Δικαιοσύνη σε συνθήκες ασφυξίας - Συγγενείς και διάδικοι παρακολουθούν την πρώτη μέρα της δίκης των Τεμπών σε φρικτές συνθήκες
Ένταση, διαμαρτυρίες, ασφυκτικό περιβάλλον και χάος, είναι τα χαρακτηριστικά που περιγράφουν την 1η μέρα της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών στη Λάρισα. Η αίθουσα για τη διεξαγωγή της δίκης και η διαμόρφωση του χώρου κόστισαν πάνω από ένα εκατομμύριο επτακόσιες χιλιάδες ευρώ αλλά το αποτέλεσμα δεν «δικαιώνει» ούτε πληροί τις προδιαγραφές για τη διεξαγωγή της διαδικασίας. Ο δικηγόρος οικογενειών, θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος και επιζησάντων από αυτό, κ Δημήτρης Σκαρίπας περιγράφει με απογοήτευση όσα εξελίχθηκαν στη Λάρισα, χαρακτηρίζει «φρικώδεις» τις συνθήκες και στο σύνολο πολλών άλλων παραμέτρων, τονίζει την συμπεριφοριστική απαξίωση που βιώνουν οι διάδικοι της δίκης των Τεμπών.
Στη διάρκεια της συζήτησης κατανοήσαμε το βάρος της ευθύνης όσων εμπλέκονται νομικά στην υπόθεση αλλά και το συναισθηματικό φορτίο που επίσης ανεβάζει την ανάγκη ικανοποίησης το αίτημα απόδοσης δικαιοσύνης να γίνει αποδεκτό ωε φόρος τιμής στις ανθρώπινες ζωές 57 ανθρώπων και όσων επέζησαν και καλούνται να συνεχίζουν να ζουν προσπαθώντας να επουλώσουν ακόμα τα τραύματά τους.
Συνέντευξη στην Εννη Λεβέντη από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 29 Μαρτίου 2026
Κύριε Σκαρίπα με την πρώτη μέρα της διαδικασίας έναρξης της δίκης, μιας δίκης που χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια για να ξεκινήσει, ζητήθηκε διακοπή. Περιμέναμε όλοι με ανυπομονησία και είδαμε μια ιστορική δίκη να ξεκινά με διακοπές, εντάσεις, σοβαρές ενστάσεις για τις συνθήκες διεξαγωγής και μας δόθηκε η εντύπωση ότι τελικά όλη αυτή η προετοιμασία που έγινε δεν ήταν επαρκής. Ποια είναι η δική σας συνολική αποτίμηση.
Θα είμαι όσο το δυνατόν περισσότερο συγκρατημένος. Εγώ τουλάχιστον είμαι υπερχειλίζων ως προς την απογοήτευση και την οργή από την ανικανότητα του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του κυρίου Φλωρίδη, να ανταποκριθεί στο ελάχιστο των υποχρεώσεών του έναντι του θεσμού της Δικαιοσύνης, προέχοντος δε στα θύματα, στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, και τρίτον στους θεσμικούς φορείς, τους Δικηγορικούς Συλλόγους, τους συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης και στο πρόσωπο των δικαστών που αποτελούν τη σύνθεση του δικαστηρίου και ήταν για πρώτη μέρα στην έδρα. Οι συνθήκες ήταν απογοητευτικές, ήταν φρικώδεις. Όρθιοι, ο ένας πάνω στον άλλον, καμία πρόβλεψη για το πού έπρεπε να κάθονται. Οι συγγενείς των θυμάτων κάθονταν στα έδρανα των κατηγορουμένων. Οι δικηγόροι ήταν “σταβλισμένοι” (ουσιαστικά στριμωγμένοι) και μη δυνάμενοι να λειτουργήσουν. Να σας πω ακόμα ότι για τους υποστηρικτές της κατηγορίας υπήρχε ένα μικρόφωνο, σε μεγάλη απόσταση, όταν αυτοί είναι τουλάχιστον 65 με 70 συνάδελφοι.
