Η βραβευμένη Βολιώτισσα ποιήτρια μιλά για «Το Στίγμα των Βάλτων», την εμπειρία της από τα σωφρονιστικά καταστήματα και τον ρόλο της ποίησης ως πράξη ενσυναίσθησης, κάθαρσης και κοινωνικού στοχασμού
Η Γκέλη Ντηλιά έχει γεννηθεί στον Βόλο. Είναι Καθηγήτρια Αγγλικών, Ποιήτρια-Συγγραφέας και Εθελόντρια Σωφρονιστικών Καταστημάτων. Είναι μια γυναίκα με ενσυναίσθηση και έντονη καλλιτεχνική φύση. Η ποίηση και συγκεκριμένα η ποιητική συλλογή με τίτλο Το Στίγμα Των Βάλτων απέσπασε το βραβείο Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών. Συγκεκριμένα, στις 18 Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε η Πανηγυρική Συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών. Στο πλαίσιο των δράσεων έγινε και η απονομή του βραβείου Ποίησης του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη στην Γκέλη Ντηλιά για το βιβλίο «Το στίγμα των βάλτων» εκδόσεις ΑΩ. Εκτός από την τιμητική αυτή διάκριση, το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.500 ευρώ. Αξίζει να αναφέρουμε ότι για το συγκεκριμένο βραβείο δεν απαιτείται υποβολή προτάσεων.
Είναι οίκοθεν. Απονέμεται αυτοδίκαια σε καλλιτέχνες και συγγραφείς που πληρούν τα κριτήρια με βάση τη σπουδαιότητα και την ποιότητα του έργου που αναγνωρίζεται από την Ακαδημία μέσω της λογοτεχνικής του διαδρομής. Στα 33 ποιήματα του βιβλίου οι στιγμές είναι ισχυρές ή αθόρυβες, μικρές ή μεγάλες. Δίνεται ποιητικά η ουσία και η δυναμική ακόμη και των πιο ασήμαντων γεγονότων και αντικειμένων τα οποία μετουσιώνονται σε σημεία αναφοράς που με τη σειρά τους γεννούν συναισθήματα, νέες στάσεις ή θεωρήσεις ιδεολογικού περιεχομένου. Η δημιουργός επιχειρεί μέσα από τα ποιήματα να δώσει την ευκαιρία στον αναγνώστη να αναστοχαστεί, να επαναπροσεγγίσει με ενσυναίσθηση, έναν κόσμο πλούσιο συναισθηματικά, απαρτιζόμενο από μέλη ευαίσθητα που επιζητούν την λύτρωση και την εξιλέωση τους.
Συνέντευξη στην Έννη Λεβέντη από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026
Η ίδια πιστεύει πως οι άνθρωποι των ποιημάτων σκιαγραφούνται ως τραγικές μορφές που ποθούν την κάθαρση και φαντασιώνονται μια άλλη ζωή, μπλοκαρισμένοι σε έναν αέναο κύκλο ύβρεως-ενοχής-τιμωρίας, βιώνοντας τη δυστυχία αφού έχουν ήδη προκαλέσει με τις πράξεις τους πόνο και λύπη σε άλλους. Συζητώντας με την κ Ντηλιά, καταλαβαίνει κανείς πόσο βαθειά την έχει αγγίξει η επικοινωνία -μέσα από την εθελοντική της δράση- με τους φυλακισμένους στα σωφρονιστικά ιδρύματα. Το βιβλίο, αποτελεί μια συλλογή σκέψεων, συναισθημάτων και αισθήσεων, αποτέλεσμα μιας βιωματικής ποίησης που εστιάζει στην εμπειρία και τις στιγμές τους μέσα από δράσεις δημιουργικές που λαμβάνουν χώρα σε απελπιστικές συνθήκες διαβίωσης. Κάθε ένα από τα ποιήματα ανοίγει μια συζήτηση πολιτική, κοινωνική, οικονομική και υπαρξιακή.
Η παρουσίαση αυτής της ιδιαίτερης συλλογής έχει γίνει και στην πόλη του Βόλου από τον Δρ Απόστολο Παπαδούλη, την Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας και Σποράδων Άννα Μαρία Παπαδημητρίου και την φιλόλογο Άννα Φλωροπούλου σε μουσική συνοδεία του Γιώργου Φουντούλη και της Κιθαριστικής Ορχήστρας Βόλου.
Η ποιητική συλλογή «Το Στίγμα των Βάλτων» χάρισε στη Βολιώτισσα ποιήτρια και συγγραφέα Γκέλη Ντηλιά το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών
Τι σημαίνει για σας ποίηση
Ποίηση για μένα σημαίνει κατάθεση, εκτόνωση συναισθημάτων, εξομολόγηση χωρίς απαραίτητη άφεση αμαρτιών, αποκάλυψη και έκπληξη.
