Πολύ σκληρή για να πεθάνει…Αυτός θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος για την ακρίβεια.Με το δεδομένο αυτό,η κυβέρνηση επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της απέναντι στην ακρίβεια , ακολουθώντας δύο δρόμους.
Πρώτα ,δίνοντας έμφαση στην προστασία του καταναλωτή και στη συστηματική παρακολούθηση των τιμών, όχι μόνο στην ελληνική αγορά αλλά και η σύγκριση με αυτές του εξωτερικόυ. Τα νέα θεσμικά εργαλεία που παρουσιάζονται κάτω από τη Νέα Ανεξάρτητη Αρχή προστασίας του Καταναλωτή,στοχεύουν στη διαφάνεια, στον έλεγχο των πρακτικών της αγοράς και στην καλύτερη ενημέρωση των πολιτών.
Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, όμως η κοινωνική πίεση όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά παραμένει έντονη. Και αυτό γιατί το πρόβλημα σήμερα δεν είναι ο ρυθμός αύξησης των τιμών, αλλά το ίδιο το επίπεδό τους.
Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει αισθητά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ακολουθώντας τη γενικότερη ευρωπαϊκή τάση. Οι ανατιμήσεις δεν «τρέχουν» πλέον με τους διψήφιους ρυθμούς της ενεργειακής κρίσης. Όμως οι τιμές που αυξήθηκαν τότε δεν επέστρεψαν ποτέ πίσω. Σταθεροποιήθηκαν σε υψηλό σημείο και αυτό είναι που βαραίνει τα νοικοκυριά.
Εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο που συχνά παρανοείται στη δημόσια συζήτηση. Χαμηλός πληθωρισμός δεν σημαίνει φθηνή αγορά. Σημαίνει απλώς ότι οι τιμές αυξάνονται πιο αργά. Όταν όμως το «νέο κανονικό» έχει διαμορφωθεί σε υψηλά επίπεδα, η ακρίβεια παραμένει καθημερινή εμπειρία. Και αυτό εξηγεί γιατί, παρά τα θετικά μακροοικονομικά στοιχεία, η ακρίβεια καταγράφεται σταθερά ως το νούμερο ένα πρόβλημα για τους πολίτες στις δημοσκοπήσεις.
Νέα Ανεξάρτητη Αρχή προστασίας του Καταναλωτή
Σε αυτό το περιβάλλον, η κυβέρνηση παρουσιάζει νέα εργαλεία που μετατοπίζουν το βάρος από τα οριζόντια μέτρα σε πιο μόνιμους μηχανισμούς ελέγχου της αγοράς. Στον πυρήνα της στρατηγικής βρίσκεται η σύσταση νέας ανεξάρτητης αρχής εποπτείας, με ενισχυμένες αρμοδιότητες ελέγχου, συντονισμό υπηρεσιών και στόχο την ταχύτερη παρέμβαση σε φαινόμενα στρεβλώσεων και αθέμιτων πρακτικών.
Παράλληλα, δρομολογείται ψηφιακή πλατφόρμα σύγκρισης τιμών βασικών αγαθών, με στοιχεία όχι μόνο από την ελληνική αγορά αλλά και από το εξωτερικό, ώστε να αναδεικνύονται αποκλίσεις και να ενισχύεται η διαφάνεια.
Πρόκειται για παρεμβάσεις θεσμικού χαρακτήρα, με σημασία για τη λειτουργία του ανταγωνισμού. Έχουν όμως σαφή όρια. Δεν μπορούν από μόνες τους να ρίξουν τις τιμές στο ράφι. Μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά, να ενισχύσουν τη θέση του καταναλωτή και να προσφέρουν καλύτερη πληροφόρηση. Όχι όμως να αναιρέσουν το κόστος που έχει ήδη ενσωματωθεί στην οικονομία.
Γι’ αυτό και το περισσότερο βάρος της πολιτικής αντιμετώπισης της ακρίβειας μετατοπίζεται ολοένα και περισσότερο στο εισόδημα. Φορολογικές ελαφρύνσεις, μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών, αυξήσεις μισθών και στοχευμένες ενισχύσεις επιχειρούν να αντισταθμίσουν το υψηλό κόστος ζωής. Η παραδοχή είναι σιωπηρή αλλά ξεκάθαρη: οι τιμές δύσκολα θα υποχωρήσουν ουσιαστικά.
Το πραγματικό στοίχημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο πληθωρισμός θα παραμείνει χαμηλός. Είναι αν τα εισοδήματα θα καταφέρουν να «πιάσουν» τις τιμές. Και αυτό είναι ένα στοίχημα που θα κριθεί στο ράφι.
Πηγή: ot.gr
