Από τα βουνά του Πηλίου στα τραπέζια του κόσμου, το μυστικό της επιτυχίας του μακροβιότερου αγροτικού συνεταιρισμού
Τα κόκκινα μήλα της Ζαγοράς ξεκινούν αυτό το ταξίδι από το Ανατολικό Πηλίο για να φτάσουν σε πολύ μακρινές γειτονιές του κόσμου. Η πρώτη ιδέα ίδρυσης του Συνεταιρισμού που έκανε γνωστά τα μήλα ΖΑΓΟΡΙΝ μετράει περισσότερο από έναν αιώνα. Η επιτυχημένη πορεία που διέγραψε αυτά τα χρόνια ο Συνεταιρισμός είχε και πολλές δυσκολίες που όμως δεν στάθηκαν απιο δυνατές από το ενωτικό πνεύμα των ανθρώπων και κράτησαν τον συνεταιρισμο ανοιχτό από την π΄ρωτη μέρα ίδρυσης μέχρι σήμερα. Ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς Πηλίου Ζαγορίν, Αντώνης Πολίτης μιλάει για τη δυναμική, τα σχέδια και για το μυστικό της επιτυχίας του μακροβιότερου Συνεταιρσμού στην Ελλάδα.
Συνέντευξη στην Εννη Λεβέντη απο την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026
Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοριν έχει χρονολογία ίδρυσης το 1916, Από τότε μέχρι σήμερα λειτουργεί αδιάλειπτα. Πώς κατάφερε αυτό το μικρό μέρος στο γεωγραφικό χάρτη, η Ζαγορά, να γράψει την αξιόλογη, συνεταιριστική επιτυχία;
Πράγματι από το 19156 ο συνεταιρισμός Ζαγορίν λειτουργεί χωρίς διακοπή, μέχρι σήμερα και συνεχίζει. Βέβαια πέρασε, και δύσκολες στιγμές αν θέλαμε να κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στα χρόνια αυτά. Προφανώς ο συνεταιρισμός εξελίχθηκε με βάση και τις γενικότερες αλλαγές της χώρας, επηρέασε και κυρίως επηρεάστηκε από τις εξελίξεις της Ελλάδας. Παρ’ όλα αυτά η ιδρυτική του πράξη παραμένει μια πράξη ενότητας γιατί αν αναλογιστούμε ιστορικά,την εποχή και τα δεδομένα, μιλάμε για μια εποχή όπου η Ελλάδα βίωσε τον εθνικό διχασμό. Μια χώρα που είχε επισήμως δύο κυβερνήσεις, σ’ ένα χωριό ορεινό που δεν είχε πρόσβαση εύκολη, σχεδόν βρισκόταν σε γεωγραφική απομόνωση, ο συνεταιρισμός έβαζε τις πρώτες ενοτικές βάσεις, αξιοποιώντας τα δώρα της φύσης που ήταν απλόχερς, στον ευλογημένο τόπο, γιατί παρήγαγε τα πάντα.
Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου, Ζαγορίν,
ιδρύθηκε το 1916 και λειτουργεί αδιάλειπτα μέχρι σήμερα, υπερβαίνοντας ιστορικές και κοινωνικές προκλήσεις χάρη στο ενωτικό πνεύμα των ανθρώπων του
Ποιοι ίδρυσαν τον συνεταιρισμο
Άνθρωποι από όλες οι κοινωνικές τάξεις ίδρυσαν τον συνεταιρισμό. Περίπου 200 άνθρωποι οραματίστηκαν κάτι καλό και έβαλαν τα θεμέλια για να έρθουμε στο σήμερα, όπου πραγματικά δεν έχει κλείσει ούτε μια μέρα! Το εγχείρημα δοκιμάστηκε, πέρασε δύσκολες στιγμές, ειδικά μετά την δεκαετία του 40-50 όπου πόλεμος, κατοχή, εμφύλιος πήγανε να τον οδηγήσουν σε μια κατάσταση στα όρια της χρεωκοπίας. Ωστόσο παράλληλα με τις παραγωγικές εξελίξεις όπου το μήλο υπερέβη την πατάτα παραγωγικά στον τόπο μας, γιατί παλιά το κύριο προϊόν ήταν οι πατάτες, τα μήλα συνέχισαν τηην ανοδική πορεία μένοντας πάντα στο προσκήνιο ως πρωταγωνιστές. Μια ομάδα δυναμική, νέων παραγωγών, ξαναέδωσε πνοή αναζωογονητική στο συνεταιρισμό, αποφεύγοντας τον κίνδυνο χρεωκοπίας και παρέχοντας σημαντικές υπηρεσίες , οργανώνοντας καλύτερα τη λειτουργία και εμπορία των αγροτικών προϊόντων των παραγωγών της περιοχής, εξασφαλίζοντας μια σειρά στα χρόνια αυτά και άλλων υπηρεσιών που συνδράμουν στο συνολικό καλό του τόπου μας.
