Η ζωτικής σημασίας γέφυρα στα «Ρογκάκια» στον Μέγδοβα ποταμό και η πολιτική ανακύκλωσης υποσχέσεων της Περιφέρειας Θεσσαλίας
Τον περσινό Ιανουάριο οι κάτοικοι του Καροπλεσίου στον ορεινό όγκο της Καρδίτσας υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό την υπόσχεση του περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Δημήτρη Κουρέτα, για την τοποθέτηση γέφυρας στη θέση «Ρογκάκια» στον Μέγδοβα ποταμό «μέχρι το καλοκαίρι». Έναν και πλέον χρόνο μετά ο ενθουσιασμός έχει μετατραπεί σε απογοήτευση.
Κατάτην περσινή του επίσκεψη στα ορεινά της Καρδίτσας, συνοδευόμενος από τον χωρικό αντιπεριφερειάρχη Κώστα Τέλλιο άκουσε τα δικαιολογημένα παράπονα των κατοίκων της περιοχής που έκαναν λόγο για εγκατάλειψη και διαχρονική αδιαφορία. Σε επανάληψη του γνωστού του πολιτικού μοτίβου «λόγια χωρίς πράξεις» ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας καθησύχασε τους κατοίκους υποσχόμενος ότι «μέχρι το καλοκαίρι θα τοποθετήσουμε στα Ρογκάκια σιδηροκατασκευή για αυτοκίνητα μέχρι πέντε τόνους» αφού ενίσχυαν πρώτα τα υπάρχοντα βάθρα. Εύλογο ήταν η ανακοίνωση του κ. Κουρέτα να γίνει δεκτή με ενθουσιασμό από τους κατοίκους της περιοχής. Ενδεικτική ήταν η ανάρτηση στη σελίδα του «Συνδέσμου των Απανταχού Καροπλεσιτών»: «Μπορείτε να ανακοινώσετε παιδιά ότι μέχρι το καλοκαίρι θα τοποθετήσουμε στα Ρογκάκια σιδηροκατασκευή για αυτοκίνητα μέχρι 5 τόνους» κος Dimitris Kouretas σήμερα το πρωί μετά την επίσκεψή του στο σημείο! Ένας ΚΥΡΙΟΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία δίνει τον λόγο του και πιστεύουμε ότι θα τον κρατήσει. Προσεχώς και περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά όλοι οι οιωνοί είναι θετικοί!
Έναν χρόνο μετά όμως, και η γέφυρα ακόμη δεν έχει τοποθετηθεί. Ο χρόνος έδειξε ότι άλλη μία -κατά την προσφιλή τακτική του κ. Κουρέτα- δέσμευσή του δεν υλοποιήθηκε αφήνοντας τους κατοίκους του Καροπλεσίου να κάνουν λόγο για άλλη μία κοροϊδία.
Εργο ζωτικής σημασίας
Η γέφυρα στη θέση «Ρογκάκια» δεν αποτελεί ένα πολυτελές ή δευτερεύον έργο. Πρόκειται για έναν κρίσιμο κρίκο του κεντρικού επαρχιακού δρόμου που καταλήγει στο Καροπλέσι και εξυπηρετεί ταυτόχρονα το Ανθηρό, τη Σάικα, τα Καμάρια, τα Άγραφα και το δασικό χωριό Δρυάδες.
Η ολοκλήρωσή της θα έδινε πραγματική αναπτυξιακή ανάσα στην ευρύτερη περιοχή, ενισχύοντας την ασφάλεια, την προσβασιμότητα και την οικονομική δραστηριότητα. Κι όμως, από το 2012, όταν στήθηκαν τα θεμέλια της γέφυρας, το έργο παραμένει ημιτελές χωρίς κανείς μέχρι σήμερα να έχει δώσει σαφή απάντηση για τους πραγματικούς λόγους της κωλυσιεργίας.
Την ίδια ώρα, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός: σε περίπτωση φυσικής καταστροφής, το χωριό δεν μπορεί να εκκενωθεί, γεγονός που θέτει άμεσα σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Ιδια τακτική, ίδιο αποτέλεσμα
Οι κάτοικοι πνέουν μένεα κατά τόσο της προηγούμενης περιφερειακή αρχή του Κώστα Αγοραστού όσο και της σημερινής του Δημήτρη Κουρέτα για την τεράστια καθυστέρηση και την κοροϊδία απέναντι στους αλλά και απέναντι στους επισκέπτες της Νεράιδας και του Καροπλεσίου.
Ένα έργο μικρής χρονικής διάρκειας και χαμηλού κόστους, που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί με την τοποθέτηση μιας μεταλλικής γέφυρας πάνω στα ήδη έτοιμα εδώ και 17 χρόνια τσιμεντένια βάθρα, παραμένει στάσιμο.
Ακόμη και στοιχειώδεις παρεμβάσεις, όπως ο καθαρισμός της βλάστησης και η χαλικόστρωση των 218 μέτρων πρόσβασης προς τα βάθρα, δεν έγιναν ποτέ. Η αδράνεια αυτή δεν μπορεί πλέον να αποδοθεί σε τεχνικές δυσκολίες ή γραφειοκρατία, αλλά συνιστά καθαρά πολιτική επιλογή.
Η υπομονή εξαντλήθηκε
Δύο και πλέον χρόνια μετά την ανάληψη της νέας περιφερειακής αρχής και έναν χρόνο μετά τις δεσμεύσεις Κουρέτα, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ούτε γέφυρα, ούτε χρονοδιάγραμμα, ούτε ουσιαστική ενημέρωση. Μόνο νέες δηλώσεις, που πλέον ακούγονται περισσότερο ως προσβολή παρά ως ελπίδα. Οι κάτοικοι του Καροπλεσίου και της Νεράιδας δεν ζητούν χάρη. Ζητούν το αυτονόητο: ένα έργο που τους οφείλεται εδώ και πάνω από μια δεκαετία.
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας καλείται, έστω και τώρα, να εγκαταλείψει την πρακτική των εξαγγελιών χωρίς αντίκρισμα και να αποδείξει στην πράξη ότι οι ορεινές περιοχές δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Γιατί όσο οι υποσχέσεις ανακυκλώνονται και τα έργα παραμένουν στα χαρτιά, η λέξη «ανάπτυξη» ηχεί κενή…
