Παρά το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος έχει μια πτωτική πορεία ως ποσοστό του ΑΕΠ, εντούτοις παραμένει το υψηλότερο σε όλη την Ευρώπη όπως έδειξαν και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που δημοσιοποιήθηκαν χθες, τοποθετώντας το στα 37,8 δισ. ευρώ. Είναι πέρα από σαφές ότι η ύπαρξη για το ελληνικό δημόσιο χρέος σε τόσο υψηλό επίπεδο ενέχει κινδύνους, κάτι που έχει εντοπίσει και η Κομισιόν στην έκθεσή της για τη μεταπρογραμματική εποπτεία της Ελλάδα.
Αν και οι βραχυπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι κίνδυνοι θεωρούνται χαμηλοί, οι μεσοπρόθεσμοι παραμένουν υψηλοί, λόγω της μεγάλης διάρκειας των δανειακών υποχρεώσεων, των μελλοντικών αποπληρωμών προς ESM και EFSF (παρά το ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η πρόωρη αποπληρωμή όπως έγινε πέρυσι και θα επαναληφθεί και φέτος), αλλά και της ευαισθησίας της οικονομίας σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς.
Οι κίνδυνοι για το δημόσιο χρέος
Οι μεσοπρόθεσμοι κίνδυνοι παραμένουν υψηλοί, σύμφωνα με αρκετούς αναλυτές, διότι υπάρχουν πολλά ερωτήματα σε σχέση με το τι θα συμβεί στο ελληνικό ΑΕΠ, μετά το πέρας του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Δηλαδή από το τέλος του 2026 και μετά.
Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότεροι αναλυτές θεωρούν πως οι κίνδυνοι για τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους εκτιμάται ότι παραμένουν οριοθετημένοι μεσοπρόθεσμα, υπό την προϋπόθεση της διαφύλαξης της δημοσιονομικής αξιοπιστίας και της αποτελεσματικής απορρόφησης των ευρωπαϊκών πόρων.
Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στους ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής των υποχρεώσεων προς τον επίσημο τομέα, οι οποίες αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα του συνολικού χρέους, σε συνδυασμό με την έγκαιρη σύναψη συμβάσεων ανταλλαγής επιτοκίων (swap), οι οποίες έχουν «κλειδώσει» τα ιστορικώς χαμηλά επιτόκια των προηγούμενων ετών. Θετικά λειτουργούν και οι γύροι πρόωρης αποπληρωμής των διμερών δανείων.
Ωστόσο, τα υφιστάμενα θετικά χαρακτηριστικά του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους δεν είναι μόνιμα. Παρέχουν μόνο ένα σημαντικό παράθυρο ευκαιρίας προκειμένου το δημόσιο χρέος να παραμείνει βιώσιμο κατά την επερχόμενη σταδιακή λήξη και αντικατάσταση των ευνοϊκών δανείων που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο των προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής με νέο δανεισμό σε όρους αγοράς.
Τι θα συμβεί το 2026 στο δημόσιο χρέος
Πάντως, η μείωση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχιστεί. Όπως καταγράφει ο προϋπολογισμός του 2026, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ αναμένεται να παρουσιάσει για έκτο συνεχόμενο έτος τη μεγαλύτερη αποκλιμάκωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαμορφωθεί σε επίπεδα κάτω του 140%, με την πρόβλεψη να διαμορφώνεται σε 138,2%, που είναι το χαμηλότερο επίπεδο από το 2010.
Ειδικότερα, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σε 362.800 εκατ. ευρώ ή 145,9% ως ποσοστό του ΑΕΠ στο τέλος του 2025 έναντι 364.965 εκατ. ευρώ ή 154,2% ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2024, παρουσιάζοντας μείωση κατά 8,3 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2024. Το 2026 το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί σε 359.300 εκατ. ευρώ ή 138,2% ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 7,7 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2025.
Το ψυχολογικό όριο και η επόμενη μέρα
Ως εκ τούτου, η μείωση του ελληνικού δημοσίου χρέους θα περάσει κάτω από ένα ακόμη ψυχολογικό όριο, καθότι στο τέλος του φετινής χρονιάς αναμένεται να «πέσει» στο ίδιο επίπεδο με την έναρξη της μνημονιακής κρίσης στην Ελλάδα. Μετά από αυτό το ορόσημο θα είναι η πτώση κάτω από το 100% του ελληνικού ΑΕΠ, κάτι το οποίο τοποθετείται πλέον στο 2033 με 2034.
Πριν από αυτό και συγκεκριμένα το 2029 το δημόσιο χρέος της Ελλάδας εκτιμάται (από τον Έλληνα υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη) ότι θα είναι κάτω από το 120% και στη δεύτερη θέση της ευρωζώνης, με την Ιταλία να περνάει πρώτη (σύμφωνα με σχετική ανάλυση του ΔΝΤ). Άλλωστε, η ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους είναι θετική ακόμη και στην περίπτωση που η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη κινηθεί στη περιοχή του 0,4%-0,8%, σύμφωνα με το πιο ακραίο σενάριο.
Πηγή: ot.gr
