Της Νίκης Ζορμπά
Με τα ζοφερότερα των χρωμάτων περιέγραψε ο Ευάγγελος Βενιζέλος την κατάσταση της χώρας και τον απολογισμό της επταετούς διακυβέρνησης Μητσοτάκη, στην ομιλία του στο πλαίσιο του 4ου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, εγκάλεσε παράλληλα την κυβέρνηση για “όξυνση” προκειμένου να αυτοπροστατευτεί ” λόγω της σώρευσης σκανδάλων που μπορούν ανά πάσα στιγμή να λάβουν εκρηκτικές διαστάσεις”, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.
“Κανείς πρωθυπουργός και κανένα κόμμα δεν μπορεί να επιβαρύνει με τα δικά του αδιέξοδα την χώρα”, σημείωσε υπαινικτικά για τον πρωθυπουργό στο ίδιο πλαίσιο και πρόσθεσε πως: Όλα έχουν ρευστοποιηθεί. Η κρίση της δυτικής ταυτότητας είναι κρίση της της φιλελεύθερης Δημοκρατίας. Χρειάζεται διαρκής ετοιμότητα και εσωτερική ισχύς και δεν μπορεί να το διασφαλίσει η μονοπρόσωπη κυβέρνηση Μητσοτάκη που συνέχεια ακολουθεί την όξυνση. Το κάνει για αυτοπροστασία λόγω της σώρευσης σκανδάλων που μπορούν ανα πάσα στιγμή να λάβουν εκρηκτικές διαστάσεις.
Απολογισμός επταετίας
Διερωτήθηκε ρητορικώς “Σήμερα επτά χρόνια μετά το τέλος των μνημονίων, την εκλογική νίκη της Ν.Δ και της στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ πού βρίσκεται η Ελλάδα; ποιος ειναι ο πραγματικός αποπολογισμός της επταετίας Μητσοτάκη;”, απαντώντας:
1. Γενικευμένη κλρίση θεσμών και κράτους Δικαίου. (Υποκλοπές, Τέμπη και προκλητική συγκάλυψη ευθυνών, ΟΠΕΚΕΠΕ)
2. Λειτουργική αδυναμία του κράτους
3. Αίσθηση χαμένης ευκαιρίας
4. Προκλητική διόγκωση των ανισοτήτων και της αίσθησης της υποκειμενικής φτώχειας
Η Ελλάδα ουραγός σε όλες τις ευρωπαϊκές κατατάξεις
Η χώρα, φοβούμαι ότι υπνοβατεί. Μπορεί τα αφηγήματα να είναι δύο αλλα η πραγματικότητα ειναι μια.
Προτεραιότητες ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να θέσει ως εκλογικό στόχο τη νίκη του. Απευθύνεται σε όλους τους πολίτες αδιαμεσολάβητα. Εξίσου στους πολίτες που ψήφισαν ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό πρέεπει να συνοδεύεται από ενοτητα, σοβαρότητα προσώπων και θέσεων.
– Αναστήλωση θεσμών
– Αποκατατάσταση κρατικών λειτουργιών
– Αποκατασταση ανισοτήτων
– Αναπτυξιακή συστράτευση και συμπερίληψη
– Επικαιροποίηση στρατηγικής εθνικής ασφάλειας
Για την Συνταγματική αναθεώρηση, ο κ. Βενιζέλος επανέλαβε την αιχμή του για την Κυβέρνηση πως έχει νόημα όταν προηγείται ο σεβασμός του Συντάγματος. Ο ευτελισμός του άρθρου 86 καθιστά επιβεβλημένη την αλλαγή του, όπως είπε, αλλά από την επόμενη βουλή.
Εν κατακλείδι, ο πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ζήτησε από το ΠΑΣΟΚ να παρουσιάσει το νέο κοινωνικό συμβόλαιο που απαιτείται και ουδέποτε σύναψε η Κυβέρνηση.
Ολόκληρη η ομιλία Ευ Βενιζέλου στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
Αγαπητές και Αγαπητοί σύνεδροι,
απευθύνομαι σε εσάς ως ένα ενιαίο πρόσωπο που έχει συνείδηση όλων των μεγεθών του ΠΑΣΟΚ.
