Τον ερχόμενο Απρίλιο αναμένεται να λήξει η διαμάχη μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και μιας ομάδας «ξένων» funds, τα οποία ζητούν αποζημίωση από την Ελλάδα και σχετίζεται με το δημόσιο χρέος. Το θέμα έχει τη βάση του στο 2012 και την τότε απόφαση να υπάρξει στο μέλλον αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.
Αρμόδιες πηγές εκτιμούσαν, συνομιλώντας με τον ΟΤ ότι κατά τον ερχόμενο Απρίλιο θα πραγματοποιηθεί η δίκη σε αγγλικό δικαστήριο, όπου θα παρευρεθεί προκειμένου να καταθέσει και ο επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Δημήτρης Τσάκωνας.
Ποιο είναι το βασικό διακύβευμα; Η εξαγορά από το Ελληνικό Δημόσιο του δικαιώματος για μπόνους 1% στην απόδοση των ομολόγων ύψους 62,9 δισ. ευρώ του PSI του 2012.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό το «πακέτο» θα ενεργοποιούνταν σε περίπτωση που το ελληνικό ΑΕΠ έφτανε στα προ της κρίσης επίπεδα, ήτοι 267 δισ. ευρώ και η ανάπτυξη στο 2%.
Σε περίπτωση που γινόταν αυτό (στο τέλος της επόμενης χρονιάς αναμένεται να συμβεί) τότε θα ετίθετο σε ισχύ η σχετική ρήτρα πληρωμής από το ελληνικό δημόσιο προς τα προαναφερόμενα funds.
Δημόσιο Χρέος; Τι θα συνέβαινε χωρίς πληρωμή
Πρόκειται για τα αποκαλούμενα warrants με ρήτρα ΑΕΠ, τα οποία διατέθηκαν σε όσους δέχθηκαν τα «κουρεμένα» ομόλογα του PSI, ύψους 62,9 δισ. το 2012. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτή η συμφωνία έδινε τη δυνατότητα στους κατόχους τους να κερδίζουν έως και 1% τον χρόνο παραπάνω από τα «κουρεμένα» ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, από τη στιγμή που ο ρυθμός ανάπτυξης ξεπερνούσε το 2% και το ύψος του ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές θα βρισκόταν πάνω τα προ κρίσης επίπεδα.
Ως γνωστόν, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας είναι πάνω από 2% από το 2021, ενώ και το ΑΕΠ αναμένεται να βρεθεί πάνω από τα 267 δισ. ευρώ μέχρι και το 2027. Η ενεργοποίηση των warrants θα σήμαινε την πληρωμή επιπλέον τόκων ύψους τουλάχιστον 375 εκατ. ευρώ τον χρόνο για τα «κουρεμένα» ομόλογα, τα οποία θα λήγουν σταδιακά έως το 2042.
Με την άσκηση του δικαιώματος επαναγοράς το κόστος θα περιοριζόταν στα περίπου 156 εκατομμύρια ευρώ. Για αυτό και η απόφαση του ελληνικού δημοσίου εκτελέστηκε στις 14 Μαΐου του 2025, καθώς η Ελλάδα πήρε τους τίτλους και έδωσε τα αντίστοιχα χρήματα, προκειμένου να μειώσει το πραναφερθέν κόστος, το οποίο θα έβρισκε μπροστά της το 2027.
Η διαμάχη και το εξώδικο
Λίγο πριν εκτελεστεί η συγκεκριμένη απόφαση και συγκεκριμένα κατά τον Απρίλιο του 2025, ο ΟΔΔΗΧ δέχθηκε ένα εξώδικο, από ένα γραφείο που ισχυριζόταν ότι διαχειριζόταν τα δικαιώματα κάποιων hedge funds, τα οποία διαμαρτύρονταν για το χαμηλό τίμημα με το οποίο το Ελληνικό Δημόσιο δήλωνε ότι θα προχωρούσε στην ανταλλαγή αυτών των δικαιωμάτων, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές με τις οποίες συνομίλησε ο ΟΤ.
Η Ελλάδα ενημέρωσε τους επενδυτές ότι ήθελε να επαναγοράσει όλα τα ανεξόφλητα warrants που συνδέονται με το ελληνικό ΑΕΠ και λήγουν το 2042 σε τιμή αγοράς 25,2 σεντς του ευρώ.
Σε σημείωμά του ελληνικού Δημοσίου στις 7 Μαΐου του 2025, ανέφερε επίσης ότι θα ζητούσε να αποφανθεί το αγγλικό δικαστήριο σχετικά με τη νομική εγκυρότητα, αλλά και ότι η τιμή αγοράς είχε υπολογιστεί σωστά.
Επί της ουσίας, το ελληνικό δημόσιο κατέθεσε αγωγή κατά της Wilmington Trust, η οποία λειτουργεί ως διαχειριστής θεματοφύλακας (trustee) των warrants. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι VR Capital, Wellington Management, Pharo Management, Gemsstock Limited και Karrick Limited.
Πηγές του ΟΤ σημείωναν πως η συγκεκριμένη ομάδα αξιώνει μια τιμή κοντά στα 34 σεντς (και όχι 25,2 που υπολόγισε το Δημόσιο), κάτι το οποίο συνιστά μια διαφορά, η οποία αγγίζει τα 50 εκατ. ευρώ.
Η απόφαση του αγγλικού δικαστηρίου
Μετά την εξέλιξη αυτή ο ΟΔΔΗΧ, προσέφυγε στα αγγλικά δικαστήρια, προκειμένου να διασφαλίσει νομικά τα συμφέροντα του Δημοσίου. Τούτο διότι, μεταξύ άλλων, το δικαστήριο θα κρίνει αν είναι εύλογη η τιμή εξαγοράς που προσφέρει το Δημόσιο με βάση τη σύμβαση υλοποίησης των GDP warrants.
Εάν το αγγλικό δικαστήριο αποφασίσει -πιθανότατα μέσα στον ερχόμενο Απρίλιο- περί του αντιθέτου, η Ελλάδα ζητά να της υποδειχθεί τόσο η μέθοδος που θα πρέπει να ακολουθήσει όσο και η τιμή.
Πηγή: ot.gr