Ποια είναι λοιπόν η σημερινή εικόνα σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες που έχει αναπτύξει ο συνεταιρισμός Ζαγορίν και ποιες είναι οι δικές σας αρμοδιότητες κύριε Πολίτη ;
Εγώ είμαι εργαζόμενος στο συνεταιρισμό στον τομέα επικοινωνίας αυτή είναι η κυρία αρμοδιότητά μου με ό,τι συνεπάγεται αυτό αλλά του συνεταιρισμού η δραστηριότητα που είναι και το κύριο θέμα μας, είναι κυρίως η εμπορία των προϊόντων όπως λειτουργεί μια εμπορική επιχείρηση αγροτικών προϊόντων από την περιοχή, αυτά που καλλιεργούν οι παραγωγοί. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο συνεταιρισμός έχει στις τάξεις του το 99% των παραγωγών της δημοτικής ενότητας Ζαγοράς, δηλαδή των χωριών, Ζαγοράς,Πουρίου και της Μακρυράχης. Ο συνεταιρισμός προχωρά σε ένα μοντέλο εμπορίας των προϊόντων αυτών και παράλληλα υποστηρίζει τους παραγωγούς καθετοποιημένα σε όλη τη διαδικασία της παραγωγής των προϊόντων.
Κύριο προϊόν μας σε συντριπτικό ποσοστό είναι το μήλο, το κόκκινο μήλο, το πρώτο ΠΟΠ μήλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τα μήλα golden επίσης δικά μας, άλλες ποικιλίες μήλων και βεβαίως τα δευτερεύοντα προϊόντα από μια μεγάλη γκάμα προϊόντων δενδρωδών καλλιεργειών, όπως είναι τα κάστανα, τα αχλάδια, τα κεράσια, τα ακτινίδια κ.α.
Η πορεία για την πιστοποίηση ως προστατευόμενη ονομασία του μήλου ΖΑΓΟΡΙΝ γιατί είναι πλέον και προέλευση ΠΟΠ, το μήλο, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν μια διαδικασία εύκολη, δύσκολη, χρονοβόρα;
Προφανώς χρονοβόρα, αυτά δεν γίνονται αμέσως, βέβαια το ΠΟΠ μήλο, ο συνεταιρισμός το κατοχύρωσε το 1996, πλέον συμπληρώσαμε 30 χρόνια ως ΠΟΠ προϊόν και είναι μια διαδικασία υψηλής αναγνώρισης, σημαντική διάκριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο που δεν έγινε εύκολα.
Για να κατοχυρώσεις την ποικιλία ΠΟΠ, πρέπει να αποδείξεις ότι έχεις έναν ιστορικό δεσμό με το προϊόν και βεβαίως αυτό το μήλο ήρθε στην περιοχή μας όπου ήταν μια μηλοπαραγωγική περιοχή ως ποικιλία την δεκαετία του 1930, έδεσε στον τόπο σιγά -σιγά επεκτάθηκε και σήμερα η πιστοποίηση αποτελεί ένα εργαλείο μαζί με πολλά άλλα εργαλεία που κάνουν τα μήλα μας να προτιμούνται από το καταναλωτικό κοινό με κύριο βέβαια χαρακτηριστικό το χρώμα και την ιδιαίτερη γεύση τους. Μιλάμε για μήλα που παράγονται σε ένα τόπο μεταξύ βουνού και θάλασσας.
Οι κλιματικές συνθήκες δημιουργούν μια μοναδική γεύση, αυτός ο συνδυασμός του Αιγαίου μπροστά μας και των κορυφών του Πηλίου πίσω μας, δημιουργούν το θεσπέσιο μήλο μαζί με τα πλούσια εδάφη της περιοχής και βεβαίως με τον κόπο καλλιέργειας απο τους παραγωγούς. Όλα αυτά τα στοιχεία μας δίνουν το θεσπέσιο μήλο όπως και τα πολύ εξαιρετικά υπόλοιπα προϊόντα, αχλάδια, κεράσια, ακτινίδια, κάστανα, αλλά το μήλο βεβαίως είναι το σήμα κατατεθέν της δραστηριότητάς μας.
