Παρά το γεγονός ότι τα περιθώρια αποδόσεων των ελληνικών κρατικών ομολόγων έχουν διανύσει ήδη μεγάλο μέρος της διαδρομής τους προς τη σύγκλιση, η Barclays εκτιμά ότι εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω αποκλιμάκωση, κυρίως στις μακροπρόθεσμες λήξεις.
Σύμφωνα με την ανάλυση της βρετανικής τράπεζας, το θεμελιώδες περιβάλλον για τα ελληνικά κρατικά ομόλογα (GGBs) παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με εκείνο της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Και οι τρεις χώρες επωφελούνται από ισχυρότερη αναπτυξιακή δυναμική σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης, υγιή δημοσιονομική εικόνα και σταθερή μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη δημοσιονομική πειθαρχία της Ελλάδας, η οποία, όπως σημειώνει η Barclays, έχει οδηγήσει σε ταχύτερη αποκλιμάκωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ σε σύγκριση με την Ισπανία και την Πορτογαλία. Το ΔΝΤ αναμένει ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.
Η Barclays υπενθυμίζει ότι τα spreads των κρατικών ομολόγων βρίσκονται σε φάση σύγκλισης εδώ και αρκετό καιρό
Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να ξεκινά από υψηλότερο επίπεδο χρέους. Στο τέλος του 2025 ο λόγος χρέους/ΑΕΠ εκτιμάται κοντά στο 147%, έναντι περίπου 91% για την Πορτογαλία και 100% για την Ισπανία. Αυτός είναι και ο λόγος που τα spreads των ελληνικών ομολόγων έναντι του γερμανικού Bund παραμένουν ευρύτερα σε σχέση με τα αντίστοιχα πορτογαλικά και ισπανικά.
Η Barclays τονίζει ότι, σε αντίθεση με το παρελθόν, τα ελληνικά spreads προσφέρουν πλέον μικρότερο περιθώριο για απότομη συμπίεση. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να διαβλέπει δυνατότητα περαιτέρω σύγκλισης, ειδικά καθώς η πορεία του ελληνικού χρέους παραμένει σταθερά καθοδική και η υπεραπόδοση της ελληνικής οικονομίας αναμένεται να συνεχιστεί και το 2026.
Στο πολιτικό πεδίο, οι κίνδυνοι χαρακτηρίζονται περιορισμένοι, με τη Νέα Δημοκρατία να διατηρεί ισχυρό προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις και τις επόμενες εκλογές να μην αναμένονται πριν από το 2027.
Όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης, η Barclays εκτιμά ότι το μεγαλύτερο περιθώριο συμπίεσης των spreads εντοπίζεται στις μακρινές λήξεις της καμπύλης.
Συνεχίζεται η σύγκλιση στην Ευρωζώνη
Σε ευρύτερο επίπεδο, τα spreads των κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης (EGBs) συνέχισαν να κινούνται σε τροχιά σύγκλισης, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται ήδη σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Η προηγούμενη εβδομάδα κυριαρχήθηκε από τα στοιχεία για τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ, την αύξηση των γεωπολιτικών εντάσεων, αλλά και από αυξημένες, αν και χαμηλότερες σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, εκδόσεις ομολόγων στην ευρωζώνη.
Τα επιτόκια σε ευρώ κατέγραψαν άνοδο στις τιμές, με την καμπύλη αποδόσεων να εμφανίζει bull flattening για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα. Ειδικότερα, το 30ετές επιτόκιο ανταλλαγής (EUR IRS) ενισχύθηκε κατά περίπου 16 μονάδες βάσης τις τελευταίες δύο εβδομάδες, ξεπερνώντας την αντίστοιχη κίνηση του 30ετούς Sonia (12 μ.β.) και του 30ετούς SOFR (3 μ.β.). Η εξέλιξη αυτή άσκησε πιέσεις σε ορισμένες επενδυτικές στρατηγικές της Barclays, χωρίς ωστόσο να οδηγήσει σε αλλαγές στις ανοιχτές θέσεις της τράπεζας.
Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η Barclays σημειώνει ότι η ΕΚΤ εμφανίζεται διατεθειμένη να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια εντός του έτους
Η Barclays υπενθυμίζει ότι τα spreads των κρατικών ομολόγων βρίσκονται σε φάση σύγκλισης εδώ και αρκετό καιρό, γεγονός που συνδέεται με τη σταδιακή εξάλειψη της διάκρισης «πυρήνα–περιφέρειας» που κυριάρχησε μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Πέραν των μακροοικονομικών θεμελιωδών, τα spreads συχνά λειτουργούσαν και ως δείκτης πολιτικού κινδύνου: διευρύνονταν σε περιόδους πολιτικής αναταραχής, αλλά περιορίζονταν ή παρέμεναν χαμηλά όταν η νομισματική πολιτική γινόταν πιο χαλαρή και η μεταβλητότητα των επιτοκίων υποχωρούσε, ενισχύοντας τις στρατηγικές carry trade.
Στο επόμενο διάστημα, η προσοχή των αγορών στρέφεται στα στοιχεία για την αγορά εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον πληθωρισμό Δεκεμβρίου στη χώρα, τον δείκτη PCE στις ΗΠΑ και τις προκαταρκτικές μετρήσεις PMI για ευρωζώνη, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο. Στο μέτωπο των εκδόσεων, αναμένονται δημοπρασίες ομολόγων από τη Γερμανία και τη Γαλλία, καθώς και νέα 10ετής έκδοση από την Ισπανία, ενώ το ενδιαφέρον παραμένει και στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας από τους οίκους DBRS και Fitch.
