Του Δημήτρη Γκάτσιου
Με τον προσυνεδριακό διάλογο να έχει κάνει ήδη στάσεις σε Ιωάννινα και Αλεξανδρούπολη και το ραντεβού των “γαλάζιων” να ανανεώνεται σε έτερα μεγάλα αστικά κέντρα της περιφέρειας για το επόμενο κύμα της εσωτερικής ζύμωσης, το Μέγαρο Μαξίμου και η οδός Πειραιώς επενδύουν εμφανώς στο επικοινωνιακό αποτύπωμα, που λειτουργεί ως συνοδοιπόρος της ανάλυσης των παραδοτέων, με σημείο αναφοράς την καθημερινότητα.
Οι συναντήσεις κομματικών στελεχών και υπουργών, αλλά και το μοτίβο με το οποίο έχει επιλέξει κεντρικά η κυβερνητική παράταξη να διεξάγεται η συγκεκριμένη διαδικασία (με πολλαπλά πάνελ και διευρυμένη συζήτηση του πρωθυπουργού με εκπροσώπους επαγγελματικών ομάδων), δίνουν χώρο ανάλυσης των “γαλάζιων” πεπραγμένων της τριετίας 2023-2026, τροφοδοτώντας παράλληλα το μεταρρυθμιστικό αφήγημα, επάνω στο οποίο χαράσσει έναν από τους βασικούς άξονες της στρατηγικής της η Ηρώδου Αττικού 19. Μέχρι στιγμής τομείς όπως η υγεία, η παιδεία και η εργασία, αλλά και μια έτερη ατζέντα (αυτή της ασφάλειας και της μετανάστευσης), που κλείνει περισσότερο το μάτι στο δεξιόστροφο κοινό της Νέας Δημοκρατίας, πρωταγωνιστούν στις προσυνεδριακές συναντήσεις, με τον κ. Μητσοτάκη (σε κάθε περίπτωση) να συνδυάζει την ανάλυση των πρωτοβουλιών με μια φράση-κλειδί, η οποία, ταυτόχρονα, λειτουργεί ως καταλύτης σύγκρισης με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Υπάρχοντα ή δυνητικά εμφανιζόμενα. “Μέχρι τις εκλογές του 2027 θα έχουμε υλοποιήσει το σύνολο των δεσμεύσεων που αναλάβαμε με το πρόγραμμα του 2023”, είναι grosso modo το μήνυμα.
Προς το ορόσημο
Το τριήμερο εαριανό Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας (θα διεξαχθεί στην Αθήνα από τις 15 μέχρι τις 17 Μαΐου) θα μετατραπεί ουσιαστικά στην επίσημη αφετηρία της “γαλάζιας” προεκλογικής εκστρατείας. Οι παραταξιακές μηχανές, βέβαια, έχουν ξεκινήσει να ζεσταίνονται μετά τα σχετικά τροχιοδεικτικά του κ. Μητσοτάκη από το βήμα της γραμματείας του Οργανωτικού, με την όλη κίνηση να συμπορεύεται με τα πρώτα μεγάλα διλήμματα της εθνικής κάλπης. Η πρωθυπουργική αναφορά που έρχεται για να συνδέσει το κυβερνών κόμμα με την οικονομική και πολιτική σταθερότητα της χώρας είναι ο πόλος έλξης για τα κοινά εκείνα που έχουν μεταφερθεί στην αποκαλούμενη “γκρίζα ζώνη”, τα σήματα της συστράτευσης και της συμπόρευσης απευθύνονται στον πυρήνα των παραδοσιακών ψηφοφόρων, ενώ στο φόντο παραμένει εξακολουθητικά και η κίνηση της συνεχούς διεύρυνσης σε πολίτες οι οποίοι τοποθετούνται στον χώρο του Κέντρου.
Η επιλογή των ανοιγμάτων σε νέα κοινά (συνταγή πετυχημένη, αν μη τι άλλο, όπως φάνηκε στις κάλπες του 2019 και του 2023) υπηρετείται από το στίγμα που δίνει στη Νέα Δημοκρατία ο πρωθυπουργός. Τη χαρακτηρίζει ως “δύναμη βαθιά πατριωτική”, ως “κόμμα βαθιά κοινωνικό”, ως “παράταξη μεταρρυθμιστική”, κλείνοντας το μάτι στους ψηφοφόρους που μπροστά τους έχουν ως επιλογές μια κυβέρνηση “ικανή, που μπορεί να κάνει και λάθη” και μια πολυδιασπασμένη αντιπολίτευση, η οποία αναζητεί ρόλο, προτάσεις και, κυρίως, πειστικό αφήγημα ότι μπορεί να αποτελέσει τον βατήρα του συνθήματος περί αλλαγής.
