Κυριολεκτικά μιλώντας, «dimmer» είναι ο διακόπτης αυξομείωσης της έντασης του φωτός. Πλέον όμως έχει επικρατήσει να χρησιμοποιείται η λέξη και στην εκλαϊκευμένη ψυχολογία, για να περιγράψει κάτι στο οποίο καταφεύγουμε, συχνά χωρίς να το συνειδητοποιούμε, για να ανακουφιστούμε από δυσάρεστα συναισθήματα, να μουδιάσουμε ή να ξεχαστούμε, έστω και για λίγο. «Dimmer», με αυτή την έννοια, μπορεί να είναι κάτι τόσο προφανές όσο το αλκοόλ ή η υπερφαγία ή κάτι λιγότερο προφανές όπως η εργασιομανία, η τελειομανία, το multitasking ή το doomscrolling.
«Τα dimmers είναι στρατηγικές που μας βοηθούν να κάνουμε πιο ήπιες τις δύσκολες περιόδους της ζωής μας, όταν νομίζουμε ότι δεν έχουμε καλύτερα εργαλεία. Ταυτόχρονα όμως μάς αποσυνδέουν από τον εαυτό μας, τα ένστικτά μας, τις ανάγκες μας, την αίσθηση ότι είμαστε παρόντες» σύμφωνα με ένα νέο άρθρο στο περιοδικό Self. «Με την πάροδο του χρόνου, μας απομακρύνουν από μια ζωή απόλυτα δική μας».
Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε να καταφεύγουμε σε αντιπερισπασμούς για να αντιμετωπίσουμε κάτι που μας προκαλεί δυσφορία: όταν, για παράδειγμα, μας παρηγορούν με ένα παγωτό μετά από μια δύσκολη ημέρα στο σχολείο. Μεγαλώνοντας, μπορεί να επιτρέπουμε στον εαυτό μας μια βραδιά binge watching μετά από έναν καβγά με φίλους. Ο εγκέφαλός μας προγραμματίζεται έτσι ώστε να αναζητά την άμεση ανακούφιση. Το ερώτημα είναι όμως, πόσο μας βοηθούν στην πραγματικότητα οι δικοί μας «διακόπτες»;
Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε να καταφεύγουμε σε αντιπερισπασμούς για να αντιμετωπίσουμε κάτι που μας προκαλεί δυσφορία: όταν, για παράδειγμα, μας παρηγορούν με ένα παγωτό μετά από μια δύσκολη ημέρα στο σχολείο. Μεγαλώνοντας, μπορεί να επιτρέπουμε στον εαυτό μας μια βραδιά binge watching μετά από έναν καβγά με φίλους.
Το πρώτο βήμα είναι να τους εντοπίσουμε, σύμφωνα με το νέο άρθρο: Να αναρωτηθούμε πού στρεφόμαστε σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής μας: στο κινητό μας, στο κρασί, στο ψυγείο μας ή στη δουλειά μας; Πού αφιερώνουμε αυτά τα «πέντε λεπτά» που τελικά γίνονται μία ώρα; Και μήπως πιάνουμε συχνά τον εαυτό μας να απολογείται σε φίλους και συγγενείς για τον αγαπημένο μας «αντιπερισπασμό»;
Αφού τους εντοπίσουμε, μπορούμε να δοκιμάσουμε μια εναλλακτική. Για παράδειγμα, να κάνουμε γυμναστική αντί να πιούμε ένα ποτήρι κρασί. Να τηλεφωνήσουμε σε μια φίλη, αντί να αρχίσουμε να σκρολάρουμε ασταμάτητα στα social media.
Ιδανικά, ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε από τη ζωή μας έστω για μία εβδομάδα τον δικό μας «διακόπτη». Να απέχουμε, π.χ., από τη ζάχαρη ή το αλκοόλ. Είναι ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να απολαύσουμε τα οφέλη αυτής της αποχής, που θα μπορούσε για παράδειγμα να είναι καλύτερος ύπνος, λιγότερη νευρικότητα, ακόμα και ένας πόντος μείον στα ρούχα μας. Αργότερα μπορούμε, αν θέλουμε, να επιστρέψουμε στον «διακόπτη» μας, αλλά με καλύτερη επίγνωσή του και έλεγχο. Δεν πειράζει, ας πούμε, να απολαμβάνουμε ένα ποτό όποτε βγαίνουμε έξω με φίλους, αρκεί να μη καταφεύγουμε σε μπουκάλι μετά από μια μεγάλη ένταση με τον σύντροφό μας, με αποτέλεσμα να επιβαρύνουμε τη σωματική και ψυχική υγεία μας και να αποφεύγουμε να αντιμετωπίσουμε την αληθινή αιτία της κατάχρησης.
Μήπως ό,τι μας ανακουφίζει από τα δυσάρεστα συναισθήματα στην πραγματικότητα μας τρώει από μέσα; appeared first on | Ό,τι έχει σημασία για τις γυναίκες.
Πηγή: marieclaire.gr
