Έπειτα από ένα μήνα πολέμου στο Ιράν -με ομόκεντρο αυτόν που μαίνεται στον Λίβανο από τις 2 Μαρτίου- οι επικριτικές φωνές (και) στο εσωτερικό του Ισραήλ αυξάνονται κατά του Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Εδώ και δυόμισι χρόνια ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μιλά για εξάλειψη υπαρξιακών απειλών.
Όμως οι αλυσιδωτοί πόλεμοι που έχει εξαπολύσει η χώρα του στο μαύρο φόντο της 7ης Οκτωβρίου, υπό τις εντολές του, δεν έχουν εξασφαλίσει στο Ισραήλ μακροπρόθεσμη ασφάλεια.
Πολλώ μάλλον ο εν εξελίξει αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος επιλογής κατά του θεοκρατικού Ιράν, με αρχικά διακηρυγμένο στόχο την αλλαγή καθεστώτος.
«Καθώς ο ισραηλινός λαός υποφέρει, ο Νετανιάχου δεν έχει να προσφέρει τίποτα άλλο παρά κούφια λόγια», γράφει στη Haaretz ο Γιόρσι Βέρτερ, από τους πιο έμπειρους πολιτικούς συντάκτες και αναλυτές της ισραηλινής εφημερίδας.
Το χάσμα ανάμεσα στους αρχικούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς, τις πολιτικές προσδοκίες και την πραγματικότητα όλο και διευρύνεται.
Στο Ισραήλ, τις ΗΠΑ, αλλά και μεταξύ τους.
Πλέον, «ανώτεροι αξιωματικοί των ισραηλινών δυνάμεων (IDF) αποφεύγουν να αναφέρονται στην κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας ως αντικειμενικό στόχο», αναφέρουν οι Financial Times.
«Μιλούν μόνο για “αποδυνάμωση” του καθεστώτος και των στρατιωτικών δυνατοτήτων του -κάτι που περιγράφουν δημόσια ως επιτυχία»…
Όμως οι νέες προειδοποιήσεις του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ, Εγιάλ Ζαμίρ προς το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας δεν άφησαν περιθώρια για παρερμηνείες.
«Υψώνω μπροστά σας 10 κόκκινες σημαίες», τόνισε.
«Οι ισραηλινές δυνάμεις πρόκειται να καταρρεύσουν».
Αντιμέτωπες με αυξανόμενες επιχειρησιακές απαιτήσεις, «χρειάζονται τώρα νόμο περί υποχρεωτικής θητείας, νόμο περί εφέδρων και επέκταση της υποχρεωτικής θητείας», ξεκαθάρισε.
Διαφορετικά «δεν θα είναι έτοιμες για αποστολές ρουτίνας και το σύστημα των εφέδρων δεν θα είναι σε θέση να κάνει τη δουλειά του».
Ήτοι σε Ιράν και Λίβανο, στην αιματοβαμμένη Γάζα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη -όπου οι παράνομοι εβραϊκοί οικισμοί επεκτείνονται και αυξάνεται η βία των εποίκων- καθώς και στα κατεχόμενα συριακά εδάφη.
«Πυρ ομαδόν» κατά του Νετανιάχου
Με το Ισραήλ να βρίσκεται ταυτόχρονα σε εμπόλεμη κατάσταση και σε προεκλογική φάση (αναμένονται βουλευτικές εκλογές έως τα τέλη Οκτωβρίου), οι μικροκομματικές μεθοδεύσεις του Νετανιάχου όχι μόνο εξοργίζουν, αλλά συνασπίζουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης εναντίον του ίδιου και της κυβέρνησής του.
Καθώς η ευρεία υποστήριξη εντός του Ισραήλ στον πόλεμο κατά του Ιράν δεν μεταφράζεται σε δημοσκοπική πρωτιά για τη συμμαχία του με ακροδεξιούς και υπερορθόδοξους, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός -σε δίκη για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας- προσέφερε «γη και ύδωρ» στους εταίρους του για να εξασφαλίσει την έγκριση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς η προθεσμία έληγε στις 31ης Μαρτίου.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση -που δεν αντιτίθεται στους πολέμους- τον κατηγορεί ότι προωθεί ρουσφετολογικά και επίμαχα νομοσχέδια εν καιρώ πολέμου, ενώ παίζει καθυστερήσεις στην άρση της ευρείας εξαίρεσης των υπερορθόδοξων Εβραίων από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, για να εξασφαλίσει τη στήριξη των θρησκευτικών κομμάτων Shas και Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά.
