Αν αθροιστούν οι 11.000 στόχοι που χτυπήθηκαν στο Ιράν από τις ΗΠΑ μετά την 28η Φεβρουαρίου με τους 3.000 που έπληξαν οι Ισραηλινοί, τότε καταλαβαίνει κανείς ότι δεν έμεινε «πέτρα πάνω στη πέτρα». Την ίδια στιγμή θύμα αυτών των παράνομων βομβαρδισμών ήταν και ο ηγέτης Αλί Χαμενεΐ. Ο Robert Pape, όμως, γνώριζε ότι τίποτα αυτά δεν θα δούλευε, διότι τα «δοκίμαζε» κάθε χρόνο επί 20 συναπτά έτη!
Ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών, Ρόμπερτ Άντονι Πέιπ, διδάσκει σήμερα το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, έχοντας ειδίκευση σε ζητήματα εθνικής και διεθνούς ασφάλειας, με έμφαση στην αεροπορική ισχύ.
Έχει συμβουλεύσει προέδρους στον Λευκό Οίκο επί δύο δεκαετίες, μεταξύ αυτών και ο Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, η γνώμη του για όσα συμβαίνουν σήμερα στο Ιράν έχει βαρύνουσα σημασία διότι είναι ο άνθρωπος που έστησε από τη δεκαετία του 1990 το πρόγραμμα σπουδών της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας κάνοντας προσομοιώσεις για έναν πόλεμο με το Ιράν.
Μιλώντας στην εκπομπή The Diary Of A CEO, ο Πέιπ εξηγεί πως τέσταρε με τους σπουδαστές του κάθε στρατηγική έναντι του Ιράν επί 20 χρόνια, και σήμερα δηλώνει πεπεισμένος ότι «Χάνουμε τον έλεγχο της κατάστασης».
Ειδικότερα, μια προσομοίωση ενός πολέμου ΗΠΑ-Ιράν συμπεριλαμβανότανε στο τελευταίο μάθημα κάθε κύκλου στρατηγικής εδώ και 20 χρόνια, με τον τελευταίο να πραγματοποιείται τον Μάιο του 2025, λίγο πριν τους βομβαρδισμούς του Ιουνίου.
«Ο κύκλος μαθημάτων καλύπτει όλο το τρίμηνο τη στρατηγική με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, και στο τέλος καταλήγουμε στον βομβαρδισμό του Ιράν και τι θα σήμαινε αυτό. Αυτό σήμαινε ότι εξουδετερώναμε όλο τον στόχο. Έχουμε το σύνολο των στόχων χαρτογραφημένο. Έχουμε τα σχέδια επίθεσης. Πραγματικά περνάμε μέσα από τον βομβαρδισμό του Natanz, του Fordow, του Isfahan» και άλλες τέτοιες εγκαταστάσεις. Και μετά το παίζουμε μέχρι τέλους και κοιτάμε τι πρόκειται να συμβεί, και αυτό που βλέπεις αμέσως είναι ότι σε ποσοστό άνω του 90%, αυτά τα B-2 θα καταστρέψουν αυτούς τους στόχους» λέει.
Ωστόσο, ο Πέιπ εξηγεί στη συνέχεια πως τα αποτελέσματα ήταν…. σχεδόν ανύπαρκτα. «Και μετά βλέπεις ότι δεν ξέρουμε πού είναι το πυρηνικό υλικό. Όλο το νόημα εδώ δεν είναι να καταστρέψεις ένα κτίριο. Είναι να φτάσεις στο ουράνιο εμπλουτισμένο κατά 5%, 20%, 60%. Αυτό είναι το υλικό για βόμβες. Και τον περασμένο Μάιο ήταν πολύ σαφές ότι είχαν υλικό για 16 βόμβες». Ωστόσο, παρά τους απίστευτους βομβαρδισμούς, «Δεν ξέρουμε πού βρίσκεται αυτό το πυρηνικό υλικό» και έτσι «τους έχουμε δώσει κάθε κίνητρο να αναπτύξουν» τις βόμβες. Αυτά είχαν επεξεργαστείς στις στρατιωτικές αίθουσες.
Και εδώ αρχίζει η μεγάλη περιπέτεια για την Ουάσιγκτον στην πραγματική μάχη.
Εξηγώντας ο ειδικός την βαθμιαία δυσμενέστατη -για τους Αμερικανούς- πρόοδο των εξελίξεων υπογραμμίζει τα τρία στάδια που οδηγούν την Ουάσιγκτον σε μια παγίδα… 100% αμερικανικής έμπνευσης: Τους βομβαρδισμούς, την αλλαγή καθεστώς και τέλος τις χερσαίες επιχειρήσεις.