Σας επισημαίνω ότι με την έναρξη της δίκης και μέχρι τη νομιμοποίηση, παρίσταντο και τουλάχιστον 52 Δικηγορικοί Σύλλογοι, με προεξάρχοντα τον πρόεδρο της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, και από την άλλη πλευρά οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων.
Κύριε Σκαρίπα, ήδη έχετε χαρακτηρίσει αυτή τη δίκη «ακρωτηριασμένη». Τι εννοούσατε όταν χρησιμοποιήσατε αυτόν τον χαρακτηρισμό;
Με βάση την ανάκριση, όπως διεξήχθη και όπως διενεργήθηκε από τον εφέτη ανακριτή, και το παραπεμπτικό, το κλητήριο θέσπισμα, παρατηρούνται τα εξής: Πρώτον, δεν υπάρχει απάντηση και δεν υπάρχει κατηγορία για το αδίκημα της έκρηξης, που ήταν το αίτιο για την απανθράκωση 27 νέων στην πλειοψηφία τους ανθρώπων. Αυτό λείπει.
Δεύτερο έλλειμμα της δικογραφίας είναι ότι η Hellenic Train παραπέμπεται για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, για ένα απλό δηλαδή τροχαίο ατύχημα, με συνέπεια και οι επαπειλούμενες ποινές να είναι μικρές, αλλά και να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η Hellenic Train, κατά τη γνώμη μας και θα αποδειχθεί στη διαδικασία του δικαστηρίου, κατά την εξέλιξή της δίκης, έχει συμμετοχή και συνέργεια και στη διατάραξη των συγκοινωνιών, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή, του μεταφορέα της σιδηροδρομικής γραμμής και των δικτύων. Αυτό σας το λέω με μεγάλη βεβαιότητα και σιγουριά, γιατί προκύπτει και εκ του νόμου Καραμανλή του 2021 και από την αρχική σύμβαση ανάληψης της υποχρέωσης μεταφοράς από πλευράς της Hellenic Train, όπως αυτή και σήμερα εκτελείται. Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι θα έπρεπε η κατηγορία να είναι ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, διότι από τις υποχρεώσεις που είχε η μεταφορική εταιρεία, η Hellenic Train, είχε τη δυνατότητα να προβλέψει το ενδεχόμενο αυτού του εγκλήματος και να το αποδεχθεί.
Να σας πω ένα πολύ σημαντικό στοιχείο. Με βάση τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανονισμούς, η ταχύτητα των τρένων της Hellenic Train θα έπρεπε να κινείται με ανώτατη ταχύτητα σε αυτές τις περιοχές, και στη συγκεκριμένη διαδρομή με 80 χιλιόμετρα, η μεν επιβατική κινείται με 160 χλμ, η εμπορική με 120 χλμ. Δεν χωράει στο μυαλό μας! Γι’ αυτό μιλάμε για απόλυτη συγκάλυψη.
Να μείνουμε στο θέμα του επιμερισμού της δίκης. Θεωρείτε ότι με αυτή τη διαδικασία επιμερισμού της δίκης θα μπορέσει να αποδοθεί πιο εύκολα η Δικαιοσύνη ή φοβάστε ότι με κάποιο τρόπο «σπάει η αλήθεια σε κομμάτια» και έτσι χάνεται η συνολική εικόνα αυτού του δυστυχήματος;
Αν κατάλαβα καλά την ερώτησή σας, μιλάμε για το ότι παρόλο που αυτή την αποκαλούμε μεγάλη δίκη, κύρια δίκη, αυτή έχει διασπαστεί, όπως είπατε, και επιμεριστεί σε επιμέρους δίκες με την εξής σειρά:
Μία δίκη είναι αυτή που διεξάγεται από τον Οκτώβριο του 2025.
Στις 2 Απριλίου θα είμαστε στην 20ή συνεδρίαση ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας για τα υπεξαχθέντα βίντεο από πλευράς της εταιρείας που είχε αναλάβει την υποχρέωση φύλαξης.
Μία άλλη δίκη διεξάγεται, έχει ξεκινήσει στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και αφορά τις ευθύνες των ελεγκτών που κατ’ εντολή της Δημόσιας Διοίκησης έλεγξαν τις ελλείψεις, τις πλημμέλειες κατά την εκτέλεση της σύμβασης 717.
