφθηκε, για προφανείς λόγους. Στο παρασκήνιο των συνεδριακών αγωνιών, όμως, οι σκέψεις είναι καρφωμένες στους λεγόμενους «δελφίνους». Διότι πολλοί τους πιέζουν, πια, να τοποθετηθούν στο συνέδριο πιο… δυναμικά. Η δεύτερη πηγή αγωνίας είναι ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος, μου μεταφέρουν, έχει συμφωνήσει να ανέβει στο βήμα του συνεδρίου. Αλλά ουδείς μπορεί να ποντάρει με ασφάλεια για το τι θα πει εκεί. Κι αυτός, άλλωστε, ακούει ένα κομμάτι της νεοδημοκρατικής βάσης που του λέει ότι πρέπει «να μιλήσει»…
Πηγή: tanea.gr