Στάδιο 1: Κλωτσώντας την ευκαιρία
Το στάδιο ένα είναι ακριβώς οι βομβαρδισμοί που ξεκίνησαν ήδη τον Ιούνιο του 2025 που υποτίθεται θα κατέστρεφαν τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, οι εκθέσεις των υπηρεσιών έδειχναν ότι οι βομβαρδισμοί άνοιξαν απλά κάποιες τρύπες. «Πιθανότατα ταρακουνήσαμε αυτούς τους υπόγειους θαλάμους. Δεν είμαστε βέβαιοι, γιατί δεν είχαμε οπτική επαφή εκεί κάτω. Αλλά δεν έχουμε ιδέα πού βρίσκεται αυτό το εμπλουτισμένο ουράνιο».
Τόνισε μάλιστα ότι αυτό μπορεί να μεταθέρθηκε με φορτηγά δύο μέρες πριν χτυπηθεί το Fordow. «Τι νομίζετε ότι θα έβγαζες έξω αν η Αμερική επρόκειτο να βομβαρδίσει ξανά την εγκατάστασή σου; Δεν νομίζω ότι μετακινούσαν ποπ κορν».
Έτσι, έχοντας αποτύχει οι βομβαρδισμοί, οι Αμερικανοί πήγαν σε διαπραγματεύσεις. Εκεί μάλιστα έκαναν ίσως το χειρότερο λάθος τους. Στις 27 Φεβρουαρίου ο Τραμπ είχε στο τραπέζι μια προσφορά από το Ιράν που ήταν μάλιστα καλύτερη από τη συμφωνία του 2015, λέει ο ειδικός. Μπορεί να μην ήταν τέλεια, αλλά ο πρόεδρος Τραμπ είχε επιλογή. «Θα μπορούσε να επιστρέψει και να δουλέψει αυτή τη συμφωνία. Αλλά δεν έκανε αυτό. Αυτό που έκανε ήταν να πετάξει αυτή τη συμφωνία» την οποία μάλιστα στήριζε και ο Χαμενεϊ. Και τι κάναμε αντί γι’ αυτό; Προχωρήσαμε σε αλλαγή καθεστώτος (…) Στο στάδιο ένα είχαμε χτυπήσει το Fordow, υπήρχαν διαπραγματεύσεις, και το Ιράν ερχόταν με καλύτερη συμφωνία από εκείνη του Ομπάμα. Και τι κάνει εκείνος; Πηγαίνει αντ’ αυτού στο στάδιο δύο»
Στάδιο 2: Το Ιράν δεν είναι Τζένγκα
Το δεύτερο στάδιο ήταν το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον Πέιπ, τα καλύτερα μυαλά στις ΗΠΑ παρομοίασαν στο μυαλό τους την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν με το παιχνίδι Τζέγκα. «Ξέρουν ότι υπάρχει ένας Ανώτατος Ηγέτης. Ίσως ξέρουν ότι υπάρχουν πυρηνικές εγκαταστάσεις, πύραυλοι, διοίκηση. Και έτσι μοιάζει σαν, Θεέ μου, αν απλώς εξουδετέρωνες το σωστό τουβλάκι, όλο αυτό θα κατέρρεε. Όμως αυτή είναι η λάθος εικόνα. Οι έξυπνοι άνθρωποι σκέφτονται έτσι. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή είναι μια ψευδής εικόνα των περισσότερων καθεστώτων, ακόμη και των κακών, και σίγουρα του ιρανικού καθεστώτος».
Όπως τονίζει «Το ιρανικό καθεστώς μοιάζει περισσότερο με ένα πλέγμα. Δεν είναι εύθραυστο (…). Μπορείς να συνεχίσεις να προσπαθείς να βγάλεις κομμάτια, αλλά αυτό έχει φτιαχτεί ώστε να προσαρμόζεται στην αλλαγή, επειδή συμβαίνουν τόσες πολλές αλλαγές. Η δομή πρέπει να προσαρμόζεται. Αυτή είναι ουσιαστικά η δομή των επαναστατικών καθεστώτων από πριν ακόμη από τον Α΄ΠΠ».