Είναι κρίσιμη για την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του μπλοκ Νετανιάχου στην Κνεσέτ, την ισραηλινή Βουλή.
«Έστειλε τον στρατό σε πόλεμο σε πολλαπλά μέτωπα χωρίς στρατηγική, χωρίς επαρκείς πόρους και με πολύ λίγους στρατιώτες», κατήγγειλε ο ηγέτης της κεντρώας αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ.
«Διαλύει με τις πράξεις του το κράτος του Ισραήλ», τόνισε ο εθνικιστής πρώην πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ, από τους βασικούς αντιπάλους του Νετανιάχου στις φετινές εκλογές.
«Δεν θα μπορείτε να πείτε ξανά ότι δεν γνωρίζατε», διεμήνυσε στην κυβέρνηση ο πρώην αρχηγός του Επιτελείου και ιδρυτής του νέου κόμματος Yashar, Γκάντι Άιζενκοτ – μια μπηχτή για το φιάσκο ασφαλείας της 7ης Οκτωβρίου 2023.
«Φτύνει στο πρόσωπο των εφέδρων», είναι «εμπόδιο» στην εθνική ασφάλεια είπε ο ηγέτης του νέου κεντροαριστερού κόμματος Δημοκράτες, Γιαΐρ Γκολάν.
Στους δημόσιους επικριτές προστίθενται δύο πρώην αντιπρόεδροι των κυβερνήσεων Νετανιάχου, νυν στελέχη της αντιπολίτευσης: ο κεντροδεξιός πρώην αρχηγός του Επιτελείου Μπένι Γκαντς και ο Άβιγκντορ Λίμπερμαν, ένα υπερεθνικιστικό «γεράκι».
Εκτεταμένες καταστροφές από πυραυλική επίθεση του Ιράν στο Αράντ, στο νότιο Ισραήλ, στις 26 Μαρτίου (REUTERS/Ilan Rosenberg/File Photo)
Πόλεμος φθοράς
Μέσα σε αυτό το κλίμα πολιτικής διένεξης στο Ισραήλ, εν μέσω δύο πολέμων, ανακοινώθηκε η παραίτηση του εκπροσώπου του γραφείου του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Ζιβ Αγκμόν.
Υποβλήθηκε μετά τη δημοσιοποίηση σχετικά πρόσφατων -προ του διορισμού του- ηχογραφημένων δηλώσεών του, στις οποίες χαρακτήριζε τον Νετανιάχου υπεύθυνο για την αποτυχία της 7ης Οκτωβρίου και πολιτικά «τελειωμένο», έχοντας συνδέσει την τύχη της κυβέρνησής του με την πολιτική του επιβίωση.
Τώρα, «η νέα εισήγηση του ακροδεξιού υπουργού Αμιχάι Ελιγιάχου για την απονομή [προεδρικής] χάριτος στον Νετανιάχου μοιάζει με εγχειρίδιο εβραϊκής υπεροχής για την καταστροφή της δημοκρατίας», γράφει η Haaretz.
Τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι, με βάση τα σημερινά δεδομένα, ο σημερινός κυβερνητικός συνασπισμός του δεν θα εξασφαλίσει πλειοψηφία εδρών στις επόμενες εκλογές, σε αντίθεση με τις προοπτικές ενός ιδεολογικά ετερόκλητου αντι-Νετανιάχου μπλοκ κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης.
Η συγκρότησή του βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, με στόχο τη διαφύλαξη της ταυτότητας του Ισραήλ ως φιλελεύθερου δημοκρατικού κράτους.
