Αν ήσουν κάτοικος της Utah, κοντά στο Park City, ήξερες ότι κάτι ξεχωριστό συνέβαινε κάθε Γενάρη. Ανάμεσα στα χιόνια, τους παγωμένους δρόμους και τους χιονανθρώπους έξω από τα ξύλινα σπίτια, μπορούσες να δεις μια γνωστή ηθοποιό να στέκεται αμήχανα έξω από έναν κινηματογράφο, με τσιγάρο στο χέρι, να ψάχνει αναπτήρα, ή έναν σκηνοθέτη που είχε και 2 Όσκαρ στη ραφιέρα του να κουβαλά μόνος του το σακίδιό του περιμένοντας στην ίδια ουρά με όλους για να δει την ταινία του άγνωστου «Μπήξε-Δείξε» από την Ουρουγουάη. Εκείνη τη στιγμή ήσουν στο σωστό μέρος, τη σωστή εποχή, όταν η καρδιά του Sundance χτυπούσε δυνατά.
Το Park City δεν ήταν απλώς το σκηνικό του φεστιβάλ· ήταν η συνθήκη του (και χρησιμοποιώ αόριστο χρόνο για λόγους που θα καταλάβεις παρακάτω). Η απομόνωση, το κρύο, η έλλειψη λάμψης και κοσμικότητας λειτουργούσαν σαν φίλτρο που προστάτευε τις ταινίες και τους ανθρώπους τους από τον θόρυβο της βιομηχανίας. Αυτό ήταν μια συνειδητή επιτυχία, και μια μορφή προστασίας, του Robert Redford στους καλεσμένους του· να δημιουργήσει έναν χώρο όπου οι αστέρες μπορούσαν να δοκιμαστούν σε πιο ανεξάρτητα πρότζεκτ χωρίς το βάρος της εικόνας τους, όπου οι νέοι δημιουργοί μπορούσαν να μιλήσουν ισότιμα, και όπου το σινεμά προηγούνταν της καριέρας. Γι’ αυτό και η Park City έγινε μύθος· όχι επειδή ήταν η τέλεια τοποθεσία, αλλά επειδή για λίγο κάθε χρόνο έκανε άπαντες, διάσημους και άσημους, να μοιάζουν απλώς άνθρωποι που ήθελαν να πουν μια ιστορία, να δουν μια ταινία, να «ξεπλύνουν» το στάρντομ και να επιστρέψουν στην αρχή όλων όσων τους έκαναν αυτό που είναι τώρα.
Τί συμβαίνει με τη φετινή διοργάνωση που ανέβασε πριν λίγες μέρες αυλαία;
Φέτος είναι η τελευταία χρονιά που το φεστιβάλ του Sundance φιλοξενείται στο Park City της Utah, πριν μετακομίσει οριστικά στο Boulder του Κολοράντο από το 2027, και ταυτόχρονα η πρώτη διοργάνωση μετά τον θάνατο του ιδρυτή του, Robert Redford. Το διοργάνωση για το 2026 διεξάγεται από τις 22 Ιανουαρίου έως την 1η Φεβρουαρίου και αποτελεί μια από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά και καλλιτεχνικά διοργανώσεις στην ιστορία του θεσμού. Και το ERTnews κάνει την κάλυψη από απόσταση, αφού εξασφάλισε διαπίστευση για την ψηφιακή έκδοση του Φεστιβάλ.
Διαβάζουμε λοιπόν ότι το κλίμα είναι εορταστικό αλλά και στοχαστικό καθώς και φέτος δημιουργοί, ηθοποιοί και κοινό μιλούν ανοιχτά για την κληρονομιά του Sundance ως χώρου όπου αναδείχθηκαν νέες φωνές, ριψοκίνδυνες αφηγήσεις και κινηματογραφικές δημιουργίες που δύσκολα θα έβρισκαν θέση στο παραδοσιακό στούντιο σύστημα. Θα πείτε «σιγά τα νέα, κάθε χρόνο το ίδιο κάνουν»· κι όμως, φέτος είναι πιο βαρύ το κλίμα καθώς η απώλεια του εγκεφάλου πίσω από το θεσμό, είναι αισθητή, έτσι όλο αυτό μοιάζει με απολογισμό ενός κεφαλαίου που έχει ήδη κλείσει.