Μία ακόμα δίκη δεν έχει ξεκινήσει, πήγε λόγω ωραρίου σε αναβολή, αφορά τα ηχητικά δεδομένα που την επομένη του εγκλήματος παραδόθηκαν σε μέσο μαζικής ενημέρωσης, κατά παραβίαση.
Έχουμε ακόμα τις εκκρεμότητες, για τον κύριο Τριαντόπουλο και για τον κ Αγοραστό, τον πρώην περιφερειάρχη Θεσσαλίας και τους υπολοίπους, που εκκρεμεί παραπεμπτικό ή μη βούλευμα ενώπιον του ανώτατου ειδικού δικαστηρίου.
Επίσης, έχει ξεκινήσει με μεγάλη καθυστέρηση και η ανάκριση από πλευράς αρεοπαγίτη, ειδικού ανακριτή να το πούμε έτσι, για τον κύριο Καραμανλή.
Με δεδομένη τη διακοπή της δίκης με ορισμό νέας ημερομηνίας και με τις δικές σας περιγραφές όπως και πολλών άλλων, κατανοούμε ότι στην έναρξη της δίκης επικράτησε «χάος». Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι δόθηκε και αρκετός χρόνος και πολλά χρήματα ώστε οι αίθουσες στο Γαιόπολις να πληρούν τις προϋποθέσεις για τις οποίες έγιναν οι εργασίες, προκειμένου το κτίριο να μετατραπεί σε έναν χώρο όπου θα μπορούσε να εκδικαστεί η μεγάλη αυτή δίκη. Δρακόντεια μέτρα φύλαξης, είχαν προβλέψει αίθουσα για τα ΜΜΕ, τοποθετήθηκαν ράμπες για ΑΜΕΑ και βεβαιώθηκε ότι ο χώρος είναι έτοιμος. Στην πράξη όμως υπήρξαν καταγγελίες, όπως και εσείς μας περιγράφετε, για συνωστισμό και έλλειψη ασφάλειας.
Θα δανειστώ έναν τίτλο εφημερίδας που περιγράφει αυτό που νιώσαμε. «Στην αίθουσα έλειπε οξυγόνο». Όπως τα παιδιά και οι άνθρωποι σκοτώθηκαν από έλλειψη οξυγόνου και αυτό έχει μείνει στην κοινή γνώμη, έτσι και στην χθεσινή αίθουσα υπήρχε έλλειψη οξυγόνου. Ήταν ασφυκτικά. Οι ράμπες που λέτε για τα ΑμεΑ, θα σας πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που μπορείτε για το αληθές να το διερευνήσετε. Κοπέλα. Επιζήσασα. Η οποία τρία χρόνια κινείτε με αναπηρικό καροτσάκι. Χθες, προκειμένου να έρθει στο δικαστήριο, προσπάθησε να κινηθεί με μπαστούνι, γιατί ήταν και οι κλούβες, τα ΜΑΤ, αποκλεισμένος ο χώρος και λοιπά, μέχρι να φτάσει την αίθουσα του δικαστηρίου απαιτήθηκαν πέντε ώρες, από το σημείο που την άφησε το αυτοκίνητο.
Αυτή είναι η «πρόβλεψη»! Και αυτό είναι μια ειρωνεία της τύχης από πλευράς Φλωρίδη, ο οποίος μας έλεγε ότι είμαστε «για τα μπάζα» και ότι είμαστε «κλαψούρες» ως συγγενείς και η πρόβλεψη τελικά ήταν οι συγγενείς των θυμάτων και οι διάδικοι στη δίκη, όσοι υποστηρίζουν την κατηγορία, τη δίκη να την παρακολουθούν από άλλη αίθουσα μέσω μόνιτορ. Αν ήταν να συμβεί αυτό, θα μπορούσαν να καθίσουν και σπίτι τους και να βλέπουν τη δίκη από ένα κανάλι. Αυτό είναι μεγάλη απαξίωση.