Αν και ευρεία, εν τω μεταξύ, η στήριξη της κοινής γνώμης στον πόλεμο στο Ιράν εν μέρει φθίνει.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δημοκρατίας του Ισραήλ, βρίσκεται στο 78% στις τάξεις των εβραίων Ισραηλινών, από 93% που ήταν στην έναρξη της αμερικανοϊσραηλινής επέμβασης.
Μόνο το 50% υποστηρίζει τώρα σθεναρά τον πόλεμο (-24%).
Το 11,5% αντιτίθεται σε αυτόν, από 4% που ήταν στις δύο προηγούμενες μετρήσεις εν μέσω του πολέμου.
Η πλειοψηφία των αραβικής καταγωγής Ισραηλινών παραμένει αντίθετη στον πόλεμο.
Μόλις το 19% υποστηρίζει τον πόλεμο, από 27% στην αρχή του μήνα.
Παρά δε τους συνεχείς βομβαρδισμούς, έχουν αρχίσει αντιπολεμικές διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις του Ισραήλ.
«Η εξάντληση του εσωτερικού μετώπου»
Αν και οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις δεν είναι έως τώρα μαζικές, αντιμετωπίζονται ήδη με καταστολή.
Όμως «όταν ο Νετανιάχου παίζει πολιτική με πόλεμο, οι Ισραηλινοί πρέπει να βγουν στους δρόμους», γράφει σε άρθρο του ο Ούρι Άραντ, απόστρατος συνταγματάρχης των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και πρώην αιχμάλωτος πολέμου στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Γιομ Κιπούρ το 1973.
«Δεν πρέπει να συναινέσουμε στο να γίνει το Ισραήλ μια θρησκευτική απολυταρχία», τονίζει και εξηγεί.
«Οι Καχανιστές και οι υπερορθόδοξοι ηγέτες εκμεταλλεύονται την απελπιστική πολιτική θέση του Νετανιάχου, ώστε να αποσπάσουν από τον κυβερνητικό συνασπισμό παραχωρήσεις που στο παρελθόν κανείς δεν θα διανοούνταν να τους δώσει.
»Όλοι τους λεηλατούν ό,τι μπορούν, όσο ακόμη μπορούν. Όλοι έχουν συμφέρον να αποδυναμωθεί το νομικό σύστημα.
»Οι Χαρεντί θέλουν να αποφύγουν τη στράτευση, ενώ οι μεσσιανιστές επιδιώκουν να προωθήσουν την εθνοκάθαρση και να υλοποιήσουν μια σταδιακή προσάρτηση στη Δυτική Όχθη.
»Όσο για τους Καχανιστές, που στην ουσία είναι ρατσιστές, αυτό που θέλουν είναι απλώς να συνεχίσουν να παραβιάζουν βίαια τον νόμο».
Με τα σχολεία εν τω μεταξύ κλειστά στο Ισραήλ και τους χώρους εργασίας εν μέρει σε λειτουργία, ο πόλεμος στο Ιράν κοστίζει στην εθνική οικονομία πέντε δισεκατομμύρια σέκελ (1,6 δισεκατομμύρια δολάρια) την εβδομάδα, σύμφωνα με εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών.
Το άμεσο κόστος του πολέμου –για όπλα και πυρομαχικά, στρατό και εφέδρους- υπολογίζεται ότι θα μπορούσε να ανέλθει σε έως και 50 δισεκατομμύρια σέκελ, ανάλογα με τη διάρκεια των εχθροπραξιών.
Το δε συνολικό κόστος -συμπεριλαμβανομένων ζημιών από τον πόλεμο και του αυξημένου δημόσιου χρέους, λόγω διογκούμενων αμυντικών δαπανών- εκτιμάται ότι θα αγγίξει, το λιγότερο, το 15% του ΑΕΠ.
Μαζί με τη φρίκη του πολέμου, το οικονομικό βάρος πέφτει ήδη στα νοικοκυριά, με αύξηση των τιμών και μειωμένη αγοραστική δύναμη.
«Η εξάντληση του εσωτερικού μετώπου», γράφει ο Ούρι Άραντ, «αρχίζει να φαίνεται».
Πηγή: in.gr