Οι ταινίες που συζητιούνται περισσότερο
Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει περισσότερες από 90 μεγάλου μήκους κινηματογραφικές δημιουργίες και δεκάδες μικρού μήκους, με έντονη παρουσία γυναικών δημιουργών, διεθνών παραγωγών και έργων που ισορροπούν ανάμεσα στη μυθοπλασία, το ντοκιμαντέρ και την υβριδική φόρμα. Υπάρχει και Ελληνική-Κυπριακή παραγωγή, για την οποία θα μιλήσουμε αναλυτικότερα τις επόμενες μέρες, μετά την πρεμιέρα της.
The Gallerist: Σάτιρα της τέχνης και της αγοράς της
Μία από τις πιο πολυσυζητημένες πρεμιέρες είναι η The Gallerist της Cathy Yan, με πρωταγωνίστρια τη Natalie Portman. Πρόκειται για μια σκοτεινή σάτιρα που εξερευνά τον κυνισμό και τη ματαιοδοξία του παγκόσμιου κυκλώματος της σύγχρονης τέχνης. Η Portman υποδύεται μια φιλόδοξη γκαλερίστα, παγιδευμένη ανάμεσα στη δημιουργία και την εμπορευματοποίηση.
Σε συνέντευξη Τύπου στο Sundance, η Portman δήλωσε ότι η ταινία «μιλά για το πώς η τέχνη μπορεί να χάσει το νόημά της όταν μετατρέπεται αποκλειστικά σε αντικείμενο συναλλαγής», προσθέτοντας πως την ενδιέφερε «η ειρωνεία και η ηθική ασάφεια του χαρακτήρα» (πηγή: People).
The Moment: Η Charli XCX και η αποδόμηση της διασημότητας
Η Charli XCX, την οποία απολαύσαμε φέτος σε guest εμφάνιση στη σειρά «Overcompensating» (σ.σ. αν δεν την έχεις δει, υπάρχει στην πλατφόρμα του Prime), κάνει αισθητή την παρουσία της στο φεστιβάλ με την κινηματογραφική δημιουργία The Moment, μια υβριδική αφήγηση που κινείται ανάμεσα στο mockumentary και τη μυθοπλασία. Η ίδια ενσαρκώνει μια παραλλαγή του εαυτού της, σχολιάζοντας τη βιομηχανία της ποπ, τη δημόσια εικόνα και την εξάντληση της συνεχούς έκθεσης.
Μιλώντας στο Associated Press, η Charli XCX σημείωσε ότι ήθελε να δημιουργήσει «κάτι που να μην εξηγεί τα πάντα, αλλά να αφήνει χώρο για αμηχανία και αμφιβολία», τονίζοντας ότι το Sundance ήταν «το ιδανικό περιβάλλον για ένα τέτοιο πείραμα».
The Invite: Η Olivia Wilde επιστρέφει με μια δραμεντί σχέσεων
Η Olivia Wilde παρουσιάζει την ταινία The Invite, μια δραματική κωμωδία που εκτυλίσσεται γύρω από ένα δείπνο φίλων, όπου οι κοινωνικές μάσκες αρχίζουν να καταρρέουν. Η ταινία απέσπασε θερμό χειροκρότημα στην πρεμιέρα της, με τη Wilde να συγκινείται εμφανώς.
Σε δήλωσή της μετά την προβολή, ανέφερε πως ήθελε να μιλήσει «για τις μικρές, καθημερινές ρωγμές στις σχέσεις που συχνά λένε περισσότερα από τις μεγάλες συγκρούσεις» (πηγή: Entertainment Weekly).
Ντοκιμαντέρ με κοινωνικό αποτύπωμα
Ισχυρή είναι και φέτος η παρουσία των ντοκιμαντέρ, με θεματικές που αγγίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την εκπαίδευση και τη συλλογική μνήμη.
