European Metals: Το στοίχημα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας μετάλλων για ανταγωνιστικότητα, ενέργεια και στρατηγική αυτονομία –

Σε μια συγκυρία όπου οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας ξαναγράφονται υπό το βάρος γεωπολιτικών αναταράξεων, ενεργειακής αβεβαιότητας και αυξανόμενου διεθνούς ανταγωνισμού, ο ευρωπαϊκός κλάδος μετάλλων επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του. «Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαρές βιομηχανίες εξελίσσονται», υπογράμμισε ο Πρόεδρος της Ένωσης και Executive Chairman της METLEN Ευάγγελος Μυτιληναίος από τις Βρυξέλλες, με αφορμή την μετονομασία της Eurometaux σε European Metals, σηματοδοτώντας τη μετάβαση της Ένωσης σε ένα νέο κεφάλαιο που δίνει προτεραιότητα στην ανταγωνιστικότητα, την ανθεκτικότητα και τη στρατηγική αυτονομία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

O κ. Μυτιληναίος πρόσθεσε ότι η αλλαγή ονόματος δεν αποτελεί απλώς ένα rebranding, αλλά την αντανάκλαση μιας βαθύτερης εξέλιξης σε έναν κλάδο που καλείται να επιβιώσει και να ανταγωνιστεί σε ένα πολύ πιο σκληρό διεθνές περιβάλλον.

European Metals: Τα μέταλλα στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στρατηγικής

Όπως τόνισε ο κ. Μυτιληναίος, τα ευρωπαϊκά μέταλλα βρίσκονται στον πυρήνα της «επόμενης μέρας» της Ευρώπης. Είναι αναγκαία για την ενεργειακή μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια της ηπείρου, καθώς χρησιμοποιούνται στα δίκτυα, τις μπαταρίες, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα data centers, τα αμυντικά συστήματα, τα κτίρια και τις μεταφορές.

Ωστόσο, το παράδοξο –και επικίνδυνο– για την Ευρώπη είναι ότι, ενώ φιλοδοξεί να ηγηθεί στις καθαρές τεχνολογίες, συνεχίζει να εισάγει πρώτες ύλες και ταυτόχρονα να εξάγει θέσεις εργασίας και βιομηχανική δραστηριότητα. «Η συνάφεια σήμερα δεν διακηρύσσεται. Κερδίζεται», σημείωσε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα της νέας περιόδου.

Η Ευρώπη συνεχίζει να εισάγει πρώτες ύλες και ταυτόχρονα να εξάγει θέσεις εργασίας

Γεωπολιτική, ενέργεια και βιομηχανική ισχύς

Στην ομιλία του, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος σκιαγράφησε με ωμό ρεαλισμό το νέο διεθνές τοπίο. Η γεωπολιτική, όπως είπε, δεν αποτελεί πλέον θόρυβο στο παρασκήνιο, αλλά βασικό παράγοντα που καθορίζει τις αγορές ενέργειας, τις εμπορικές ροές και τις επενδυτικές αποφάσεις. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες εργαλειοποιούνται, η ενέργεια μετατρέπεται σε στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο και η βιομηχανική δυναμικότητα επανέρχεται ως πηγή ισχύος.

Οι εφοδιαστικές αλυσίδες εργαλειοποιούνται, η ενέργεια μετατρέπεται σε στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο και η βιομηχανική δυναμικότητα επανέρχεται ως πηγή ισχύος

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρώπη –παρά τα πλεονεκτήματά της– συχνά συγχέει την πρόθεση με το αποτέλεσμα. Διαθέτει στρατηγικές και κανονιστικά πλαίσια, αλλά δυσκολεύεται να δημιουργήσει τις συνθήκες που επιτρέπουν στη βιομηχανία να επενδύει και να παραμένει ανταγωνιστική.

Κρίσιμες πρώτες ύλες: το ευρωπαϊκό έλλειμμα

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον Κανονισμό για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες, ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Μυτιληναίο, περιορίζεται σε λίστες και διαδικασίες χωρίς επαρκή χρηματοδότηση ή στρατηγική αποθεματοποίηση.

«Ας πάρουμε για παράδειγμα τις κρίσιμες πρώτες ύλες. Στην Ευρώπη, ο Κανονισμός για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες μας παρέχει κυρίως μια λίστα — 34 υλικά, εκ των οποίων 17 χαρακτηρίζονται στρατηγικά — μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας παρέχει είναι ουσιαστική χρηματοδοτική στήριξη ή στρατηγική αποθεματοποίηση σε κλίμακα. Το πρόβλημα αναγνωρίζεται, αλλά δεν επιλύεται», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Στον αντίποδα, όπως ανέφερε, βρίσκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες  που έχουν επιλέξει μια σαφώς πιο παρεμβατική και βιομηχανικά προσανατολισμένη προσέγγιση, αναλύοντας τους κινδύνους εφοδιασμού και δεσμεύοντας σημαντικούς πόρους για τη δημιουργία στρατηγικών αποθεμάτων. Συγκεκριμένα έχουν δεσμεύσει 12 δισ. δολάρια για τη δημιουργία στρατηγικών αποθεμάτων, συνδυάζοντας δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια.

