Καθώς η είδηση της απαγωγής και σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ περνούσε σαν γεωπολιτικό ωστικό κύμα από την Κούβα, το περασμένο Σάββατο, ο πρόεδρος της νησιωτικής χώρας -από τα τελευταία προπύργια του κομμουνισμού- κάλεσε σε συγκέντρωση διαμαρτυρία μπροστά από την αμερικανική πρεσβεία στην Αβάνα.
Ο λαός, διατράνωσε ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, είναι έτοιμος να θυσιαστεί υπερασπιζόμενος την μπολιβαριανή και την κουβανική επανάσταση.
«Για τη Βενεζουέλα, φυσικά και για την Κούβα, είμαστε πρόθυμοι να δώσουμε το αίμα μας, ακόμη και την ίδια μας τη ζωή, αλλά θα τους αναγκάσουμε να πληρώσουν βαρύ τίμημα».
Ήδη ανακοινώθηκε επισήμως ότι 32 Κουβανοί στρατιωτικοί, που η κυβέρνηση Τραμπ χαρακτήρισε «σωματοφύλακες» του Μαδούρο, σκοτώθηκαν κατά την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου στο Καράκας.
Στη μνήμη τους, κηρύχθηκε διήμερο εθνικό πένθος.
Το κλίμα είναι διαμετρικά αντίθετο στην κουβανική κοινότητα στις ΗΠΑ.
Πολλοί βγήκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, βλέποντάς τες ως καταλύτη για καθεστωτική αλλαγή στην Αβάνα.
«Η Κούβα φαίνεται να είναι έτοιμη να πέσει», εκτίμησε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.
«Τώρα δεν έχει κανένα εισόδημα, όλα τα έσοδά της προέρχονται από τη Βενεζουέλα», τόνισε, ενώ απαριθμούσε απτόητος σε δημοσιογράφους τους πιθανούς επόμενους στόχους των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο: από την Κολομβία και το Μεξικό, έως την Γροιλανδία, συνιστώσα του βασιλείου της νατοϊκής συμμάχου Δανίας.
«Απλώς περιμένετε την Κούβα», πρόσθεσε με ένα πλατύ χαμόγελο ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος στεκόταν δίπλα στον Αμερικανό πρόεδρο.
«Οι μέρες τους είναι μετρημένες… Ελπίζω το 2026».
«Αν ζούσα στην Αβάνα και ήμουν στην κυβέρνηση, θα ανησυχούσα», προειδοποίησε ο κουβανικής καταγωγής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και
ασκών καθήκοντα Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Μάρκο Ρούμπιο, μιλώντας στο δίκτυο NBC.
Όλα αυτά στο όνομα του νέου «Δόγματος Μονρόε», που μετονομάστηκε σε «Ντόνροε» προς τιμήν του Ντόναλντ Τραμπ.
Σφίγγοντας τη θηλιά
Οι σχέσεις ΗΠΑ-Κούβας είναι εχθρικές από την κουβανική επανάσταση του 1959.
Από την ψυχροπολεμική εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων το 1961, μέχρι τις πλείστες όσες απόπειρες δολοφονίας του Φιντέλ Κάστρο από τη CIA και την επιβολή ενός εξοντωτικού εμπάργκο, η Ουάσινγκτον επιδιώκει εδώ και δεκαετίες καθεστωτική ανατροπή στην Αβάνα.
Τόσο ως 45ος, όσο και ως 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Τραμπ έχει κάνει πλήρη μεταστροφή από τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης, που είχαν καταβάλει οι Δημοκρατικοί προκάτοχοί του, Μπαράκ Ομπάμα και Τζο Μπάιντεν.
Με την επάνοδό του στον Λευκό Οίκο, επανέφερε την Κούβα στον κατάλογο των χωρών-υποστηρικτών της τρομοκρατίας, συνοδεία περιορισμών σε ταξίδια και επιχειρηματικές δραστηριότητες, εντείνοντας έτσι τις οικονομικές και διπλωματικές πιέσεις.
Τώρα η κυβέρνηση Τραμπ -με πρώτο τον Μάρκο Ρούμπιο, έναν σφοδρό αντικομμουνιστή, γιο Κουβανών μεταναστών, που εγκατέλειψαν το νησί επί δικτατορίας Μπατίστα- ξεκαθαρίζει ότι η κατάρρευση της κομμουνιστικής κυβέρνησης στην Αβάνα δεν αποτελεί για την Ουάσιγκτον μια πιθανή παράπλευρη συνέπεια της σύλληψης Μαδούρο, αλλά παράλληλο στόχο.
Αξιώνει -και προς το παρόν δείχνει να έχει πετύχει- πλήρη αναστολή εξαγωγών πετρελαίου της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Κούβα, που μόνο θα επιδεινώσει πολλαπλές κρίσεις στο νησιωτικό κράτος.