Το οποίο θα συμφωνήσουμε όλοι όποιος έχει δοκιμάσει το μήλο ζαγορίν ότι όντως το ξεχωρίζει και με κλειστά μάτια, από το άρωμα και από την ιδιαίτερη γεύση και αυτό είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με την άριστη ποιότητα του συγκεκριμένου προϊόντος, το οποίο πώς διασφαλίζεται; Η κλιματική αλλαγή, οι περιβαλλοντικές πόσο επηρέασαν τις καλλιέργειες;
Μου δίνετε ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ότι η κρίση που πέρασε η περιοχή αν αναφέρεστε στα έντονα φαινόμενα αυτά τα πρωτοφανή του Daniel που επηρέασε όλη τη Θεσσαλία, να πω ότι δεν έχουν σχέση με το προϊόν. Επειδή πραγματικά βρεθήκαμε στο μάτι του κυκλώνα και ο κόσμος ρωτά, σας διαβεβαιώνω οτι δεν έχει σχέση άμεση με την ποιότητα του μήλου. Να εξηγήσω τι εννοώ. Το μήλο είναι μια καλλιέργεια δενδρώδης που κάθε χρόνο παράγει καινούργια μήλα. Μαζεύονται – συλλέγονται – διακινούνται. ‘Αρα στο μόνο που επέδρασε εκείνη η καταστροφή ήταν σε υποδομές παραγωγικές, δηλαδή, όταν καταστρέφεται ο αγροτικός δρόμος και δε μπορεί να πάει ο άλλος στο χωράφι του να το καλλιεργήσει, είναι πρόβλημα. όταν έχουμε – είχαμε κάποιες κατολισθήσεις σε χωράφια, αυτά χάθηκαν, τα πήρε η θάλασσα.
Ήταν δύσκολα τα προβλήματα σε υποδομές πχ αρδευτικές, αλλά αυτά αποκαταστάθηκαν. Ζήσαμε πολύ έντονα προβλήματα, όμως αυτό δεν επηρεάζει τα μήλα της επόμενης χρονιάς. Ό,τι έχασες, έχασες εκείνη τη χρονιά από παραγωγή. Το άλλο όλο είναι ζήτημα υποδομών. Ζήσαμε και προβλήματα με τη διακίνηση των προϊόντων. Πάλι δεν έχει σχέση με το προϊόν το ίδιο. Δεν επηρεάζει τη ποιότητα του. Ωστόσο αξίζει να αναφέρουμε οτι όταν πληγώνεται ο τόπος σου, πληγώνοντγαι και οι άνθρωποι. Καταφέραμε όμως να σώσουμε και εκείνη τη χρονιά, διασφαλίζοντας τις ποιοτικές προδιαγραφές που πάντα τηρούνται. Διότι το μήλο και η ποιότητα του εξαρτάται, από το φυσικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται. Αυτός είναι ο κύριος λόγος και το δεύτερο, είναι ο τρόπος καλλιέργειας.
Εμείς καλλιεργούμε με έναν τρόπο που δεν μπορώ εύκολα να σας εξηγήσω αλλά συνοπτικά θα έλεγα, πολύ φιλικό προς το περιβάλλον και προς τον καταναλωτή, με πλήρη υιοθέτηση των αρχών της ολοκληρωμένης διαχείρισης παραγωγής και αυτό είναι η συμβολή του συνεταιρισμού και των παραγωγών στη μέθοδο της καλλιέργειας, της συλλογής και της διαχείρησης του προϊόντος, ώστε να γίνεται με πολύ υψηλές προδιαγραφές. Ο συνεταιρισμός έχει επενδύσει σε μηχανήματα διαλογής, αρκετά εκατομμύρια ευρώ, πάνω από 2,5 εκατομμύρια και μπορούμε να βλέπουμε τα μήλα σε ένα βαθμό αρκετά σημαντικό – οχι πλήρως – και στην εσωτερική τους εικόνα με τα συστήματα τεχνολογίας που αξιοποιούμε. Συνεπώς όλα αυτά δημιουργούν μια κατάσταση όπου αξιοπρεπώς διεκδικείται μέσω του συνεταιρισμού το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και για τους παραγωγούς και για τους καταναλωτές.
