Οι πρώτοι μήνες του 2026 αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση ως το διάστημα που θα τη φέρει μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα: είτε θα καταγράψει προοπτικές ανάκαμψης με «πάτωμα» το 30%, σύμφωνα με τον στόχο της, είτε θα διαπιστώσει ότι αυτές δεν μπορούν πια να υπάρξουν. Στο ίδιο διάστημα εκτιμάται ότι θα προκύψουν νέα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό: μεγαλύτερο ξεκαθάρισμα του τοπίου ως προς τα δυνητικά κόμματα, τα οποία εξακολουθούν να αποτελούν τη μεγάλη αστάθμητη μεταβλητή της εκλογικής εξίσωσης.
Εξού και το μήνυμα της Μαρίας Καρυστιανού για την «προσπάθεια» που οργανώνεται «γοργά» ώστε να μπορούν οι πολίτες «να είναι με ένα κόμμα παρόντες σε μια εκλογική διαδικασία» δεν μπορεί να αγνοηθεί από το Μαξίμου. Σταθμίζεται με απόφαση σε πρώτη φάση να υπάρχουν «μετρημένη» αντιμετώπιση και μόνο «πολιτικές απαντήσεις» από το Μαξίμου. Απέναντι σε εκτιμήσεις ότι η ΝΔ δεν έχει να φοβάται από ένα «κόμμα Καρυστιανού» διότι δεν μπορεί να πλήξει τον πυρήνα της κεντροδεξιάς παράταξης, αλλά ότι θα χτυπήσει πολύ περισσότερο τον χώρο της αντιπολίτευσης, ακούγονται φωνές που προκρίνουν «αυτοσυγκράτηση».
Αναλύουν τα δημοσκοπικά δεδομένα
Η αποφυγή μιας πρόωρης ευθείας αντιπαράθεσης είναι κυρίαρχη άποψη και εντός Μαξίμου, το οποίο, σύμφωνα με ενημερωμένη πηγή, «και προτιμά να βγει κανονικά στο ξέφωτο» το εν δυνάμει πολιτικό πρόσωπο «και θα το περιμένει». Στην ίδια κατεύθυνση κυβερνητικός παράγοντας επισημαίνει ότι η δυναμική ενός κόμματος μπορεί να αξιολογηθεί μόνο εφόσον αποκτήσει υπόσταση – «πρόσωπα, θέσεις, οργάνωση ανά τη χώρα».
Μέχρι τότε σε Μαξίμου και ΝΔ αναλύονται δημοσκοπικά δεδομένα που αφορούν τη δυνητική ψήφο, σύμφωνα με τα οποία η επικεφαλής του συλλόγου συγγενών των θυμάτων στα Τέμπη και η αναμενόμενη πρωτοβουλία της υπερέχουν σε αποδοχή και συμπάθεια έναντι τόσο του Αλέξη Τσίπρα όσο και του Αντώνη Σαμαρά. «Από τη στιγμή που περνάς στη σφαίρα της πολιτικής (…) θα δεχθείς και απαντήσεις» ήταν η πρώτη απάντηση του Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος διαχώρισε μια μητέρα που έχασε το παιδί της από «μια δυνάμει πολιτικό αρχηγό ή μέλος μιας πολιτικής κίνησης» αλλά δεν άφησε στην άκρη την αιχμή: δεν πρέπει, όπως είπε, ο πόνος να μετατρέπεται «σε βατήρα για προσωπική πολιτική ανέλιξη».
Ποιον θα πλήξει το νέο κόμμα
Στο νεοδημοκρατικό παρασκήνιο συζητείται ότι πρέπει να αποφευχθούν γρήγορα συμπεράσματα για το «κόμμα Καρυστιανού» στο φόντο της δεδομένης φθοράς της κυβέρνησης, της απουσίας ορμής της και κυρίως σε μια περίοδο κρίσης εμπιστοσύνης των πολιτών. Το Μαξίμου άλλωστε συνεχίζει τις προσπάθειες να επαναφέρει τους διαύλους της κυβέρνησης με σημαντικά κομμάτια του εκλογικού σώματος, τα οποία την αποδοκιμάζουν συστηματικά εδώ και ενάμιση χρόνο ή επιμένουν στην αποστασιοποίηση είτε λόγω κόπωσης είτε λόγω κακής πολιτικής διαχείρισης σε σειρά θεμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, ένας κατακερματισμός της διαμαρτυρίας, μια αυξημένη «αντισυστημικότητα» και ένας κίνδυνος για ψήφο θυμού από νεότερες ηλικίες είναι παράμετροι που δεν προσπερνιούνται από το Μαξίμου.
Ομως το πρωθυπουργικό περιβάλλον επιμένει να μιλάει για «κυβέρνηση που εκφράζει μια προσέγγιση κοινής λογικής και ρεαλιστικής διαχείρισης» σε αντιδιαστολή με «τον χώρο του λαϊκισμού ή και ακροτήτων». Η βασική εκτίμηση είναι ότι μια κίνηση Καρυστιανού θα έπληττε σοβαρά, εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στα αριστερά της ΝΔ και τον Κυριάκο Βελόπουλο στα δεξιότερα της ΝΔ. Κι αυτό διότι, σύμφωνα με νεοδημοκράτες, θα μπορούσε να κινητοποιήσει κόσμο που έχει ήδη στρέψει την πλάτη στο σύστημα απέχοντας από τις κάλπες ή και θα μπορούσε να φέρει νέα δεδομένα στις μετακινήσεις ψηφοφόρων μεταξύ κομμάτων της υπερδεξιάς ή αριστερότερα που επενδύουν στον «αντισυστημισμό» και στην οργή – δείχνει κάτι για τις σκέψεις γαλάζιων η αποστροφή του Αδωνη Γεωργιάδη, «εγώ έλεγα ότι θα κάνει ζημιά στην Κωνσταντοπούλου, τελικά φαίνεται ότι θα κάνει στον Βελόπουλο, τα πρόσωπα που την περιτριγυρίζουν είναι όλα “Νίκη”».
Διάβάστε επίσης:
Οι δεξαμενές του κόμματος Καρυστιανού – Ποιοι την ψηφίζουν
Σε νέα δίνη η Κουμουνδούρου – Πώς το «κομμα Καρυστιανού» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στην αντιπολίτευση
Πηγή: tanea.gr