Οι θετικοί και οι αρνητικοί καταλύτες
Όπως είχε επισημάνει η τράπεζα στις προβλέψεις της για το 2026, ορισμένοι από τους παράγοντες που ευνόησαν τη συμπίεση των spreads τα προηγούμενα χρόνια εξασθενούν, ωστόσο άλλοι παραμένουν ενεργοί, επιτρέποντας περαιτέρω, αλλά πιο επιλεκτική, σύγκλιση.
Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η Barclays σημειώνει ότι η ΕΚΤ εμφανίζεται διατεθειμένη να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια εντός του έτους, σε αντίθεση με τις σωρευτικές μειώσεις ύψους περίπου 200 μονάδων βάσης που στήριξαν τη σύγκλιση των spreads την περίοδο 2024–2025. Αυτό σημαίνει ότι ο ισχυρός νομισματικός «ούριος» άνεμος που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια σταδιακά εξασθενεί.
Ωστόσο, σε εγχώριο επίπεδο, η Barclays βλέπει ισχυρότερη βάση για περαιτέρω σύγκλιση των spreads, ιδίως στην περιφέρεια. Η εικόνα αυτή αντανακλά τις αυξανόμενες πολιτικές και δημοσιονομικές προκλήσεις σε χώρες του «πυρήνα» και του «ημι-πυρήνα», την ώρα που η πρώην περιφέρεια διατηρεί περιορισμένο πολιτικό “θόρυβο” και εμφανίζει σαφή δημοσιονομική βελτίωση.
Η Barclays θεωρεί ότι το 2026 απαιτείται πιο επιλεκτική προσέγγιση στις τοποθετήσεις σε κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης
Ειδικότερα, το δημοσιονομικό υπόβαθρο των χωρών της περιφέρειας σε σχέση με τη Γερμανία αναμένεται να γίνει ακόμη πιο ευνοϊκό το 2026, καθώς τα ελλείμματα στην περιφέρεια συνεχίζουν να μειώνονται, ενώ το γερμανικό δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται αισθητά.
Ένας πιθανός αρνητικός καταλύτης είναι η λήξη των εκταμιεύσεων του Ταμείου Ανάκαμψης (NGEU) έως το τέλος του 2026, η οποία ενδέχεται να εγείρει ερωτήματα στις αγορές για τη μελλοντική αναπτυξιακή πορεία των χωρών της περιφέρειας. Παρ’ όλα αυτά, η Barclays εκτιμά ότι, εφόσον δεν υπάρξει αναζωπύρωση της εγχώριας πολιτικής αβεβαιότητας, το τέλος του NGEU δύσκολα θα αποτελέσει από μόνο του καταλύτη για διεύρυνση των spreads.
Με δεδομένη την εξασθένιση της στήριξης από τη νομισματική πολιτική και τα ήδη πιο «σφιχτά» επίπεδα σε σχέση με ένα χρόνο πριν, η Barclays θεωρεί ότι το 2026 απαιτείται πιο επιλεκτική προσέγγιση στις τοποθετήσεις σε κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης. Σε αυτό το πλαίσιο, τα εγχώρια θεμελιώδη μεγέθη εμφανίζονται ισχυρότερα για Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα, όπου η υπεραπόδοση στην ανάπτυξη συμβάλλει στη μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, ασκώντας διαρθρωτική καθοδική πίεση στις αποδόσεις.
Αντίθετα, η Ιταλία εμφανίζει ασθενέστερη αναπτυξιακή δυναμική, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα περαιτέρω αποκλιμάκωσης του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Υπό αυτό το πρίσμα, και λαμβάνοντας υπόψη τα τρέχοντα επίπεδα αποτίμησης, η Barclays θεωρεί ότι το ισοζύγιο κινδύνου–απόδοσης για trades σύγκλισης είναι λιγότερο ελκυστικό στα ιταλικά BTPs σε σχέση με άλλες αγορές της περιφέρειας.
Πέραν της επιλογής χώρας, η τράπεζα τονίζει ότι απαιτείται και επιλεκτικότητα ως προς τις διάρκειες. Τα σχετικά «σφιχτά» spreads στη ζώνη των 10ετών ομολόγων περιορίζουν τα περιθώρια περαιτέρω έντονης σύγκλισης, καθιστώντας πιο ελκυστικό το μακρινό άκρο της καμπύλης. Η βελτίωση των θεμελιωδών μεγεθών στην περιφέρεια μειώνει, σύμφωνα με την Barclays, τη διστακτικότητα των επενδυτών να αναλάβουν μακροπρόθεσμο πιστωτικό κίνδυνο. Δεν είναι τυχαίο ότι τους τελευταίους μήνες τα spreads των 30ετών περιφερειακών ομολόγων υπεραποδίδουν έναντι των 10ετών.
Συνολικά, η Barclays εκτιμά ότι τα spreads στο μακρινό άκρο της καμπύλης θα συνεχίσουν να υπεραποδίδουν σε ευρύτερα επεισόδια σύγκλισης, ιδιαίτερα καθώς οι εκδότες αναμένεται να μειώσουν τη μέση διάρκεια των νέων εκδόσεων.
Πηγή: ot.gr
