Ο Τσίπρας αναζητά τη χρυσή τομή για “αντιπολεμική” αλλά και “ρεαλιστική”…

Ο Τσίπρας διαλέγει κοινό και... ζητάει χρόνο: "Δεν απευθύνομαι σε όλους"

Της Νίκης Ζορμπά

Συνεχίζει τις παρεμβάσεις του από τις πόλεις όπου επισκέπτεται για την παρουσίαση του βιβλίου του ο Αλέξης Τσίπρας, αυτή την φορά ( Τετάρτη) από την Αλεξανδρούπολη.

Ακριτικός νομός που θα του δώσει την ευκαιρία να αναφερθεί πολύ εκτενώς κατά την ομιλία του , στα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του, “μέσα από την αναβάθμιση του λιμανιού αλλά και την κατασκευή της πλωτής μονάδας επαναεριοποίησης (FSRU). Σύμφωνα με συνεργάτες του άλλωστε, πρόκειται για “έργο που αναβάθμισε τη θέση της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη και ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας αλλά και συνολικά της ΝΑ Ευρώπης”. 

Ρεαλισμός αλλά και… φρένο

Οι πληροφορίες από τις ίδιες πηγές, προϊδεάζουν για μια ομιλία του πρώην πρωθυπουργού, με την οποία θα επιμείνει σε υψηλούς “αντιμητσοτακικούς” τόνους ( σ.σ προσφάτως είχε χαρακτηρίσει τον πρωθυπουργό “γελωτοποιό” του Τραμπ) , συνεπώς νομοτελειακά θα συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο, βάζοντας στο κάδρο τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, με ερώτημα: “Σύμμαχοι ή προστάτες”. Σε αυτό το διλημματικό σχήμα φυσικά, θα περιγράψει τις “κόκκινες” γραμμές που θα πρέπει να έχει η χώρα στη σχέση της με τις ΗΠΑ.

Η στόχευση Τσίπρα δεν είναι να εμφανιστεί όπου ξάφνου “αντισυστημικός” πολέμιος των ΗΠΑ ( με τις οποίες ο ίδιος συνεργάστηκε εξάλλου πολύ στενά) αλλά να πετύχει το μείγμα της ρητορικής του: Μια “αντιπολεμική αλλά ταυτόχρονα και ρεαλιστική γραμμή για την εξωτερική πολιτική”. 

Σε τι συνίσταται αυτό; Αναμένεται να τοποθετηθεί “κατά του πολέμου και υπέρ της ρεαλιστικής προσέγγισης”, με αναλυτική αναφορά στο ζήτημα της ασφάλειας των κρατών – μελών της ΕΕ ιδιαίτερα με τις απειλές κατά της Κύπρου από το Ιράν. “Όχημα” για τα επιχειρήματά του θα είναι η παρουσίαση μίας εξωτερικής πολιτικής “πραγματικά πολυδιάστατης και βασισμένης στο διεθνές δίκαιο”.

Στην ομιλία του άλλωστε , θα αναλύσει διεξοδικά την πρότασή του 
 για μια “Νέα Εθνική Πυξίδα” εστιάζοντας στις τελευταίες δραματικές γεωπολιτικές εξελίξεις, και θέτοντας το δίπολο: εθνική υποτέλεια ή πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική βασισμένη στο διεθνές δίκαιο και τα συμφέροντα της χώρας;
 

Ενέργεια, αισχροκέρδεια και ολιγαρχία

Ως αναμενόμενο, ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα εξαντλήσει τα “πυρομαχικά” του απέναντι στην Κυβέρνηση στα της εξωτερικής πολιτικής αλλά και στις συνέπειες που πυροδοτεί ο πόλεμος στο μέτωπο της ακρίβειας.

Την περασμένη εβδομάδα παρουσίασε τις θέσεις του Ινστιτούτου του για την “Ενεργειακή Δημοκρατία”, εγκαλώντας παράλληλα την Κυβέρνηση ως έλαβε “ημίμετρα”: ” Ήδη η αύξηση εσόδων από τις αυξήσεις στα καύσιμα αγγίζει το 30%. Και που αναμένεται να καταλήξουν ; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι για άλλη μια φορά μέρος αυτών των εσόδων θα διατεθεί σε επιδοτήσεις που θα πριμοδοτήσουν όμως κυρίως τους παραγωγούς ενέργειας και όχι τους καταναλωτές. Και έτσι ο νέος πόλεμος θα είναι ακόμα ένα πρόσχημα για ακόμα μεγαλύτερη αισχροκέρδεια και ενίσχυση των καρτέλ”. Σύμφωνα με τον ίδιο άλλωστε, η “ενεργειακή μετάβαση” , μετατράπηκε από ” ευκαιρία για πράσινη ενέργεια και απαγκίστρωση από τα καρτέλ”, σε εφαλτήριο δημιουργίας μιας “Ενεργειακής Ολιγαρχίας.”


 

Πηγή: capital.gr

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp
Email

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