Άρα ο συνεταιρισμός εξελίσσεται και με νέες τεχνολογίες και παράλληλα υποστηρίζοντας τους ανθρώπους και τους παραγωγούς που αποτελούν τα ενεργά μέλη του ΖΑΓΟΡΙΝ, προσπαθώντας να βελτιώσει ακόμη περισσότερο τα προϊόντα τα οποία παράγει.
Ακριβώς. Εξελίσσεται διαρκώς, κάνουμε ερευνητικά, ενσωματώνουμε νέες τεχνολογίες, ενσωματώνουμε νέες τεχνικές στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της καλλιέργειας, με ωφέλιμα έντομα σε κάποιες περιπτώσεις, με τη παρεμπόδιση της σύζευξης εντόμων τη λεγόμενη καρπόκαψα ξέρουν οι παραγωγοί, οι αγρότες, ειδικά στη Θεσσαλία, οτι είναι ένα έντομο που επηρεάζει τη μηλοπαραγωγή. Έχουμε σταματήσει χημικές εφαρμογές φυτοπροστασίας, έχουμε υιοθετήσει αρκετές καινοτομίες οι οποίες χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση για να γίνουν κατανοητές.
Όλοι γνωρίζουμε το μήλο αλλά πολλοί λίγοι απο εμάς γνωρίζουμε τη διαδικασία παραγωγής – καλλιέργειας.
Είναι διαρκής ο αγώνας θα λέγαμε. Έχουμε ασχοληθεί και με το νερό, προσπαθούμε να ενσωματώσουμε νέες τεχνολογίες καθαρισμού και ανακύκλωσης ύδατος, μέσα από προγράμματα LIFE, μέσα από προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, επενδύουμε σε εγκαταστάσεις, σε εξοπλισμό, σε ψυκτικές εγκαταστάσεις, γίνεται μια προσπάθεια επενδύσεων αρκετά μεγάλη. Βέβαια είναι διαρκείς και οι προκλήσεις θα πρέπει να πω. Τις τελευταίες 3 δεκαετίες έχουν προκύψει αρκετές καινούργιες προκλήσεις στο χωράφι και παίζει ένα ρόλο και η κλιματική αλλαγή, με τις αλλαγές θερμοκρασίας το καλοκαίρι, το οποίο μειώνει τη προσδοκώμενη ποσότητα γιατί όταν το μήλο δεν έχει τις συγκεκριμένες προδιαγραφές δε μπορείς να το διακινήσεις στην αγορά.
Φέτος ποια ήταν η ποσότητα που συγκεντρώθηκε από τη παραγωγή μήλων;
Φέτος ήταν περίπου 12 εκατομμύρια κιλά, για να καταλάβετε, ο συνεταιρισμός έχει ετησίως περίπου το 8% της εγχώριας παραγωγής μήλων. Παρ όλα αυτά με τη προσπάθεια που γίνεται έχουμε καταφέρει να ανοίγουμε δρόμους στη διαχείριση της παραγωγής μήλων στην Ελλάδα.
Σε αυτούς τους δρόμου θέλω να αναφερθώ και όχι μόνο σε ό,τι αφορά στην ελληνική αγορά αλλά και στους δρόμους που το μήλο ταξιδεύει και στο εξωτερικό. Μέχρι που έχει φτάσει το μήλο ΖΑΓΟΡΙΝ;
Διαχρονικά έχουν γίνει εξαγωγές σε περισσότερες από 25 χώρες. Δεν εξάγουμε τώρα σε τόσες χώρες αλλά ανάλογα με τις συνθήκες της αγοράς, μήλα έχουν ταξιδέψει σε 25 χώρες της Ευρώπης της Ασίας, της Αφρικής. Τώρα το κύριο κομμάτι της εξαγωγής τα τελευταία χρόνια γίνεται προς την Αίγυπτο, βεβαίως στην Κύπρο που έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για εμάς. Πολλές εξαγωγές γίνονται προς βαλκανικές χώρες μέσα από το πρατήριο του συνεταιρισμού στη Θεσσαλονίκη. Κάποιοι προορισμοί είναι κατά καιρούς η Ιορδανία, Ισραήλ, Βουλγαρία, Ρουμανία και διαχρονικά έχουμε πάει και στην Ιβηρική και στη Βόρεια Ευρώπη. Μήλα ΖΑΓΟΡΙΝ έχουμε στείλει σε Αιθιοπία, Ουγγαρία και όχι μόνο μήλα αλλά και κάστανα στην Ιταλία. Κάθε χρόνο σταθεροί προορισμοί είναι η Κύπρος, η Αίγυπτος και οι όμορες βαλκανικές χώρες.