Καταρχάς του ιστορικού του μεγέθους που ανάγεται στη μήτρα της Δημοκρατικής Παράταξης, και για να έλθω πιο κοντά στην εποχή μας, στα θεμέλια της Μεταπολίτευσης.
Το ΠΑΣΟΚ ακόμη σήμερα υφίσταται τις ασυμμετρίες που προκάλεσε η δεκαετία της οικονομικής κρίσης, επειδή ανέλαβε δυσανάλογα μεγάλο βάρος για τη διάσωση της χώρας. Όχι μόνο της οικονομίας και της θέσης της στην Ευρώπη αλλά και της ίδιας της Δημοκρατίας.
Έχετε προφανώς συνείδηση του θεσμικού μεγέθους του ΠΑΣΟΚ ως αξιωματικής
αντιπολίτευσης και της ευθύνης του αυτό να το μετουσιώσει σε πολιτική και προγραμματική πρόταση για τη χώρα, για την κοινωνία, για όλες τις Ελληνίδες καιόλους τους Έλληνες πολίτες που αναζητούν προοπτική.
Δεν ψάχνουν απλώς μια “εναλλακτική λύση” σε σχέση με την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, αλλά λύση απέναντι στο πρόβλημα που είναι πλέον η κυβέρνηση και τα αδιέξοδά της τα οποία δεν μπορεί να καθίστανται αδιέξοδα της χώρας.
Τα πράγματα είναι άλλωστε τόσο δύσκολα, πολύπλοκα και επικίνδυνα ώστε κανείς πρωθυπουργός και κανένα κόμμα δεν μπορεί να επιβαρύνει με τα δικά του
προβλήματα τη χώρα που προσπαθεί να τοποθετηθεί μέσα σε ένα απολύτως αβέβαιο διεθνές περιβάλλον στο οποίο δεν ισχύει πλέον κανένας κανόνας και δεν υπάρχει τίποτα αυτονόητο και δεδομένο.
2. Όλα έχουν ρευστοποιηθεί, αρχίζοντας από την ίδια τη Δύση ως γεωπολιτική, στρατηγική, πολιτιστική και πολιτική οντότητα βασισμένη στην ευρωατλαντική συνεργασία. Η κρίση της δυτικής ταυτότητας, είναι κρίση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Αναίρεση του κεκτημένου που ήθελε την ίδια την επικράτεια της Δύσης εκτός της εμβέλειας του πολέμου.
Τώρα το γεγονός ότι είμαστε κράτος μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ δεν συνιστά πλήρη απάντηση στο θεμελιώδες ζητούμενο κάθε χώρας που είναι η εθνική ασφάλεια της. Χρειάζεται συνεπώς διαρκής ετοιμότητα και εσωτερική ισχύς, με εθνική ενότητα, κοινωνική συνοχή, θεσμική αξιοπιστία.
Αυτά δεν μπορεί δυστυχώς να τα διασφαλίσει η συγκεντρωτική και μονοπρόσωπη διακυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη που κάνει διαρκώς και σκοπίμως την επιλογή της όξυνσης, της έντασης, της σύγκρουσης. Το τελείως αντίθετο από τη φυσιολογική επιδίωξη κάθε κυβέρνησης για ήπιο κλίμα, συναίνεση, συμμετοχή της αντιπολίτευσης στην ευθύνη στρατηγικών εθνικών επιλογών.
Αυτό το κάνει για αυτοπροστασία λόγω της σώρευσης σκανδάλων που μπορεί ανά πάσα στιγμή να προσλάβουν εκρηκτικές διαστάσεις και απαιτούν μια συμπαγή και ελεγχόμενη κυβερνητική πλειοψηφία που αντί να κυβερνά αναπτύσσοντας πολιτικές διαχειρίζεται υποθέσεις και αντιπολιτεύεται την αντιπολίτευση.
Πολλοί περιέγραψαν την κρίση ως συμπίεση του ελατηρίου λόγω των δραματικών θυσιών στις οποίες κλήθηκε να υποβληθεί ο ελληνικός λαός τα χρόνια των μνημονίων για να διασώσει το σχεδόν 70% του έως τότε κεκτημένου του.
