Ελλείψεις προσωπικού, γηρασμένος στόλος και αυξανόμενες ανάγκες πιέζουν καθημερινά τα πληρώματα του ΕΚΑΒ στη Θεσσαλία, την ώρα που δίνεται κυριολεκτικά αγώνας δρόμου για να μη μείνει καμία βάρδια ακάλυπτη
AI υποστηριζόμενο ηχητικό περιεχόμενο
Η εικόνα του ασθενοφόρου με τους φάρους αναμμένους να διασχίζει την πόλη αποτελεί για τους περισσότερους πολίτες ένα σύμβολο ελπίδας. Πίσω όμως από τον ήχο της σειρήνας και την αγωνία για την άμεση άφιξη στο περιστατικό, κρύβεται μια πραγματικότητα γεμάτη ελλείψεις, εξάντληση και καθημερινό αγώνα. Οι διασώστες του Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ), τόσο στη Μαγνησία όσο και σε ολόκληρη τη χώρα, εργάζονται σε συνθήκες που δοκιμάζουν τα όρια της αντοχής τους.
Γράφει η Βιβή Ζαχοπούλου από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 8 Μαρτίου 2026
Ο γενικός γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ Μαγνησίας, Ηλίας Περιτογιάννης, περιγράφει μια κατάσταση που δεν αφορά μόνο τον Βόλο ή τη Λάρισα, αλλά αποτελεί κοινό παρονομαστή για πολλές περιοχές της Ελλάδας. «Σε καθημερινή βάση βρισκόμαστε με λιγότερο προσωπικό από το προβλεπόμενο», τονίζει. Οι οργανικές θέσεις στη Μαγνησία ξεπερνούν τις 55, όμως σήμερα στο πεδίο βρίσκονται μόλις 40 διασώστες. Δεκαπέντε άνθρωποι λιγότεροι από όσους προβλέπονται για να λειτουργεί η υπηρεσία με πιο ανθρώπινους ρυθμούς.
Η έλλειψη προσωπικού μεταφράζεται σε χαμένες άδειες, ρεπό που «γράφονται» αλλά δεν λαμβάνονται ποτέ και συνεχόμενη επιφυλακή. «Δεν αφήνουμε βάρδια ακάλυπτη», επισημαίνει. Πέντε και τέσσερα ασθενοφόρα βρίσκονται καθημερινά σε κίνηση, καλύπτοντας 24 ώρες το 24ωρο τις ανάγκες του νομού. Το ΕΚΑΒ, όπως λέει, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο φιλότιμο των εργαζομένων του. Κανείς δεν παραπονιέται όταν χάνει το ρεπό του, αρκεί να εξυπηρετηθεί ο πολίτης που βρίσκεται σε ανάγκη.
Το «χρυσό πεντάλεπτο» και η μάχη με τον χρόνο
Ωστόσο, το φιλότιμο δεν αρκεί για να καλύψει τα κενά που δημιουργεί η υποστελέχωση. Το προσωπικό είναι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «γερασμένο». Ο μέσος όρος ηλικίας ξεπερνά τα 52 έτη. Μέσα στον επόμενο χρόνο τρεις διασώστες θα συνταξιοδοτηθούν, άλλοι δύο την επόμενη χρονιά, και μέσα στην επόμενη τετραετία περίπου δέκα άτομα θα αποχωρήσουν. Σε μια ήδη υποστελεχωμένη υπηρεσία, η προοπτική αυτή προμηνύει περαιτέρω επιδείνωση.
Η καθημερινότητα ενός πληρώματος ασθενοφόρου δεν περιορίζεται στη γρήγορη μεταφορά ασθενών.
«Το Α και το Ω είναι να είμαστε συνέχεια σε κίνηση, ώστε όταν δοθεί το σήμα, μέσα σε δύο-τρία λεπτά να είμαστε στο περιστατικό»,
εξηγεί. Το «χρυσό πεντάλεπτο» σε ένα επείγον περιστατικό – καρδιακή ανακοπή, εγκεφαλικό, σοβαρό τροχαίο – μπορεί να κρίνει τη ζωή ενός ανθρώπου.
Σε μια πρωινή βάρδια, κάθε ασθενοφόρο στον Βόλο μπορεί να φτάσει τα επτά με οκτώ περιστατικά. Το απόγευμα ο αριθμός κυμαίνεται στα πέντε με έξι, ενώ η νύχτα, αν και λιγότερο προβλέψιμη, κρύβει τις δικές της δυσκολίες. «Η νύχτα είναι πιο δύσκολη. Κάθε νύχτα κρύβει και τους κινδύνους», σημειώνει. Οι διασώστες συχνά καλούνται να διαχειριστούν περιστατικά μέθης ή χρήσης ουσιών χωρίς συνοδεία αστυνομίας. Μόνο αν διαπιστώσουν ότι υπάρχει κίνδυνος, ζητούν ενίσχυση μέσω του κέντρου.