Άρα καταλαβαίνουμε οτι η παρουσία του συνεταιρισμού ΖΑΓΟΡΙΝ ενισχύει οικονομικά τη περιοχή. Πώς ο συνεταιρισμός συμβάλλει στην διατήρηση της οικονομικής δραστηριότητας και απασχόλησης συνολικά στο Πήλιο.
Κατ αρχάς κύριο μέλημα το συνεταιρισμού είναι η οικονομική και η κοινωνική βιωσιμότητα των παραγωγών.. Με ένα τρόπο που μπορεί να είναι αποδεκτός στην αγορά, ο σκοπός είναι ο συνεταιρισμός αυτός – κι αυτή είναι η μεγάλη διαφορά – δεν ανήκει σε έναν, ανήκει σε όλους. Στόχος του συνεταιρισμού είναι οι άνθρωποι, να μπορέσουν να απολαμβάνουν τις καλύτερες δυνατές – ανάλογα με τις συνθήκες κάθε χρόνο- οικονομικές απολαβές. Απο εκεί και πέρα ο συνεταιρισμός επειδή η δραστηριότητα του είναι καθετοποιημένη έχει δημιουργήσει και πάρα πολλές θέσεις εργασίας. Οι οποίες σε σχεδόν καθολικό ποσοστό ανήκουν σε ανθρώπους που έχουν σχέση με τη περιοχή μας, είναι δηλαδή κάτοικοι της περιοχής.
Και για πόσες θέσεις μιλάμε ;
Υπάρχουν θέσεις που λειτουργούν σταθερά, υπάρχουν και οι εποχικές θέσεις εργασίας, όπως όταν διαχειριζόμαστε τη παραγωγή, και επίσης μονάδες εργασίας θα λέγαμε οτι είναι περισσότερες από 120.
Γιατί ενώ ο συνεταιρισμός ΖΑΓΟΡΙΝ είναι ένα μοντέλο που έχει αποδειχθεί πετυχημένο, γιατί πιστεύετε οτι η ιδέα του συνεταιρισμού δεν προωθείται αρκετά στη χώρα μας;
Είναι ένα ερώτημα που υπερβαίνει τα όρια του συνεταιρισμού. Υπάρχουν σίγουρα και άλλοι επιτυχημένοι συνεταιρισμοί, αλλά εμείς είμαστε ένας συνεταιρισμός που έχει ανακηρυχτεί και επισήμως “πιλότος” από τη δεκαετία του 80 ήδη. Υπάρχουν κι άλλα επιτυχημένα σχήματα. Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχουν διαφορές στον τρόπο αντίληψης. Για εμάς στο Πήλιο, το συνεταιρίζεσθαι είναι τρόπος ζωής. Είναι συνήθεια, είναι παράδοση, έχουμε φτάσει πλέον στην 5η γενιά παραγωγών που συνεταιρίζονται. Είναι πραγματικά τρόπος ζωής. Είναι πολλοί οι λόγοι που στην Ελλάδα δεν τα καταφέραμε να εξελίξουμε το συνεταιριστικό μοντέλο περισσότερο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα : αρχικά οι συνεταιρισμοί τους χωράνε όλους και πρέπει να λειτουργούν πάνω από όσα τυχόν ο καθένας πιστεύει πολιτικά ιδεολογικά κλπ.
Η δουλειά του συνεταιρισμού είναι άλλη. Υπερβαίνει τις πολιτικές διαφορές και πρέπει να τις υπερβαίνει. Αλλά το κύριο ζήτημα είναι να υπάρχουν αρχές και κανόνες στον συνεταιρισμό. Όσο πιο επιτυχημένο είναι το μοντέλο, τόσο πιο αυστηροί κανόνες χρειάζονται για να λειτουργήσει επειδή τελικά επί της ουσίας, μιλάμε για χρήματα. Χρειάζονται ήθος και κανόνες. Ποτέ δεν είχαμε ζητήματα ηθικής τάξης από διοικήσεις εδώ. Όλοι οι άνθρωποι που συμμετέχουν, παραγωγοί ήταν και οι διοικήσεις προσπάθησαν το καλύτερο για τους συναδέλφους τους όλα τα χρόνια. Βεβαίως υπήρξαν και διαφορετικές οπτικές και εντάσεις και διαφωνίες αλλά ήταν μέσα σ ενα πλαίσιο λήψης αποφάσεων με δημοκρατικές διαδικασίες, με αρκετές γενικές συνελεύσεις πριν παρθούν αποφάσεις. Το προϊόν μας ενώνει,τα χρήματα προέρχονται από τα μήλα και τα υπόλοιπα προϊόντα και με αυτό το γνώμονα κινούμαστε όλα τα χρόνια.