Σήμερα, επτά χρόνια μετά το 2019, το επίσημο τέλος των μνημονίων, την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας και την στρατηγική, όπως αποδείχθηκε, ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, πού βρίσκεται η Ελλάδα;
Αυτά τα επτά χρόνια της υποτιθέμενης επιστροφής στην κανονικότητα αξιολογήθηκαν μήπως δίκαια οι επιπτώσεις της κρίσης, αποκαταστάθηκαν οι αδικίες, ελήφθησαν μέτρα για την ανάκτηση της θέσης που κατείχε η χώρα αλλά και της θέσης που κατείχαν οι πολίτες πριν την κρίση;
3. Ποιος είναι λοιπόν ο πραγματικός απολογισμός της επταετίας Μητσοτάκη;
Πρώτον, η γενικευμένη κρίση των θεσμών της δημοκρατίας και του κράτουςδικαίου: της Βουλής, της Δικαιοσύνης, των ανεξάρτητων αρχών. Από το 2021, επί πέντε ολόκληρα χρόνια, στον δημόσιο βίο κυριαρχούν οι υποκλοπές που από υποκλοπές επικοινωνιών έγιναν πλέον υποκλοπές των θεσμών. Και μετά τα Τέμπη ως τραγικό γεγονός και ως αδιανόητη και προκλητική επιχείρηση συγκάλυψης κυβερνητικών ευθυνών. Και μετά ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Και εντέλει η καθολική και συμπαγής αίσθηση αδιαφάνειας και διαφθοράς που καταγράφουν όλες οι έρευνες της κοινής γνώμης.
Δεύτερον, η λειτουργική αδυναμία του κράτους που δεν μπορεί να διαχειριστεί ούτε αναμενόμενα και περιοδικά φυσικά φαινόμενα.
Τρίτον, η αίσθηση της χαμένης ευκαιρίας που προσέφερε η πρωτοφανής συρροή
ευρωπαϊκών πόρων που δεν αξιοποιήθηκαν για την αναδιάρθρωση του παραγωγικού υποδείγματος της χώρας και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
Τέταρτον, η προκλητική διόγκωση των ανισοτήτων και της αίσθησης της λεγόμενης υποκειμενικής φτώχειας, κατάσταση στην οποία δηλώνει ότι βρίσκεται το 67 % των πολιτών λόγω της ανεπάρκειας του εισοδήματός του και της υποβάθμισης των συνθηκών της ζωής του.
Πέμπτον, η Ελλάδα ουραγός σε όλες τις ευρωπαϊκές κατατάξεις χωρίς προοπτική εκτίναξης τα επόμενα χρόνια για να καλύψει τη διαφορά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε τον πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό της χώρας για τα έτη 2026-2029. Άρα υπερβαίνει τον εκλογικό ορίζοντα . Η υψηλότερη πρόγνωση για την αύξηση του ΑΕΠ ήταν του 2026: 2,4 % και έχει ήδη αναθεωρηθεί προς τα κάτω λόγω των πολεμικών γεγονότων στο Ιράν. Για το 2027: 1,7% . Για το 2028: 1,6% . Για το 2029: 1,3.% .
Αυτό είναι το εγκεκριμένο πλαίσιο, μέσα στο οποίο καλείται να κινηθεί η χώρα. Μεμικρότερο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ κάθε χρόνο. Ο δε ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου, δηλαδή οι επενδύσεις συμπεριλαμβανομένων των υποδομών, εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 10, 2 % του ΑΕΠ το 2026, που ολοκληρώνεται το Ταμείο Ανάκαμψης, κατά 4,1 % το 2027,κατά 0,9 % το 2028, κατά 0,8 το 2029. Αυτή είναι η πρόγνωση, η επίσημη και η εγκεκριμένη για το μέλλον της χώρας!
4. Η χώρα φοβούμαι ότι υπνοβατεί. Ας δεχθώ ότι υπάρχουν δύο αφηγήματα, ένα κυβερνητικό, διθυραμβικό για τις επιδόσεις της οικονομικής πολιτικής και ένα αντιπολιτευτικό που φωτίζει μόνο τα αρνητικά. Μπορεί τα αφηγήματα να είναι δύο αλλά η πραγματικότητα της καθημερινής ζωής είναι μια.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει έναντι της χώρας, όντας κόμμα ευθύνης και εξουσίας , να θέσει εκλογικό στόχο τη νίκη του, την καλύτερη δυνατή επίδοση που το καθιστά
πρωταγωνιστή των εξελίξεων.
