Η διαδρομή ζωής, οι εμπειρίες και οι αξίες που προηγήθηκαν της πολιτικής και συνεχίζουν να την καθορίζουν
Πριν από τους τίτλους και τα αξιώματα, πριν από τα γραφεία και τις αποφάσεις, υπάρχει πάντα η προσωπική διαδρομή. Οι εμπειρίες που σε διαμορφώνουν, οι αξίες που σε κρατούν όρθιο και οι επιλογές που σε φέρνουν αντιμέτωπο με την ευθύνη. Η Χριστίνα Μαρασίδη, Αντιδήμαρχος Παιδείας και Εκπαίδευσης του Δήμου Βόλου, δεν μπήκε στην πολιτική αναζητώντας ρόλους ή προβολή. Ήρθε κουβαλώντας μια πορεία ζωής γεμάτη πειθαρχία, αθλητισμό, δημόσια υπηρεσία και καθημερινή επαφή με τον άνθρωπο και τις ευάλωτες πλευρές της κοινωνίας. Σε μια ειλικρινή συνέντευξη, μιλά για τις ρίζες της, τη διαδρομή της στην Ελληνική Αστυνομία, την εμπειρία της δίπλα σε κορυφαία πρόσωπα της δημόσιας ζωής, αλλά και για το βάρος και την ευθύνη της Παιδείας σε μια εποχή που τα παιδιά δοκιμάζονται. Μια συζήτηση για την ουσία της προσφοράς, την ενσυναίσθηση και την ανάγκη η πολιτική να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει: στον άνθρωπο.
Συνέντευξη στην Έννη Λεβέντη από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026
Μπορείτε να μας ταξιδέψετε στη διαδρομή της πορείας της ζωής σας;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Βόλο, συγκεκριμένα στην Ιωλκό. Από μικρή υπήρξα συνεπής και μελετηρή, με σταθερό ενδιαφέρον για τη γνώση και την προσωπική εξέλιξη. Μέσα από τις Πανελλήνιες εξετάσεις πέρασα στην Ελληνική Αστυνομία και, στη συνέχεια, ως εν ενεργεία αστυνομικός, με κατατακτήριες εξετάσεις, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού.
Τόσο εγώ όσο και η αδελφή μου ασχοληθήκαμε από πολύ μικρή ηλικία με τον πρωταθλητισμό. Ξεκινήσαμε με τένις, συνεχίσαμε με μπάσκετ σε ομάδες του Βόλου και των Αθηνών και αργότερα οι διαδρομές μας διαφοροποιήθηκαν.
Η αδελφή μου, Ευαγγελία Μαρασίδη, ακολούθησε το ποδόσφαιρο ως τερματοφύλακας, συνεχίζοντας την οικογενειακή αθλητική διαδρομή. Έχει αγωνιστεί σε ομάδες της Α’ και Β’ Εθνικής κατηγορίας, υπηρετεί στο Πολεμικό Ναυτικό και εκπροσωπεί την Εθνική Ομάδα Ενόπλων Δυνάμεων. Για μένα είναι κάτι πολύ περισσότερο από αδελφή· είναι ευλογία. Είμαστε πολύ δεμένες, είναι πάντα δίπλα μου όπως κι εγώ δίπλα σε εκείνη και τη θαυμάζω βαθιά.
Εγώ συμμετείχα στην Εθνική Ομάδα Ελλάδας softball και baseball γυναικών, ως αθλήτρια της ομάδας του Αμαρουσίου, με πανελλήνια πρωταθλήματα την περίοδο του 2004.
Πόσο έχει συντελέσει η επαφή με τον αθλητισμό στη ζωή σας;
Η αγάπη για τον αθλητισμό, το «ευ αγωνίζεσθαι» και η πεποίθηση ότι η εξέλιξη προϋποθέτει δουλειά, συνέπεια και στόχο, λειτούργησαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μου.
