Του Δημήτρη Γκάτσιου
O πρωθυπουργός σήκωσε από την πρωτεύουσα της Ηπείρου την αυλαία του εσωτερικού διαλόγου της Νέας Δημοκρατίας που θα έχει ως καταληκτική στάση την Αθήνα και το 16ο τακτικό συνέδριο της κυβερνητικής παράταξης και οι μηχανές της οδού Πειραιώς αποκτούν αργά, αλλά σταθερά προεκλογικές στροφές. Με τον χρόνο μέχρι την εθνική κάλπη, την οποία ο κ. Μητσοτάκης επιμένει να τοποθετεί την άνοιξη του 2027, χωρίς να αλλάζει τους βασικούς κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού (δηλαδή τον εκλογικό νόμο) να κυλάει αντίστροφα, η αίσθηση ότι η χώρα ήδη έχει εισέλθει σε έναν πολύμηνο μαραθώνιο επικρατεί στις εντός και εκτός της Βουλής “μάχες” για το σύνολο της κοινωνικής και πολιτικής ατζέντας.
Ο πρωθυπουργός, που ρίχνει ξανά στο… τραπέζι του ανταγωνισμού το “χαρτί” της σταθερότητας, ταυτίζει το κυβερνών κόμμα με το DNA των μεταρρυθμίσεων και της προόδου, σε μια συγκυρία κατά την οποία στον ορίζοντα εμφανίζονται τα μεγάλα στοιχήματα (ή αλλιώς οι προκλήσεις) που κρατούν το “κλειδί” του κεντρικού στόχου της Ηρώδου Αττικού 19. Ποιος είναι αυτός; Όπως έσπευσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επαναλάβει στις αρχές της εβδομάδας, η αυτοδυναμία.
Το διακύβευμα
“Αυτή η κυβέρνηση νοιάζεται και φροντίζει πρωτίστως τους πιο αδύναμους. Αυτή είναι η παρακαταθήκη της παράταξής μας, αυτή είναι η παρακαταθήκη του ιδρυτή μας. Είμαστε μια μεγάλη κοινωνική λαϊκή παράταξη, η οποία δίνει πάντα προτεραιότητα σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής πολιτικής”, έσπευσε να τονίσει ενώπιον του κομματικού ακροατηρίου των Ιωαννίνων ο κ. Μητσοτάκης, δίνοντας με τον τρόπο αυτό τις δικές του απαντήσεις στις σφοδρές αιτιάσεις του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, για τη φυσιογνωμία της παράταξης. Τοποθετώντας, δε, σταδιακά στο μεγάλο παζλ της προεκλογικής στρατηγικής τα δομικά κομμάτια της επικοινωνιακής και πολιτικής αντεπίθεσης του “γαλάζιου οικοσυστήματος”, ο πρωθυπουργός μένει (όπως όλα δείχνουν) πιστός στην πετυχημένη εκ του αποτελέσματος συνταγή, η οποία οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογικές νίκες του 2019 και του 2023. Η επανασυσπείρωση παραδοσιακών ψηφοφόρων και κοινωνικών-επαγγελματικών ομάδων που κρατούν πλέον αποστάσεις είναι το ένα σκέλος του βηματισμού. Το έτερο έχει να κάνει με τον χώρο του Κέντρου, ο οποίος αναδεικνύεται και πάλι το μεγάλο διακύβευμα για το κυβερνών κόμμα. Κι αυτό γιατί, όπως σχολιάζουν συνομιλώντας με το “Κ” στελέχη της οδού Πειραιώς, το γεγονός ότι η “γαλάζια” παράταξη κατόρθωσε να κερδίσει τα προηγούμενα χρόνια ένα σημαντικό (αν όχι ένα συντριπτικό) κομμάτι του συγκεκριμένου χώρου διαμόρφωσε τις συνθήκες της πολιτικής κυριαρχίας στην από το 2019 μέχρι σήμερα χρονική γέφυρα.
Η επαναφορά σε σκηνικό πρωτοκαθεδρίας στον χώρο του πολιτικού κέντρου είναι στόχος εφικτός; Όπως επισημαίνουν παρατηρητές, ο δρόμος για μια κυβέρνηση που συμπληρώνει επτά χρόνια στο… τιμόνι γίνεται εκ των πραγμάτων πιο ανηφορικός. Και κάπου εδώ οι παράγοντες της εξίσωσης στην οποία προσκαλούνται να δώσουν… λύση οι “γαλάζιοι” αποκτούν τις σταθερές τους. Η ανάκτηση του ζωτικού χώρου στο Κέντρο περνάει (κατά κύριο λόγο) μέσα από την αυξανόμενη πίεση που πρέπει να ασκηθεί στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής του Νίκου Ανδρουλάκη. Κι έτσι, μέσα από μια σειρά από κινήσεις στη σκακιέρα, κυρίως στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων και των θεσμικών αλλαγών, η Νέα Δημοκρατία θα επιχειρήσει να… κόψει οξυγόνο και να περιορίσει την όποια δυναμική αναπτύσσει ή θα αναπτύξει η Χαριλάου Τρικούπη στο κεντρώο ακροατήριο.
