Παρά τη μείωση που σημειώνεται στο ελληνικό δημόσιο χρέος (ακόμη και σε απόλυτο αριθμό), εντούτοις υπάρχει πάντα μια ανησυχία για το τι θα συμβεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Η «Αχίλλειος Πτέρνα» της ελληνικής οικονομίας παραμένει πάντοτε ένα «αγκάθι» διότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παραμένει σε πολύ μεγάλο ύψος. Και αυτό δεν αναμένεται να αλλάξει άμεσα, όποιες προβλέψεις κι αν κοιτάξει κάποιος.
Το δημόσιο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 362,8 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, παρουσιάζοντας μείωση κατά 2,15 δισ. ευρώ σε σχέση με τα 364,95 δισ. ευρώ στο τέλος του 2024. Πρόκειται για την πρώτη ετήσια μείωση σε απόλυτους αριθμούς μετά από χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ).
Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη προβληματικά σημεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με το βασικό σενάριο της Ανάλυσης Βιωσιμότητας της Κομισιόν, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να μειωθεί, αλλά να παραμείνει υψηλό μεσοπρόθεσμα, φτάνοντας περίπου το 124 % του ΑΕΠ το 2036. Η μείωση αυτή οφείλεται στο υποθετικό ότι το διαρθρωτικό πρωτογενές πλεόνασμα (SPB) 1,8% του ΑΕΠ από το 2026, εξαιρουμένων των μεταβολών στο κόστος που προκαλεί το δημογραφικό πρόβλημα. Πάντως, στην έκθεση εκφράζεται ο προβληματισμός σχετικά με την ιστορική συνέπεια τέτοιων επιδόσεων: «Αυτό το επίπεδο του διαρθρωτικού πρωτογενούς ισοζυγίου είναι μάλλον φιλόδοξο σε σύγκριση με τις προηγούμενες δημοσιονομικές επιδόσεις».
Οι κίνδυνοι για το δημόσιο χρέος
Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν πως οι κίνδυνοι για τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους εκτιμάται ότι παραμένουν οριοθετημένοι μεσοπρόθεσμα, υπό την προϋπόθεση της διαφύλαξης της δημοσιονομικής αξιοπιστίας και της αποτελεσματικής απορρόφησης των ευρωπαϊκών πόρων.
Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στους ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής των υποχρεώσεων προς τον επίσημο τομέα, οι οποίες αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα του συνολικού χρέους, σε συνδυασμό με την έγκαιρη σύναψη συμβάσεων ανταλλαγής επιτοκίων (swap), οι οποίες έχουν «κλειδώσει» τα ιστορικώς χαμηλά επιτόκια των προηγούμενων ετών. Θετικά λειτουργούν και οι γύροι πρόωρης αποπληρωμής των διμερών δανείων.
Ωστόσο, τα υφιστάμενα θετικά χαρακτηριστικά του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους δεν είναι μόνιμα.
Τι θα συμβεί μέχρι το 2029
Πάντως, η μείωση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχιστεί. Όπως καταγράφει ο προϋπολογισμός του 2026, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ αναμένεται να παρουσιάσει για έκτο συνεχόμενο έτος τη μεγαλύτερη αποκλιμάκωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαμορφωθεί σε επίπεδα κάτω του 140%, με την πρόβλεψη να διαμορφώνεται σε 138,2%, που είναι το χαμηλότερο επίπεδο από το 2010.
Το 2026 το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί σε 359.300 εκατ. ευρώ ή 138,2% ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 7,7 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2025.
Ως εκ τούτου, η μείωση του ελληνικού δημοσίου χρέους θα περάσει κάτω από ένα ακόμη ψυχολογικό όριο, καθότι στο τέλος του φετινής χρονιάς αναμένεται να «πέσει» στο ίδιο επίπεδο με την έναρξη της μνημονιακής κρίσης στην Ελλάδα. Μετά από αυτό το ορόσημο θα είναι η πτώση κάτω από το 100% του ελληνικού ΑΕΠ, κάτι το οποίο τοποθετείται πλέον στο 2033 με 2034.
Πριν από αυτό και συγκεκριμένα το 2029 το δημόσιο χρέος της Ελλάδας εκτιμάται από την ελληνική κυβέρνηση ότι θα είναι κάτω από το 120% και στη δεύτερη θέση της ευρωζώνης, με την Ιταλία να περνάει πρώτη (σύμφωνα με σχετική ανάλυση του ΔΝΤ). Άλλωστε, η ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους είναι θετική ακόμη και στην περίπτωση που η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη κινηθεί στη περιοχή του 0,4%-0,8%, σύμφωνα με το πιο ακραίο σενάριο.
Πηγή: ot.gr