Ποια αφορμή σας οδήγησε να ασχοληθείτε με τα κοινά
Υπηρέτησα τα πρώτα χρόνια στο ανακριτικό της Τροχαίας Νέας Ιωνίας Αθηνών, όπου επιλήφθηκα σε πολυάριθμα τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα. Ήταν μια τραυματική αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά πολύτιμη εμπειρία ζωής. Στη συνέχεια βρέθηκα στο πλευρό του Υπαρχηγού της ΕΛ.ΑΣ., Αντιστρατήγου κ. Ιωάννη Ραχωβίτσα, του Αντιστρατήγου κ. Νικόλαου Σερέτη και για πέντε συναπτά έτη στο Υπασπιστήριο του Αντιστρατήγου κ. Μανώλη Σφακιανάκη, Διευθυντή της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ήταν μια περίοδος κατά την οποία το ηλεκτρονικό έγκλημα αναδυόταν ως νέα μορφή εγκληματικότητας και για εμάς αποτέλεσε πρόκληση και επιτακτική ανάγκη η έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών και η παιδική προστασία.
Παράλληλα, συνεργάστηκα ως επικοινωνιολόγος με τον Νίκο Δένδια, την περίοδο της θητείας του ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, και για επτά χρόνια με τη σημερινή Υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη. Με την Όλγα μας συνδέει μια σχέση που ξεπερνά το επαγγελματικό. Αποτέλεσε για μένα πηγή έμπνευσης – μια γυναίκα δυναμική, με ενσυναίσθηση. Ο συνδυασμός της επαγγελματικής μου ιδιότητας με αυτή τη διαδρομή με έκανε να αντιληφθώ πόσο ευάλωτος αισθάνεται ο άνθρωπος στον 21ο αιώνα και πόσο έχει απαξιωθεί η πολιτική, συχνά δικαίως, όταν το προσωπικό συμφέρον προηγείται της συλλογικής προόδου.
Πώς νιώθετε σήμερα με την εμπειρία της Αντιδημάρχου
Η ανάθεση του χαρτοφυλακίου της Παιδείας και Εκπαίδευσης τον Μάιο με αιφνιδίασε. Από την πρώτη στιγμή, όμως, μου δημιούργησε ένα έντονο αίσθημα ευθύνης. Μιλάμε για τα παιδιά – ό,τι πιο τρυφερό μπορώ να σκεφτώ.
Η παιδική παραβατικότητα και η ανήλικη οργή αποτελούν βαθιά κοινωνική κρίση. Η αιτία της είναι συγκεκριμένη: μια ανώριμη ενήλικη κοινωνία που προτεραιοποιεί το ατομικό συμφέρον και αδυνατεί να μεταδώσει αξίες. Μια κοινωνία που συχνά εκθέτει τα παιδιά σε σκληρή κριτική, ανταγωνισμό και απαξίωση, αντιμετωπίζοντας την ευαισθησία ως αδυναμία.
Ποια είναι η σχέση σας με τον Δήμαρχο Βόλου Αχχιλέα Μπέο
Με τον Δήμαρχο μας συνδέει μια σχέση που βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και την εμπιστοσύνη. Δεν συμφωνούμε πάντα – και αυτό είναι υγιές. Έχουμε διαφορετικές διαδρομές ζωής, αλλά κοινή αντίληψη για το πώς πρέπει να γίνεται η δουλειά: στο πεδίο, με παρουσία και ευθύνη.
Θαυμάζω την οξυδέρκεια και την αποτελεσματικότητά του, όπως και την ικανότητά του να διαχειρίζεται κρίσεις. Από την αρχή ήρθα στον Βόλο για να δουλέψω για τους συντοπίτες μου, στο πλευρό ενός ανθρώπου που δεν στέκεται στους τύπους. Με σέβεται και τον σέβομαι. Θέλω να είμαι ένα θετικό πρόσημο για εκείνον και για την πόλη μου.