Ίσως αυτή η αίθουσα προβολής της δίκης να δημιουργήθηκε για να διατηρηθεί ηρεμία κατά τη διεξαγωγή της δίκης;
Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Οι διάδικοι πρέπει να έχουν συγκεκριμένες και διακριτές θέσεις με βάση τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Οι κατηγορούμενοι κάθονται στο εδώλιο, αυτό που γνωρίζουμε όλοι, προστατεύονται από οποιονδήποτε κίνδυνο διατρέχουν που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν νομίζω ότι διατρέχει κανείς οποιονδήποτε κίνδυνο και οι συνήγοροι υπεράσπισης να βρίσκονται εκεί που πρέπει να είναι, να κινούνται με άνεση, να εισφέρουν έγγραφα, να υποβάλλουν ερωτήσεις, και το ίδιο ισχύει και για τους υποστηρικτές της κατηγορίας. Είναι δικαίωμα, ένα ακροατήριο που θέλει να μάθει για τη μεγάλη δίκη των Τεμπών, να βρεθεί σε έναν αξιοπρεπή, ευάερο και ασφαλή χώρο.
Προϋπόθεση για τη δίκαιη δίκη είναι η ομαλή διεξαγωγή της σε ασφαλείς συνθήκες. Ζητήσαμε χθες το πιστοποιητικό πυρασφάλειας, γιατί η αναλογία ήταν λιγότερο από ένα τετραγωνικό μέτρο σε κάθε πρόσωπο, σε κάθε παράγοντα της δίκης. Αυτό σημαίνει ότι μας αναλογούσε με το ζόρι μία θέση στο πούλμαν του ΚΤΕΛ. Αυτή ήταν η δυνατότητα. Ούτε χαρτιά να απλώσουμε, ούτε στυλό να βγάλουμε, ούτε να ακουμπάμε τα χέρια μας, τίποτα.
Πιστεύετε κ Σκαρίπα ότι η διακοπή για την 1η Απριλίου θα δώσει τον χρόνο προκειμένου να συνεχιστεί αυτή η δίκη σωστά ή θα φτάσουμε σε ένα διαδικαστικό αδιέξοδο;
Τώρα να σας πω, σημειολογικά η 1η Απριλίου είναι η μέρα του ψεύδους, είναι η μέρα της κοροϊδίας, η γιορτή του ψέματος. Θέλω να πιστεύω να είναι τυχαία η επιλογή και να διαψευστούμε. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι και η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων και άλλοι αρμόδιοι φορείς, θα τοποθετηθούν. Υπάρχει ένα μεγάλο έλλειμμα από πλευράς της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, η οποία μέχρι σήμερα, τουλάχιστον, μέχρι αυτή τη στιγμή, δεν έχω πληροφορηθεί κάποια ανακοίνωσή της για τα χθεσινά φρικώδη περιστατικά. Εν πάση περιπτώσει, πιστεύω ότι όλοι θα προσπαθήσουν να βρουν μια λύση. Δεν είμαι αισιόδοξος. Παρ’ όλα αυτά, δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε εμείς, οι συνάδελφοι, παρά να αναμένουμε και να μετρήσουμε το μπόι, και το δικό μας και της εκτελεστικής εξουσίας, των υπευθύνων.
Με την πολυετή εμπειρία που διαθέτετε, πιστεύετε ότι πρέπει να ακολουθηθεί μια άλλη διαδικασία προκειμένου να διασφαλιστούν οι όροι για μια δίκαιη δίκη, όπως πολλοί ζητούν;
Οι ασφαλείς συνθήκες και οι αξιοπρεπείς συνθήκες είναι αυτονόητο. Φτάσαμε το 2025-2026 να το θεωρούμε ζητούμενο ενώ έπρεπε να είναι δεδομένο. Εάν η πρόεδρος του δικαστηρίου, η πρόεδρος Εφετών, πιστεύει και θεωρεί ότι μπορεί να διεξαχθεί η δίκη με αυτές τις συνθήκες, θυμίζω ότι ήδη είχαμε πέντε διακοπές χωρίς νόημα. Και η δίκη δεν πιστεύω δικονομικά ότι ξεκίνησε. Υπήρξε μια νομιμοποίηση τριών μόλις κατηγορουμένων από τους υπερασπιστές τους. Δεν είναι δική μου μόνο η αίσθηση, των συνηγόρων, των συγγενών, των θυμάτων. Είναι του πανελληνίου. Δείτε κι εσείς ποια ήταν η απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι στα ΜΜΕ, όχι μόνο τα εθνικά, τοπικά κλπ αλλά και τα διεθνή.
