Στον εκτός έδρας με την Μπάγερ Λεβερκούζεν, ο Ολυμπιακός έτρεξε 122 χιλιόμετρα. Αντίστοιχες επιδόσεις έχει κάνει σε ακόμη τρία φετινά παιχνίδια του στο Champions League. Όλα σε εντάσεις… ακραίες. «Ετρεξε» την Αρσεναλ μέσα στο Έμιρεϊτς. «Έτρεξε» τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Φάληρο. Πέρασε τον Αγιαξ μέσα στο Αμστερνταμ. Εβαλε δύσκολα για 65 λεπτά κόντρα την Μπαρτσελόνα. Με τρεξίματα εντυπωσιακά. Και εντάσεις ακραίες.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την κακή εικόνα των Ερυθρόλευκων στο ελληνικό πρωτάθλημα; Και ειδικά μετά από όσα συνέβησαν στο πρόσφατο ντέρμπι με την ΑΕΚ; Το χειρότερο παιχνίδι της εποχής Μεντιλίμπαρ; Αμεση σημασία και σχέση. Διότι πρόκειται για την ίδια ομάδα. Τους ίδιους ποδοσφαιριστές. Οι οποίοι πριν από λίγο καιρό προκρίθηκαν στη νοκ άουτ φάση του Champions League με τρεις σερί νίκες και που σήμερα, βρίσκονται στο -5 από την κορυφή της Super League.
Πριν προτρέξετε να μιλήσετε για τους «χώρους» και το «ποδόσφαιρο» που παίζουν οι ευρωπαϊκές ομάδες, τα οποία είναι όλα πραγματικά γεγονότα, θα σημειώσω ότι έχει σημασία τι κοιτάζεις από τα παραπάνω στοιχεία. Διότι στη δική μας περίπτωση, δεν έχει σημασία τόσο το ποδόσφαιρο, η τακτική, οι αυτοματισμοί, οι συνδυασμοί. Αλλά η απόδοση των ποδοσφαιριστών. Και κυρίως, η ένταση, η φρεσκάδα, το… κίνητρο.
Γίνεται πολύς λόγος για τις αντοχές του Ολυμπιακού και για τα τρεξίματά του. ο Ολυμπιακός είναι η (με διαφορά) καλύτερα προπονημένη ομάδα στην Ελλάδα. Δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που προανέφερα εάν δεν ήταν. Δεν θα μπορούσε να υπηρετήσει τον τρόπο παιχνιδιού του Μεντιλίμπαρ. Ακόμη και στο κάκιστο παιχνίδι με την ΑΕΚ,. Πετυχε γκολ στο 98, ασχέτως αν ήταν οφσάιντ. Στη Φιλαδέλφεια είχε ισοφαρίσει στο τέλος πάλι. Οπότε, δεν είναι θέμα δυνάμεων.
Δυνάμεις υπάρχουν. Και ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που έχει δουλέψει πολύ καλά τα τελευταία χρόνια και σε ένα πρόγραμμα που δεν έχει αλλοιωθεί, που έχει συγκεκριμένη ροή, συγκεκριμένες αρχές και στόχους. Το θέμα, λοιπόν, είναι γιατί αυτή η τόσο καλά γυμνασμένη ομάδα, εμφανίζεται σε (ακόμη) ένα ντέρμπι, κατώτερη των περιστάσεων. Για την ακρίβεια, σε αντίθεση με τα περισσότερα προηγούμενα ντέρμπι, ο Ολυμπιακός αυτή τη φορά έχασε την ταυτότητά του. Καθώς ήταν η λιγότερο δυναμική ομάδα κόντρα στην Ενωση.
Οι ποδοσφαιριστές του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έχασαν το 80% των μονομαχιών από τους παίκτες του Νίκολιτς. Και αυτό, όχι διότι δεν ήταν σωματικά έτοιμοι και φρέσκοι -όπως αυθαίρετα διακινείται από κάποιους που δεν λαμβάνουν υπόψη ούτε καν τα διαθέσιμα στατιστικά. Το θέμα είναι ότι οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού, μετά το τέλος του Champions League, αντί να εμφανίσουν το… ευρωπαϊκό τους πρόσωπο, την ευρωπαϊκή τους διάθεση, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Συνεχίζουν σε χαμηλές εντάσεις, χωρίς «νεύρο», χωρίς δυναμισμό, χωρίς ψύχωση για την κατάκτηση του τίτλου.