Πώς γεννιέται ένας στίχος
Ένας στίχος γεννιέται από κάτι εσωτερικό ή και όχι. Οι ωδίνες με βρίσκουν πάντα απροετοίμαστη.
Γιατί αυτή η ποιητική συλλογή ξεχώρισε
Αυτή η ποιητική συλλογή ξεχώρισε γιατί δεν υπάρχει άλλη όμοια της. Με άλλα λόγια, διότι ποτέ καμία γυναίκα που μπήκε ως εθελόντρια σε Σωφρονιστικά Καταστήματα δεν ασχολήθηκε ποιητικά με την μικροκοινωνία των φυλακισμένων που είναι αποτύπωμα της κοινωνίας έξωθεν, ίσως θεωρώντας ότι αυτό δεν αφορά κανέναν. Αλλά και πάλι, προσωπικά συγκλονίστηκα και συγκλονίζομαι ακόμη από αυτούς τους συνανθρώπους μας. Τα ποιήματα της φυλακής συνεχίζουν να γράφονται.
Είναι επιβράβευση για σας αυτή η διάκριση
Αυτή η διάκριση είναι κάτι που δεν το περίμενα, διότι δεν γράφω ποίηση με σκοπό να βραβευτώ. Δεν αποτελεί μόνο δικαίωση και αναγνώριση της ποιητικής μου γραφής, αλλά ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στον εαυτό μου και στην κοινωνία. Όταν το μεγαλύτερο πνευματικό ίδρυμα της χώρας προβαίνει σε κάτι τέτοιο, έχοντας προηγηθεί βραβεύσεις καταξιωμένων Ελλήνων ποιητών και ποιητριών από το Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, η συνύπαρξη με αυτά τα τεράστια ονόματα αποτελεί προστιθέμενη αξία για το δικό μου έργο.
Έχει μέλλον η ποίηση στη σύγχρονη εποχή
Η ποίηση στη σημερινή εποχή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ανθρώπινης ύπαρξης. Πάντα έτσι ήταν, εξάλλου. Είτε γράφεται από ανθρώπινο χέρι είτε από μηχανή γραφής, το ζητούμενο είναι οι στίχοι να προσφέρουν σε όλους αυτό που αναζητούν στη συγκεκριμένη στιγμή της ζωής τους. Είναι σίγουρο ότι εκεί μέσα θα βρεθεί.
Αν η χρονιά που πέρασε ήταν ποίημα ποιος στόχος θα ξεχώριζε
«Γράφω για όσους έχει μαυρίσει η ψυχή τους», από την συγκεκριμένη ποιητική μου συλλογή. Είναι στίχος από το ποίημα «Οι απέναντι» που θεωρώ ότιπεριγράφει ιδανικά την χρονιά που πέρασε.
«Δεν γράφω ποίηση με σκοπό να βραβευτώ. Η διάκριση αυτή δεν είναι μόνο δικαίωση, αλλά μια ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στον εαυτό μου και στην κοινωνία»
Ποιο σχέδιο έχετε για το 2026
Για το 2026 υπάρχουν πολλά σχέδια τα οποία θα ανακοινωθούν όταν πρέπει. Διότι ποτέ δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει το γύρισμα των ημερών.
Ποιο ποίημα ξεχωρίζετε από τη συλλογή
Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα «Οι κόρες του Ελεώνα» γραμμένο μετά από Σεμινάριο-Εργαστήριο Ποίησης που πραγματοποιήθηκε στις γυναικείες φυλακές. «Κάθε μια τους και ο μυστικός της κήπος. Όλες τους ένα ακροατήριο πολύχρωμο και οξύμωρο, παιδεμένο απαίδευτο και μουσκίδι από τα δάκρυα. Ακριβώς μπροστά τους η κιβωτός της ποίησης με ορθάνοιχτη την πόρτα τους υποδέχονταν και αυτές εισέρχονταν ανιχνεύοντας τα ενδεχόμενα να αφήσουν πίσω τους τις τραγωδίες που έριχναν κατακλυσμό απ’ έξω. Έτσι όπως ανοιγόκλειναν τα μάτια στις αστραπές του χαμού έξυναν όλο και πιο βαθιά τα εσώψυχα και η γραφή αυτόματη ήταν παρά τις διακοπές και τις αποκαταστάσεις ρεύματος. Ένα ουράνιο τόξο σήμανε την έξοδο με όνειρα στεγνά και ελπίδες νιόσπαρτες ενώ ταυτόχρονα ο Πίνδαρος αόρατος συνέθετε και αυτός με τη σειρά του την όλη μυσταγωγία.»
