Το πρώτο για το 2026 προσκλητήριο συνεννόησης δεν βρήκε ανταπόκριση. Εστάλη από το γαλάζιο στρατόπεδο και τα πασοκικά χέρια το άφησαν χωρίς δεύτερη σκέψη να πέσει κάτω, δείχνοντας πολλά για τη στρατηγική των κομμάτων στο ξεκίνημα ενός προεκλογικού έτους με περισσότερες μεταβλητές, παρά σταθερές, στο πολιτικό σύστημα.
Περιθώρια συναίνεσης της κυβέρνησης και του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν διαφαίνονται προς το παρόν, αντίθετα αυτά χάνονται στις βαριές αλληλοκατηγορίες (για δημαγωγία, λαϊκισμό, ανευθυνότητα) και σε μπρα ντε φερ για το ποιος πραγματικά θέλει τον διάλογο και για το πώς τον εννοεί. Ενδεικτικό το χθεσινό συγκρουσιακό σκηνικό μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από τα πρώτα λεπτά της κοινοβουλευτικής συνεδρίασης για την πρωθυπουργική πρόταση να συσταθεί διακομματική επιτροπή για τον πρωτογενή τομέα.
Από τη μια πλευρά η κυβέρνηση επιδιώκει να ανοίξει τον βηματισμό της και, εμφανίζοντας χθες ύστερα από επτά εβδομάδες πίεσής της μια πρόταση διαλόγου «επόμενης μέρας» για το αγροτικό ζήτημα, σκοπεύει ευρύτερα να χρεώνει στο ΠΑΣΟΚ την ευθύνη που δεν καταγράφεται αμφίδρομη προσπάθεια να βρεθεί – για οτιδήποτε – κοινός τόπος. Από την άλλη πλευρά, η σκληρή αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που, επικρίνοντας χθες προσωπικά τον Πρωθυπουργό για την απουσία του από την κοινοβουλευτική αίθουσα, προτίθεται να χτυπά την κυβέρνηση Μαξίμου στα θέματα που την πονούν περισσότερο και να της χρεώνει «ανεπάρκεια» και «προσχήματα».
Ψάχνουν ισορροπία
Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση ψάχνουν εναγωνίως τη χρυσή ισορροπία ανάμεσα στη διαχείριση πιέσεων που δέχονται και οι δύο, εκ δεξιών (η ΝΔ), εξ αριστερών (το ΠΑΣΟΚ), και στην ανάγκη να απευθύνονται αποτελεσματικά στα ίδια, μετριοπαθή ακροατήρια του ενδιάμεσου χώρου τους. Εξ ου και η επιμονή του Μαξίμου στη διπλή αντιμετώπιση του ΠΑΣΟΚ, χάριν του… κεντρώου καναπέ: και προσκλήσεις συνεννόησης στο κόμμα το οποίο θεσμικά η ΝΔ θεωρεί ως τον βασικό συνομιλητή της και ταυτόχρονα πυρά διαχωρισμού του σημερινού «ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη» με το παλιό «υπεύθυνο» ΠΑΣΟΚ για τα μάτια αναποφάσιστων αλλά και ψηφοφόρων οι οποίοι εμφανίζονται δημοσκοπικά στις εισροές – εκροές των δύο κομμάτων.
Χαρακτηριστική η επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη με αφορμή την αντιπαράθεση περί διεθνούς δικαίου: «Υπάρχουν και κάποια όρια (…) Το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου ή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά δεν θα διαστρέβλωνε τα λεγόμενα του κυβερνητικού εκπροσώπου της χώρας για εθνικά θέματα». Ενα 24ωρο πριν ο Κωστής Χατζηδάκης όριζε πιθανά πεδία πολιτικής συναίνεσης, με ειδική αναφορά στον πρωτογενή τομέα αλλά και στον σχεδιασμό για το νέο Λύκειο και το εθνικό απολυτήριο, αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι αυτό αποτέλεσε πρόταση του ΠΑΣΟΚ. «Θα κριθούμε για τη διάθεση πραγματικού διαλόγου» έλεγε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το Μέγαρο Μποδοσάκη την Τρίτη, ενώ χθες στη Βουλή διασταύρωνε ξίφη με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κατηγορώντας τον για σύμπλευση με «λαϊκιστές» (σε σύγκρουση για την ευλογιά των αιγοπροβάτων και το εμβόλιο συγκεκριμένα).
Με κάθε ευκαιρία οι γαλάζιοι να προτάσσουν την «άρνηση διαλόγου» της αντιπολίτευσης και το Μαξίμου προσπαθεί για πλαγιοκόπηση του ΠΑΣΟΚ καθώς η αγωνία είναι η αύξηση της εκλογικής επιρροής – των δεξαμενών της ΝΔ. Αντίστοιχα, η Χαριλάου Τρικούπη προσπαθεί να αποφύγει την παράσυρσή της εκεί που θέλει κάθε φορά το Μαξίμου και να προβάλλει τακτικισμούς και «μόνο επικοινωνία» πίσω από την προσπάθεια του Μητσοτάκη να εμφανίζει συναινετικό πρόσωπο. Εξ ου και η επιμονή του ΠΑΣΟΚ στα θολά σημεία της κυβερνητικής εικόνας – περιπτώσεις διαφθοράς, ανακολουθίας ή ανεπάρκειας όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ –, διότι είναι εκείνα που έχουν οδηγήσει κρίσιμα ακροατήρια να κρατούν σήμερα αποστάσεις από το κυβερνών κόμμα.
Πηγή: tanea.gr