Απευθύνεται συνεπώς απευθείας σε όλο τον ελληνικό λαό σε όλες τις κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις ,σε όλους τους πολίτες αδιαμεσολάβητα καθώς αυτοί δεν είναι αιχμάλωτοι προηγούμενων εκλογικών τους επιλογών.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να διακηρύξει και να διασφαλίσει την πολιτική και προγραμματική του αυτονομία. Αυτή όμως πρέπει να συνοδεύεται από ενότητα,
σοβαρότητα, βαρύτητα. Προσώπων και θέσεων.
Το ΠΑΣΟΚ προφανώς γνωρίζει πόσο δύσκολο και απαιτητικό είναι το διεθνές και το ευρωπαϊκό πλαίσιο, πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες ασφάλειας, πώς οι διεθνείςσυσχετισμοί επηρεάζουν άμεσα τους περιφερειακούς, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Κυπριακό
5. Έχοντας συνείδηση όλων αυτών των δεδομένων οφείλει να θέσει ως άμεσες και βασικές προγραμματικές προτεραιότητες της χώρας αυτές στις οποίες ήδη
αναφέρθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης χθες, αλλά επιτρέψτε μου να τις κωδικοποιήσω:
1. Η αναστύλωση των θεσμών.
2. Η αποκατάσταση των κρατικών λειτουργιών.
3. Η διασφάλιση της συνοχής της κοινωνίας, γιατί μέσα από το αίσθημα της αδικίας αναβλύζει οργή και ακατέργαστος λαϊκισμός που εμφανίζεται ως αντισυστημισμός που επιχαίρει για την απαξίωση των θεσμών.
4. Η αναπτυξιακή συστράτευση και συμπερίληψη, ο σεβασμός της εργασίας, της επιχειρηματικότητας και του διανοητικού και κοινωνικού κεφαλαίου που διαθέτει η χώρα.
5. Η επικαιροποίηση και εξειδίκευση μιας Στρατηγικής Εθνικής ασφάλειας ευρύτατης αποδοχής και συναίνεσης που αξιολογεί όλα τα δεδομένα με ιστορικότητα και διορατικότητα χωρίς να βασίζεται ούτε στην αναβλητικότητα, ούτε στα εξαρτημένα ανακλαστικά.
Στο πλαίσιο αυτό η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος έχει νόημα όταν προηγείται ο σεβασμός του και διατηρείται η εγγύηση της αυξημένης πλειοψηφίας των 180 βουλευτών στην δεύτερη Βουλή που συντελεί την αναθεώρηση και καταστρώνει νομοτεχνικά τις διατάξεις.
Ο ευτελισμός του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών στις υποκλοπές, τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, καθιστά επιτακτική τη ριζική αναθεώρησή του που θα διαμορφωθεί όμως από την πλειοψηφία της επόμενης και όχι της παρούσας Βουλής.
Το μεγάλο στοίχημα είναι η σύναψη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου που δεν επεδίωξε καν η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Μόνο στη βάση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου η χώρα μπορεί να αποκτήσει εθνική στρατηγική και αναπτυξιακά προτάγματα ανάλογα των σημερινών προκλήσεων.
Εύχομαι το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να ανταποκριθεί στην πρόκληση της συγκυρίας,
αν θέλει να επικοινωνήσει με την Ιστορία.
Σφυροκόπημα κατά της κυβέρνησης και σε άρθρο με τίτλο “Η υποκλοπή των θεσμών
Σκληρή επίθεση κατά της κυβέρνησης έκανε επίσης σήμερα ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, πρώην πρόεδρος του ΠαΣοΚ και ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου, Ευάγγελος Βενιζέλος, με άρθρο του στην εφημερίδα “Τα Νέα” και τίτλο “Η υποκλοπή των θεσμών”.
