Οι διαδικασίες απόκτησης των φωτογραφικών ντοκουμέντων από τις εκτελέσεις κομμουνιστών στην Καισαριανή έχουν ξεκινήσει. Εμπειρογνώμονες του ΥΠΠΟ θα μεταβούν στη Γάνδη που είναι η έδρα του κατόχου των φωτογραφιών που δημοσιεύτηκαν στο eBay προκειμένου να αποτιμήσουν την αυθεντικότητα και τη νομιμότητα της προέλευσης καθώς και τη σημασία και την αξία της συλλογής.
Εάν διαπιστωθεί η γνησιότητά τους, πράγμα που το ΥΠΠΟ εκτιμά ότι θα γίνει, θα οριστικοποιηθεί η νομική οδός για την απόκτησή τους.
Κρίσιμο βήμα σε αυτή τη διαδικασία είναι ο χαρακτηρισμός της συλλογής των φωτογραφιών από την Καισαριανή ως μνημείο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων που θα συνεδριάσει αύριο, Τετάρτη, για αυτόν τον λόγο.
Η ολοκλήρωση του χαρακτηρισμού της συλλογής ως μνημείο αποτελεί το θεμέλιο για τη διεκδίκησή της από το ελληνικό κράτος.
Ο συλλέκτης στην κατοχή του οποίου βρίσκονται οι φωτογραφίες διέκοψε τη δημοπρασία στο eBay προκειμένου να συνεργαστεί με τις ελληνικές αρχές αναγνωρίζοντας την ιστορική σημασία των φωτογραφιών.
Παράλληλα ζήτησε να του αναγνωριστεί η νομική κυριότητα των φωτογραφιών και επεσήμανε ότι η συζήτηση για τη γνησιότητά τους πυροδοτήθηκε από την επεξεργασία που υπέστησαν οι εικόνες ώστε να αφαιρεθούν οι ενδείξεις των πνευματικών τους δικαιωμάτων.
Η ιστορία αποκτά πρόσωπο
Η αποκάλυψη των φωτογραφιών έχει προκαλέσει συγκίνηση αλλά και μεγάλο ενδιαφέρον από τους επιστήμονες καθώς οι μαρτυρίες για το έγκλημα των εκτελέσεων στην Καισαριανή όχι μόνο επιβεβαιώνονται αλλά αποκτούν «πρόσωπο».
Η εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, στην πλειοψηφία τους κομμουνιστές, ως αντίποινα για τη δολοφονία ενός γερμανού υποστράτηγου λίγες ημέρες πριν από μέλη του ΕΛΑΣ έχει καταγραφεί ως ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ναζιστικής κατοχής και έχει μείνει ανεξίτηλο στη συλλογική μνήμη.
Η μεταφορά των αγωνιστών από τις φυλακές Χαϊδαρίου στην Καισαριανή (πολλοί από αυτούς ήταν φυλακισμένοι από τη δικτατορία του Μεταξά που το καθεστώς παρέδωσε στους Γερμανούς) η αποφασιστικότητά τους να μην «σπάσουν» μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα περιφρονώντας τον ναζισμό μέχρι τέλους, το αίμα που έτρεχε από τα φορτηγά όταν οι Γερμανοί μετέφεραν τα πτώματα είναι μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί από τους ιστορικούς και πλέον τα φωτογραφικά ντοκουμέντα τις επιβεβαιώνουν.
Το γεγονός επίσης ότι δεν είχαν αποκαλυφθεί μέχρι τώρα φωτογραφίες από τις εκτελέσεις που διέπραξαν οι ναζί, οι οποίοι συνήθιζαν να καταγράφουν τα εγκλήματά τους και να τα ενσωματώνουν στους μηχανισμούς προπαγάνδας τους, κάνει το εύρημα αυτό εξαιρετικά πολύτιμο από επιστημονική άποψη.
«Στις οργανώσεις Γερμανών βετεράνων που συστάθηκαν με στόχο την αποκατάσταση της δημόσιας εικόνας της Βέρμαχτ, στη μεταπολεμική γερμανική κοινωνία, δημιουργήθηκαν δίκτυα ανταλλαγής και ανατύπωσης φωτογραφιών που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου από επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση υπήρξε ο κύκλος του περιοδικού Wildente (Αγριόπαπια), που εξέδιδε ο Günther Heysing, δημοσιογράφος των Μονάδων Προπαγάνδας του Γκέμπελς. Οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι πολύ πιθανόν να ανήκουν σε αυτές (ειδικώς εάν ληφθεί υπόψη η πίσω όψη των τυπωμένων φωτογραφιών, όπως εμφανίσθηκε στο e-bay)», αναφέρει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟ σε σχέση με την προέλευση των συγκεκριμένων ντοκουμέντων.
