• Μυϊκή αδυναμία ή κράμπες
  • Ανεξέλεγκτες συσπάσεις (μυοκλονίες)
  • Δυσκολία στο περπάτημα ή στην αναπνοή

Στην πορεία, η νόσος επιδεινώνεται με:

  • Δυσκολία στην ομιλία και την κατάποση
  • Απώλεια ελέγχου των άκρων
  • Παραλυσία και ανάγκη για μηχανική υποστήριξη αναπνοής

Πολλοί ασθενείς εμφανίζουν και ανεξέλεγκτες συναισθηματικές αντιδράσεις (όπως ξαφνικό γέλιο ή κλάμα), ενώ περίπου 1 στους 10 εμφανίζει συμπτώματα άνοιας.

Δεν υπάρχει θεραπεία

Η ALS δεν θεραπεύεται. Τα διαθέσιμα φάρμακα, όπως το riluzole και το edaravone, μπορούν να επιβραδύνουν ελαφρά την εξέλιξη και να αυξήσουν το προσδόκιμο ζωής κατά λίγους μήνες. Ουσιαστική βελτίωση επιτυγχάνεται μόνο με πολυπαραγοντική φροντίδα:

  • Φυσικοθεραπεία & εργοθεραπεία για διατήρηση λειτουργικότητας
  • Αναπνευστική υποστήριξη με συσκευές
  • Διατροφική υποστήριξη (συχνά μέσω γαστροστομίας)
  • Ψυχολογική και κοινωνική στήριξη για τον ασθενή και τους οικείους του