Ασθενοφόρα με 500.000 χιλιόμετρα
Η σωματική καταπόνηση αποτελεί μόνιμο στοιχείο της δουλειάς. Ένας ηλικιωμένος ασθενής σε τέταρτο όροφο χωρίς ασανσέρ πρέπει να μεταφερθεί με ειδική καρέκλα στα χέρια των διασωστών. Η εικόνα δύο ανθρώπων άνω των 50 ετών να κατεβάζουν έναν επίσης ηλικιωμένο ασθενή από στενές σκάλες πολυκατοικίας είναι συχνή. «Το φιλότιμό μας μάς κάνει να κάνουμε αυτές τις διαδικασίες», λέει ο κ. Περιτογιάννης. Όμως η καταπόνηση είναι καθημερινή και αθροιστική.
Στο πρόβλημα της στελέχωσης προστίθεται και η κατάσταση του στόλου. Αυτή τη στιγμή τέσσερα με πέντε ασθενοφόρα βρίσκονται σε συνεχή κίνηση, ενώ τρία ακόμη είναι στο συνεργείο. Πολλά οχήματα έχουν διανύσει πάνω από 350.000 χιλιόμετρα, ενώ κάποια έχουν φτάσει ακόμη και τα 500.000.
Η φθορά είναι αναπόφευκτη όταν ένα όχημα λειτουργεί αδιάκοπα, 24 ώρες το 24ωρο.
Πρόσφατες ανακοινώσεις για νέα ασθενοφόρα στη Θεσσαλία δημιουργούν ελπίδα, αλλά όχι βεβαιότητα. Τα οχήματα αυτά προορίζονται για ολόκληρη την περιφέρεια: Λάρισα, Τρίκαλα, Καρδίτσα και Μαγνησία. «Δέσμευση δεν έχουμε. Ελπίδα έχουμε ότι θα πάρουμε τουλάχιστον τρία καινούργια ασθενοφόρα», σημειώνει. Αν και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει κάποιος εκσυγχρονισμός του στόλου, οι ανάγκες παραμένουν μεγάλες.
Ορεινές διαδρομές και νησιωτικές διακομιδές
Η Μαγνησία δεν είναι μόνο αστικός ιστός. Περιλαμβάνει ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές, αλλά και νησιά. Το Πήλιο, με τις μεγάλες αποστάσεις και το δύσκολο οδικό δίκτυο, αυξάνει τον χρόνο μετακίνησης. Αν ένα ασθενοφόρο από τη Ζαγορά κατευθυνθεί προς το Νοσοκομείο Βόλου και προκύψει δεύτερο περιστατικό, τότε κινητοποιείται άμεσα ασθενοφόρο από τον Βόλο. Σε περιπτώσεις διακομιδών εκτός νομού – προς Λάρισα, Λαμία, Αθήνα ή Θεσσαλονίκη – δύο ασθενοφόρα μπορεί να απουσιάζουν ταυτόχρονα, περιορίζοντας τις διαθέσιμες δυνάμεις.
Για τα νησιά των Σποράδων, η κατάσταση είναι ακόμη πιο σύνθετη. Το πλωτό ασθενοφόρο του Λιμενικού βρίσκεται στη Σκόπελο και καλύπτει περιστατικά από εκεί. Για Σκιάθο και Αλόννησο, η διακομιδή εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα μέσων ή ιδιωτικών σκαφών, μέχρι να μεταφερθεί ο ασθενής στο λιμάνι και από εκεί στο νοσοκομείο.
Παράλληλα, οι διασώστες έρχονται συχνά αντιμέτωποι με την ένταση των συγγενών. Ο πολίτης που καλεί το ΕΚΑΒ βιώνει την αγωνία σε αργό χρόνο – το ένα λεπτό μοιάζει με δέκα. Όταν το ασθενοφόρο δεν φτάσει «αμέσως», οι διασώστες μπορεί να βρεθούν στο στόχαστρο. «Αυτό είναι καθημερινό φαινόμενο», παραδέχεται. Κι όμως, όπως τονίζει, καθυστερήσεις παρατηρούνται μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις και συνήθως όταν ταυτόχρονα εξελίσσονται πολλά επείγοντα περιστατικά.
Η εκπαίδευση των διασωστών είναι συνεχής. Όλα τα πληρώματα είναι απόφοιτοι της σχολής του ΕΚΑΒ, με διετή εκπαίδευση και επιπλέον επιμορφώσεις. Υπάρχουν συγκεκριμένα πρωτόκολλα για κάθε περιστατικό, τα οποία πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα. Η γνώση ανανεώνεται διαρκώς, είτε μέσω της υπηρεσίας είτε με προσωπική πρωτοβουλία.
