Σε άμεση δράση για να αποκατασταθεί η μεταφορά ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο, μέσω συντονισμού πλοιοκτητών, αραβικών χωρών και ΗΠΑ, με “γεναίες αποφάσεις που δεν μπορούν να περιμένουν συνεδριάσεις επιτροπών”, καλεί ο Βαγγέλης Μαρινάκης σε άρθρο του στην Daily Telegraph.
Ειδικότερα, ο ηγέτης της Capital Maritime & Trading Corp. αναφέρεται στην ανάγκη σχηματισμού μίας επίσημης στρατηγικής συμμαχίας, κατά την οποία οι ναυτιλιακές εταιρείες θα αναδρομολογήσουν τις χωρητικότητες τους, τα κράτη του Κόλπου θα συνεισφέρουν με τις υποδομές τους και οι ΗΠΑ θα διασφαλίσουν στρατιωτικά και διπλωματικά τις μεταφορές ενέργειας.
Κυρίαρχη προτεραιότητα επ’ αυτού, όπως αναφέρει στο άρθρο με τίτλο “Προστατέψτε τα πλοία και τους ναυτικούς μας και θα βοηθήσουμε στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ”, είναι η ασφάλεια των πληρωμάτων, ενώ όπως τονίζει χαρακτηριστικά καταλήγοντας, “η ώρα για δράση είναι τώρα”.
Αναλυτικά το άρθρο:
Για πρώτη φορά στην ιστορία, τα Στενά του Ορμούζ είναι πρακτικά κλειστά. Το ένα πέμπτο του αργού πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) παγκοσμίως και το ένα τρίτο του εφοδιασμού του σε λιπάσματα, έχουν όλα κοπεί.
Οι τιμές της ενέργειας ανεβαίνουν. Ο πληθωρισμός επιστρέφει. Υπενθυμίζεται στον πλανήτη, με βάναυσο τρόπο, τι συμβαίνει όταν οι αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου διαταράσσονται από εχθρικούς παράγοντες που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια ως όπλο.
Πέρα από την επίδραση στην παγκόσμια οικονομία, υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: οι ζωές των ναυτικών μας.
Η κατάσταση στην περιοχή έχει γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη. Πλοία δέχονται επιθέσεις με πυραύλους και οι ζωές των πληρωμάτων διατρέχουν κίνδυνο καθημερινά. Μια δραστηριότητα που έχει ως στόχο να διασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία των εθνών έχει καταστεί στόχος για όσους δεν διστάζουν να σκοτώσουν αθώους ανθρώπους.
Η ναυτιλιακή βιομηχανία έχει αντιμετωπίσει κρίσεις στο παρελθόν – στην Ερυθρά Θάλασσα, το Σουέζ, το αδιέξοδο της εποχής της πανδημίας. Κάθε φορά προσαρμοστήκαμε. Κάθε φορά ο κόσμος προχώρησε και υπέθετε ότι η επόμενη κρίση θα λυνόταν με τον ίδιο τρόπο. Η υπόθεση αυτή έχει πλέον καταρρεύσει.
Ο αυτοσχεδιασμός δεν είναι στρατηγική. Αυτό που απαιτεί η παρούσα στιγμή είναι μια επίσημη συμμαχία μεταξύ των μεγάλων πλοιοκτητών του κόσμου, των χωρών του Κόλπου που παράγουν ενέργεια και των ΗΠΑ με έναν μόνο άμεσο σκοπό – την αποκατάσταση της ροής της ενέργειας από τον Κόλπο στις παγκόσμιες αγορές, διασφαλίζοντας την ασφαλή διέλευση των πλοίων μας και παρέχοντας την εγγύηση ότι ο πλανήτης δεν μπορεί να καταστεί ξανά όμηρος.
Μια τέτοια συμμαχία θα βασιζόταν σε τρεις άμεσες δεσμεύσεις.
Οι ιδιοκτήτες μεγάλων δεξαμενόπλοιων και πλοίων μεταφοράς LNG πρέπει να συντονιστούν για την αναδρομολόγηση της χωρητικότητας και την κοινή χρήση πληροφοριών στόλου, μετακινώντας τον μέγιστο δυνατό όγκο μέσω εναλλακτικών διαδρόμων.
Τα κράτη του Κόλπου πρέπει να φέρουν τις υποδομές εξαγωγών τους στο τραπέζι χωρίς καθυστέρηση.