Πολλοί συνεταιρισμοί, αγροτικοί απέτυχαν γιατί δεν είχαν αυτόν τον κανόνα που εμάς φρόντισαν οι πρόγονοι μας να τον εντάξουν πολύ νωρίς στην φιλοσοφία της λειτουργίας μας. Εμείς έχουμε υποχρεωτικότητα παράδοσης παραγωγής. Από το 1922 στο καταστατικό μας προβλέπεται οτι απά τη στιγμή που αποφασίσεις να γίνεις μέλος του συνεταιρισμού, οφείλεις να δώσεις το προϊόν προς εμπορία σε ποσοστό 100%, να το δώσεις να το διαχειριστεί ο συνεταιρισμός. Το 1935 έγινε και η πρόβλεψη για ποινές σε τυχόν παραβάτες.
Ξέρετε πότε μπήκε η υποχρεωτικότητα σε ποσοστό 80% στην Ελλάδα, στο νόμο περί συνεταιρισμών;
Το 2016! Εμείς συμπληρώναμε 100 χρόνια τότε. Και μάλιστα μετά πήγε στο 75%. Αυτό βρίσκεται στον πυρήνα της επιτυχίας του συνεταιρισμού μας. Δε μπορεί ένα συνεταιρισμός να επενδύει, να προϋπολογίζει πχ τα υλικά συσκευασίας, για το χωράφι, σε ανάγκες και να μην έχει το προϊόν στα χέρια του.Στην Ελλάδα έχουμε πολλά παραδείγματα αποτυχίας και δυστυχώς αδικείται και η δυναμική του συνεταιριστικού κινήματος στη χώρα μας. Πρέπει και η κοινωνία να δει γύρω της .
Το συνεταιριστικό κίνημα είναι εντυπωσιακό στην Ευρώπη στον πρωτογενή τομέα, πάνω από το 50% του προϊόντος σε πολλές χώρες, διακινείται από συνεταιρισμούς. Στην Ελλάδα είναι κάτω από 20%. Αυτή η υστέρηση υπάρχει αρκετά χρόνια. Αυτό αρκεί για μας προβληματίσει ως κοινωνία για το πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε τον πρωτογενή τομέα με το συνεταιριστικό κίνημα.
Πόσα μέλη μετράει σήμερα ο Συνεταιρισμός
Σήμερα έχουμε περισσότερους από 800 παραγωγούς μέλη μας. Είναι το 99% των παραγωγών της Δημοτικής ενότητας Ζαγοράς. Τα όρια μας είναι η δημοτική ενότητα. Η Ζαγορά το Πουρί και Μακρυράχη.
Το άμεσο μέλλον ποιο μπορεί να ειναι ;
Το μέλλον είναι να μπορέσουμε να κρατήσουμε βιώσιμους τους παραγωγούς που ασχολούνται με τις καλλιέργειες εκείνες που τα προιόντα τους τα διακινεί ο συνεταιρισμός και να μπορέσει εν τέλει να μείνει ζωντανή και η κοινότητα. Αυτά τα χωριά να παραμείνουν ζωντανά, οι άνθρωποι είναι καλλιεργητές, η γεωργία και ο τουρισμός είναι άλλωστε στο Πήλιο τα δύο πιο παραγωγικά μέσα, αν και στη περιοχή μας η γεωργία υπερέχει κατά πολύ. Αν δεν είναι βιώσιμοι δεν θα μπορέσουν να σταθούν . Παίζει κι ένα ρόλο το δημογραφικό το οποίο το αντιμετωπίζει όλη η Ελλάδα αλλά παρόλα αυτά το κυριότερο είναι να συνεχίσουν οι άνθρωποι να καλλιεργούν για να επιβιώσουν με τον τρόπο που ξέρουν. Φέτος φτάνουμε να κλείσουμε σε λίγους μήνες, τα 110 χρόνια λειτουργίας και ευχόμαστε να είναι μόνο ανοδική η εξέλιξη του μακροβιότερου συνεταιρισμού της χώρας και με δυνατό αποτύπωμα σε Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο.
