Της Νίκης Ζορμπά
Σε απόλυτο αναβρασμό βρίσκεται η διεθνής κοινότητα και η γειτονιά μας, σαφώς ακόμη πιο ανάστατη, από τον εν εξελίξει πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Οπωσδήποτε όχι θεωρητικώς.
Συναγερμός
Τα τελευταία αρκετά χρόνια οι εν εξελίξει πόλεμοι, όπως στην Ουκρανία μετά τη ρωσική εισβολή, έχουν συνέπειες για τη χώρα μας αποκλειστικά σχεδόν οικονομικές. Κοινώς, στην τσέπη μας.
Από τη στιγμή όμως που το Ιράν έβαλε εναντίον της Κύπρου, της βρετανικής βάσης της στο Ακρωτήρι για την ακρίβεια, έληξε η θεωρητική συζήτηση και οι παρατηρήσεις με την ασφάλεια της όποιας απόστασης. Συναισθηματικής τε και πρακτικής.
Τη διεθνή ρευστότητα τη συζητούσαμε στα καθ’ ημάς πότε σαν προεκλογικό επιχείρημα (ή άλλοθι) της κυβερνητικής παράταξης για την ανάγκη “σταθερότητας” στη χώρα μέσα σε διεθνείς τρικυμίες και πότε σαν εφαλτήριο (από τις δυνάμεις της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης) για ακόμη πιο επιτακτική χρεία “πολιτικής αλλαγής”. Η δεξιά της Ν.Δ. φρόντιζε απλώς να συμμετέχει ενθέρμως στη συζήτηση πλειοδοτώντας σε “πατριωτισμό”, ροκανίζοντας τα ποσοστά της κυβερνητικής παράταξης.
Πρώτη ηχηρή καμπάνα ακούστηκε με την ανάγκη συνδρομής της Κύπρου με μαχητικά από αέρος και θαλάσσης. Το παράδειγμα της Ελλάδας ακολούθησαν μετά το αρχικό μούδιασμα και άλλοι μεγάλοι ευρωπαϊκοί παίκτες, όπως η Μ. Βρετανία που “ελέγχεται” για τα αντανακλαστικά της (και όχι μόνο).
Στη φάση όπου βρίσκεται η σύρραξη, δεν υπάρχει απολύτως καμία βεβαιότητα και οι εξελίξεις γράφονται ανά ώρα, συχνά μάλιστα η μια εικόνα αναιρεί και “ξηλώνει” το μοτίβο των προηγούμενων. Ο πόλεμος πάντως δεν είναι θέμα λίγων ημερών, αυτό το ξεκαθάρισε ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, με όποια αξία έχουν αυτή τη χρονική συγκυρία οι διαβεβαιώσεις, δηλώσεις ή εκτιμήσεις του – και υπολοίπων εμπλεκομένων.
Δεδομένα
Οι πρώτες οριζόντιες εκτιμήσεις (φόβοι) για τις επιπτώσεις του πολέμου στη χώρα μας ακουμπούν πρωτίστως, και σε κρίσιμο βαθμό, την οικονομία, τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Κοινώς, όλα με έναν τρόπο γύρω από την οικονομία στριφογυρίζουν, στον βαθμό που αποκλείεται , όπως διαβεβαιώνει η κυβέρνηση, εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο.
Η κυβέρνηση συνδράμει εμπράκτως την Κύπρο, είναι σε διαρκή εγρήγορση και παραλλήλως επιχειρεί να μη διαταράξει τους σχεδιασμούς της αυτό το έτος, που η χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο διαρκείας. Ταυτοχρόνως, αποκρούει με ένταση αιτιάσεις εξ αριστερών της, πως ο στόχος της αμυντικής συνδρομής στην Κύπρο στην πραγματικότητα είναι η προστασία των βρετανικών βάσεων. Κατά τα δημοσκοπικά φαινόμενα (βάσει πληροφοριών για όσες δημοσκοπήσεις τρέχουν μετά την επίθεση ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν), στην ελληνική κοινή γνώμη τέτοιος ψόγος προς την κυβέρνηση δεν εισακούεται επ’ ουδενί από τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι φαίνεται ότι επικροτούν στη συντριπτική τους πλειονότητα την ελληνική άμεση ανταπόκριση της Αθήνας στο αίτημα της Λευκωσίας για συνδρομή.
