Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να αναζητά μια ρεαλιστική διέξοδο από μια σύγκρουση που, όπως επισημαίνει ο Παναγιώτης Μανωλάκος, κοινωνιολόγος οικονομίας και εργασίας, μέλος του think tank “THE CATALYST” και βασικός συντελεστής της εκπομπής “The Catalyst” στο FORMEDIA TV, έχει πλέον μετατραπεί σε «μάχη αντοχής, παραγωγικής, οικονομικής, πολιτικής, συμμαχιών και φυσικά στρατιωτικής».
Μιλώντας με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη στην εκπομπή “Ennitime is a good time” στο FORMEDIA TV, ο κ. Μανωλάκος ανέλυσε τα πιθανά σενάρια εξέλιξης του πολέμου, τονίζοντας πως το πιο πιθανό ενδεχόμενο παραμένει ένα παρατεταμένο αδιέξοδο ή μια «παγωμένη σύγκρουση», χωρίς ουσιαστική επίλυση των βαθύτερων πολιτικών ζητημάτων. Όπως εξήγησε, η κόπωση των κοινωνιών και οι οικονομικές πιέσεις ενδέχεται να οδηγήσουν σε συμφωνίες προσωρινής σταθεροποίησης, χωρίς όμως πραγματική ειρήνη.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις κοινωνικές συνέπειες της σύγκρουσης, κυρίως για την Ουκρανία. «Ο πόλεμος στην πραγματικότητα καίει τόσο τις υποδομές, την οικονομία αλλά και τις σχέσεις και τις οικογένειες και τις κοινότητες», σημείωσε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα βαθύ δημογραφικό και κοινωνικό τραύμα που θα επηρεάσει τη χώρα για δεκαετίες. Η μαζική μετακίνηση εκατομμυρίων πολιτών, η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού και το ψυχικό φορτίο μιας ολόκληρης γενιάς παιδιών δημιουργούν, σύμφωνα με τον ίδιο, μια «ουρά του πολέμου» που θα συνεχίσει να υπάρχει ακόμη και μετά τη λήξη των εχθροπραξιών.
Οι επιπτώσεις, ωστόσο, δεν περιορίζονται μόνο στα εμπλεκόμενα κράτη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να διαχειριστεί τις προκλήσεις της ένταξης προσφύγων, την ενεργειακή ανασφάλεια και την αυξημένη κοινωνική αβεβαιότητα. «Η ένταξη έχει πολύ συγκεκριμένες πιέσεις – τη στέγαση, τα σχολεία, την υγεία και την αγορά εργασίας», υπογράμμισε ο κ. Μανωλάκος, επισημαίνοντας ότι η μετάβαση από την αλληλεγγύη στη συνύπαρξη αποτελεί πλέον το βασικό ζητούμενο.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, οι συνέπειες του πολέμου έγιναν κυρίως αισθητές μέσω του ενεργειακού κόστους και της αύξησης των τιμών παραγωγής, επηρεάζοντας ιδιαίτερα τον αγροτικό τομέα και περιοχές όπως η Θεσσαλία. Παράλληλα, η ενεργειακή κρίση επιτάχυνε τη στροφή προς τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αναδεικνύοντας νέες στρατηγικές επιλογές για τη χώρα.
Το βασικό συμπέρασμα, σύμφωνα με τον Παναγιώτη Μανωλάκο, είναι ότι η Ευρώπη βιώνει πλέον μια νέα πραγματικότητα ασφάλειας: έναν πόλεμο «στην αυλή της», που υπενθυμίζει πόσο εύθραυστη μπορεί να αποδειχθεί η ειρήνη ακόμη και στον σύγχρονο κόσμο.