Ναι, ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που δυσκολεύεται να ανοίξει κλειστές άμυνες. Αλλά είναι άλλο αυτό και άλλο το να μην μπορείς να σταθείς σε αθλητικότητα, ένταση και δυναμισμό στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αυτό δεν υπάρχει ως δικαιολογία. Ειδικά όταν σωματικά οι παίκτες δεν έχουν κόπωση ή προβλήματα (πλην κάποιων λίγων εξαιρέσεων). Και επ’ αυτού, δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης.
Ό,τι κι αν κάνει η ομάδα, ό,τι κι αν κάνει ο Μεντιλίμπαρ, όσο κι αν στηρίξει ο κόσμος, εάν οι ποδοσφαιριστές δεν αλλάξουν πίστα στην απόδοσή τους και δεν εμφανίσουν τα… κανονικά τους στάνταρ στο γήπεδο, δουλειά δεν θα γίνει. Προφανώς η ευθύνη διαμοιράζεται. Προφανώς οι άμεσοι αντίπαλοι του Ολυμπιακού και έχουν βελτιωθεί και έχουν μελετήσει τον τρόπο που παίζει. Αλλά το ίδιο ίσχυε και πέρυσι. Δεν άλλαξε απολύτως τίποτα επ’ αυτού. Ο Μεντιλίμπαρ έτσι έπαιζε πριν 20 χρόνια, έτσι έπαιζε πέρυσι, έτσι παίζει και φέτος. Και πάνω κάτω με τα ίδια πρόσωπα και συγκεκριμένες προσθαφαιρέσεις.
Είναι σαφές ότι κάποιοι ποδοσφαιριστές δεν είναι σε καλό φεγγάρι. Είναι λογικό κάποιοι, μετά από δύο – τρία πολύ έντονα χρόνια, να έχουν πτώση στην απόδοσή τους. Αλλά αυτό που δεν είναι προς συζήτηση, είναι η διάθεση και η προσπάθεια. Στο ποδόσφαιρο υπάρχει ο λεγόμενος «ποδοσφαιρικός κύκλος», όταν η απόδοση πέφτει ακόμη και με ομάδες που έχουν ελίτ ποδοσφαιριστές. Δείτε τι συμβαίνει στη Λίβερπουλ, στη Σίτι, στη Γιουνάιτεντ. Ολοι περνούν δύσκολες χρονιές. Αλλά για τον Ολυμπιακό, αυτό φάνηκε ότι δεν ισχύει, στο Champions League.
Ο Ολυμπιακός κάνει τα πάντα (ανέκαθεν) για να υπάρχει ένα περιβάλλον απόλυτης προστασίας στους ποδοσφαιριστές και να δουλεύουν απερίσπαστοι. Αλλά κάποιες φορές, όταν οι παίκτες μπαίνουν στη λεγόμενη «comfort zone», τότε τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Θα μπορούσε κάποιος να το σχηματοποιήσει ως εξής: «Παίξαμε Champions League, πήγαμε καλά και… όλα καλά». Κάποιοι αδυνατούν να διατηρήσουν το κίνητρο ζωντανό. Δεν είναι μια αυθαίρετη σκέψη, είναι αυτό που δείχνει το γήπεδο. Και εδώ πρέπει να υπάρξει εσωτερική παρέμβαση. Από τον προπονητή, τον τεχνικό διευθυντή και όλους όσους συμμετέχουν στο «άβατο» του Ρέντη. Εστω και στα τελευταία 5 παιχνίδια, οι παίκτες πρέπει να βρεθεί τρόπος να βγουν από αυτή τη… ζώνη άνεσης. Γιατί δεν υπάρχει τέτοια κατάσταση στον Ολυμπιακό.
Η αλλαγή στην προσέγγιση από τους ποδοσφαιριστές πρέπει να γίνει τώρα. Χρόνος υπάρχει. Όχι απαραίτητα για το πρωτάθλημα. Αλλά γιατί ο Ολυμπιακός δεν είναι «φτιαγμένος» για να τα παρατάει ή να αποδέχεται τη μοίρα του. Πόσο μάλλον σε μία περίοδο όπου δεν είναι «ξεγραμμένος». Στο κάτω κάτω της γραφής είναι πάντα σημαντικό το πώς τελειώνεις μια χρονιά. Για τον Ολυμπιακό, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός στον κόσμο του και την ιστορία του, είναι κινητήριες δυνάμεις πολύ ισχυρές. Και αυτό πρέπει να φανεί τώρα. Είπαμε, το φινάλε της κούρσας είναι πολύ σημαντικό.
Πηγή: in.gr