Οι ΗΠΑ έχουν δεσμεύσει 12 δισ. δολάρια για τη δημιουργία στρατηγικών αποθεμάτων, συνδυάζοντας δημόσια και ιδιωτικά κεφάλαια

Το μήνυμα ήταν σαφές: όταν άλλες οικονομίες στηρίζουν ενεργά τις βιομηχανίες τους, η Ευρώπη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην καλή θέληση και στη γραφειοκρατία.

Ενέργεια: το καθοριστικό μέτωπο

Το πιο κρίσιμο ζήτημα για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες παραμένει το κόστος ενέργειας. Παρά τις εξαγγελίες, οι τιμές στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι διαρθρωτικά υψηλότερες από εκείνες των βασικών ανταγωνιστών. Αυτό, όπως υπογράμμισε, δεν είναι προσωρινό φαινόμενο αλλά μόνιμο μειονέκτημα που καθορίζει πού θα γίνουν οι επόμενες επενδύσεις.

Τα παραδείγματα είναι αποκαλυπτικά: νέα τεράστια δυναμικότητα αλουμινίου στην Ινδία και ένα νέο χυτήριο 750.000 τόνων στις ΗΠΑ, σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – σχεδόν όσο η συνολική δυναμικότητα που λειτουργεί σήμερα στην ΕΕ.

Από τη διαχείριση της παρακμής στη στήριξη της ανταγωνιστικότητας

Παρά τις δυσκολίες, ο κ. Μυτιληναίος αναγνώρισε θετικές εξελίξεις, όπως το Σχέδιο Δράσης για τον Χάλυβα και τα Μέταλλα που αναγνωρίζει ότι η βιομηχανική δυναμικότητα έχει σημασία. Επιπλέον, ο κ. Μυτιληναίος αναφέρθηκε στο έργο του Επιτρόπου Séjourné για το Σχέδιο Δράσης RESourceEU και τον Νόμο για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή, που αντανακλά μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί ταχύτερα και πιο αποφασιστικά. «Η δέσμευση των 3 δισ. ευρώ για ώριμα έργα Κρίσιμων Πρώτων Υλών είναι σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση· ας διασφαλίσουμε ότι θα υλοποιηθεί και θα επεκταθεί. Το «Buy European» επίσης τυγχάνει θετικής υποδοχής, όπως και η προσπάθεια προστασίας των στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων της ΕΕ από ξένο έλεγχο. Η δέσμευση του Επιτρόπου Šefčovič να αντιμετωπίσει τη διαρροή απορριμμάτων αλουμινίου είναι επίσης έγκαιρη. Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά σοβαρά για κυκλικότητα ενώ εξάγει τα ίδια τα υλικά που την καθιστούν δυνατή. Αν η ανακύκλωση είναι στρατηγικής σημασίας — και είναι — τότε η προστιθέμενη αξία πρέπει να παραμένει στην Ευρώπη. Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε εποικοδομητικά ώστε αυτό το μέτρο να είναι αποτελεσματικό και εφαρμόσιμο».

Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά σοβαρά για κυκλικότητα ενώ εξάγει τα ίδια τα υλικά που την καθιστούν δυνατή

Όμως προειδοποίησε ότι χωρίς ταχύτητα και εφαρμογή, οι πολιτικές αυτές κινδυνεύουν να μείνουν κενό γράμμα.

Είπε ακόμα ότι το ίδιο ισχύει και για την κλιματική πολιτική. Η βιομηχανία στηρίζει την απανθρακοποίηση, αλλά η φιλοδοξία πρέπει να συμβαδίζει με την τεχνική και οικονομική πραγματικότητα, αλλιώς το κόστος θα οδηγήσει σε περαιτέρω αποβιομηχάνιση.

European Metals: ένα νέο κεφάλαιο

Η μετονομασία σε European Metals, με ιστορία που ξεκινά από το 1957, έρχεται να ενισχύσει τον ρόλο της Ένωσης ως βασικού συνομιλητή με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, σε μια εποχή αυξανόμενης εξάρτησης από εισαγόμενες πρώτες ύλες και εντεινόμενων παγκόσμιων εντάσεων.

«Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Μειώνουμε το αποτύπωμά μας. Ανταγωνιζόμαστε παγκοσμίως», κατέληξε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν στάσιμοι – εξελίσσονται. Και τα European Metals φιλοδοξούν να βρεθούν στην πρώτη γραμμή αυτής της εξέλιξης.