Το “κλειδί”
Δεδομένο πρώτο: το Μέγαρο Μαξίμου… μπουστάρει το μέτωπο των πρωτοβουλιών σε πεδία τα οποία εκ των πραγμάτων εμπεριέχουν την έννοια των συναινέσεων. Δεδομένο δεύτερο: το Μέγαρο Μαξίμου δεν θέλει απλά να ασκήσει πίεση στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και στον Νίκο Ανδρουλάκη. Μέσω της ατζέντας που προωθεί τις τελευταίες ημέρες η κυβερνητική έδρα… φορτώνει ζωές το αφήγημα της πρωτοβουλίας των κινήσεων ή αλλιώς το αφήγημα που θέλει τη Νέα Δημοκρατία να πρωταγωνιστεί στην αποκαλούμενη διαμόρφωση της ατζέντας, κόντρα σε αυτό που στελέχη ονοματίζουν “στείρα και χωρίς καμία πρόταση αντιπολίτευση”. Το νομοσχέδιο που επεκτείνει το δικαίωμα της επιστολικής ψήφου για τους Έλληνες του εξωτερικού και στις εθνικές εκλογές ήταν το τροχιοδεικτικό σε μια στρατηγική που δίνει ώθηση στο μεταρρυθμιστικό πρόσημο. Το… κυρίως μενού ήρθε με την έναρξη της συζήτησης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Οι αλλαγές στον Καταστατικό Χάρτη της χώρας (η κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία) είναι το μεγάλο πεδίο επάνω στο οποίο θα δοκιμαστεί η “γαλάζια” στρατηγική για την ανάκτηση της κυριαρχίας στα κεντρώα κοινά.
Η στόχευση
Και μόνο μια απλή ματιά στα άρθρα που κυκλώνει προς αλλαγή η κυβερνητική παράταξη (η τελική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας θα αποκαλυφθεί μέσα στον Μάρτιο) δείχνει το στίγμα των προθέσεων. Ο πρωθυπουργός, διά του μηνύματός του προς τους πολίτες, εντάσσει στην πολύμηνη συζήτηση που θα ακολουθήσει σε όλα τα δημόσια fora το άρθρο 16 για την ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, το άρθρο 86 για την ευθύνη των υπουργών, ενώ ταυτόχρονα εισηγείται τη συνταγματική κατοχύρωση της αξιολόγησης στο Δημόσιο που έχει ευθεία αναφορά στο επί δεκαετίες ζήτημα–ταμπού της μονιμότητας. “Το ίδιο το Σύνταγμα μας επιβάλλει να αναζητήσουμε συναινέσεις, εάν θέλουμε πραγματικά να πετύχουμε τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο καταστατικός μας χάρτης. Εύχομαι η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης να αποτελέσει απάντηση στην τοξικότητα και τη στείρα κομματική περιχαράκωση που διακρίνει το πολιτικό μας σύστημα”, έσπευσε να τονίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πετώντας το… γάντι στην αντιπολίτευση και, κυρίως, στον Νίκο Ανδρουλάκη.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ηρώδου Αττικού 19 θα επιδιώξει να λάβει από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ “καθαρές θέσεις” απέναντι σε ζητήματα που όχι μόνο απασχολούν το μετριοπαθές πολιτικό ακροατήριο, αλλά σχετίζονται και με το μέτωπο των πραγματικών μεταρρυθμίσεων τις οποίες έχει ανάγκη η χώρα για να γράψει, όπως σχολιάζουν στελέχη, τις επόμενες σελίδες της. Η στόχευση του “γαλάζιου στρατοπέδου” είναι σαφής. Τυχόν συναίνεση από την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη όχι μόνο στο μέτωπο της Συνταγματικής Αναθεώρησης, αλλά και σε έτερες πρωτοβουλίες, όπως η επέκταση της επιστολικής ψήφου, θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να παρουσιαστεί ως η κεντρική πηγή δομικών αλλαγών για το αύριο της χώρας. Τυχόν άρνηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του Νίκου Ανδρουλάκη στα σήματα των συναινέσεων θα επιτρέψει στην Ηρώδου Αττικού 19 να παρουσιάσει τη Χαριλάου Τρικούπη ως δύναμη που συντάσσεται περισσότερο με τις φωνές του μηδενισμού, παρά με τις προσδοκίες που έχουν τα κοινά που τοποθετούνται στο χώρο του Κέντρου.
Πηγή: capital.gr