Πιστεύετε ότι αν τώρα το αίτημα, το οποίο αρχικά είχε απορριφθεί, για μεταφορά της δίκης σε άλλη πόλη, Αθήνα ή Θεσσαλονίκη γιατί θα τονίσω ξανά, έχουν διατεθεί πάρα πολλά χρήματα προκειμένου να διαμορφωθεί αυτός ο χώρος…
Ένα εκατομμύριο, 750 χιλιάδες.
Πιστεύετε λοιπόν ότι μια μεταφορά τώρα εκτός Λάρισας, σε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη, θα εξυπηρετούσε τη διαδικασία διεξαγωγής της δίκης;
Δεν έχω άποψη επ’ αυτού. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο. Είναι ανέφικτο και δεν έχουμε μάθει οι ιθύνοντες να υπαναχωρούν των αρχικών τους θέσεων. Και θα πάνε περίπατο όλη αυτή η διαφήμιση, η πολυδιαφημισμένη αίθουσα, ότι είναι η μεγαλύτερη αν δεν κάνω λάθος, μάλιστα ο κύριος Φλωρίδης είπε χθες ότι είναι η μεγαλύτερη δικαστική αίθουσα στην Ευρώπη. Ε, και λοιπόν; Τι σημαίνει; Είναι επαρκής; Δεν απαντάει σε αυτό το ερώτημα.
Ή ποντάρουν ότι κατά την εξέλιξη της δίκης οι γονείς και οι συγγενείς και οι υπόλοιποι παράγοντες θα αποξενωθούν της δίκης, διότι δεν μπορούν να ξαναζήσουν ένα μνημόσυνο που τελείται υπό αυτές τις συνθήκες. Γιατί περί μνημοσύνου μιλάμε.
Και όταν ξεκινήσει αυτή η μεγάλη δίκη, πόση διάρκεια μπορεί να έχει;
Η διάρκεια της δίκης δεν μπορεί, αναλογικά τελείως σκεπτόμενος, βέβαια είναι και θέμα ικανότητας δικαστηρίου, να διαρκέσει λιγότερο από ό,τι διήρκεσαν οι μεγάλες δίκες, για όσα συνέβησαν στο Μάτι, στη Μάνδρα, είτε μιλάμε για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Η διάρκειά της θα είναι πάνω από ενάμιση χρόνο, χωρίς να είμαι σε θέση να προσδιορίσω τις δικασίμους.
Ένα από τα πιο σοβαρά παράπονα που έχουμε ακούσει είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ήταν στο τρένο και δεν κλήθηκαν ποτέ ως μάρτυρες.
Αυτό είναι αληθές. Και αυτοί που κλήθηκαν, παραποιήθηκαν εξ όσων γνωρίζω, γιατί έχω διαβάσει και τις καταθέσεις τους και τις ερωτήσεις τους, αλλά έχω μιλήσει και με τους ίδιους. Αρκετούς από αυτούς τους υποστηρίζω κιόλας. Και αυτοί που κλήθηκαν, ο κ. Μπαικάμης τους έλεγε ότι «δεν έχετε ξεπεράσει το σοκ και άρα όλα αυτά που λέτε μπορεί να μην ανταποκρίνονται και στην πραγματικότητα».
Υπήρξαν αυτόπτες επιζήσαντες, που σε ένα απλό τροχαίο ψάχνουμε για αυτόπτες μάρτυρες, και τους είχαμε μπροστά μας και δεν τους καλούσαμε. Υπάρχουν επιζώντες οι οποίοι πήγαν με το έτσι θέλω και υποχρέωσαν τον ανακριτή να τους πάρει κατάθεση.