Ξεχωρίζει το Jane Elliott Against the World, ένα πορτρέτο της εμβληματικής εκπαιδευτικού που έγινε γνωστή για το πείραμα «blue eyes / brown eyes» κατά του ρατσισμού. Η ταινία εξετάζει τόσο τον αντίκτυπο όσο και τις αντιδράσεις που προκάλεσε το έργο της μέσα στις δεκαετίες.
Υπήρξε όμως και μια ταινία που κατέφτασε με στέμμα, για τους λάθος λόγους. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και το Cookie Queens, ντοκιμαντέρ με εκτελεστικούς παραγωγούς τον Πρίγκηπα Harry καιτη σύζυγό του Meghan Markle, το οποίο παρακολουθεί τέσσερα νεαρά κορίτσια στον διαγωνιστικό κόσμο πωλήσεων των Girl Scouts (σ.σ. ξέρετε, προσκοπίνες που πουλάνε μπισκότα). Η Meghan Markle δήλωσε στο Vogue ότι η ταινία «αναδεικνύει την αυτοπεποίθηση, τη φιλία και τη δύναμη της φιλοδοξίας σε νεαρή ηλικία».
Μεταμεσονύκτιες προβολές και… κινηματογραφικά ρίσκα
Το Sundance παραμένει πιστό και στη σκοτεινή, πειραματική του πλευρά. Στο πρόγραμμα Midnight περιλαμβάνονται κινηματογραφικές δημιουργίες όπως τα Buddy, Leviticus και Mom, I’m Alien Pregnant, που κινούνται ανάμεσα στον τρόμο, τη σάτιρα και το σωματικό horror, επιβεβαιώνοντας ότι το φεστιβάλ εξακολουθεί να λειτουργεί ως εργαστήριο ριψοκίνδυνων ιδεών… που εκτιμούν οι λάτρεις του κινηματογράφου τρόμου.
Beyond Film: Συζητήσεις και παρεμβάσεις
Πέρα από τις προβολές, το πρόγραμμα Beyond Film φιλοξενεί συζητήσεις με προσωπικότητες όπως οι Ava DuVernay, Richard Linklater, Billie Jean King και Salman Rushdie, εστιάζοντας στη σχέση κινηματογράφου, πολιτικής και κοινωνίας. Οι διοργανωτές τονίζουν ότι στόχος είναι «ο διάλογος πέρα από την οθόνη».
Οι διάσημοι που έχουν ήδη δώσει το παρών
Η Park City έχει ήδη γεμίσει γνωστά πρόσωπα. Εκτός από τις Natalie Portman, Charli XCX και Olivia Wilde, στο φεστιβάλ έχουν εμφανιστεί οι Kerry Washington, Channing Tatum, Dave Franco, Ethan Hawke, καθώς και οι Prince Harry και Meghan Markle. Η παρουσία τους δεν περιορίζεται στο κόκκινο χαλί, αλλά επεκτείνεται σε συζητήσεις, Q&A και ανεπίσημες εμφανίσεις, ενισχύοντας τον χαρακτήρα του Sundance ως χώρο ουσιαστικής επαφής και όχι απλώς προβολής.
Ένα φεστιβάλ σε μετάβαση
Το Sundance 2026 δεν είναι απλώς άλλη μια διοργάνωση, αλλά ένας αποχαιρετισμός, μια ανασκόπηση και ταυτόχρονα μια δήλωση για το μέλλον της ανεξάρτητης κινηματογραφίας. Με ταινίες που τολμούν, δημιουργούς που μιλούν ανοιχτά και κοινό που συμμετέχει ενεργά, το φεστιβάλ αποδεικνύει ότι, ακόμα και σε μετάβαση, παραμένει ένα από τα πιο ζωντανά και ουσιαστικά σημεία συνάντησης του παγκόσμιου σινεμά.
www.ertnews.gr
Πηγή: ertnews.gr