Οι Αμερικανοί λοιπόν έκαναν τη γκάφα να τα κάνουν χειρότερα, όχι μόνο να μην καταρρεύσει το σύστημα στο Ιράν με την εξόντωση του Χαμενεϊ, αλλά να γίνει πιο σκληροπυρηνικό. Επί Χαμενεϊ, οι Ιρανοί δεν είχαν κάνει ακόμη εκείνο το επόμενο βήμα, να αναπτύξουν το πυρηνικό όπλο, όπως λέει ο Πέιπ. «Τώρα εξουδετερώσαμε το πρόσωπο που στην κορυφή εξισορροπούσε τα “γεράκια” και τα “περιστέρια”, και εκείνος είχε αποφασίσει επί δεκαετίες να εκδίδει αυτούς τους φετφάδες [κατά των πυρηνικών όπλων]. Το έκανε όχι μία αλλά δύο φορές» σημειώνει προσθέτοντας ότι ο γιός του που τον αντικατέστησε «δεν έχει εκδώσει ακόμη φετφά. Εκείνος ο φετφάς πέθανε μαζί με αυτόν τον άνθρωπο» για τον οποίο «δεν είναι σαφές ότι έχει τη θρησκευτική αυθεντία να κάνει κάτι σαν αυτό που έκανε ο πατέρας του».
Στάδιο 3: Βιετνάμ, η απόλυτη ήττα
Έτσι δίχως να έχουν πετύχει οι βομβαρδισμοί και η δολοφονία του Χαμενεϊ, πλέον οι Αμερικανοί ετοιμάζονται για το τρίτο και μοιραίο στάδιο, την χερσαία επίθεση. Ο Αμερικανός καθηγητής δίνει 75% πιθανότητα ότι ο Τραμπ να κλιμακώσει.
«Μετά το τρίτο στάδιο, αυτό είναι που αντιμετώπισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Βιετνάμ. Και ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν το αντιμετώπισε αυτό σε μεγάλο βαθμό εδώ. Όταν προσπαθείς να αποχωρήσεις αφού έχεις φτάσει στο τρίτο στάδιο και να τερματίσεις αυτές τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις, συνήθως αυτό καταλήγει άσχημα για την πολιτική σου κληρονομιά. Και αυτό το είδαμε με τον Λίντον Τζόνσον. Και το είδαμε και με τον πρόεδρο Μπάιντεν».
Και εδώ είναι που — γι’ αυτό ο πρόεδρος Τραμπ βρίσκεται πραγματικά σε αδιέξοδο. Βρίσκεται σε ένα δίλημμα: θέλει να αποδεχθεί το βραχυπρόθεσμο κόστος, το οποίο είναι πραγματικό, ή θέλει να κλιμακώσει την κατάσταση; Και τότε αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο του μακροπρόθεσμου κόστους, δηλαδή να καταλήξει σαν τον Λίντον Τζόνσον και τον πρόεδρο Μπάιντεν.
Σε αυτή μάλιστα την περίπτωση ο Πέιπ θεωρεί πιο πιθανό να δώσουν οι Ιρανοί να παρέχουν πυρηνικά όπλα –εφόσον τα κατασκευάσουν- σε οργανώσει όπως Χεζμπολάχ. Επίσης, η Τεχεράνη είναι σε θέση να υποκινήσει να κατευθύνει, να εμπνεύσει επιθέσεις αυτοκτονίας στις ΗΠΑ. Θυμηθείτε τη μεγάλη επίθεση στο Παρίσι από τον ISIS, που ήταν πολύ πιο αδύναμο από το Ιράν — τότε γιατί ακριβώς να μη μπορεί το Ιράν;
«Μας διαφεύγει το ότι είμαστε παγιδευμένοι σε μια παγίδα δικής μας κατασκευής. Θα εξηγήσω ποια είναι αυτή η παγίδα. Αλλά η βασική της συνέπεια είναι ότι χάνουμε τον έλεγχο. Χάνουμε τον έλεγχο της κατάστασης» λέει εννοώντας «τον έλεγχο της γνώσης για το πού βρίσκονται τα πυρηνικά υλικά, όχι όπλα.
Όπως συνεχίζει, οι Ιρανοί είχαν προετοιμαστεί για αυτόν τον πόλεμο, «όπως κι εμείς, μόνο που εκείνοι είχαν προετοιμαστεί για το πώς θα είναι ανθεκτικοί, πώς θα αντεπιτεθούν με ολοένα και πιο επιθετικούς τρόπους. Κερδίζουν το κομμάτι της κλιμάκωσης του πολέμου, και αυτό δεν είναι ατύχημα. Αυτό μπορείς να το δεις να έρχεται σε στάδια».
Πηγή: in.gr
