Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, κάθε 14 Φεβρουαρίου, μετατρέπεται συχνά σε μια γιορτή γεμάτη καρδιές, λουλούδια και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πίσω όμως από τη βιτρίνα της κατανάλωσης, πολλοί άνθρωποι βιώνουν μοναξιά ή αμφιβολία για το τι πραγματικά σημαίνει αγάπη. Στην εκπομπή του FORMEDIA RADIO 99.8 «Ennitime is a good time» με την Έννη Λεβέντη και τον Κώστα Ανέστη, η ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια Άρτεμις Ζαβαλίγκου έδωσε μια διαφορετική οπτική.
Όπως υπογράμμισε, «έχουμε πάψει να αγαπάμε τον εαυτό μας με την έννοια της αυτοαποδοχής». Η ανάγκη για επιβεβαίωση από τους άλλους, για ένα «μ’ αγαπάς;» που επαναλαμβάνεται, δεν μπορεί να καλύψει το κενό όταν δεν έχουμε χτίσει γερά εσωτερικά θεμέλια. «Αν τα θεμέλια δεν έχουν εμάς την αυτοσυμπόνια, αν δεν έχουν την αυτοφροντίδα, αν δεν έχουν τον αυτοσεβασμό, πώς μπορούμε να δίνουμε αγάπη;» αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά.
Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στο φαινόμενο της μοναξιάς που διαπερνά όλες τις ηλικίες. Παρά τη διαρκή «σύνδεση» μέσω οθονών, «ο άνθρωπος ασχολείται με τα μέσα δικτύωσης τόσο ενεργά που έχει πάψει να υφίσταται η σύνδεση η φυσική». Τα likes και οι αναρτήσεις μπορεί να προσφέρουν μια στιγμιαία ικανοποίηση, αλλά δεν αντικαθιστούν το «είμαι εδώ», το «σε ακούω», το «σε νοιάζομαι».
Η Ημέρα του Βαλεντίνου, λοιπόν, δεν χρειάζεται να καταργηθεί ούτε να απογυμνωθεί από τον συμβολισμό της. Μπορεί να λειτουργήσει ως υπενθύμιση: να στραφούμε πρώτα προς τον εαυτό μας, να καλλιεργήσουμε αυτοσεβασμό και αυτοφροντίδα και έπειτα να απλώσουμε την αγάπη προς τους άλλους. Όπως τόνισε η Ζαβαλίγκου, «το από κοντά είναι πάντα καλύτερο και είναι και πολύ όμορφο και αληθινό. Δεν είναι τέλειο αλλά είναι αληθινό».
Σε μια εποχή ψηφιακής υπερσύνδεσης, η αληθινή εγγύτητα παραμένει πράξη επιλογής. Και ίσως αυτή να είναι η πιο ουσιαστική γιορτή της αγάπης.