Είχαν ήδη μειωθεί, λόγω της οικονομικής κρίσης στο Καράκας.
Στοιχεία από δορυφόρους δείχνουν ότι, μετά τη σύλληψη του Μαδούρο, κανένα πετρελαιοφόρο δεν έχει αναχωρήσει από εκεί με προορισμό την Κούβα, που βιώνει ήδη τη χειρότερη ενεργειακή κρίση από τη δεκαετία του 1990.
Κυλιόμενες διακοπές ρεύματος -συχνά πολύωρες εκτός Αβάνας- επηρεάζουν νοσοκομεία, μονάδες ύδρευσης και καλλιέργειες.
Υπάρχουν τραγικές ελλείψεις βασικών αγαθών σε μια οικονομία που, όπως παραδέχθηκε ο πρόεδρος Ντίας-Κανέλ τον Δεκέμβριο, υποφέρει από «συσσώρευση στρεβλώσεων, αντιξοοτήτων, δυσκολιών και δικών μας λαθών».
Έτερες προμήθειες εν τω μεταξύ από χώρες όπως το Μεξικό και η Ρωσία έχουν πλέον γίνει επισφαλείς, εν μέσω των αμερικανικών απειλών και κατασχέσεων τάνκερ από τις ΗΠΑ σε Καραϊβική και Ατλαντικό.
🚨BREAKING NEWS: Marco Rubio just said on live TV that Cuba «is in a lot of trouble,» signaling it being Trump’s next target.
My god. pic.twitter.com/yCUWsTdcl1
— CALL TO ACTIVISM (@CalltoActivism) January 4, 2026
«Ασκήσεις επί χάρτου»
Κατά τον Ντόναλντ Τραμπ, ο νέος στόχος των ΗΠΑ είναι να «προστατεύσουν το εμπόριο, την επικράτεια και τους πόρους που είναι βασικοί για την εθνική ασφάλεια», εξασφαλίζοντας στην Ουάσιγκτον ηγεμονική εξουσία στο Δυτικό Ημισφαίριο, «που δεν θα αμφισβητηθεί ποτέ ξανά».
Κατά την Αβάνα, η περιοχή αντιμετωπίζει ένα «κρίσιμο υπαρξιακό δίλημμα για την επιβίωσή μας ως εθνικά κράτη και ανεξάρτητα, κυρίαρχα έθνη», όπως υπογράμμισε ο Κουβανός υπουργός Εξωτερικών, Μπρούνο Ροντρίγκεζ Παρίγια, στην έκτακτη σύνοδο της Κοινότητας Χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (CELAC).
Όπως και στην περίπτωση της Βενεζουέλας, εν τω μεταξύ, έτσι και σε αυτή της Κούβας, αναλυτές εκφράζουν βαθύ προβληματισμό -πέραν της απουσίας νομιμότητας- για την πολιτική και τον σχεδιασμό της Ουάσινγκτον για την επόμενη ημέρα.
«Η Κούβα δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση αλλαγής καθεστώτος», επισημαίνει χαρακτηριστικά στην Telegraph ο Κρίστοφερ Σαμπατίνι, ανώτερος ερευνητής και υπεύθυνος του προγράμματος Λατινικής Αμερικής στη βρετανική δεξαμενή σκέψης Chatham House.
«Το σύστημα υπάρχει από το 1959 και υπάρχει βαθιά αφοσίωση σε ολόκληρη την κυβέρνηση, τον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας», εξηγεί.
Αναλυτές θεωρούν απίθανη μια ανατροπή της κυβέρνησης με διαδηλώσεις, λόγω και της καταστολής.
Θεωρείται επίσης δύσκολο να βρεθούν ανοιχτά σε συνεργασία με τις ΗΠΑ πρόσωπα εντός του καθεστώτος, λόγω του υψηλού βαθμού εσωτερικής συνοχής στην κορυφή της κουβανικής κυβέρνησης και των πολιτικών εκκαθαρίσεων όσων παρεκκλίνουν από την επίσημη γραμμή.
Πολλά πάντως θα εξαρτηθούν από τη στάση που θα κρατήσουν οι βασικοί σύμμαχοι της Κούβας, ήτοι η Ρωσία και η Κίνα.
Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, πάντως, δεν φάνηκαν -τουλάχιστον στο προσκήνιο- να κάνουν πολλά.
Τούτων λεχθέντων, κάποιοι αναλυτές αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός ανοίγματος της ηγεσίας της Αβάνας.
Προς το παρόν, το 9ο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος, που είχε προγραμματιστεί για τον Απρίλιο, έχει αναβληθεί.
Πηγή: in.gr
