Η πρόσφατη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δημιούργησε ένα σκηνικό χαμηλών τόνων αλλά αυξημένων προσδοκιών για τη συνέχεια των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Σχολιάζοντας το κλίμα της επαφής στην εκπομπή του FORMEDIA RADIO 99.8, “Ennitime is a good time” με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη, ο κοινωνιολόγος οικονομίας και εργασίας, μέλος του think tank “THE CATALYST” και βασικός συντελεστής της εκπομπής “The Catalyst” στο FORMEDIA TV, Παναγιώτης Μανωλάκος σημείωσε χαρακτηριστικά πως «υπήρξε νηνεμία. Ένα ήπιο κλίμα ανοιξιάτικο ή φθινοπωρινό, αναλόγως πώς το βλέπουμε για το μέλλον».
Η αποτύπωση αυτή συνοψίζει τη στρατηγική των «ήρεμων νερών», που επιδιώκει τη διατήρηση διαύλων επικοινωνίας ακόμη και σε περιόδους έντασης. Όπως τόνισε ο ίδιος, «θα πρέπει να υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας, όχι απαραίτητα επειδή πρόκειται να λυθούν τα θέματα (…) αλλά επειδή τουλάχιστον θα μπορείς να προλάβεις ορισμένες κρίσεις». Σε ένα περιβάλλον όπου οι παρεξηγήσεις μπορούν να κλιμακωθούν γρήγορα, η πρόληψη αποκτά ιδιαίτερη αξία.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει αν η διαχείριση αρκεί χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Ο Μανωλάκος επεσήμανε ότι διαχρονικά κυριαρχεί «μια παθητική αντίληψη του χρόνου με ανοχή στο στάτους κβο και μια συνεχής αναβολή δύσκολων αποφάσεων». Η επισήμανση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της κριτικής που ασκείται: ο διάλογος είναι αναγκαίος, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το διεθνές περιβάλλον, το οποίο – όπως παρατηρεί – «είναι ένα περιβάλλον που αλλάζει άρδην». Η συζήτηση για την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, η αύξηση των αμυντικών δαπανών και η ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας σε ευρύτερους σχεδιασμούς δημιουργούν νέα δεδομένα για την Αθήνα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή Αθήνας και Άγκυρας να προτιμήσουν απευθείας διαπραγμάτευση αντί εξωτερικών παρεμβάσεων συνιστά σαφή στρατηγική στόχευση. Το ζητούμενο, όμως, παραμένει η μετάβαση από την αποκλιμάκωση στη διαμόρφωση ενός σταθερού πλαισίου συνεννόησης.
Η νηνεμία μπορεί να είναι θετική ένδειξη. Χωρίς πολιτική βούληση για δύσκολες αποφάσεις, όμως, κινδυνεύει να αποδειχθεί απλώς ένα σύντομο διάλειμμα πριν από την επόμενη καταιγίδα.