Το άρθρο του Ευ. Βενιζέλου έχει ως εξής:
“Επί πέντε χρόνια η χώρα ζει στον αστερισμό των υποκλοπών. Μόνο που οι υποκλοπές των τηλεπικοινωνιών έχουν καταστεί υποκλοπές του κύρους και της αξιοπιστίας των θεσμών. Στο υπόστρωμα αυτό τοποθετούνται όλα όσα συμβαίνουν στη δημόσια σφαίρα και πρωτίστως η τραγική υπόθεση των Τεμπών και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Στις υποκλοπές και τη διαχείρισή τους από την κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό:
– η υπονομευτική για το πολίτευμα της χώρας εικόνα της Βουλής που προσλαμβάνουν οι πολίτες,
– η έκπτωση του πολιτικού πολιτισμού και του ύφους του δημόσιου λόγου,
– η αδυναμία διεξαγωγής ουσιαστικών και σε βάθος συζητήσεων μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης για την επικαιροποίηση της εθνικής στρατηγικής υπό συνθήκες επικίνδυνης και καθολικής διεθνούς ρευστότητας που επηρεάζει, άμεσα ή έμμεσα και την ατζέντα των εθνικών μας θεμάτων,
– η συνεχής δοκιμασία της Δικαιοσύνης στα μάτια της κοινωνίας,
– η συστηματική υποβάθμιση των ανεξάρτητων αρχών.
Η σκέψη ότι η νίκη της ΝΔ στις εκλογές του 2023 μπορούσε να θεωρηθεί ότι “κλείνει” πολιτικά ζητήματα, όπως οι υποκλοπές και τα Τέμπη, που είχαν εμφανιστεί πριν τις εκλογές και άρα τα είχε υπόψη του το εκλογικό σώμα όταν ψήφισε, αποδείχθηκε πολύ γρήγορα αφελής και εσφαλμένη. Η σκέψη ότι ειδικά ως προς τις υποκλοπές λειτουργεί ένα είδος κοινωνικού μιθριδατισμού καθώς η κοινή γνώμη έχει συμφιλιωθεί σταδιακά με την ιδέα ότι οι παρακολουθήσεις και ο χρηματισμός είναι πράγματα που κάνουν παντού και πάντα κάθε διαχειριστής της πολιτικής εξουσίας, φάνηκε να στηρίζεται σε κάποια δημοσκοπικά ευρήματα αλλά ευτυχώς ακόμη και μια κοινωνία βαθιά κουρασμένη μπορεί να αντιδρά στην καταδίκη της στην ηττοπάθεια και τις χαμηλές προσδοκίες ελλείψει, υποτίθεται, “εναλλακτικής λύσης”.
Εκείνοι λοιπόν που θεώρησαν ότι μπορούν να υποκλέψουν τη συνέργεια της Δικαιοσύνης και να κηρύξουν τη λήξη της υπόθεσης των υποκλοπών ως αντικείμενο δικαστικής έρευνας που μπορεί να φτάσει παντού, έκαναν το λάθος να εκλάβουν τη Δικαιοσύνη ως μηχανισμό που υπόκειται σε γραφειοκρατικό έλεγχο. Ως μηχανισμό που ολοκληρώνει τη δυναμική του επειδή ένας εισαγγελικός λειτουργός στο εσωτερικό της ΕΥΠ εγκρίνει τις λεγόμενες νόμιμες επισυνδέσεις και ένας αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου “απονευρώνει” το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.
Το ίδιο λάθος έκαναν οι κυβερνώντες και στο αντιπαθές σε αυτούς πεδίο των ανεξάρτητων αρχών όπου νόμισαν ότι ο δι’ ασφυξίας “θάνατος” της ΑΔΑΕ υπό τον Χρήστο Ράμμο ως προς τον έλεγχο της ΕΥΠ θα παρεμπόδιζε τη διπλανή Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα υπό τον Κωνσταντίνο Μενουδάκο να διερευνήσει τη λειτουργία του Predator.
Παρά λοιπόν τον συστηματικό και επίμονο ευτελισμό κοινοβουλευτικών και δικανικών διαδικασιών και παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν λειτουργοί που διέθεσαν το προσωπικό τους κύρος στη μάταιη αυτή στρατηγική, φτάσαμε σήμερα να θαυμάζουμε ως εξαίρεση αυτό που είναι ο συνταγματικός, ενωσιακός και διεθνής κανόνας: τη δυναμική που αναπτύσσει η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστών όταν διαμορφωθεί το momentum.