Κύριε Σκαρίπα, επειδή εκπροσωπείτε επιζώντες από το τραγικό δυστύχημα, η Πολιτεία μέχρι τώρα με ποιον τρόπο έχει σταθεί δίπλα τους;
Τίποτα. Είναι εκτός προστασίας. Ίσως είναι αυτοί που έχουν να παλέψουν ακόμα με όσα έζησαν. Χθες το είπαν πάρα πολύ συγκεκριμένα: «στο τρένο του δυστυχήματος υπήρχαν τζάμια τα οποία μπορέσαμε να σπάσουμε και βγήκαμε έξω, όσοι μπορέσαμε». Σε αυτή την αίθουσα οι άνθρωποι πάθανε σοκ γιατί έβλεπαν τοίχους. Ξέρετε, όλα αυτά τα παιδιά τρία χρόνια τώρα, ζουν -μικρότεροι-μεγαλύτεροι, με ένα μετατραυματικό σοκ το οποίο δεν έχει θεραπευθεί ακόμα. Δεν μπαίνουν σε κλειστούς χώρους, δεν μπαίνουν σε αυτοκίνητα, δεν μπαίνουν σε μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν μπορούν να δουλέψουν σε «απομονωμένα» γραφεία. Και η προστασία και η αρωγή της Πολιτείας είναι ανά τετράμηνο ή ανά δίμηνο χορήγηση ψυχιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης.
Κύριε Σκαρίπα, πέρα από το νομικό πλαίσιο το οποίο χαρακτηρίζει βέβαια τη δουλειά σας, πέρα από την τεχνική διαδικασία, είστε και άνθρωπος. Αν λοιπόν σας ρωτούσα ποιο θεωρείτε εσείς προσωπικά ότι είναι το διακύβευμα αυτής της δίκης, τι θα λέγατε;
Εμείς οι συνήγοροι δυστυχώς έχουμε να διαχειριστούμε πάρα πολλά δύσκολα. Έχουμε να διαχειριστούμε ένα πένθος, μία οργή, μία απώλεια σημαντική, και να προσπαθήσουμε να το εντάξουμε στους κανόνες δικαίου που έχουμε μπροστά μας: τον Ποινικό Κώδικα, τον Αστικό Κώδικα, τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και Πολιτικής Δικονομίας. Το διακύβευμα είναι να δικαιωθούν, στο μέτρο του δυνατού, σε αυτόν τον κόσμο, οι συγγενείς των θυμάτων και να θεραπευθούν, αν μπορούν να θεραπευθούν, αν είναι ένα βοήθημα να θεραπευθούν για το μετατραυματικό σοκ, οι επιζώντες και οι επιζώσες.
Βλέπω τη συγκίνησή σας και καταλαβαίνω ότι η ιστορία αυτών των ανθρώπων, η απώλεια αυτών των οικογενειών, σας έχει αγγίξει σε πολύ βαθύ ανθρώπινο επίπεδο, γιατί καταλαβαίνουμε, είμαστε όλοι άνθρωποι και μας έχει αγγίξει όλους ο πόνος που έχουν βιώσει αυτές οι οικογένειες στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, γιατί έχουν χαθεί 57, κυρίως νέα παιδιά, ταξιδεύοντας με το πιο «ασφαλές» μέσο ταξιδιού και αυτό έχει ανατραπεί γιατί μέχρι και σήμερα στην Ελλάδα θεωρείται το πλέον ανασφαλές μέσο μεταφοράς.
Το άλλο διακύβευμα είναι αν αυτή η δίκη, το σύνολο των δικών που αφορούν το έγκλημα των Τεμπών, να δημιουργήσει ένα έναυσμα για βελτίωση και εξάλειψη της παθογένειας που διατρέχει τη σχέση κράτους-πολίτη και να εμπιστευτούμε ξανά τη Δικαιοσύνη. Γιατί μιλάμε για ένα κρατικό έγκλημα σε συνεργασία με ιδιωτικό φορέα.
Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της και θα αποδώσει σωστά τα του νόμου, προκειμένου να δικαιωθούν οι άνθρωποι οι οποίοι έχασαν ό,τι πιο πολύτιμο μπορεί να χάσει ένας άνθρωπος σε αυτή τη ζωή.