Όλα ρόδινα;
Η κατακερματισμένη σε δημοσκοπικά ποσοστά αντιπολίτευση, που δείχνει να κρατάει την… αναπνοή της αναμένοντας τα αποκαλυπτήρια των κινήσεων Τσίπρα και Καρυστιανού, είναι από μόνη της ικανή συνθήκη για την επαναφορά της Νέας Δημοκρατίας σε συνθήκες πολιτικής κυριαρχίας της περιόδου 2019-2023; Πολλοί εκτός, αλλά και κάποιοι (αρκετοί) εντός του κυβερνώντος κόμματος εκφράζουν τις αμφιβολίες τους. Το μείγμα της εξωτερικής-ενεργειακής “γαλάζιας” στρατηγικής και το “μπουστάρισμα” που δίνει η φορολογική μεταρρύθμιση στις απολαβές των μισθωτών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα δημιουργούν ένα πρώτο σκαλοπάτι ουσιαστικής ανάκαμψης, ωστόσο οι επιδόσεις απέχουν ακόμη πολύ από το όριο της αυτοδυναμίας. Το όριο του “πάνω από το 151” στο Κοινοβούλιο, που έχει θέσει ως κεντρικό στοίχημα ο κ. Μητσοτάκης.
Η μέχρι τώρα δημοσκοπική εικόνα (με τα πολλά κάτω της και τα λιγότερα επάνω της από το ψυχολογικό σκαλοπάτι του 30%) έφερε εσχάτως στο προσκήνιο μια συζήτηση η οποία έχει ευθεία αναφορά στο DNA και στην ταυτότητα της κυβερνητικής παράταξης. Και αφορμή στάθηκαν οι τοποθετήσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια. “Έχω αγωνία μεγάλη βλέποντας τις δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος να έχουν πολλές φορές μπροστά κάτι δυάρια, άντε να αγκομαχούμε και να θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα τριάρι”, δήλωσε, μεταξύ άλλων, σε ομιλία που στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της “γαλάζιας” οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας στο Αγρίνιο. “Δεν είναι αυτό που μας αξίζει”, συμπλήρωσε ο κ. Δένδιας, ανοίγοντας, σύμφωνα με τις αναγνώσεις “γαλάζιων”, εστίες τριβής στον δρόμο προς το 16ο Τακτικό Συνέδριο.
Αναμνήσεις
Οι αναφορές του υπουργού Εθνικής Άμυνας ώθησαν πολλούς εντός του “γαλάζιου” οικοσυστήματος να κάνουν… βουτιά αναμνήσεων στο όχι και πολύ μακρινό παρελθόν. Κι αυτό γιατί ανάλογη συζήτηση για την ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας, για την ανάγκη επιστροφής της στις παραδοσιακές αξίες της, στις ρίζες της, άνοιξε τον κύκλο της εσωστρέφειας σε μια (έτσι κι αλλιώς) ταραγμένη περίοδο για το Μέγαρο Μαξίμου και την οδό Πειραιώς: τις ημέρες και τις εβδομάδες που ακολούθησαν το “γκρίζο” εκλογικό αποτέλεσμα στην ευρωκάλπη, λίγους μήνες μόλις μετά τον διπλό θρίαμβο στις κάλπες του Μαΐου και του Ιουνίου του 2023.
Με τον κ. Δένδια να υποστηρίζει ότι τα ζητήματα που έθεσε δημόσια θα πρέπει να συζητηθούν στις τριήμερες εργασίες του 16ου Συνεδρίου, κάποιος μπορεί εύκολα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το “κεντρικό ραντεβού” του ερχόμενου Μαΐου μόνο τυπικό και πανηγυρικό δεν θα είναι ενδεχομένως. Το εσωτερικό μέτωπο δείχνει να θερμαίνεται, ενώ ερώτημα που (έτσι κι αλλιώς) δεν θα μείνει μετέωρο είναι κατά πόσο ανάλογους προβληματισμούς θα καταθέσουν έτερα στελέχη και σε ποιον αριθμό θα φτάνουν αυτά. Και κάπου εδώ (πέρα από τις απαντήσεις που έδωσαν στον υπουργό Εθνικής Άμυνας ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ., Μακάριος Λαζαρίδης) τη δική του βαρύτητα αποκτά το επαναλαμβανόμενο προσκλητήριο της συστράτευσης.
Μπορεί η Νέα Δημοκρατία να αντέξει έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας, ιδιαίτερα στα πρώτα μέτρα ενός προεκλογικού μαραθωνίου με χαρακτηριστικά πόλωσης και έντασης; Η απάντηση είναι δεδομένη, ιδιαίτερα σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η τρίτη επέτειος του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και η υπόθεση των υποκλοπών, που επανέρχεται στο προσκήνιο, μπορούν να αλλάξουν ταχύτητα στο πολιτικό περιβάλλον.
Πηγή: capital.gr