Κανείς προφανώς από τους εμπλεκόμενους στο διπλό σκάνδαλο των υποκλοπών, αυτό της διενέργειας και αυτό της συγκάλυψής τους, δεν εκτίμησε τη δυναμική του ακροατηρίου του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (Πρόεδρος Ν. Ασκιανάκης, πλημμελειοδίκης, Εισαγγελέας Δ. Παυλίδης, εισαγγελέας πρωτοδικών). Τώρα όμως υπάρχει το σώμα των 1.930 σελίδων της Έκθεσης Πρακτικών και Απόφασης του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών που έχει διαβιβαστεί και στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών για τη διερεύνηση κακουργηματικών και άλλων πράξεων η τέλεση των οποίων πιθανολογείται από τις μαρτυρικές καταθέσεις που ακούστηκαν και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο.
Τη σημασία της απόφασης φαίνεται ότι αντιλήφθηκε, εις πείσμα της δήθεν αδιαφορίας των κυβερνώντων, ο κατηγορούμενος και πρωτοδίκως καταδικασθείς κ. Ταλ Ντίλιαν που με τις γραπτές, προσεκτικές και επίμονες δηλώσεις του καθιστά επιτακτική την άμεση κλήση του από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών προς τον οποίο έχει διαβιβαστεί το πλούσιο σώμα της Έκθεσης Πρακτικών και της Απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Προκειμένου να επαναλάβει τις δηλώσεις του ενώπιον της εισαγγελικής αρχής και να τεκμηριώσει ότι το συγκεκριμένο σύστημα πωλήθηκε ή μισθώθηκε σε ελληνική κρατική υπηρεσία ή αρχή η οποία το έθεσε σε λειτουργία διεξάγοντας παρακολουθήσεις πρώην πρωθυπουργού, υπουργών, ηγητόρων των ενόπλων δυνάμεων και άλλων προσώπων. Το ότι το σύστημα εγκαταστάθηκε και λειτούργησε είναι πλήρως τεκμηριωμένο. Το ζήτημα που θέτουν οι δηλώσεις του κ. Ντίλιαν είναι ο διαχωρισμός μεταξύ ιδιώτη αλλοδαπού προμηθευτή και εγχώριου κατόχου που κατά τη δήλωση Ντίλιαν είναι κρατική υπηρεσία καθώς μόνο τέτοια ήθελε ο κ. Ντίλιαν να έχει ως αντισυμβαλλόμενη, όπως ισχυρίζεται.
Υπάρχει όμως και η υποδειγματική πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ που κλήθηκε να κρίνει αίτηση ακυρώσεως παρακολουθούμενου από την ΕΥΠ, με “νόμιμη επισύνδεση”, δημοσιογράφου. Όπως ανακοινώθηκε με σχετικό δελτίο Τύπου του Δικαστηρίου: “Η Ολομέλεια συνήλθε σε διάσκεψη στις 2.3.2026 και αποφάσισε να διατάξει την Ε.Υ.Π. να διαβιβάσει στο Δικαστήριο τον υπηρεσιακό φάκελο της άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του αιτούντος και κάθε άλλο σχετικό στοιχείο, κατά τρόπο που η ίδια κρίνει συμβατό με τον απόρρητο χαρακτήρα των στοιχείων, σε περίπτωση δε που προκληθεί ότι ο υπηρεσιακός φάκελος και τα στοιχεία αυτά έχουν καταστραφεί, να γνωστοποιηθεί στο Δικαστήριο βάσει ποιας διάταξης καταστράφηκαν και να χωρήσει ανασύστασή τους και διαβίβασή τους στο Δικαστήριο. Ενόψει των ανωτέρω, η Ολομέλεια αναβάλλει την οριστική κρίση επί της υποθέσεως και διατάσσει την Ε.Υ.Π. να διαβιβάσει τα ως άνω στοιχεία στο Δικαστήριο εντός τριμήνου από την κοινοποίηση της απόφασης που θα εκδοθεί”.
Η στενωπός έχει συνεπώς διαμορφωθεί. Οι θεσμοί παρά την υποκλοπή που υπέστησαν αντιδρούν στο όνομα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου”.
Πηγή: capital.gr