Προτεραιότητες για τη νέα χρονιά, ποια είναι η εικόνα των σχολείων και πόσο μπορεί να πλαισιωθεί η παιδική προστασία ποιες ανάγκες έχουν πέσει στην αντίληψή σας
Οι επισκέψεις μου στα σχολεία είναι συνεχείς, γιατί πιστεύω βαθιά στη σημασία της φυσικής παρουσίας και της δημιουργίας ουσιαστικών δεσμών με τα παιδιά και την εκπαιδευτική κοινότητα, η οποία καταβάλλει υπερπροσπάθεια καθημερινά και της είμαι πραγματικά ευγνώμων.
Παράλληλα, δίνουμε λύσεις σε καθημερινά λειτουργικά ζητήματα των σχολικών δομών και οργανώνουμε δράσεις που στοχεύουν στην ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών, στην αφύπνιση του συναισθήματός τους και στην καλλιέργεια της ευγνωμοσύνης. Σε θέματα βίας και υποσιτισμού υπάρχει συνεργασία με τις κοινωνικές υπηρεσίες και τους αρμόδιους φορείς για έγκαιρη παρέμβαση και προστασία.
Πώς φορτίζει μπαταρίες οι Χριστίνα Μαρασίδη;
Η φύση με ηρεμεί. Η πόλη μας είναι ευλογημένη· προσφέρει γρήγορη απόδραση στο βουνό με την υπέροχη βλάστηση, αλλά και στιγμές ηρεμίας δίπλα στη θάλασσα. Περίπατοι στα μονοπάτια με φίλους, πρωινό τρέξιμο στο «Κορδόνι», την παραλία του Βόλου, διάβασμα, φίλοι και οικογένεια με βοηθούν να βρίσκω ξανά την ισορροπία μου.
Όταν νιώθω ψυχική κούραση, δεν φοβάμαι να κάνω ένα βήμα πίσω. Να στραφώ προς τα μέσα, να απομονωθώ λίγο, να διαβάσω, να ησυχάσω, να αγκαλιάσω τους δικούς μου ανθρώπους και, όταν νιώσω έτοιμη, να επιστρέψω πιο ήρεμη και καθαρή.
Η θέση της αντιδημάρχου Παιδείας είναι μια θέση που αν και δεν έχει αμοιβή έχει μεγάλο βάρος Ανησυχείτε να είναι όλα καλά ;
Υπηρετώ άμισθα και παράλληλα συνεχίζω κανονικά με βάρδιες στην Ελληνική Αστυνομία, κάτι που συχνά είναι απαιτητικό. Η αγάπη μου όμως για την κοινωνική προσφορά μέσα από την αυτοδιοίκηση είναι τέτοια που πολλές φορές η ίδια η δημιουργικότητα αυτής της προσπάθειας μου δίνει δύναμη. Δεν ανησυχώ, λειτουργώ με συνείδηση όσοι καλύτερα μπορώ.
Η κοινή συνισταμένη σε ό,τι έχω κάνει μέχρι σήμερα είναι απόρροια της αγάπης για τον συνάνθρωπο. Γνωρίζω καλά πώς είναι να αδικείσαι και να μην υπάρχει ένα χέρι να σε στηρίξει όταν το χρειάζεσαι. Πιστεύω πως η ουσία βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο να γίνεσαι εσύ αυτό το χέρι. Κύριος στόχος είναι εμείς οι νέοι να προστατεύσουμε τους ακόμη πιο νέους. Να δημιουργήσουμε όραμα και να αποτελέσουμε παράδειγμα με τη στάση ζωής μας. Να δείξουμε ότι η δύναμη δεν βρίσκεται στην επιβολή, αλλά στην προσφορά, την αντοχή και την αγάπη.
Η εποχή μας δεν έχει ανάγκη από τίτλους. Έχει ανάγκη από ανθρώπους με ενσυναίσθηση, συνέπεια και ειλικρίνεια.
