Της Νίκης Ζορμπά
Με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται η κυβέρνηση, την ώρα που “βρέχει” δικογραφίες, σημαίνοντα στελέχη της –βουλευτές, διατελέσαντες υπουργοί– φλερτάρουν με κακουργήματα για τη δυσώδη υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε σε αντικαταστάσεις, λόγω των εξελίξεων.
ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές
Η κυβερνητική κρίση που διέρχεται η κυβέρνηση είναι αυταπόδεικτη. Διαχείρισή της κατά το δυνατόν πιο επιτυχής επιχειρείται, διότι το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σε αδιέξοδο: Στις δημοσκοπήσεις η κυβερνητική παράταξη παραμένει κυρίαρχη, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση εντοπίζεται σε ποσοστά μικρομεσαίου κόμματος, έχοντας ήδη αποκλείσει συνεργασία μετεκλογική με την κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, η οικονομία δεν έχει περιθώρια για δοκιμασία αστάθειας και η παγκόσμια γεωπολιτική ρευστότητα δεν ευνοεί πειράματα.
Δεν είναι μόνον ο ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας διά των δικογραφιών –έρχονται και άλλες εν τω μεταξύ– που απειλούν να τινάξουν στον αέρα την πολιτική μπάνκα. Οι υποκλοπές είναι παράλληλο ορθάνοιχτο μέτωπο, ομοίως σε πλήρη εξέλιξη.
Δεξιά και αριστερά της η κυβέρνηση δέχεται πίεση, προειδοποιήσεις, ακόμα και υποσχέσεις πως το θέμα των παράνομων παρακολουθήσεων δεν θα βρει εκτόνωση σύντομα, αντιθέτως θα επικρέμαται ως σπάθη πάνω από το Μαξίμου, έως ότου πυροδοτήσει και αυτό ασύμμετρες εξελίξεις.
Σταθερότητα
Το γεγονός πως στις δικογραφίες που βρίσκονται ήδη στη Βουλή από την Παρασκευή περιλαμβάνονται αποκλειστικά στελέχη της κυβερνητικής παράταξης –τη Μ. Τρίτη, μάλιστα, δρομολογείται η συζήτηση για τις άρσεις ασυλίας των ενεχομένων– απονευρώνει ήδη μια γραμμή κυβερνητικής άμυνας περί διαχρονικών παθογενειών του πελατειασμού, τις οποίες η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να θεραπεύσει, έστω και αν το πράττει με καθυστέρηση.
Τρίζει το αφήγημα αυτό, μολονότι δεν πείθεται φυσικά η κοινή γνώμη πως ρουσφέτια και πελατειασμός γεννήθηκαν αίφνης μετά το 2019. Τα γεγονότα όμως είναι πεισματικά απέναντι στην κυβερνητική παράταξη, που αναγκάστηκε να ξηλώσει και τον γραμματέα της λίγο πριν από το συνέδριό της, τον Μάιο, εξαιτίας τους: Πρώτη φορά συνωστίζονται τόσα στελέχη κόμματος σε “λίστες” ελεγχομένων από τη Δικαιοσύνη.
Και τώρα τι;
Τώρα η αντιπολίτευση –κάθε κόμμα για δικό του λογαριασμό και χωρίς καμία διάθεση συνεργασίας– ζητεί εκλογές, το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης ανεβάζουν τα ντεσιμπέλ, μιλώντας για τον “Έλληνα Νίξον”, ζητώντας να φύγει και να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές για να σταματήσει η παρακμή και να έρθει η πολιτική αλλαγή. Αλλά δεν υπάρχει πειστική απάντηση για τον τρόπο που αυτό θα επιτευχθεί.