Και οι ΗΠΑ – των οποίων η στρατηγική δέσμευση για τη σταθερότητα της αγοράς ενέργειας και την ελεύθερη πλοήγηση στα διεθνή ύδατα παραμένει κρίσιμη – θα ήταν σε καλή θέση για να ενισχύσουν την προσπάθεια μέσω της ναυτικής τους παρουσίας και της διπλωματικής τους εμπλοκής, λειτουργώντας ως η επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά οποιουδήποτε κοινού πλαισίου και διασφαλίζοντας, πρώτα και κύρια, την ασφάλεια των ναυτικών μας.
Κατά την κατανόησή μου, η Ουάσινγκτον αναγνωρίζει τη σημασία της συντονισμένης δράσης για την προστασία των παγκόσμιων ενεργειακών ροών.
Οι προσπάθειες για την ενίσχυση της αξιοπιστίας του ενεργειακού εφοδιασμού από την Αμερική και τους εταίρους της, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης προμήθειας LNG από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της, και για τον περιορισμό των αποσταθεροποιητικών κρατικών παραγόντων, δεν είναι αφηρημένοι πολιτικοί στόχοι.
Για την Ευρώπη ειδικότερα, αυτές οι προτεραιότητες υποδεικνύουν επίσης μια στρατηγική πραγματικότητα: η ήπειρος θα συνεχίσει να βασίζεται στην εισαγόμενη ενέργεια, αλλά δεν μπορεί να διατηρήσει επ’ αόριστον την εξάρτηση από σχέσεις εφοδιασμού που έχουν επανειλημμένα αποδειχθεί πολιτικά ασταθείς.
Συνολικά, όλες αυτές οι προτεραιότητες σχηματίζουν μια ισχυρή στρατηγική βάση για συνεργασία τέτοιου τύπου. Ο ιδιωτικός ναυτιλιακός τομέας είναι ο φυσικός εταίρος σε αυτήν την ατζέντα. Έχουμε τα περιουσιακά στοιχεία, την επιχειρησιακή ικανότητα και τη βούληση.
Οι εταιρείες μας, η Capital Clean Energy Carriers Corp, ο μεγαλύτερος εισηγμένος στις ΗΠΑ ιδιοκτήτης πλοίων LNG, και η Capital Tankers Corp, ένας σημαντικός ιδιοκτήτης δεξαμενόπλοιων αργού πετρελαίου, αντιπροσωπεύουν μέρος από τη πλέον κρίσιμη στρατηγικά χωρητικότητα στο παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα.
Είμαστε έτοιμοι να αξιοποιήσουμε αυτή την ικανότητα αμέσως.
Αλλά θέλω να είμαι ευθύς σε κάτι. Η αποκατάσταση των ενεργειακών ροών σε συνθήκες όπως αυτές θα απαιτήσει γενναίες αποφάσεις – για την ασφάλιση, για τη διέλευση, για την προστασία των πλοίων που δραστηριοποιούνται σε αμφισβητούμενα ύδατα.
Αυτές δεν είναι αποφάσεις που θα λάβει η αγορά μόνη της και δεν είναι αποφάσεις που μπορούν να περιμένουν συνεδριάσεις επιτροπών.
Ως ηγέτες της αγοράς τόσο στο LNG όσο και στη χωρητικότητα των δεξαμενόπλοιων, είμαστε έτοιμοι να λάβουμε αυτές τις αποφάσεις για τον στόλο μας προς το συμφέρον του κοινού καλού και θέτοντας στην άκρη τα κέρδη.
Καλώ και άλλους – πλοιοκτήτες, κυβερνήσεις, ασφαλιστές – να κάνουν το ίδιο. Το κόστος της αδράνειας πληρώνεται ήδη από τον κόσμο. Είναι καιρός όσοι από εμάς έχουμε την ικανότητα να δράσουμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά και να αναλάβουμε το μερίδιό μας στη βαρύτητα του ζητήματος.
Η δράση μας πρέπει να είναι συντονισμένη. Πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να προστατεύσουμε τις ζωές των μελών του πληρώματός μας, των ανθρώπων που καλούνται να συνεχίσουν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να διασφαλίσουν την ομαλή παγκόσμια μεταφορά αγαθών και εμπορευμάτων.
Απευθύνω σήμερα αυτήν την πρόσκληση στους συναδέλφους μου στον κλάδο, στους υπουργούς ενέργειας των κρατών του Κόλπου και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσινγκτον. Η ώρα για δράση είναι τώρα.
Πηγή: capital.gr