Παρά τις δυσκολίες, η δέσμευση παραμένει ακέραιη. «Δεν παραπονιέται κανένας», λέει ο κ. Περιτογιάννης, επισημαίνοντας όμως την ανάγκη για άμεση ενίσχυση με τουλάχιστον δέκα επικουρικούς διασώστες. Οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ωστόσο, δημιουργούν αβεβαιότητα, καθώς κάθε χρόνο τίθεται το ερώτημα της ανανέωσης.
Το ΕΚΑΒ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του συστήματος υγείας. Είναι ο κρίκος που συνδέει το επείγον περιστατικό με το νοσοκομείο. Όταν ο κρίκος αυτός πιέζεται από ελλείψεις προσωπικού, παλαιωμένο εξοπλισμό και αυξανόμενες ανάγκες, το βάρος μεταφέρεται στους ώμους των ίδιων των διασωστών.
Υποστελεχωμένοι, ηλικιακά επιβαρυμένοι, συχνά εξαντλημένοι, αλλά πάντα παρόντες, θα μπορούσε κανείς να πει ότι περιγράφει την κατάσταση που βιώνουν οι διασώστες, με τους ίδους να είσημαίνουν πως η ενίσχυση σε προσωπικό και εξοπλισμό δεν αποτελεί απλώς συνδικαλιστικό αίτημα.
Μεϊκόπουλος: «Διαχρονικές οι ελλείψεις»
Για σοβαρές και διαχρονικές ελλείψεις προσωπικού, καθώς και για τη μη αντικατάσταση εκατοντάδων μόνιμων υπαλλήλων που αποχώρησαν λόγω συνταξιοδότησης τα τελευταία τέσσερα χρόνια, κάνει λόγο ο βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος.
Ο βουλευτής ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που προβλέπει τη συγκρότηση μικτών πληρωμάτων στο ΕΚΑΒ, με τη συμμετοχή στελεχών από την Πυροσβεστική Υπηρεσία και τις ένοπλες δυνάμεις, προκειμένου να ενισχυθεί –όπως υποστηρίζεται– η επιχειρησιακή κίνηση των ασθενοφόρων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων και της Πυροσβεστικής που καλείται να συνδράμει στις διακομιδές ασθενών δεν διαθέτει την απαραίτητη εξειδίκευση στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα. Κατά συνέπεια, σημειώνει ότι η κυβερνητική παρέμβαση παραμένει χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, καθώς το ΕΚΑΒ δεν ενισχύεται με κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό ικανό να παρέχει ολοκληρωμένη υγειονομική υποστήριξη στον ασθενή.
Σε ανακοίνωσή του, ο κ. Μεϊκόπουλος επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τους εκπροσώπους των εργαζομένων του ΕΚΑΒ τόσο στη Μαγνησία όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο, η επιλογή της κυβέρνησης της Νέα Δημοκρατία παραπέμπει σε παλαιότερες δεκαετίες, όταν η προτεραιότητα περιοριζόταν απλώς στη μεταφορά του ασθενούς στο κοντινότερο νοσοκομείο και όχι στην παροχή άμεσης και ολοκληρωμένης φροντίδας στο σημείο του περιστατικού.
Iδιαίτερα για τη Μαγνησία, μια περιοχή με απαιτητική γεωμορφολογία, ορεινούς και δυσπρόσιτους δασικούς όγκους, καθώς και οικισμούς κοντά σε πυκνά δάση, τονίζει ότι η Πυροσβεστική έχει ήδη βαρύ και σύνθετο έργο. Μάλιστα, κατά τη θερινή περίοδο, όταν η πυροπροστασία αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα, θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να διατεθεί προσωπικό στο ΕΚΑΒ χωρίς να δημιουργηθούν επιχειρησιακά κενά σε έναν νομό με αυξημένες ανάγκες.
Σήμερα, στο ΕΚΑΒ Μαγνησίας υπηρετούν μόλις 40 διασώστες. Όπως επισημαίνει ο Σύλλογος Εργαζομένων, απαιτείται άμεσα η πρόσληψη τουλάχιστον 20 μόνιμων, εξειδικευμένων διασωστών, ώστε να διασφαλίζεται η επαρκής κάλυψη και των τριών καθημερινών βαρδιών – πρωινής, απογευματινής και νυχτερινής.
Ο βουλευτής ζητά την ανάληψη ουσιαστικής ευθύνης μέσω προκήρυξης μόνιμων θέσεων στο ΕΚΑΒ, προκειμένου να υπάρξει πραγματική ενίσχυση της υπηρεσίας και να υποστηριχθεί αποτελεσματικά το κρίσιμο έργο της ασφαλούς υγειονομικής μεταφοράς των πολιτών.