Η Ν.Δ. –ιδίως αν οδηγηθεί τώρα σε κάλπες, “συρθεί” για την ακρίβεια– δεν προβλέπεται να εξασφαλίζει αυτοδυναμία. Το ΠΑΣΟΚ, “εγγράφως” πλέον, μετά και την απόφαση του συνεδρίου του, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να συνεργαστεί μαζί της και της προτείνει να κοιτάξει στα δεξιά της και τον Κ. Βελόπουλο. Η Ν.Δ. ωστόσο δέχεται, εάν δεν επιτευχθεί η αυτοδυναμία, να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ (που δεν τη θέλει όμως), αλλά έχει αποκλείσει τυχόν συνεργασία με τον Βελόπουλο. Θα χρειαστούν πόσες κάλπες για να “σπάσει” ο φαύλος κύκλος; Με τι οικονομικό κόστος και υπό ποιες συνθήκες; Θα βρίσκεται η χώρα, μεσούντος του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με υπηρεσιακούς υπουργούς και υπηρεσιακή κυβέρνηση;
Εξού και η κυβέρνηση προσπαθεί να σφαλίσει κάθε χαραμάδα τέτοιων σεναρίων, ακόμα και όταν προκαλείται στη Βουλή και “παρασύρεται” σε παιχνίδια θυμικού και εντυπώσεων.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος μόλις την περασμένη εβδομάδα, στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, σε απολογισμό του για την επταετία της κυβέρνησης πάντως, όχι μόνον δεν έδειξε να συμμερίζεται τα περί ανάγκης “σταθερότητας” με αυτή την κυβέρνηση, αλλά διαμήνυσε αντιθέτως πως τίποτε θετικό δεν μπορεί να προκύψει από αυτή, μια κυβέρνηση που διέλυσε τους θεσμούς, τους “υπέκλεψε” ως είπε, και δεν είναι σε θέση να κάνει το απαιτούμενο νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαό.
Προειδοποιήσεις
Σε αυτό το απολύτως έκρυθμο πολιτικό σκηνικό, η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού και διαγραφέντα από τη Ν.Δ., Αντώνη Σαμαρά, στη Βουλή τις προάλλες, δεν προμήνυε κατασίγαση των πολιτικών παθών. Κάθε άλλο. Ο κ. Σαμαράς, πέραν του ότι κατηγόρησε τον πρωθυπουργό “ότι έχει μετατρέψει σε ασπόνδυλο κόμμα τη Ν.Δ., συνώνυμο της διαφθοράς”, του ζήτησε επί προσωπικού να του απαντήσει: “Κύριε πρωθυπουργέ, τόσο καιρό έχει διερευνήσει κάποια κρατική υπηρεσία γιατί παρακολουθούσαν το κινητό μου ιδιώτες; Και πώς το κατάφεραν κάτω από τη μύτη του κράτους; Φαντάζομαι θα έχει διαταχθεί έρευνα. Θα περιμένω απάντηση”.
Πληροφορίες φέρουν τον κ. Σαμαρά διατεθειμένο απολύτως να “κυνηγήσει” την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό για τις υποκλοπές. Οι μηνύσεις εκτιμάται ότι θα είναι πιθανότατα το επόμενο βήμα του.
Καταμεσής του χαμού εμφανίστηκε και ο έτερος πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, το βράδυ της Πέμπτης, προαναγγέλλοντας από τηλεοράσεως και επισήμως πως το κόμμα του είναι προ των πυλών και πως θα συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν αυτές γίνουν, παρότι η δική του βούληση είναι να το παρουσιάσει τον Σεπτέμβριο. Ο Αλέξης Τσίπρας, επικαλούμενος και τον αντίπαλό του, Αντ. Σαμαρά, εγκάλεσε την κυβέρνηση για τις υποκλοπές, τη διαφθορά, μετήλθε και εκείνος τους χαρακτηρισμούς περί “Νίξον” για τον Κ. Μητσοτάκη και τον κάλεσε να πει ποιοι είναι αυτοί που έκαναν τις υποκλοπές, εφόσον ο ίδιος αρνείται πως είχε συμμετοχή.
Άλλως, όπως είπε υπαινικτικά, δεν θεωρεί ότι θα καταφέρει να ξεφύγει ο ίδιος από τη “λογοδοσία”.
Πηγή: capital.gr