Με ό,τι αυτό, θετικό, συνεπάγεται για τις επιδόσεις της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού στις εν λόγω μετρήσεις. Το μούδιασμα στα δεξιά της συντηρητικής παράταξης, εν τω μεταξύ, οφείλεται πιθανότατα στα ευρήματα των ερευνών που δείχνουν πως το εκ δεξιών ροκάνισμα της Ν.Δ. είναι σημαντικά περιορισμένο, με φόντο τις καταιγιστικές εξελίξεις.
Σύμφωνα με τα διαρκώς κυοφορούμενα σενάρια περί πρόωρων εκλογών στη χώρα μας, είναι ορθάνοιχτο, ή σε κάθε περίπτωση πολύ πιθανό, ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επισπεύσει το πάτημα του εκλογικού κομβίου, όταν κοπάσουν οι ριπές και διαμορφωθεί το νέο τοπίο. “Θα είναι σε όφελός του”, εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές που προέρχονται από διαφορετικές δεξαμενές κομματικής προτίμησης. Πρόκειται πιθανότατα για αναλύσεις που εδράζουν σε συμπεράσματα χρόνων παρατήρησης: Σε καιρούς κρίσης, οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από την κυβέρνησή τους.
Ακόμη πιο πειστικό για τα εν Ελλάδι δεδομένα, εφόσον τα κόμματα της αντιπολίτευσης, προεξάρχοντος του ΠΑΣΟΚ, ήδη έχουν καθυστερήσει υπερβολικά πολύ είτε να περιορίσουν τον κατακερματισμό του “προοδευτικού χώρου” είτε να ξεδιπλώσουν ελκυστικό αφήγημα για αλλαγή πολιτικής σελίδας στη χώρα.
ΠΑΣΟΚ σε αναζήτηση πειστικής ατζέντας
Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά που ναι μεν επικροτούν τη στήριξη της Κύπρου αλλά βρίσκονται σε τροχιά μετωπικής με την κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί γραμμή “θεσμικής σοβαρότητας” και ομόνοιας στα εθνικά, με διακριτή όμως άκρως επιθετική στάση απέναντι στην κυβέρνηση για τα υπόλοιπα ζητήματα του δημόσιου βίου: Υποκλοπές, διαφθορά, ενίσχυση προνομιούχων, είναι στην προμετωπίδα του αντιπολιτευτικού του αγώνα, με στόχο, τι άλλο; Να καταφέρει έστω και στην τελευταία χρονιά της δεύτερης θητείας της ό,τι δεν κατάφερε τους προηγούμενους πολλούς μήνες, ήτοι να πελεκήσει τα κυβερνητικά ποσοστά και να επαναπατρίσει ψηφοφόρους του που μετακόμισαν στη Ν.Δ.
Οι πληροφορίες από τις ίδιες δημοσκοπικές πηγές μεταφέρουν πως, πράγματι, φαίνεται ότι το ΠΑΣΟΚ ίσως ενισχύεται κατά τι από τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση στο μείζον θέμα της κυπριακής στήριξης, αλλά μάλλον όχι σε τέτοιο βαθμό που να διαφαίνεται πως είναι δυνατόν να ανατρέψει τις διαμορφωμένες ισορροπίες πολιτικής ισχύος.
Στη Χαριλάου Τρικούπη, με φόντο και τις νέες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο σχεδιασμός τους είναι προσεκτικός, με προτεραιότητα τη δόμηση του κυβερνητικού προφίλ, με το βλέμμα στην πρωθυπουργισιμότητα του Νίκου Ανδρουλάκη. Αυτό υπαγορεύει την ανάγκη για “σοβαρή θεσμική στάση εθνικής ευθύνης” στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και στο αντιπολιτευτικό σφυροκόπημα για την εγχώρια ατζέντα. Προσώρας (εδώ και πολύ καιρό) δεν αποδίδει καρπούς αυτή η στρατηγική. Αυτά και (πολλά) άλλα θα κληθούν άλλωστε να ξεκαθαρίσουν στο συνέδριο του κόμματος που θα γίνει σε λίγες εβδομάδες.
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Κεφάλαιο”
Πηγή: capital.gr