Συνεχίζονται οι προσπάθειες ταυτοποίησης
Την ίδια στιγμή οικογένειες των εκτελεσθέντων προσπαθούν να αναγνωρίσουν τους συγγενείς τους στις φωτογραφίες. Ανάλογη προσπάθεια κάνει και το ΚΚΕ που διαθέτει σημαντικό αρχείο με τους αγωνιστές της περιόδου.
Ο Περισσός ανακοίνωσε ότι πιθανώς ταυτοποίησε δύο άτομα που απεικονίζονται στις φωτογραφίες. Πρόκειται για τον Θρασύβουλο Καλαφατάκη και τον Δημήτρη Παπαδόπουλο, τα ονόματα των οποίων αναγράφονται στο μνημείο των εκτελεσθέντων της Καισαριανής, το οποίο υπέστη βανδαλισμό την Κυριακή μετά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών.
«Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, καταγόταν από τον Πόντο. Απ’ τους παλιότερους και καλύτερους αγωνιστές οικοδόμους. Παίρνει μέρος στο συνδικαλιστικό κίνημα μόλις ήρθε σαν πρόσφυγας στην Ελλάδα το 1922-1924. Στα 1928 βγήκε στη διοίκηση της Βιομ. Ένωσης Οικοδόμων, για να ανέβει σε λίγο στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και να γίνει Γενικός Γραμματέας της.
Πηγή: 902.gr
Για τους αγώνες του αυτούς πολλές φορές φυλακίζεται και εξορίζεται. Το 1936 όντας Γραμματέας της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Οικοδόμων συλλαμβάνεται από τη μοναρχοφασιστική διχτατορία της 4ης Αυγούστου, στέλνεται εξορία και από ‘κει στην Ακροναυπλία. Το 1941 παραδίδεται απ’ τους μοναρχοφασίστες στους Γερμανούς. Μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και την 1η Μάη του 1944 τουφεκίζεται μαζί με τους 200 αγωνιστές του λαού», αναφέρει το 902.gr.
Θρασύβουλος Καλυφατάκης
Ο Θρασύβουλος Καλυφατάκης εκτελέστηκε στην Καισαριανή όταν ήταν 30 ετών. Πατέρας του ήταν ο Γρηγόρης και μητέρα του η Πελαγία. «Γεννήθηκε το 1914 στον Πλατανιά Χανίων της Κρήτης, από εύπορη και πολυμελή οικογένεια. Ήταν ψηλός, εύσωμος, αρρενωπός και χειροδύναμος. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με την γεωργία και τη γαλακτοκομία. Παντρεύτηκε πολύ μικρός την Αικατερίνη Χάλη και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαρία και την Ιφιγένεια.
Πηγή: 902.gr
Από νέος, μαθητής του γυμνασίου, διακρινότανε για την επιμέλειά του και την καθαρή πολιτική του σκέψη. Οργανώθηκε στο ΚΚΕ από το μέλος της ΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη και συνεργάστηκε με τους Γιώργη Τσιτίλο, Χαρίλαο Ψυλλάκη, Γιώργη Πατεράκη και τους Νίκο Μαριακάκη και Παναγιώτη Κορνάρο, που εκτελέστηκαν μαζί του την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τους 200 πατριώτες κομμουνιστές. Οι πιέσεις που δεχότανε σαν πρωτοπόρος του προοδευτικού κινήματος ήταν πολλές και ιδιαίτερα από τον Ενωμοτάρχη του Σταθμού Χωροφυλακής Πλατανιάς, για να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Απέρριπτε συνεχώς όλες τις προτάσεις και τις απειλές που του έκαναν. Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά συνεχίζοντας τη δράση του, οργάνωσε πολλούς νέους στο χωριό του και στα γύρω χωριά. Σαν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής έλαβε μέρος μαζί με άλλους στο αντιδικτατορικό κίνημα τον Ιούλη του 1938. Αντέδρασαν επίσης με την ρίψη προκηρύξεων στην υποδοχή του αγγλικού πλοίου στο λιμάνι της Σούδας που είχε προσκληθεί από τον βασιλιά Γεώργιο και τον Μεταξά.
Πράξη που απαιτούσε για την εποχή εκείνη μεγάλη γενναιότητα. Συνελήφθη το 1939 δικάστηκε 5 χρόνια φυλακή και τον έκλεισαν στην επανορθωτική φυλακή Χανίων. Αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ της Αθήνας και από κει στην Ακροναυπλία. Στη συνέχεια πήγε στο ιταλικό στρατόπεδο της Λάρισας και στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1943 ήρθε μαζί με τους Ακροναυπλιώτες στο Χαϊδάρι. Σαν μάγειρας του στρατοπέδου φρόντιζε τους μικρούς κρατούμενους με προσεγμένο και περισσότερο φαγητό. Προς τιμή του αξέχαστου αγωνιστή ο δήμος Χανίων έδωσε το όνομά του σ’ ένα δρόμο στην περιοχή του Αγίου Λουκά».
Πηγή: in.gr
