Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο: «Οι διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι είναι ένα θέατρο Καμπούκι»

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε πως την Κυριακή 1^η Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί ο δεύτερος γύρος των τριμερών συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι για τον Πόλεμο στην Ουκρανία. Μα για κάποιους αναλυτές η υπόθεση θα λυθεί στα χαρακώματα σε κάθε περίπτωση και αυτά που ακούμε φαντάζουν σε ένα «ανέκδοτο»

Αυτό πιστεύει ο διακεκριμένος Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, Τζον Μιρσχάιμερ.

Ο καθηγητής χαρακτηρίζει τις διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι θέατρο Καμπόκι, ανέκδοτο

«Ρωτήστε: πόσο μακριά είναι οι ρωσικές απαιτήσεις από αυτά που Ουκρανία και Ευρωπαίοι είναι διατεθειμένοι να δεχτούν; Η απάντηση: έτη φωτός. Δεν υπάρχει κοινό έδαφος. Δεν έχουν συμφωνήσει σε καμία μεγάλη ρωσική απαίτηση. Πώς να υπάρξει διευθέτηση;» αναρωτιέται ο ειδικός μιλώντας στην εκπομπή Judging Freedom.

«Όταν ακούς τη συζήτηση στη Δύση, καταλαβαίνεις ότι δεν μοιάζει με την πραγματικότητα. Η ιδέα ότι είμαστε 90% ή 95% κοντά και μένουν «μερικές λεπτομέρειες» είναι γελοία. Μάλλον οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών ταΐζουν αυτά στα ΜΜΕ. Και ο Ζελένσκι δίνει ομιλίες για το πόσο κοντά είμαστε».

Ο Μιρσχάιμερ εκτιμά πως «οι Ρώσοι συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις γιατί υπάρχουν δύο πόλεμοι: ο πόλεμος στο πεδίο και ο πόλεμος προπαγάνδας. Τους συμφέρει να φαίνονται λογικοί: να μην ανεβάζουν τόνους, να λένε ότι είναι πάντα πρόθυμοι να διαπραγματευτούν κ.λπ. Μιλάνε με τους «διαπραγματευτές ακινήτων» που στέλνει ο Τραμπ -Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτ- και ο Πούτιν ή άλλοι τους συναντούν. Αλλά για ποιο αποτέλεσμα; Αυτές οι συνομιλίες δεν παράγουν τίποτα. Και όταν τους ακούς να περιγράφουν «πρόοδο», σκέφτεσαι: δεν έχουν καταλάβει τις ρωσικές απαιτήσεις και το πόσο απέχουμε;».

Είναι τεράστιο πρόβλημα για τους Ρώσους

Σχετικά με την ουκρανική επίθεση στο σπίτι του Βλαντιμίρ Πούτιν ο Μιρσχάιμερ δεν είναι σίγουρος αν γνώριζε γι αυτό ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ. «Δεν είναι σαφές ότι έπρεπε να το ξέρει ο Τραμπ. Η CIA μερικές φορές λειτουργεί ως «ανεξέλεγκτος ελέφαντας». Μπορεί να το έκαναν CIA και MI6 με τους Ουκρανούς και ο Τραμπ να μην το ήξερε, ή να του είπαν ότι θα γίνει επίθεση «εκεί κοντά» χωρίς να χτυπηθεί η κατοικία, και τελικά χτυπήθηκε. Δεν είναι ξεκάθαρο. Νομίζω ότι πιθανότατα δεν το ήξερε, γιατί δεν θα το επέτρεπε».

Ωστόσο, το ενδιαφέρον, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι οι Ρώσοι ίσως νομίζουν ότι ο Τραμπ γνώριζε: «Οι Ρώσοι ξέρουν ότι οι Αμερικανοί είναι θανάσιμος εχθρός. Ο Τραμπ μπορεί να έχει καλές προθέσεις, αλλά αν κοιτάξεις τι κάνει, είναι τεράστιο πρόβλημα για τους Ρώσους, και το καταλαβαίνουν. Προσπαθούμε να μεταφέρουμε το βάρος του πολέμου στους Ουκρανούς, αλλά παραμένουμε βαθιά εμπλεκόμενοι: δίνουμε πληροφορίες, λογιστική/επιχειρησιακή υποστήριξη, βοηθάμε σε όπλα. Είμαστε ακόμη στη μάχη. Με τους προηγούμενους όρους: είμαστε ακόμη σε ψυχρό πόλεμο με τη Ρωσία».

ΗΠΑ και NATO

Εάν αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από το NATO, πιστεύει οι συνέπειες θα είναι τεράστιες. «Πρώτον, τα ευρωπαϊκά κράτη θα είναι μόνα τους να φροντίσουν την ασφάλειά τους. Θα προκύψουν τεράστια προβλήματα συλλογικής δράσης. Η ιδέα ότι θα ενωθούν και θα φτιάξουν μια ενιαία Ευρώπη με επιτυχημένη αποτρεπτική στρατηγική απέναντι στη Ρωσία δεν είναι ρεαλιστική».

Θεωρεί ότι σε ένα τέτοιο σενάριο αμερικανικού exit, το NATO θα διαλυθεί. «Όλες οι φυγόκεντρες δυνάμεις που τώρα κρατιούνται υπό έλεγχο από τον «αμερικανικό πιπίλα/κατευναστή» θα ξεσπάσουν, και κάθε χώρα θα είναι λίγο-πολύ μόνη της».

Τέλος σημειώνει ότι η ΕΕ σε μεγάλο βαθμό οφείλει την επιτυχία της στο NATO. «Παρέχει ένα ασφαλές, σταθερό περιβάλλον μέσα στο οποίο μπορεί να λειτουργεί. Αν τα κράτη στην Ευρώπη είναι μόνα τους, ανταγωνίζονται άλλοτε και συνεργάζονται άλλοτε, αυτό θα έχει πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ΕΕ. Θα είναι πολύ πιο δύσκολο να «δουλέψει» η Ένωση, η οποία ήδη πιέζεται αρκετά. Αν αφαιρέσεις τον αμερικανικό «κατευναστή» από την Ευρώπη, αλλάζει τελείως το παιχνίδι — στην ασφάλεια και, θα έλεγα, ακόμη και στην οικονομία της Ευρώπης».